Το blog, για τους λόγους που βιώνουμε προσωπικά, οικογενειακά και κοινωνικά, αλλάζει την κύρια κατεύθυνσή του και επικεντρώνεται πλέον στην Κρίση.
Βασική του αρχή θα είναι η καταπολέμηση του υφεσιακού Μνημονίου και όποιων το στηρίζουν.
Τα σχόλια του Κρούγκμαν είναι χαρακτηριστικά:
...Άρα βασιζόμαστε τώρα σε ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να «πεθάνει στη λιτότητα» προκειμένου να πληρώσει τους ξένους πιστωτές της, χωρίς πραγματικό φως στο τούνελ.Και αυτό απλώς δεν πρόκειται να λειτουργήσει....[-/-]....οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν την οικονομία σε τόσο μεγάλη ύφεση που εξανεμίζονται τα όποια δημοσιονομικά οφέλη, υποχωρούν τα έσοδα και το ΑΕΠ και ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ γίνεται χειρότερος.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κίνηση Ξένων Ακαδημαικών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κίνηση Ξένων Ακαδημαικών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009

Αγαπητοί φίλοι, οι Σκοπιανοί της Διασποράς μέσω των οργανώσεων MHRMI και AMHRC προσπαθούν να... ....

........ απαντήσουν στο γνωστό γράμμα που υπέγραψαν 315 πανεπιστημιακοί με αποστολέα τον Ομπάμα όπου ζητούν την παρέμβασή του για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ που με την πράξη της [αναγνώριση Σκοπίων ως `Μακεδονίας`] όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μια επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μεγάλου Αλέξανδρου.

Έτσι έγραψαν ένα άρθρο 26 σελίδων όπου το μόνο που κάνουν είναι να επαναλαμβάνουν τις γνωστές τους θέσεις όπως οι αρχαίοι μακεδόνες δεν ήσαν φυλετικά Έλληνες, κατεπιεσμένη μειονότητα, εμφύλιος, αναφορά Μακντούγκαλ κλπ.

Το πιο σημαντικό για εμένα είναι ότι αρχίζουν να εμφανίζονται και τα αληθινά πρόσωπα αυτών που παρόλο που πέρασαν από την Ελλάδα η γραφίδα τους στάζει χολή για τις απόψεις μας (περίπτωση Ντάνφορθ) μιας και συμπλέουν με τον Σλαβαμακεδονισμό.......

ή

ο καθηγητής Κλασσικών σπουδών Ντάνιελ Τομπκινς ο οποίος και ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΙ στο δυαδύκτιο σε αυτήν στην αντικίνηση εναντίων των 315 πανεπιστημιακών αλλά και έμμεσα να συμφωνεί με τις απόψεις της επιστολής των εθνικιστικών ΜΚΟ της Σλαβομακεδονικής διασποράς και οποίος διδάσκει....αρχαία Ελληνική ιστορία.



Θα επανέλθω με νεώτερα διότι ήδη στα φορουμ και στα chanells γίνεται σφαγή!!!

'Αντε τώρα να δούμε και τους ντόπιους Ελληνόφωνους υπερασπιστές του Σλαβομακεδονισμού στα σκοπιανά φόρουμς και να λένε "τι καλά που τα γράφετε"!!!

Κυριακή 7 Ιουνίου 2009

Τα Πανεπιστήμια των κκ. Καραμανλη , Παπανδρέου και τα Σκόπια

Συντάκτης: Γιώργος Κακαρελίδης, μέλος του ΔΣ/Δ21

Αγαπητοί κ.κ. Πρόεδροι,
είσθε απόφοιτοι ή έχετε σχετισθεί με εξαιρετικά Πανεπιστήμια του Εξωτερικού (Tufts, Harvard, Amherst, Stockholm κλπ ). Σ` αυτά τα ιδρύματα προσλάβατε τόσο την δυνατότητα ανάλυσης των προβλημάτων με τα εργαλεία και την αναλυτική λογική της συγκεκριμένης επιστήμης, που θεραπεύετε, όσο και την ικανότητα έρευνας και τεκμηρίωσης σε εξειδικευμένα πλέον θέματα. Η θητεία οιουδήποτε σε ένα σχολειό, που υπηρετεί την έρευνα κατʼ αλήθεια (veritas), έχει σαν αποτέλεσμα την- λίγο πολύ αντίστοιχη κατοπινή λειτουργία του. Επί πλέον θεωρεί το Πανεπιστήμιο από το οποίο προήλθε και το προσωπικό του συλλογικά, ως ντε γιούρε αποδεκτά στις εκάστοτε επισημάνσεις των, με την επιφύλαξη των εξελίξεων της έρευνας στην γενίκευση της ισχύος των όποιων θεωριών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι είμαστε κατ` αρχήν θετικά διατεθειμένοι, στο να ακούμε προσεκτικά το Ιδρυμα από το οποίο αποφοιτούμε.

Πριν λίγες μέρες και συγκεκριμένα την 18 Μαϊου ε.ε., πλήθος καθηγητων κλασσικών σπουδών από Πανεπιστήμια Αμερικής, Ευρώπης, Μέσης Ανατολής, απέστειλε αυστηρή επιστολή στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμπα, σχετικά με το Μακεδονικό. Συγκεκριμένα 200 ξένοι επιστήμονες, καθηγητές από τα καλυτερα Πανεπιστήμια της Γής, όπως τα Tufts, Harvard, Princeton, Utrecht, Notre Dame, Φλωρεντίας, Cambridge, Dartmouth, Μασαχουσέτης, Οξφόρδης, Toronto, Michigan, Βερολίνου, Berkeley, Κολωνίας, Ζυρίχης και από δεκάδες άλλα, ζητούν -επί λέξει, “την παρέμβασή του για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ που με την πράξη της [αναγώριση Σκοπίων ως `Μακεδονίας`] όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μια επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μεγάλου Αλέξανδρου”.

Αφού του παρουσιάζουν όλα τα επιστημονικά και αρχαιολογικά δεδομένα έναντι των ψευδών των Σκοπίων τονίζουν: “…ο χώρος που είναι τα Σκόπια ήταν η αρχαία Παιονία, που μπορεί να ήταν ή να μην ήταν ήταν Ελληνες, σίγουρα έγιναν Ελληνίζοντες και δεν υπήρξαν ποτέ Σλάβοι... Η αρχαία Παιονία ήταν ένα μέρος του Μακεδονικού κράτους, όπως ήταν η Ιωνία και η Συρία και η Παλαιστίνη, όμως δεν ήταν Μακεδόνες και δεν ζούσαν στη Μακεδονία. Παρομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί μεν να κυβερνούνταν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος δεν ονομάστηκε ποτέ Μακεδονία.. Η κλοπή του Φίλιππου και του Αλέξανδρου από μια χώρα που δεν ήταν ποτέ η Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί…”.

