Το blog, για τους λόγους που βιώνουμε προσωπικά, οικογενειακά και κοινωνικά, αλλάζει την κύρια κατεύθυνσή του και επικεντρώνεται πλέον στην Κρίση.
Βασική του αρχή θα είναι η καταπολέμηση του υφεσιακού Μνημονίου και όποιων το στηρίζουν.
Τα σχόλια του Κρούγκμαν είναι χαρακτηριστικά:
...Άρα βασιζόμαστε τώρα σε ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να «πεθάνει στη λιτότητα» προκειμένου να πληρώσει τους ξένους πιστωτές της, χωρίς πραγματικό φως στο τούνελ.Και αυτό απλώς δεν πρόκειται να λειτουργήσει....[-/-]....οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν την οικονομία σε τόσο μεγάλη ύφεση που εξανεμίζονται τα όποια δημοσιονομικά οφέλη, υποχωρούν τα έσοδα και το ΑΕΠ και ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ γίνεται χειρότερος.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαλκανικοί Πόλεμοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαλκανικοί Πόλεμοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011

Ποιος απελευθερώθηκε το 1912;

του Γιάννη Ταχόπουλου
Εφημερίδα Ρήξη, 13-12-2011

Ο Άκης Γαβριηλίδης επιτίθεται στην ιστορική μνήμη της Θεσσαλονίκης!

Ο Άκης Γαβριηλίδης, γνωστός για την πρωτοτυπία των ύβρεών του κατά του Ρίτσου κ.ά., με αφορμή την επέτειο της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης έγραψε το άρθρο: Ποιος απελευθερώθηκε το 1912; Σκέψεις με αφορμή τον επικείμενο εορτασμό των εκατό χρόνων από την «απελευθέρωση» της Θεσσαλονίκης.
Προσπερνώντας την διόλου πρωτότυπη αξίωσή του να ορίσει τι συνιστά πραγματική ελευθερία και την άποψή του ότι ένας λαός δεν θεωρείται ελεύθερος/ασφαλής όταν αποκτά δικό του κράτος, ούτε καν ότι δύναται να έχει ένα «δικό» του κράτος –ίσως οι Παλαιστίνιοι, αλλά και η Σαλονικιά Ρ. Μόλχο να είχαν αντίρρηση–, εξετάζουμε τα επιχειρήματά του.
Πάντως, εναντιώνεται στο κράτος του έθνους υπηρετώντας ένα πολύ μεγαλύτερο κράτος άλλου είδους και λιγότερο δημοκρατικό: Έτσι φαντάζεται τον αντικρατισμό. Για τον Α.Γ., η απελευθέρωση του 1912 είναι στην πραγματικότητα...κατάληψη της πόλης, γιατί οι Έλληνες το 1912 αποτελούσαν μειονότητα και γιατί η Ελλάδα εισέβαλε στην οθωμανική αυτοκρατορία. Αυτό συνιστά αποδοχή της οθωμανικής πραγματικότητας, σε βαθμό τέτοιο ώστε η ανατροπή της να συνιστά αδικαιολόγητη πράξη βίας: Οι Έλληνες έγιναν μειονότητα λόγω της οθωμανικής βίας· το επιχείρημα ότι ήταν μειονότητα το ’12 και άρα δεν υπήρξε απελευθέρωση, συνιστά υπεράσπιση της βίας η οποία τους μετέτρεψε σε μειονότητα, και φυσικά είναι ένα επιχείρημα βασισμένο μόνο στη ισχύ των όπλων.

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Μία ιστορική μαρτυρία για το Πόζαρ των Βαλκανικών Πολέμων


Ψάχνοντας παλιά βιβλία και κυρίως της εποχής του Μακεδονικού αγώνα και των Βαλκανικών πολέμων έπεσα πάνω σε ένα πολύ σημαντικό βιβλίο από έναν συγγραφέα που όργωσε κυριολεκτικά την Μακεδονία. Μιλάει για το Πόζαρ  της περιοχής της Αριδαίας(Σομπούζκο τότε) και  προ απελευθερώσεως της Μακεδονίας και τους κατοίκους του.
Ο συγγραφέας είναι ο W. H. Crawfurd Price, ένας διάσημος ανταποκριτής των «London Times» και το βιβλίο του  «The Balkan Cockpit - The Political and Military Story of the Balkan Wars in Macedonia» που εκδόθηκε το 1914. Σε αυτό λοιπόν μεταξύ άλλων περιγράφει την αγριότητα των Βουλγάρων κατοίκων του Πόζαρ  και διάφορα άλλα που χρήζουν προσοχής. Ο Price είναι επίσης συγγραφέας του επίσης γνωστού βιβλίου «Light on the Balkan Darkness» όπου εκεί περιγράφει τις Ελληνικές, Βουλγαρικές και Σερβικές πολιτικές στο Μακεδονικό ζήτημα αλλά και είναι από τους λίγους συγγραφείς που μιλάει για εθνότητα Μακεδόνων Σλάβων που κατοικεί στην Μακεδονία. Το τελευταίο το αναφέρω για να προλάβω τους γνωστούς-αγνώστους.
Διαβάστε λοιπόν τι γράφει για το Βουλγαρικό Ποζάρ των Βαλκανικών πολέμων: