Λιοντάρι της Χαιρώνειας(1843-1844)

Το μαρμάρινο "Λιοντάρι της Χαιρώνειας" όπως το ζωγράφισε ο Etienne Rey, κατά την περιοδεία του στην Ελλάδα το 1843-1844. Κατά τον Παυσανία το λιοντάρι αυτό υψώθηκε από τους Θηβαίους στην μνήμη των πεσόντων ανδρών του Ιερού Λόχου που ετάφησαν στον χώρο αυτόν, μετά την νίκη των Μακεδόνων του Φίλιππου Β' το 338 π.Χ.

Η γκραβούρα βρίσκεται στην Βιβλιοθήκη Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη.

Βρέθηκε σκελετός στο ταφικό μνημείο της Αμφίπολης.!!!!

Νομίζω ότι ο σκελετός που βρέθηκε στο ταφικό μνημείο της Αμφίπολης, σίγουρα θα σηκώσει πολλές κουβέντες στο ζήτημα ποιος ήταν ο νεκρός τελικά.
Ας κάνουμε υπομονή, μέχρι να γίνει και η ανθρωπολογική μελέτη των οστών όπου σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα αρχαιολογικά στοιχεία, θα έχουμε τις πρώτες ενδείξεις. Σίγουρα πάντως έχουμε να δούμε και άλλα.

Περί Αμφίπολης:....

 .....όταν η ανασκαφή είναι ακόμα σε εξέλιξη, πόσο μάλλον η επιστημονική επεξεργασία των αρχαιολογικών δεδομένων, το να βγαίνουν συμπεράσματα και ειδικά από επιστήμονες, είναι επιπόλαιες και βιαστικές κινήσεις, οι οποίες αποπροσανατολίζουν τον κόσμο.

 

Γιατί ο τάφος της Βεργίνας ανήκει στον βασιλέα της Μακεδονίας Φίλιππο Β''.

Με αφορμή τα πρόσφατα ευρήματα στην Βεργίνα αναδημοσιεύω ένα παλιό άρθρο* του αειμνήστου Μακεδόνα Νίκου Μάρτη, ο οποίος παραθέτει  μία σειρά απαντητικών επιχειρημάτων στις αμφισβητήσεις που έχουν διατυπωθεί από αρχαιολόγους ως προς την ταυτότητα του νεκρού ο οποίος ενταφιάστηκε στον τάφο που βρέθηκε κατά την ιστορική ανασκαφή του καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικου.

Ο τάφος της Βεργίνας, ο μεγαλύτερος και ασύλητος μακεδονικός τάφος με τα συγκλονιστικά αρχαιολογικά ευρήματα και ως τάφος βασιλέως της Μακεδονίας (Φιλίππου Β'), εχαρακτηρίσθη η σημαντικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη του αιώνα.

Ο τάφος διήγειρε το παγκόσμιον ενδιαφέρον ερευνητών, το οποίο όμως εντοπίστηκε «εις την ταυτότητα του νεκρού, παρά τη δήλωση του αειμνήστου Ανδρόνικου ότι το πιο σημαντικό είναι τα ευρήματα του τάφου» (σελ. 227 του βιβλίου του «Βεργίνα»).

Η Αμερικανίδα Ρ. Lehmann και ορισμένοι άλλοι ξένοι διατύπωσαν αντιρρήσεις ως προς την ταυτότητα του νεκρού και υπεστήριξαν ότι ο νεκρός είναι του βασιλέως Φιλίππου του Αρριδαίου και όχι του Φιλίππου Β'.

Ο καθηγητής Ανδρόνικος αντέκρουσε τη θέση αυτή και κατέγραψε....

Πέντε νέοι βασιλικοί τάφοι βρέθηκαν στη Βεργίνα

Πέντε νέους βασιλικούς τάφους με πλούσια διακόσμηση και σημαντικά κτερίσματα έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στη Βεργίνα.

Τα ευρήματα θα παρουσιαστούν σήμερα το απόγευμα από τη διευθύντρια της ΙΖ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αγγελική Κοτταρίδη, κατά την πρώτη μέρα των εργασιών της 27ης Συνάντησης για το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη, που γίνεται στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με το Έθνος, από τους πέντε τάφους, τρεις κιβωτιόσχημους και δύο μακεδονικούς, ξεχωρίζει ένας από την πρώτη ομάδα, που έχει μια μεγάλη υπόγεια αίθουσα με λευκούς τοίχους, διακοσμημένους με μια ζωγραφιστή γιρλάντα, με βλαστάρια, λουλούδια και φύλλα κισσού -το παλαιότερο και γι' αυτό ιδιαίτερα σημαντικό δείγμα τοιχογραφίας που ξέρουμε για τη Μακεδονία.