Και καταλήγουν: "..Όπως και να θέλει κανείς να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά, σίγουρα δεν πρόκειται για πίεση για ιστορική ακρίβεια, ούτε για σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπηρό ότι οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει και ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Στρεφόμαστε σε Εσάς, Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσετε στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινωνία μας από κοινού δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η ιστορία αγνοείται, πολύ λιγότερο δε όταν η ιστορία κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει αμφίβολα κίνητρα".

Αντιλαμβάνεσθε αγαπητοί Πρόεδροι, ότι οι κορυφαίοι αυτοί καθηγητές κορυφαίων ιδρυμάτων, όχι μόνο παρουσιάζουν τις κατ` αλήθειαν έρευνές τους, όχι μόνο δίδουν μαθήματα Ιστορίας στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, `αδειάζοντας` τις Υπηρεσίες του, αλλά υποδεικνύουν χωρίς περιστροφές στον Πρόεδρο τού τι πρέπει να πράξει στα πλαίσια των διεθνών σχέσεων, αυτός και η χώρα του για την επιβίωση ως κοινωνία.

Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι γιατί εσείς συναγωνίζεσθε μεταξύ σας για το ποιός μίλησε πρώτος ή ποιός υποχώρησε πιό γρήγορα προς την "κόκκινη γραμμή". Δεν είναι λυπηρό; Πώς άραγε θα αντικρύσετε τους συναδέλφους σας, επιστήμονες των Πανεπιστημίων σας, όταν υποχωρείτε άτακτα μπροστά στα ψεύδη των Σκοπίων; Πως αντέχετε να συμβιβάζεσθε στα ψεύδη, όντες συνάδελφοί τους; Πώς αντέχετε να βλέπετε το πτυχίο σας να έχει στα διάσημα τού Πανεπιστημίου την λέξη `veritas` και να αποδέχεσθε το ψέμα.

Υπάρχει βέβαια η αντίληψη ότι άλλο η Επιστήμη και άλλο η Πολιτική. Μα αυτό ακριβώς ψελλίζουν όλοι οι ηττοπαθείς. Γιατί καμμιά Πολιτεία δεν μπορεί να σταθεί παρά μόνο εν αληθεία. Σε όλες τις εκφάνσεις της η κοινωνία μόνο αλήθειες χρησιμοποιεί ή εφαρμόζει, διευρύνοντάς τες και επανελέγχοντάς τες συνεχώς.

Αλλά οι επιστήμονες αυτοί δεν μίλησαν μόνο ιστορικά. Ούτε νοιάζονται μόνο για την αλήθεια ή για τους Ελλαδίτες. Ενδιαφέρονται πρώτιστα για την διεθνή κοινωνία. Αντιλαμβάνονται το διεθνές ξεχαρβάλωμα που θα επακολουθήσει όταν αγνοείται ή κατασκευάζεται η Ιστορία -δηλαδή οι σχέσεις μεταξύ ανθρώπινων σχηματισμών. Και επειδή βλέπουν τα φοβικά σας σύνδρομα, παρεμβαίνουν επιτακτικά για να ανασταλεί ο αναθεωρητισμός κρατών.

Δεχθήκατε Κύριοι Πρόεδροι να συμβιβασθείτε ερήμην του Λαού για θέμα που ΔΕΝ είναι της δικαιοδοσίας σας. Και φυσικά δεν μπορείτε πλέον να ζητήσετε σ` αυτό την παρέμβαση τρίτων ή υπερεθνικών θεσμών (πχ. Ε.Ε. ΝΑΤΟ κλπ). Ομως τι θα πράξετε έναντι της Τουρκίας η οποία μεγαλοπρεπώς δηλώνει διεθνώς ότι είναι αυτοί που δημιούργησαν τον - `κακώς λεγόμενο ΄, Ιωνικό και Ελληνικό Πολιτισμό, διότι είναι εκεί από το ...2480 π.Χ. Το διακύβευμα φυσικά όπως και με τα Σκόπια δεν είναι το όνομα , αλλά το ....οικόπεδο και το Αιγαίο. Με άλλα λόγια αυτοί είναι οι φυσικοί κληρονόμοι ή όπως λένε στο Διεθνές Δίκαιο νομιμοποιούνται ως διάδοχος κατάσταση σαν συνέχεια των προγονικών κρατικών υποστάσεων (πχ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, των Αιγαιακών Πολιτισμών συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου κλπ.) Και το κάνουν ευκολώτατα αφού εσείς θεωρείτε την ασυνέχεια της Ιστορίας, της Γλώσσας και της Παράδοσης αυτού του Τόπου. Τι θα επικαλείσθε τότε; την αλήθεια της Ιστορίας μήπως ή θα ψάχνετε στα Πανεπιστήμιά σας για την αρωγή των συναδέλφων σας;

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

249 έφτασαν οι πανεπιστημιακοί που υπέγραψαν

την επιστολή προς Ομπάμα και που ομιλούν για ανατροπή της Ιστορίας, την οποία οι ΗΠΑ δεν έχουν αρμοδιότητα να υποστηρίζουν και συνιστούν να ξεκαθαρίσει στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας.

Για να μην ξεχνιόμαστε και μην ασχολούμαστε συνέχεια με τους Ηρακλέιδιδες, Τρεμόπουλους και Κωστόπουλους.
Υπενθυμίζω ξανά μερικά από τα ξένα ονόματα που υπέγραψαν την επιστολή και είναι κορυφαίοι σε ότι αφορά την αρχαιολογία και την αρχαία Ελληνική ιστορία....



  • Paul Cartledge, A.G. Leventis Professor of Greek Culture, University of Cambridge (UK)
  • R. Malcolm Errington, Professor für Alte Geschichte (Emeritus) Philipps-Universität, Marburg (Germany)
  • Robin Lane Fox, University Reader in Ancient History, New College, Oxford (UK)
  • Hugh Lloyd-Jones, Professor of Greek Emeritus, University of Oxford (UK)
  • Stephen G. Miller, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of California, Berkeley (USA)
  • Guy MacLean Rogers, Kemper Professor of Classics and History, Wellesley College (USA)




Κυριακή 24 Μαΐου 2009

Η Επιστολή των Πανεπιστημιακών προς τον Ομπάμα και στα Ελληνικά

18 Μαΐου, 2009

Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα

Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Λευκός Οίκος

1600 Pennsylvania Avenue, NW

Washington, DC 20500

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφοντες ζητούμε με κάθε σεβασμό την παρέμβασή σας για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Στις 4 Νοεμβρίου 2004, δύο ημέρες μετά την επανεκλογή του Προέδρου George W. Bush, η κυβέρνησή του ομόφωνα αναγνώρισε τη ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’.

Αυτή η πράξη όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μια επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μέγα Αλέξανδρου.

Πιστεύουμε ότι αυτή η ανοησία έχει ξεπεράσει κάθε όριο και ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμιά δουλειά να υποστηρίζουν την παραποίηση της ιστορίας. Ας κάνουμε μια ανασκόπηση των δεδομένων. (Η τεκμηρίωση αυτών των δεδομένων που απεικονίζονται εδώ με έντονα γράμματα, βρίσκεται στο http://macedonia-evidence.org/documentation.html).

Η εν λόγω περιοχή, με τη σύγχρονη πρωτεύουσά της τα Σκόπια, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία. Τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος (που σχηματίζουν σήμερα τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας) αποτελούν ένα φυσικό όριο που χώριζε και χωρίζει τη Μακεδονία από τη βόρεια γείτονά της. Η μόνη πραγματική σύνδεση βρίσκεται κατά μήκος του Αξιού/Βαρδάρη ποταμού αλλά ακόμα και αυτή η κοιλάδα ‘δε σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας γιατί τέμνεται από χαράδρες’.

Αν και είναι αλήθεια ότι οι Παίονες υποτάχθηκαν στο Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου, το 358 π.Χ., δεν ήταν Μακεδόνες και δεν ζούσαν στη Μακεδονία. Παρομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί μεν να κυβερνούνταν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος δεν ονομάστηκε ποτέ Μακεδονία.

Αντίθετα, η Μακεδονία και οι Μακεδόνες Έλληνες βρίσκονταν για τουλάχιστον 2500 χρόνια εκεί ακριβώς όπου είναι η σύγχρονη ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας. Ακριβώς η ίδια σχέση ισχύει για την Αττική και τους Αθηναίους Έλληνες, το Άργος και τους Αργείους Έλληνες, την Κόρινθο και τους Κορίνθιους Έλληνες κ.ο.κ.

Δεν κατανοούμε πώς οι σύγχρονοι κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας, που μιλούν Σλάβικα—μια γλώσσα που εισήχθη στα Βαλκάνια περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου—μπορούν να διεκδικούν τον Αλέξανδρο για εθνικό τους ήρωα. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξολοκλήρου και αδιαμφισβήτητα Έλληνας. Ο προ-προ-προπάππος του, Αλέξανδρος Α΄, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου η συμμετοχή επιτρεπόταν μόνο σε Έλληνες.

Ακόμα και πριν από τον Αλέξανδρο Α΄οι Μακεδόνες τοποθετούσαν τις προγονικές τους ρίζες στο Άργος και πολλοί από τους βασιλείς τους χρησιμοποιούσαν την κεφαλή του Ηρακλή—του κατεξοχήν Έλληνα ήρωα-- στα νομίσματά τους.

Ο Ευριπίδης—που πέθανε και θάφτηκε στη Μακεδονία—έγραψε το έργο του Αρχέλαος προς τιμήν του μεγάλου θείου τού Αλέξανδρου και το έγραψε στα ελληνικά. Όσο βρισκόταν στη Μακεδονία, ο Ευριπίδης έγραψε ακόμα τις Βάκχες, επίσης στα ελληνικά. Κατά συνέπεια, το Μακεδονικό κοινό μπορούσε να καταλάβει τι έγραψε και τι άκουγαν.

Ο πατέρας του Αλέξανδρου, Φίλιππος, κέρδισε αρκετές νίκες σε ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και τους Δελφούς, τα δύο πιο ελληνικά από όλα τα ιερά της αρχαίας Ελλάδας, όπου δεν επιτρεπόταν σε μη-Έλληνες να αγωνιστούν. Ακόμα πιο σημαντικό, ο Φίλιππος ορίστηκε διοργανωτής των Πύθιων Αγώνων στους Δελφούς το 346 π.Χ. Με άλλα λόγια, ο πατέρας του Μέγα Αλέξανδρου και οι πρόγονοί του ήταν εξολοκλήρου Έλληνες. Η ελληνική γλώσσα ήταν η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Δημοσθένης και η πρεσβεία του από την Αθήνα όταν επισκέπτονταν τον Φίλιππο επίσης το 346 π.Χ. Ένας άλλος Έλληνας του Βορρά, ο Αριστοτέλης, πήγε να σπουδάσει για περίπου 20 χρόνια στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Μακεδονία και έγινε ο δάσκαλος του Αλέξανδρου Γ΄. Μιλούσαν Ελληνικά στην σχολή που σώζεται ακόμα και σήμερα κοντά στη Νάουσσα στην Ελληνική Μακεδονία.

Ο Αλέξανδρος είχε μαζί του σε όλες του τις εκστρατείες την έκδοση του Αριστοτέλη της Ιλιάδας του Ομήρου. Ο Αλέξανδρος διέδωσε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε όλη του την αυτοκρατορία, ιδρύοντας πόλεις και εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά κέντρα. Εξού και βρίσκουμε επιγραφές που αφορούν χαρακτηριστικούς ελληνικούς θεσμούς όπως είναι το γυμνάσιο τόσο μακριά όσο στο Αφγανιστάν. Είναι γραμμένες στα Ελληνικά.