Επίσης φέρει ένα κτιστό λίθινο θρανίο που περιτρέχει τους τοίχους και ξύλινη κλίνη διακοσμημένη με ελεφαντόδοντο και κεχριμπάρια από την οποία σώθηκαν αρκετά ίχνη.

Σύμφωνα με την κ. Κοτταρίδη, η....

Οι Πρωτο-Έλληνες

Όπως σημειώθηκε προκαταρκτικά, ο νέος επιστημονικός όρος Πρωτο-Έλληνες χρησίμευε για να δηλωθούν οι φορείς μιας συγκεκριμένης ινδοευρωπαϊκής γλώσσας της πρώτο-ελληνικής, που είναι πρόγονος της αρχαίας ελληνικής.  Η αρχαία ελληνική διαφέρει από την πρώτο-ελληνική στα ακόλουθα σημεία εμφανίζει πολλούς γραμματικούς νεωτερισμούς είναι πολύ πιο ευέλικτη και ασύγκριτα πλουσιότερη το λεξιλόγιό της έχει εμπλουτιστεί επίσης με εκατοντάδες τοπωνυμίων, δεκάδες ονομάτων φυτών και ζώων που οι Πρώτο-Έλληνες γνώρισαν στην Ελλάδα καθώς και από δεκάδες ονομάτων φυτών, ζώων, μετάλλων και λέξεων διαφόρων άλλων κατηγοριών που οι ίδιοι ή οι απόγονοί τους δανείστηκαν από λαούς της Ανατολής. Οι Πρώτο-Έλληνες προέρχονταν από το κέντρο του χώρου της εξάπλωσης των Ινδο-Ευρωπαίων, στις ευρωσιατικές στέπες (από την Ουγγαρία έως την Κεντρική Ασία). Όπως εικάζεται από τη φύση αυτού του χώρου και βεβαιώνεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα καθώς και από στοιχεία του κοινού ινδοευρωπαϊκού λεξιλογίου, οι Ινδο-Ευρωπαίοι ήταν νομάδες και επομένως μετακινούνταν, μην έχοντας  μόνιμες εγκαταστάσεις. Η κοινή ινδοευρωπαϊκή γλώσσα με τις διαλέκτους της(στη συνέχεια γλώσσες όλο και περισσότερο διαφοροποιούμενες) και ο κοινός ινδοευρωπαϊκός πολιτισμός διαμορφωθήκαν σε....

Πόθεν και πότε οι Έλληνες;

Πότε ξεκινά ο ελληνικός πολιτισμός;

Πώς μπορούμε να ορίσουμε μεθοδολογικά την αφετηρία του και να την εντοπίσουμε στον χρόνο;

Σε ποιους χρόνους και σε ποιες διαδικασίες μπορεί να αναχθεί η προέλευση του ελληνισμού των ιστορικών χρόνων;

Το κυριότερο: πού μπορούμε να βρούμε, ως μέσοι Έλληνες αναγνώστες, υπεύθυνες απαντήσεις σε ερωτήματα τόσο σημαντικά και ευαίσθητα, μακριά από επικίνδυνες υπεραπλουστεύσεις και ακραίες ιδεοληψίες, από μυθομανείς «ερευνητές» χονδροειδούς ερασιτεχνισμού ή ενίοτε και αμφίβολης ψυχοπνευματικής ισορροπίας;

Πόθεν και πότε οι Έλληνες;

 

Το νέο βιβλίο του Θεόδωρου Γιαννόπουλου(Δρ. Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης) και των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης, αποτελεί ένα επιστημονικό όσο και συγγραφικό εγχείρημα που προσπαθεί να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα.

 

Λειτουργεί ως ένα συστηματικό και προσιτό εγχειρίδιο της μακροχρόνιας, διεθνούς επιστημονικής διερεύνησης των απαρχών του ελληνικού πολιτισμού. Στο πλαίσιο αυτό επικαιροποιεί....

Γλώσσες και διάλεκτοι στην αρχαία Μακεδονία

Στο άρθρο αυτό του Emilio Crespo, πραγματοποιείται μια γενική αποτίμηση των γλωσσών και των διαλέκτων που μαρτυρούνται άμεσα ή έμμεσα στο αρχαίο βασίλειο της Μακεδονίας, από τα πρώτα γραπτά τεκμήρια του 5ου μέχρι το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. Τα περισσότερα από αυτά ανάγονται στον 4ο αιώνα π.Χ. και μόνο λίγα είναι σε θέση να δώσουν μια οριστική απάντηση στο κάποτε αμφιλεγόμενο ζήτημα για τον χαρακτήρα της γλώσσας των Μακεδόνων πριν από τη βασιλεία του Φιλίππου Βʹ (360/59–338 π.Χ.).
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα, η αρχαιολογική έρευνα στο αρχαίο βασίλειο των Τημενιδών σημείωσε μεγάλη πρόοδο.²Πραγματοποιήθηκαν ....