Προκύπτουν οι εξής ερωτήσεις: Γιατί ήταν η Ελληνική γλώσσα η lingua franca σε όλη την επικράτεια του Αλέξανδρου αν αυτός ήταν ΄Μακεδόνας’; Γιατί γράφτηκε η Καινή Διαθήκη στα Ελληνικά;

Οι απαντήσεις είναι ξεκάθαρες: ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας, όχι Σλάβος, και οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του παρά 1000 χρόνια αργότερα. Αυτό μας φέρνει πίσω στη γεωγραφική περιοχή που ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως Παιονία. Γιατί οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν την περιοχή σήμερα αποκαλούν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και τη χώρα τους Μακεδονία; Γιατί να κλέψουν μια απόλυτα ελληνική μορφή για εθνικό τους ήρωα;

Οι αρχαίοι Παίονες μπορεί να ήταν ή να μην ήταν Έλληνες, πάντως σίγουρα έγιναν ελληνίζοντες, και δεν υπήρξαν ποτέ Σλάβοι. Επίσης δεν ήταν Μακεδόνες. Η αρχαία Παιονία ήταν ένα μέρος του Μακεδονικού κράτους, όπως ήταν η Ιωνία και η Συρία και η Παλαιστίνη και η Αίγυπτος και η Μεσοποταμία και η Βαβυλωνία και η Βακτρία και πολλές άλλες περιοχές. Μπορεί λοιπόν να έγιναν προσωρινά ‘Μακεδονικές’ αλλά καμιά δεν ήταν ποτέ ΄Μακεδονία΄. Η κλοπή του Φίλιππου και του Αλέξανδρου από μια χώρα που δεν ήταν ποτέ η Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Οι παραδόσεις της αρχαίας Παιονίας ωστόσο θα μπορούσαν να υιοθετηθούν από τους τωρινούς κατοίκους αυτής της γεωγραφικής περιοχής με αρκετά αιτιολογικά. Η επέκταση του γεωγραφικού όρου ‘ Μακεδονία’ ώστε να καλύπτει τη νότια Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί. Ακόμα και στον ύστερο 19ο αι. αυτή η λάθος χρήση υπονοούσε μη υγιείς εδαφικές βλέψεις.

Το ίδιο κίνητρο βρίσκεται και σε σχολικούς χάρτες που δείχνουν την ψευδο-μεγάλη Μακεδονία να εκτείνεται από τα Σκόπια μέχρι τον Όλυμπο και να επιγράφεται στα Σλαβικά. Ο ίδιος χάρτης και οι διεκδικήσεις του βρίσκεται σε ημερολόγια, αυτοκόλλητα αυτοκινήτων, χαρτονομίσματα κλπ που κυκλοφορούν στο νέο κράτος από τότε που διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Γιουγκοσλαβία το 1991. Γιατί να επιχειρεί μια τέτοια ιστορική ανοησία μια φτωχή νέα χώρα, εσωτερική και περικυκλωμένη από στεριά; Γιατί να κοροϊδεύει θρασύτατα και να προκαλεί τη γείτονά της;

Όπως και να θέλει κανείς να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά, σίγουρα δεν πρόκειται για πίεση για ιστορική ακρίβεια, ούτε για σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπηρό ότι οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει και ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Στρεφόμαστε σε Εσάς, Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσετε στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινωνία μας από κοινού δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η ιστορία αγνοείται, πολύ λιγότερο δε όταν η ιστορία κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει αμφίβολα κίνητρα.

Με εκτίμηση,

NAME TITLE INSTITUTION

Harry C. Avery, Professor of Classics, University of Pittsburgh (USA)

Dr. Dirk Backendorf. Akademie der Wissenschaften und der Literatur Mainz (Germany)

Elizabeth C. Banks, Associate Professor of Classics (ret.), University of Kansas (USA)

Luigi Beschi, professore emerito di Archeologia Classica, Università di Firenze (Italy)

Josine H. Blok, professor of Ancient History and Classical Civilization, Utrecht University (The Netherlands)

Alan Boegehold, Emeritus Professor of Classics, Brown University (USA)

Efrosyni Boutsikas, Lecturer of Classical Archaeology, University of Kent (UK)

Keith Bradley, Eli J. and Helen Shaheen Professor of Classics, Concurrent Professor of History, University of Notre Dame (USA)

Stanley M. Burstein, Professor Emeritus, California State University, Los Angeles (USA)

Francis Cairns, Professor of Classical Languages, The Florida State University (USA)

John McK. Camp II, Agora Excavations and Professor of Archaeology, ASCSA, Athens (Greece)

Paul Cartledge, A.G. Leventis Professor of Greek Culture, University of Cambridge (UK)

Paavo Castrén, Professor of Classical Philology Emeritus, University of Helsinki (Finland)

William Cavanagh, Professor of Aegean Prehistory, University of Nottingham (UK)

Angelos Chaniotis, Professor, Senior Research Fellow, All Souls College, Oxford (UK)

Paul Christesen, Professor of Ancient Greek History, Dartmouth College (USA)

Ada Cohen, Associate Professor of Art History, Dartmouth College (USA)

Randall M. Colaizzi, Lecturer in Classical Studies, University of Massachusetts-Boston (USA)

Kathleen M. Coleman, Professor of Latin, Harvard University (USA)

Michael B. Cosmopoulos, Ph.D., Professor and Endowed Chair in Greek Archaeology, University of Missouri-St. Louis (USA)

Kevin F. Daly, Assistant Professor of Classics, Bucknell University (USA)

Wolfgang Decker, Professor emeritus of sport history, Deutsche Sporthochschule, Köln (Germany)

Luc Deitz, Ausserplanmässiger Professor of Mediaeval and Renaissance Latin, University of Trier (Germany), and Curator of manuscripts and rare books, National Library of Luxembourg (Luxembourg)

Michael Dewar, Professor of Classics, University of Toronto (Canada)

John D. Dillery, Associate Professor of Classics, University of Virginia (USA)

Sheila Dillon, Associate Professor, Depts. of Art, Art History & Visual Studies and Classical Studies, Duke University (USA)

Douglas Domingo-Forasté, Professor of Classics, California State University, Long Beach (USA)

Pierre Ducrey, professeur honoraire, Université de Lausanne (Switzerland)

Roger Dunkle, Professor of Classics Emeritus, Brooklyn College, City University of New York (USA)

Michael M. Eisman, Associate Professor Ancient History and Classical Archaeology, Department of History, Temple University (USA)

Mostafa El-Abbadi, Professor Emeritus, University of Alexandria (Egypt)

R. Malcolm Errington, Professor für Alte Geschichte (Emeritus) Philipps-Universität, Marburg (Germany)

Panagiotis Faklaris, Assistant Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Denis Feeney, Giger Professor of Latin, Princeton University (USA)

Elizabeth A. Fisher, Professor of Classics and Art History, Randolph-Macon College (USA)

Nick Fisher, Professor of Ancient History, Cardiff University (UK)

R. Leon Fitts, Asbury J Clarke Professor of Classical Studies, Emeritus, FSA, Scot., Dickinson Colllege (USA)

John M. Fossey FRSC, FSA, Emeritus Professor of Art History (and Archaeology), McGill Univertsity, Montreal, and Curator of Archaeology, Montreal Museum of Fine Arts (Canada)