Τα νεκρικά προσωπεία της αρχαίας Μακεδονίας

Της Δήμητρας Μήττα

Προσωπείο, με το οποίο αναπαράγεται η εικόνα του νεκρού, φορά ο νεκρός στην Αίγυπτο, την Ελλάδα, την Ετρουρία[3], τη Ρώμη[4], το Μεξικό, στην Κολομβία, στη Ν. Γουινέα, το Περού, γενικά στην προκαλομβιανή Αμερική (300 π.Χ.-1000 μ.Χ.), την Καμπότζη, το Σιάμ, την Αφρική. Εδώ, θα περιοριστούμε εν πολλοίς στα ελληνικά δεδομένα θυμίζοντας ότι νεκρικά προσωπεία, και μάλιστα χρυσά, έχουν βρεθεί μέχρι τώρα στις Μυκήνες και στον μακεδονικό χώρο (Σίνδος, Αρχοντικό, Αμφίπολη) με, περίπου, δέκα αιώνες απόσταση μεταξύ τους.[5]

Το 1980 αποκαλύφθηκε κοντά στη σημερινή Σίνδο 121 τάφοι ενός αρχαίου νεκροταφείου[6]. (Εικ. 3, 4, 5) Σε πέντε από αυτούς, όλοι ανάμεσα στο 520-500 π.Χ., βρέθηκαν ισάριθμα χρυσά προσωπεία, τρία γυναικεία (αρ. 20, 56, 67) και δύο ανδρικά (αρ. 62[7], 115) που ανήκαν σε πολεμιστές, κατασκευασμένες άλλες από χοντρό έλασμα και άλλες από λεπτότερο, όλες με κλειστά μάτια, εκτός από μία γυναικεία (αρ. 115). Τα χαρακτηριστικά των προσώπων είναι σχεδόν συμβατικά, διαμορφωμένα πάνω σε μήτρα, σε κάποιες περιπτώσεις πολύ προσεκτικά σκαλισμένα, σε άλλες περισσότερο αδρά. Για μία μόνο περίπτωση...

Ο Μέγας Αλέξανδρος στο Λούβρο

Η μεγάλη έκθεση με τίτλο «Στο βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου – Η αρχαία Μακεδονία» θα ανοίξει για τους επισκέπτες του Λούβρου τον ερχόμενο Οκτώβριο και θα διαρκέσει ως και τον Ιανουάριο του 2012, η προετοιμασία της όμως, έχει ήδη σχεδόν ολοκληρωθεί. Κατά την πολλοστή επίσκεψή της στη Θεσσαλονίκη και άλλες μακεδονικές πόλεις όπου εκτίθενται ευρήματα από αρχαιολογικές ανασκαφές, η επιμελήτρια της έκθεσης και διευθύντρια του τμήματος Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων του Μουσείου του Λούβρου κυρία Σοφί Ντεσάμπ κατέληξε στην επιλογή 668 αντικειμένων από έντεκα συνολικά Εφορείες Αρχαιοτήτων και μουσεία της Βόρειας Ελλάδας.
«Οι Γάλλοι γνωρίζουν ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Ελληνας, όχι όμως και Μακεδόνας. Τα πράγματα είναι λίγο μπερδεμένα. Δεν γνωρίζουν ότι η Μακεδονία - γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι Ελλάδα. Η έκθεση λοιπόν θα είναι μια καταπληκτική ευκαιρία για να γνωρίσουν οι κάθε εθνικότητας επισκέπτες του Λούβρου τον Μέγα Αλέξανδρο, την καταγωγή και τη διαχρονικότητα του μύθου του», έλεγε σήμερα στη Θεσσαλονίκη όπου βρίσκεται, η κ. Ντεσάμπ, η οποία υπενθύμισε επίσης πως οι....