Robin Lane Fox, University Reader in Ancient History, New College, Oxford (UK)

Rainer Friedrich, Professor of Classics Emeritus, Dalhousie University, Halifax, N.S. (Canada)

Heide Froning, Professor of Classical Archaeology, University of Marburg (Germany)

Peter Funke, Professor of Ancient History, University of Muenster (Germany)

Traianos Gagos, Professor of Greek and Papyrology, University of Michigan (USA)

Robert Garland, Roy D. and Margaret B. Wooster Professor of the Classics, Colgate University, Hamilton NY (USA)

Douglas E. Gerber, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Western Ontario (Canada)

Hans R. Goette, Professor of Classical Archaeology, University of Giessen (Germany); German Archaeological Institute, Berlin (Germany)

Sander M. Goldberg, Professor of Classics, UCLA (USA)

Erich S. Gruen, Gladys Rehard Wood Professor of History and Classics, Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Christian Habicht, Professor of Ancient History, Emeritus, Institute for Advanced Study, Princeton (USA)

Donald C. Haggis, Nicholas A. Cassas Term Professor of Greek Studies, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Judith P. Hallett, Professor of Classics, University of Maryland, College Park, MD (USA)

Prof. Paul B. Harvey, Jr. Head, Department of Classics and Ancient Mediterranean Studies, The Pennsylvania State University (USA)

Eleni Hasaki, Associate Professor of Classical Archaeology, University of Arizona (USA)

Miltiades B. Hatzopoulos, Director, Research Centre for Greek and Roman Antiquity, National Research Foundation, Athens (Greece)

Wolf-Dieter Heilmeyer, Prof. Dr., Freie Universität Berlin und Antikensammlung der Staatlichen Museen zu Berlin (Germany)

Steven W. Hirsch, Associate Professor of Classics and History, Tufts University (USA)

Karl-J. Hölkeskamp, Professor of Ancient History, University of Cologne (Germany)

Frank L. Holt, Professor of Ancient History, University of Houston (USA)

Dan Hooley, Professor of Classics, University of Missouri (USA)

Meredith C. Hoppin, Gagliardi Professor of Classical Languages, Williams College, Williamstown, MA (USA)

Caroline M. Houser, Professor of Art History Emerita, Smith College (USA) and Affiliated Professor, University of Washington (USA)

Georgia Kafka, Visiting Professor of Modern Greek Language, Literature and History, University of New Brunswick (Canada)

Anthony Kaldellis, Professor of Greek and Latin, The Ohio State University (USA)

Andromache Karanika, Assistant Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)

Robert A. Kaster, Professor of Classics and Kennedy Foundation Professor of Latin, Princeton University (USA)

Vassiliki Kekela, Adjunct Professor of Greek Studies, Classics Department, Hunter College, City University of New York (USA)

Dietmar Kienast, Professor Emeritus of Ancient History, University of Duesseldorf (Germany)

Karl Kilinski II, University Distinguished Teaching Professor, Southern Methodist University (USA)

Dr. Florian Knauss, associate director, Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek Muenchen (Germany)

Denis Knoepfler, Professor of Greek Epigraphy and History, Collège de France (Paris)

Ortwin Knorr, Associate Professor of Classics, Willamette University (USA)

Robert B. Koehl, Professor of Archaeology, Department of Classical and Oriental Studies Hunter College, City University of New York (USA)

Georgia Kokkorou-Alevras, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Ann Olga Koloski-Ostrow, Associate Professor and Chair, Department of Classical Studies, Brandeis University (USA)

Eric J. Kondratieff, Assistant Professor of Classics and Ancient History, Department of Greek & Roman Classics, Temple University

Haritini Kotsidu, Apl. Prof. Dr. für Klassische Archäologie, Goethe-Universität, Frankfurt/M. (Germany)

Lambrini Koutoussaki, Dr., Lecturer of Classical Archaeology, University of Zürich (Switzerland)

David Kovacs, Hugh H. Obear Professor of Classics, University of Virginia (USA)

Peter Krentz, W. R. Grey Professor of Classics and History, Davidson College (USA)

Friedrich Krinzinger, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of Vienna (Austria)

Michael Kumpf, Professor of Classics, Valparaiso University (USA)

Donald G. Kyle, Professor of History, University of Texas at Arlington (USA)

Prof. Dr. Dr. h.c. Helmut Kyrieleis, former president of the German Archaeological Institute, Berlin (Germany)

Gerald V. Lalonde, Benedict Professor of Classics, Grinnell College (USA)

Steven Lattimore, Professor Emeritus of Classics, University of California, Los Angeles (USA)

Francis M. Lazarus, President, University of Dallas (USA)

Mary R. Lefkowitz, Andrew W. Mellon Professor in the Humanities, Emerita, Wellesley College (USA)

Iphigeneia Leventi, Assistant Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)

Daniel B. Levine, Professor of Classical Studies, University of Arkansas (USA)

Christina Leypold, Dr. phil., Archaeological Institute, University of Zurich (Switzerland)

Vayos Liapis, Associate Professor of Greek, Centre d’Études Classiques & Département de Philosophie, Université de Montréal (Canada)

Hugh Lloyd-Jones, Professor of Greek Emeritus, University of Oxford (UK)

Yannis Lolos, Assistant Professor, History, Archaeology, and Anthropology, University of Thessaly (Greece)

Stanley Lombardo, Professor of Classics, University of Kansas, USA

Anthony Long, Professor of Classics and Irving G. Stone Professor of Literature, University of California, Berkeley (USA)

Julia Lougovaya, Assistant Professor, Department of Classics, Columbia University (USA)

A.D. Macro, Hobart Professor of Classical Languages emeritus, Trinity College (USA)

John Magee, Professor, Department of Classics, Director, Centre for Medieval Studies, University of Toronto (Canada)

Dr. Christofilis Maggidis, Associate Professor of Archaeology, Dickinson College (USA)

Jeannette Marchand, Assistant Professor of Classics, Wright State University, Dayton, Ohio (USA)

Richard P. Martin, Antony and Isabelle Raubitschek Professor in Classics, Stanford University

Maria Mavroudi, Professor of Byzantine History, University of California, Berkeley (USA)

Alexander Mazarakis Ainian, Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)

James R. McCredie, Sherman Fairchild Professor emeritus; Director, Excavations in Samothrace Institute of Fine Arts, New York University (USA)

James C. McKeown, Professor of Classics, University of Wisconsin-Madison (USA)

Robert A. Mechikoff, Professor and Life Member of the International Society of Olympic Historians, San Diego State University (USA)

Andreas Mehl, Professor of Ancient History, Universitaet Halle-Wittenberg (Germany)

Harald Mielsch, Professor of Classical Archeology, University of Bonn (Germany)

Stephen G. Miller, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Phillip Mitsis, A.S. Onassis Professor of Classics and Philosophy, New York University (USA)

Peter Franz Mittag, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)

David Gordon Mitten, James Loeb Professor of Classical Art and Archaeology, Harvard University (USA)

Margaret S. Mook, Associate Professor of Classical Studies, Iowa State University (USA)

Anatole Mori, Associate Professor of Classical Studies, University of Missouri- Columbia (USA)

Jennifer Sheridan Moss, Associate Professor, Wayne State University (USA)

Ioannis Mylonopoulos, Assistant Professor of Greek Art History and Archaeology, Columbia University, New York (USA).