Η καταγωγή των Ελλήνων(Προϊστορικοί και Αρχαϊκοί χρόνοι)

Του Καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας Μιχάλη Σακελλαρίου,

«Η Ελληνική Ιστορία», τόμος 1, σελ 59-64

Εκδοτική Αθηνών-Καθημερινή, 2010

Κατά τους Προϊστορικούς χρόνους εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα φύλα διάφορων προελεύσεων. Οι ιστορικοί Έλληνες κατάγονταν κυρίως από φύλα που έφθασαν στην Ελλάδα περί το 2100 π.Χ. (αρχή της Πρωτοελλαδικής III) και περί το 1900 π.Χ. (αρχή της Μεσοελλαδικής) αλλά και από στοιχεία των παλαιότερων πληθυσμών. Όσα σχετικά γνωρίζουμε και όσα απλώς υποθέτουμε βασίζονται σε στοιχεία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, σε αρχαιολογικά δεδομένα και σε μερικά ψήγματα αρχαίων ελληνικών παραδόσεων. Αφού πριν από εκατόν πενήντα χρόνια διαπιστώθηκε η συγγένεια της ελληνικής και της λατινικής με τη σανσκριτική, άρχισαν οι εργασίες προς αποκατάσταση της γραμματικής και του λεξιλογίου της μητρικής γλώσσας, που ονομάστηκε συμβατικά «ινδοευρωπαϊκή», και των γλωσσών που προέκυ­ψαν από αυτήν. Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια έχουν διατυπωθεί υποθέσεις σχετικές με τις ειδικότερες συγγένειες που είχε η αρχαία ελληνική γλώσσα με άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, καθώς και με τη διάσπαση της σε διαλέκτους. Από την άλλη μεριά, όμως, έγινε φανερό ότι όχι λίγες λέξεις της ελληνικής, αρκετά τοπωνύμια του ελληνικού χώρου, και μερικά ονόματα θεών και ηρώων των Ελλήνων είναι κατάλοιπα από γλώσσες που μιλήθηκαν πριν από την άφιξη των ελληνό­γλωσσων ομάδων. Έτσι ξεκίνησε η αναζήτηση προελληνικών γλωσσικών και εθνικών υποστρωμάτων με πολύ σημαντικά αποτελέσματα και με ένα γενικότερο συμπέρασμα, που στη­ρίζεται σ' αυτά: τα ελληνόγλωσσα φύλα ήρθαν σε επαφή με τα προελληνικά και μάλιστα τα απορρόφησαν. Η φάση της ελληνικής γλώσσας ανάμεσα στην απόσχιση της από την ινδοευρωπαϊκή και την αφομοίωση προελληνικών γλωσσι­κών στοιχείων ονομάζεται «πρωτοελληνική».

Οι ανακαλύψεις της προϊστορικής αρχαιολογίας μας γνωρίζουν διάφορους πολιτισμούς. Τόσο αυτοί οι πολιτισμοί, όσο και οι βαθιές τομές που χωρίζουν μερικούς (εκτεταμένες καταστροφές οικισμών, οπισθοδρομήσεις στην τεχνική και στον όλο βίο, εισαγωγή πολλών σημαντικών νεωτερισμών) δεν...... 

Γνήσιος ο Αλέξανδρος, ίσως και του Λυσίππου

Αυθεντικό και εξαιρετικής σπανιότητας είναι το άγαλμα τύπου «Αλεξάνδρου» που κατασχέθηκε στη Βόρεια Ελλάδα σε χέρια αρχαιοκάπηλων, σύμφωνα με τη διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης Πολυξένη Αδάμ-Βελένη.
Το ύψους 1,60 μ. άγαλμα είναι ακόμα άγνωστης προέλευσης και χρονολόγησης. Πιθανότατα θα εκτεθεί στο Αρχαιολογικό Θεσσαλονίκης Ορίστηκε από το ΚΑΣ επικεφαλής της εκτιμητικής επιτροπής του κατασχεθέντος αρχαίου.
Μαζί με τις συναδέλφους της Δέσποινα Ιγνατιάδου και Ρόζα Προσκυνητοπούλου θα αποφανθούν περί της αγοραστικής αξίας του αγάλματος. Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν πρόκειται για έργο του Λυσίππου ή όχι. Απαιτείται, όπως λέει, συγκριτική μελέτη και με άλλα, από τα ελάχιστα που υπάρχουν. Επιφυλακτικοί είναι οι αρχαιολόγοι και ως προς τη χρονολόγηση του έργου, αν δηλαδή κατασκευάστηκε τον 4ο ή 3ο αιώνα π.Χ. Όταν συντηρηθεί και μελετηθεί, θα εκτεθεί πιθανότατα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
Όσοι το εξέτασαν διαπίστωσαν πως....

Διεθνής έκθεση με θέμα τον Μέγα Αλέξανδρο στην Αυστρία

Διεθνής έκθεση με θέμα τον Μέγα Αλέξανδρο στην ΑυσΜία από τις σημαντικότερες εκθέσεις από όσες παρουσιάστηκαν ποτέ διεθνώς για τη ζωή και τη δράση μιας από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας ιστορίας, αν όχι «τη μεγαλύτερη φυσιογνωμία», όπως τονίστηκε χαρακτηριστικά, τον Μέγα Αλέχανδρο, είναι η μεγάλη διεθνής έκθεση που εγκαινιάζεται επίσημα αύριο βράδυ στο Μουσείο Τέχνης «Κούνστχαλε» της πόλης Λέομπεν της Αυστρίας.


Στην έκθεση, που θα λειτουργεί για το κοινό από μεθαύριο Κυριακή και θα διαρκέσει μέχρι την 1η Νοεμβρίου, παρουσιάζονται πάνω από 400 πολύτιμα εκθέματα από 25 μουσεία όλου του κόσμου, από το Λούβρο, το Βρετανικό Μουσείο, το Ερμιτάζ, μέχρι τα Εθνικά Μουσεία του Τατζικιστάν και του Αφγανιστάν.


Η έκθεση λειτουργούσε μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου στο Μανχάιμ της Γερμανίας, από όπου και μεταφέρθηκε στο .......

Αγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρέθηκε στην κατοχή αρχαιοκαπήλων

Ένα χάλκινο άγαλμα (4ου π.Χ. αι.) που αναπαριστά τον Μέγα Αλέξανδρο και πιθανότατα αποτελεί αυθεντικό έργο του Λύσιππου, εντόπισαν οι άνδρες του Τμήματος Αρχαιοκαπηλίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, κατά την εξάρθρωση σπείρας, που είχε στην κατοχή της σημαντικά ευρήματα και διαπραγματευόταν να τα πωλήσει έναντι υπέρογκων χρηματικών ποσών.

Σύμφωνα με το Έθνος, το άγαλμα, ύψους 60 εκατοστών, βρίσκεται πλέον στα εργαστήρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, όπου θα τεθεί στο μικροσκόπιο των επιστημόνων.

Οι αρχαιολόγοι αναμένουν με αγωνία τα αποτελέσματα της έρευνας, καθώς εάν αποδειχθεί αυθεντικό θα πρόκειται για το πρώτο αυθεντικό έργο του Λύσιππου που αποκαλύπτεται ώς σήμερα. Δεν αποκλείεται λοιπόν να μιλάμε για τη σημαντικότερη ανακάλυψη των τελευταίων ετών.


Η εξάρθρωση της σπείρας

Όπως ανακοίνωσε η αστυνομία, το.....

ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

«Ιδού το αγαλματίδιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου»

Βέβαιη πως το αγαλματίδιο που αποκάλυψε στο υπέδαφος των κήπων Σαλαλάτ της Αλεξάνδρειας αναπαριστά τον Μέγα Αλέξανδρο δηλώνει η αρχαιολόγος Καλλιόπη Λιμναίου- Παπακώστα.

Το άγαλμα, που αποκαλύφθηκε σε βάθος 10 και πλέον μέτρων στους κήπους Σαλαλάτ στο κέντρο της πόλης της Αλεξάνδρειας, έχει ύψος 80 εκατοστά και είναι φιλοτεχνημένο από καθαρό παριανό μάρμαρο, το οποίο ο καλλιτέχνης είχε επιχρωματίσει εμφανώς (από υπολείμματα που σώζονται). Ο νεαρός γυμνός άνδρας βρίσκεται σε όρθια στάση, με το δεξιό πόδι λυγισμένο και φέρει φαβορίτες (παραγναθίδες), στοιχείο που η ανασκαφέας ταυτίζει με αντίστοιχα χαρακτηριστικά της εικόνας του Μεγάλου Αλεξάνδρου όπως αυτή αναπαρίσταται στο μωσαϊκό της Πομπηίας.

«Η ιδέα που έχουμε μέχρι σήμερα για τη μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου προέρχεται από μεταγενέστερα έργα Ελλήνων και Ρωμαίων που σίγουρα έχουν επηρεαστεί από την καταλυτική ιστορική παρουσία του, τη θεοποίηση και εξιδανίκευσή του. Τα έργα αυτά δεν ήταν σύγχρονά του», είπε η αρχαιολόγος κατά τη διάρκεια παρουσίασης στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.

Το εύρημα εντοπίστηκε από......

ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΣΤΟ ΔΙΣΠΗΛΙΟ Νέα ευρήματα οδηγούν σε μια... μυστηριώδη γραφή!

Μια περίεργη γραφή, που ολοένα και περισσότερο φαίνεται πως αποτυπώνει τη γλώσσα της εποχής του 5500 π.Χ., σχέσεις απόλυτου σεβασμού με το περιβάλλον, ταφικές συνήθειες που ξενίζουν για τα σημερινά δεδομένα, αλλά και καλλιτεχνικές ανησυχίες. Αυτός ήταν ο καμβάς της καθημερινότητας των ανθρώπων της νεολιθικής ζωής στον λιμναίο οικισμό στο Δισπηλιό της Καστοριάς, που χάρη στην πανεπιστημιακή ανασκαφή του ΑΠΘ αποκαλύπτεται κάθε χρόνο και περισσότερο.