Richard Neudecker, PD of Classical Archaeology, Deutsches Archäologisches Institut Rom (Italy)

James M.L. Newhard, Associate Professor of Classics, College of Charleston (USA)

Carole E. Newlands, Professor of Classics, University of Wisconsin, Madison (USA)

John Maxwell O'Brien, Professor of History, Queens College, City University of New York (USA)

James J. O'Hara, Paddison Professor of Latin, The University of North Carolina, Chapel Hill (USA)

Martin Ostwald, Professor of Classics (ret.), Swarthmore College and Professor of Classical Studies (ret.), University of Pennsylvania (USA)

Olga Palagia, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Vassiliki Panoussi, Associate Professor of Classical Studies, The College of William and Mary (USA)

Maria C. Pantelia, Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)

Pantos A.Pantos, Adjunct Faculty, Department of History, Archaeology and Social Anthropology, University of Thessaly (Greece)

Anthony J. Papalas, Professor of Ancient History, East Carolina University (USA)

Nassos Papalexandrou, Associate Professor, The University of Texas at Austin (USA)

Polyvia Parara, Visiting Assistant Professor of Greek Language and Civilization, Department of Classics, Georgetown University (USA)

Richard W. Parker, Associate Professor of Classics, Brock University (Canada)

Robert Parker, Wykeham Professor of Ancient History, New College, Oxford (UK)

Anastasia-Erasmia Peponi, Associate Professor of Classics, Stanford University (USA)

Jacques Perreault, Professor of Greek archaeology, Université de Montréal, Québec (Canada)

Yanis Pikoulas, Associate Professor of Ancient Greek History, University of Thessaly (Greece)

John Pollini, Professor of Classical Art & Archaeology, University of Southern California (USA)

David Potter, Arthur F. Thurnau Professor of Greek and Latin. The University of Michigan (USA)

Robert L. Pounder, Professor Emeritus of Classics, Vassar College (USA)

Nikolaos Poulopoulos, Assistant Professor in History and Chair in Modern Greek Studies, McGill University (Canada)

William H. Race, George L. Paddison Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

John T. Ramsey, Professor of Classics, University of Illinois at Chicago (USA)

Karl Reber, Professor of Classical Archaeology, University of Lausanne (Switzerland)

Rush Rehm, Professor of Classics and Drama, Stanford University (USA)

Werner Riess, Associate Professor of Classics, The University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Robert H. Rivkin, Ancient Studies Department, University of Maryland Baltimore County (USA)

Barbara Saylor Rodgers, Professor of Classics, The University of Vermont (USA)

Robert H. Rodgers. Lyman-Roberts Professor of Classical Languages and Literature, University of Vermont (USA)

Nathan Rosenstein, Professor of Ancient History, The Ohio State University (USA)

John C. Rouman, Professor Emeritus of Classics, University of New Hampshire, (USA)

Dr. James Roy, Reader in Greek History (retired), University of Nottingham (UK)

Steven H. Rutledge, Associate Professor of Classics, Department of Classics, University of Maryland, College Park (USA)

Christina A. Salowey, Associate Professor of Classics, Hollins University (USA)

Guy D. R. Sanders, Resident Director of Corinth Excavations, The American School of Classical Studies at Athens (Greece)

Theodore Scaltsas, Professor of Ancient Greek Philosophy, University of Edinburgh (UK)

Thomas F. Scanlon, Professor of Classics, University of California, Riverside (USA)

Bernhard Schmaltz, Prof. Dr. Archäologisches Institut der CAU, Kiel (Germany)

Rolf M. Schneider, Professor of Classical Archaeology, Ludwig-Maximilians- Universität München (Germany)

Peter Scholz, Professor of Ancient History and Culture, University of Stuttgart (Germany)

Christof Schuler, director, Commission for Ancient History and Epigraphy of the German Archaeological Institute, Munich (Germany)

Paul D. Scotton, Assoociate Professor Classical Archaeology and Classics, California State University Long Beach (USA)

Danuta Shanzer, Professor of Classics and Medieval Studies, The University of Illinois at Urbana-Champaign and Fellow of the Medieval Academy of America (USA)

James P. Sickinger, Associate Professor of Classics, Florida State University (USA)

Marilyn B. Skinner 
Professor of Classics, 
University of Arizona (USA)

Niall W. Slater, Samuel Candler Dobbs Professor of Latin and Greek, Emory University (USA)

Peter M. Smith, Associate Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Dr. Philip J. Smith, Research Associate in Classical Studies, McGill University (Canada)

Susan Kirkpatrick Smith Assistant Professor of Anthropology Kennesaw State University (USA)

Antony Snodgrass, Professor Emeritus of Classical Archaeology, University of Cambridge (UK)

Theodosia Stefanidou-Tiveriou, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece).

Andrew Stewart, Nicholas C. Petris Professor of Greek Studies, University of California, Berkeley (USA)

Oliver Stoll, Univ.-Prof. Dr., Alte Geschichte/ Ancient History,Universität Passau (Germany)

Richard Stoneman, Honorary Fellow, University of Exeter (England)

Ronald Stroud, Klio Distinguished Professor of Classical Languages and Literature Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Sarah Culpepper Stroup, Associate Professor of Classics, University of Washington (USA)

Nancy Sultan, Professor and Director, Greek & Roman Studies, Illinois Wesleyan University (USA)

David W. Tandy, Professor of Classics, University of Tennessee (USA)

James Tatum, Aaron Lawrence Professor of Classics, Dartmouth College

Martha C. Taylor, Associate Professor of Classics, Loyola College in Maryland

Petros Themelis, Professor Emeritus of Classical Archaeology, Athens (Greece)

Eberhard Thomas, Priv.-Doz. Dr.,Archäologisches Institut der Universität zu Köln (Germany)