Της Έλσας Σπυριδοπούλου
spiridopoulou@makthes.gr

Δεκαεπτά χρόνια ανελλιπώς, και κόντρα στα πενιχρά οικονομικά μέσα, ο Γιώργος Χουρμουζιάδης και η ομάδα του καταθέτουν ψυχή στην ανασκαφή του οικισμού της νεότερης νεολιθικής περιόδου στο Δισπηλιό, έναν από τους σημαντικότερους και παλαιότερους της Ευρώπης.
Κάθε χρόνο έρχονται στο φως ολοένα και περισσότερα εντυπωσιακά στοιχεία. Ανάλογα με αυτά που θα παρουσιάσει ο κ. Χουρμουζιάδης στο συνέδριο του 2010 για το αρχαιολογικό έργο σε Μακεδονία και Θράκη (ΑΕΜΘ) και αφορούν την περίεργη γραφή με χαράγματα, προγενέστερη της Γραμμικής Αʼ. Αρχικά εντοπίστηκε σε μια ξύλινη πινακίδα (βρέθηκε το 1993 και χρονολογήθηκε στα 5260 π.Χ.) και τώρα οι αρχαιολόγοι οδηγούνται ολοένα και πιο πολύ στο συμπέρασμα ότι αυτό που βρίσκουν σε αγγεία δεν είναι διακόσμηση, αλλά η γραφή της εποχής (5500 έως 3500 π.Χ.)
Συναντήσαμε τον κ. Χουρμουζιάδη ένα πρωινό στα εργαστήρια της αποθήκης κοντά στην ανασκαφή, ανάμεσα σε αγγεία, ειδώλια και πλήθος κεραμικών. Με τον απολαυστικό του τρόπο (ένα μίγμα σοφίας και κατανοητής αφήγησης διανθισμένης με χιούμορ), μας μίλησε για τα..........

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΝΕΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θεσσαλονίκη, 26/11/2009
 Η Πανεπιστημιακή Ανασκαφή του Α.Π.Θ. στο τείχος της Βεργίνας, υπό τον Αν. Καθηγητή Παναγιώτη Φάκλαρη, κατά τη φετινή ανασκαφική περίοδο η οποία ολοκληρώθηκε χθες, Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009, έφερε στο φως νέα, σημαντικά τμήματα του τείχους της αρχαίας πόλης, τα οποία αποτελούν την καλύτερη σωζόμενη οχύρωση της Μακεδονίας

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, που από το 1938 επέλεξε τη Βεργίνα για την ίδρυση πανεπιστημιακής ανασκαφής και την εκπαίδευση των φοιτητών αρχαιολογίας, αποδίδοντας έκτοτε στην ανθρωπότητα μια ....

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ που έχουν βρεθεί σε επιγραφές αλλά και σε αρχαίες ιστορικές πηγές

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ

Το νεκροταφείο της Πέλλας «γεννά» χρυσάφι

Αριστερά, ένας από τους 50 τάφους σε έκταση μικρότερη του ενός στρέμματος που ερευνήθηκαν ενδελεχώς εφέτος. Μεταξύ άλλων διακρίνεται και το κράνος του θαμμένου πολεμιστή. Δεξιά, ασημένιες περόνες από στολή γάμου- δύο από τα εντυπωσιακά κοσμήματα που εντοπίστηκαν στις γυναικείες ταφές στην περιοχή του Αρχοντικού Πέλλας

Αναδημοσίευση από το ΒΗΜΑ

Χρυσοφόρα ήταν η σοδειά των αρχαιολόγων και κατά την εφετινή, δέκατη, συνεχή ανασκαφική χρονιά στο δυτικό νεκροταφείο του αρχαίου οικισμού στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το Αρχοντικό της Πέλλας και οι αρχαιολόγοι εικάζουν (καθώς δεν έχει εντοπισθεί ακόμη επιγραφή που να την ταυτοποιεί) ότι πρόκειται για την αρχαία πόλη Τύρισσα- την πόλη του τυριού.

Στους 50 τάφους πολεμιστών των αρχαϊκών χρόνων, σε έκταση μικρότερη του ενός στρέμματος, που κατάφεραν να ερευνήσουν εφέτος οι αρχαιολόγοι ανασκαφείς εντοπίστηκαν και πάλι δεκάδες χρυσά, σιδερένια και χάλκινα κτερίσματα (μάσκες πολεμιστών, κράνη, ελάσματα και εντυπωσιακά κοσμήματα στις γυναικείες ταφές). «Ορισμένοι πολεμιστές εντυπωσιάζουν με τα σύμβολα της υπεροχής τους και την τεχνολογία του οπλισμού τουςαποτελώντας εξαιρετικά παραδείγματα ταφών της αρχαϊκής περιόδου που, μαζί με τις αντίστοιχες γυναικείες, πιστοποιούν την ευημερούσα κοινωνία του Αρχοντικού, αλλά και τον ηρωικό χαρακτήρα και τον ηγετικό ρόλο ορισμένων οικογενειών της στρατιωτικής αριστοκρατίας οι οποίες ήλεγχαν και ρύθμιζαν την ανταλλαγή των αγαθών. Οι εξέχουσες δέσποινες ήταν ενταφιασμένες με τη στολή του γάμου, συνοδευόμενες, εκτός των άλλων κτερισμάτων, με χρυσά, ασημένια, χάλκινα και σιδερένια κοσμήματα» τονίζει ο επικεφαλής της ανασκαφής αρχαιολόγος της ΙΖ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων κ. Παύλος Χρυσοστόμου.

O ι νεκροί που ανήκαν στις ίδιες κοινωνικές ομάδες ενταφιάζονταν κατά οικογενειακές συστάδες- πατριές και γένη- επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη «κοινωνικών» και «οικονομικών» διακρίσεων πριν από 25 και πλέον αιώνες. Οι περισσότερες συστάδες τάφων περιλαμβάνουν, εκτός από τις αρχαϊκές ταφές (580-480 π.Χ.), ταφές της ύστερης εποχής του σιδήρου (δεύτερο μισό του 7ου- αρχές του 6ου αιώνα π.Χ.) αλλά και των κλασικών και πρώιμων ελληνιστικών χρόνων (480-279 π.Χ.).

Ο οικισμός του Αρχοντικού βρίσκεται σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από την Πέλλα και δέκα χιλιομέτρων από τον Αξιό και κατοικείται από την αρχαιότερη νεολιθική περίοδο (6η χιλιετία) ως και τα υστεροβυζαντινά χρόνια (14ος αιώνας). Κατά τη διάρκεια των προϊστορικών και των ιστορικών χρόνων ως και το τέλος του 5ου αιώνα π.Χ., οπότε η Πέλλα επιλέχθηκε από τον βασιλιά Αρχέλαο ως νέα πρωτεύουσα της Μακεδονίας, αποτελούσε τη σημαντικότερη πόλη της Βόρειας Βοττιαίας (περιοχή μεταξύ των ποταμών Αξιού και Λουδία).


Εντεκα στρέμματα γης γεμάτα Ιστορία
Με βάση τα ως τώρα δεδομένα από τις ανασκαφές, οι ερευνητές αρχαιολόγοι συμπεραίνουν ότι η προέλαση των Μακεδόνων ως τον Αξιό είχε συντελεστεί πολύ παλαιότερα και όχι μετά τους Περσικούς Πολέμους, όπως υποστηριζόταν ως πρόσφατα. Σύμφωνα μάλιστα με τον Θουκυδίδη, οι Μακεδόνες επεκτάθηκαν αρχικώς στην πεδινή Πιερία και στη συνέχεια (μετά τα μέσα του 7ου αι. π.Χ.) στη Βοττιαία, τη χώρα των Βουκόλων, δηλαδή την πεδιάδα ανάμεσα στους ποταμούς Αλιάκμονα και Αξιό. Από το 2000 που ξεκίνησε η ανασκαφική έρευνα στο νεκροταφείο του αρχαίου οικισμού στη σημερινή θέση Αρχοντικό της Πέλλας, συνολικής έκτασης 200 στρεμμάτων, έχουν ανασκαφεί 965 τάφοι σε έκταση μόλις έντεκα στρεμμάτων.

Το βυθισμένο νησί των Πτολεμαίων και ο τάφος του Αλέξανδρου

Τεράστιος αρχαιολογικός πλούτος βρίσκεται στο βυθό του Μεγάλου Λιμένα της Αλεξάνδρειας. Εντυπωσιακές είναι οι λίθινες επιγραφές στα ιερογλυφικά και στα ελληνικά. (Δυστυχώς δεν έχουν δημοσιευθεί ακόμη)

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

αναδημοσίευση από το blog του.