Michalis Tiverios, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Michael K. Toumazou, Professor of Classics, Davidson College (USA)

Stephen V. Tracy, Professor of Greek and Latin Emeritus, Ohio State University (USA)

Prof. Dr. Erich Trapp, Austrian Academy of Sciences/Vienna resp. University of Bonn (Germany)

Stephen M. Trzaskoma, Associate Professor of Classics, University of New Hampshire (USA)

Vasiliki Tsamakda, Professor of Christian Archaeology and Byzantine History of Art, University of Mainz (Germany)

Christopher Tuplin, Professor of Ancient History, University of Liverpool (UK)

Gretchen Umholtz, Lecturer, Classics and Art History, University of Massachusetts, Boston (USA)

Panos Valavanis, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Athanassios Vergados, Visiting Assistant Professor of Classics, Franklin & Marshall College, Lancaster, PA

Christina Vester, Assistant Professor of Classics, University of Waterloo (Canada)

Emmanuel Voutiras, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Speros Vryonis, Jr., Alexander S. Onassis Professor (Emeritus) of Hellenic Civilization and Culture, New York University (USA)

Michael B. Walbank, Professor Emeritus of Greek, Latin & Ancient History, The University of Calgary (Canada)

Bonna D. Wescoat, Associate Professor, Art History and Ancient Mediterranean Studies, Emory University (USA)

E. Hector Williams, Professor of Classical Archaeology, University of British Columbia (Canada)

Roger J. A. Wilson, Professor of the Archaeology of the Roman Empire, and Director, Centre for the Study of Ancient Sicily, University of British Columbia, Vancouver (Canada)

Engelbert Winter, Professor for Ancient History, University of Münster (Germany)

Timothy F. Winters, Ph.D. Alumni Assn. Distinguished Professor of Classics, Austin Peay State University (USA)

Michael Zahrnt, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)

Paul Zanker, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Munich (Germany)


cc: J. Biden, Vice President, USA

H. Clinton, Secretary of State USA

P. Gordon, Asst. Secretary-designate, European and Eurasian Affairs

H.L Berman, Chair, House Committee on Foreign Affairs

I. Ros-Lehtinen, Ranking Member, House Committee on Foreign Affairs

J. Kerry, Chair, Senate Committee on Foreign Relations

R.G. Lugar, Ranking Member, Senate Committee on Foreign Relations

R. Menendez, United States Senator from New Jersey.


ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ στο http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html

ενώ οι αποδείξεις και τα τεκμήρια της επιστολής προς τον Ομπάμα στα Ελληνικά εδώ.

Οι τεκμηριώσεις των αποδείξεων της Επιστολής των Ξένων και Ελλήνων Πανεπιστημιακών στον Ομπάμα στα Ελληνικά

καταχρηστική οικειοποίηση... του Μέγα Αλέξανδρου: πρόσφατα ακόμα και ο πατέρας του Αλέξανδρου, ο Φίλιππος, έχει απαχθή:

«Όταν η Μακεδονία μετονόμασε το αεροδρόμιο των Σκοπίων σε Μέγα Αλέξανδρο το 2007, αυτό έμοιαζε σαν ένα μεμονωμένο γεγονός για να εκνευρίσει την Ελλάδα. Ωστόσο, πιο πρόσφατα, η κυβέρνηση έχει διευρύνει μια πολιτική που η αντιπολίτευση ονομάζει ‘αρχαιοποίηση’. Ο κύριος δρόμος προς την Ελλάδα έχει μετονομαστεί σε Μέγα Αλέξανδρο και το εθνικό στάδιο ονομάστηκε Φίλιππος, ενώ υπάρχουν σχέδια να στηθεί ένα τεράστιο άγαλμα του Αλέξανδρου στο κέντρο των Σκοπίων.»



The Economist, 2 Απριλίου 2009.



Ακόμα και το δημοφιλές αλλά υποτίθεται σοβαρό περιοδικό Archaeology, μία έκδοση του Archaeological Institute of America, δημοσίευσε πρόσφατα (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2009) ένα άρθρο με τον τίτλο «Κατέχοντας τον Αλέξανδρο: οι αξιώσεις της σύγχρονης Μακεδονίας στην κληρονομιά του αρχαίου κατακτητή.»

ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία: Η αναφορά του Λιβίου για τη δημιουργία της Ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας το 146 π.Χ. ξεκαθαρίζει την κατάσταση της γεωγραφίας (Λίβιος 45.29.7 και 45.29.12). Η γη βόρεια από τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος κατοικείτο από τους Παίονες. Το φυσικό διαχωριστικό που σχηματίζουν αυτά τα βουνά πρέπει να επισημανθεί. Ο Βαρνούς (σύγχρονος Βόρας ή Καϊμακτσαλάν) φθάνει τα 2524 μ υψόμετρο, ενώ ο Όρβηλος (όλη η οροσειρά εκτείνεται στα ανατολικά και δυτικά του Στρυμόνα, η δυτική κορυφογραμμή είναι το σύγχρονο Μπέλες ή Κερκίνη με υψόμετρο 1474 μ) έχει μέγιστο υψόμετρο προς το ανατολικό του άκρο 2211 μ.

Ο Στράβων (7, απόσπασμα 4) που γράφει λίγα χρόνια πριν τη γέννηση του Χριστού είναι ακόμα πιο συγκεκριμένος καθώς αναφέρει ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη σύνδεση μεταξύ των δύο ήταν (όπως είναι και σήμερα) μέσω της στενής χαράδρας του Αξιού (ή Βαρδάρη) ποταμού.


‘δε σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας...’: M. Sivignon, in M. Sakellariou (ed) Macedonia (Athens 1982) 15.

υποτάχθηκαν στο Φίλιππο Β΄: Διόδωρος ο Σικελιώτης 16.4.2. Βλ. και Δημοσθένη (Ολυνθιακός 1.23), ο οποίος αναφέρει ότι «υποδουλώθηκαν» στον Μακεδόνα Φίλιππο και γι’αυτό ξεκάθαρα δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) θίγει το ίδιο θέμα.

τουλάχιστον 2500 χρόνια: Βλ. για παράδειγμα, Ηρόδοτος 5.17, 7.128 κ.α.

περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου: Για την πρώτη εμφάνιση των Σλάβων στα Βαλκάνια στα μέσα του 6ου αι. μ.Χ., βλ. Walter Pohl, “Justinian and the Barbarian Kingdoms,” στο Michael Maas (ed.), Age of Justinian (Cambridge 2005) 469-471. Για το καταστροφικό τους πέρασμα από την Ελλάδα στα 580, βλ. Άννα Αβραμέα, Le Péloponnèse du IVe au VIIIe siècle, changements et persistances (Paris 1997) 67-80.