Μια σημαντική υποβρύχια αρχαιολογική εξερεύνηση του λιμανιού της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και δέκα επτά χρόνια.
Δύτες-αρχαιολόγοι μένουν έκθαμβοι μπροστά σε έναν βυθό που παρόμοιο δεν έχουν συναντήσει, αφού πρόκειται για μια ολόκληρη βυθισμένη αρχαία πόλη.
Τα βασιλικά παλάτια και τα κτήρια τα οποία περιγράφει με εξαιρετική ευγλωττία ο Έλληνας γεωγράφος Στράβων βρίσκονται στο βυθό του Μεγάλου Λιμανιού της Αλεξάνδρειας.
Σύμφωνα με τον γεωφυσικό Άμος Νουρ, η περιοχή βρίσκεται επάνω στο ρήγμα Σικελίας-Καΐρου, και υπέστη σοβαρότατες ζημιές, ειδικά από τα μέσα του 5ου αιώνα μ.Χ.
Όπως μας γίνεται γνωστό από τη βυζαντινή ιστοριογραφία περισσότεροι από 23 σεισμοί χτύπησαν την αιγυπτιακή ακτή από το 320 μ.Χ. έως το 1303. Μεγαλύτερη από όλες ήταν αυτή του 365 μ.Χ.

Ενδεικτικά χαρτογραφούνται τα βυθισμένα σημεία της αρχαίας πόλης και κυρίως το βυθισμένο νησί της Αντιρόδου, μέσα στο σημερινό λιμάνι της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου.

Με την πάροδο του χρόνου ο βυθός του λιμανιού υποχώρησε γύρω στα επτά μέτρα, τα βασιλικά οικοδομικά τετράγωνα κατέρρευσαν και βυθίστηκαν κάτω από τα κύματα.
Οι πεσμένοι κίονες, τα κιονόκρανα, τα αγάλματα, οι λίθινες επιγραφές με ιερογλυφική και ελληνική γραφή, οι εναπομείναντες οδοί, τα πλινθώματα μολύβδου, και οι αμφορείς ρυπαίνονται στο βυθό του σύγχρονου λιμανιού, όπου έχει επικαθήσει μια βρώμικη κρούστα 16 αιώνων, η οποία, επιπρόσθετα, βομβαρδίζεται καθημερινά από τα βοθρολύματα που ρίχνονται στη θάλασσα του λιμανιού.
Προς έκπληξη όλων, αρκετά από τα αρχαία οικοδομικά τετράγωνα έχουν διασωθεί, ώστε να επιτρέψουν στους αρχαιολόγους, να επιχειρήσουν μια σοβαρή χαρτογράφηση όλης της βυθισμένης περιοχής.
Ο επικεφαλής όλης αυτής της προσπάθειας, Φράνκ Γκόντιο, του Ινστιτούτου της Ευρωπαϊκής υποθαλάσσιας Αρχαιολογίας που εδρεύει στο Παρίσι, τονίζει πως:
«Πολλοί κλασσικοί συγγραφείς,- ο Στράβων, ακόμη και ο Ιούλιος Καίσαρ, στα σχόλιά τους, περιγράφουν την Αλεξάνδρεια όπως την είδαν στις επισκέψεις τους σε αυτήν, αλλά είναι αδύνατο να καθοριστεί κάτι ή να προσομοιάσει με την ιδιαίτερη περιγραφή των κειμένων τους».
Σημειώνεται πως από την εποχή της κατάκτησης της Αιγύπτου από τον Ναπολέοντα το 1789, ιστορικοί και αρχαιολόγοι έχουν δημιουργήσει περισσότερους από 30 χάρτες της Πτολεμαϊκής και Ρωμαϊκής Αλεξάνδρειας. Όλοι, όμως οι χάρτες αυτοί, έχουν αποδειχθεί ανακριβείς κυρίως για την περιοχή του λιμανιού.
Ο Φ. Γκόντιο και η ομάδα του σε συνεργασία με το Ανώτατο Συμβούλιο της Αιγυπτιακής Αρχαιολογίας (και ειδικότερα με το τμήμα της υποβρύχιας αρχαιολογίας) άρχισαν να χαρτογραφούν την βυθισμένη πόλη, στο ανατολικό λιμάνι από το 1992.
Προσδιορίζουν, μάλιστα, τη θέση του παλατιού της Κλεοπάτρας της Ζ΄, της πιο διάσημης από τους Πτολεμαίους, στο τωρινό βυθισμένο νησί της Αντιρόδου, μιας βασιλική ιδιοκτησίας καθ’ όλη την πτολεμαϊκή περίοδο (305 έως 30 π.Χ.).
Επειδή εξάλλου σύμφωνα με τις πηγές ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρίσκεται στην Αλεξάνδρεια, δεν αποκλείεται η τοποθεσία του να βρίσκεται στα υποθαλάσσια βασιλικά οικοδομικά τετράγωνα, τα οποία συν τω χρόνω θα ερευνηθούν λεπτομερώς.