εξολοκλήρου και αδιαμφησβήτητα Έλληνας: Με τα λόγια του πατέρα της ιστορίας «Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλέξανδρου] είναι Έλληνες» (Ηρόδοτος, 5.22). Το έτος που ο Αλέξανδρος Α΄ αγωνίστηκε στην Ολυμπία δεν είναι βέβαιο, αλλά σαφώς συνέβη μεταξύ του 504 και του 496 π.Χ. Καθιέρωσε τις ελληνικές του ρίζες με το να εντοπίσει τους προγόνους του στο Άργος και τελικά στον Ηρακλή. Για αυτό εμφανίζεται η κεφαλή του Ηρακλή με τη λεοντή (από το λιοντάρι της Νεμέας) στα νομίσματα του Αρχέλαου και του Αμύντα μεταξύ άλλων.

Ο Ευριπίδης—που πέθανε και θάφτηκε στη Μακεδονία: Θουκυδίδης apud Παλ. Ανθολ. 7.45; Παυσανίας 1.2.2; Διόδωρος ο Σικελιώτης 13.103.

Φίλιππος, κέρδισε αρκετές νίκες σε ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και τους Δελφούς: Πλούταρχος, Βίος Αλεξάνδρου 3.9 και 4.9, Ηθικά 105Α. Ο Φίλιππος δημοσιοποίησε τις νίκες του και κατ΄επέκταση την ελληνικότητά του, με το να κόψει νομίσματα αναμνηστικά των νικών του. Παρακάτω παρατίθεται ένα ασημένιο νόμισμα με την κεφαλή του Ολυμπίου Διός στον εμπροσθότυπο και το νικηφόρο άλογο του Φιλίππου στον οπιστθότυπο, με την επιγραφή ‘του Φιλίππου’ στα ελληνικά. Ένα χρυσό νόμισμα με την κεφαλή του Απόλλωνα των Δελφών στον εμπροσθότυπο και το νικηφόρο δίφρο του Φιλίππου στον οπισθότυπο, πάλι με την επιγραφή ‘του Φιλίππου’ στα ελληνικά.


διοργανωτής των Πύθιων Αγώνων: Διόδωρος ο Σικελιώτης 16.60.2

πρεσβεία του από την Αθήνα: Βλ. μεταξύ άλλων, Δημοσθένης, Περί της Παραπρεσβείας και Αισχίνης, Περί της Παραπρεσβείας. Είναι τα εξυβριστικά λόγια του Δημοσθένη κατά του Φιλίππου (π.χ. 9.30-35 όπου προσφωνεί το Φίλιππο «όχι Έλληνα, ούτε συγγενή με Έλληνα, ούτε καν βάρβαρο από κάποιο μέρος που μπορεί να ειπωθεί καλό») που έχουν δημιουργήσει την αντίληψη ότι οι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αλλά ο Δημοσθένης είχε την τάση να αποκαλεί όλους τους εχθρούς του βάρβαρους, ακόμα και συμπολίτες Αθηναίους (π.χ. 21.150).

Ένας άλλος Έλληνας του Βορρά, ο Αριστοτέλης: Επειδή η πατρίδα του Αριστοτέλη, τα Στάγειρα, εγκαθιδρύθηκσν τον 7ο αι. π.Χ., πριν την ανάπτυξη του Μακεδονικού βασιλείου, ο Αριστοτέλης δεν μπορεί να ονομαστεί αυτόχθων Μακεδόνας, αν και ο πατέρας του, ο Νικόμαχος, ήταν φίλος και γιατρός του Αμύντα Γ΄ (393-369) σύμφωνα με το Διογένη Λαέρτιο 5.1. Ο Φίλιππος αργότερα, ως μέρος της κατάκτησης ολόκληρης της Χαλκιδικής το 348 π.Χ. (Δημοσθένης, 19.266) μοιάζει να κατέστρεψε τα Στάγειρα, αλλά τα επανοικοδόμησε το 342 π.Χ. ύστερα από παράκληση του Αριστοτέλη (Διογένης Λαέρτιος 5.4). Σαφώς η σχέση του Αριστοτέλη με τη Μακεδονία ήταν πολύ κοντινή.

δάσκαλος του Αλέξανδρου Γ΄: Διογένης Λαέρτιος 5.4, Πλούταρχος 7.2-8.1. Ο Αριστοτέλης δίδαξε επίσης και ορισμένους από τους συνομηλίκους και συντρόφους του Αλέξανδρου, μερικοί από τους οποίους αργότερα έγιναν βασιλείς, όπως ο Πτολεμαίος της Αιγύπτου.

την έκδοση του Αριστοτέλη της Ιλιάδας του Ομήρου: Πλουτάρχου, Βίος Αλεξάνδρου 8.2.


σχολή που σώζεται ακόμα και σήμερα: ένα ευρύχωρο δωμάτιο εν μέρει λαξευμένο στο φυσικό βράχο με εγκοπές για τα στηρίγματα της στέγης και με ένα έδρανο για τους μαθητές μπορεί εύκολα να ξαναζωντανέψει στη φαντασία του επισκέπτη, με τον Αριστοτέλη να στέκεται στη μέση και τον Αλέξανδρο και τους φίλους του στο έδρανο.

Ήταν ο Αριστοτέλης που συμβούλεψε τον Αλέξανδρο να «συμπεριφέρεται στους Έλληνες σα να είναι ο αρχηγός τους και στους άλλους λαούς σα να είναι ο αφέντης τους» (Πλούταρχος, Περί της Αλεξάνδρου τύχης ή αρετής 329Β). Στην περίπτωση των συζύγων του, ο Αλέξανδρος δεν ακολούθησε αυτή τη συμβουλή γιατί ήταν όλες μη-Ελληνίδες της Ανατολής.

ιδρύοντας πόλεις και εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά κέντρα: Αν και πόλεις όπως η Πέργαμος και η Αλεξάνδρεια στην Αίγυπτο έγιναν σημαντικά πολιτιστικά κέντρα υπό τους διαδόχους του Αλέξανδρου (τους Ατταλίδες και τους Πτολεμαίους αντίστοιχα), ήταν ο Αλέξανδρος που έθεσε τα θεμέλιά τους. Βλ. Διόδωρος Σικελιώτης 20.20.1 και Ιουστίνος 13.2, και Αρριανός 3.1.5, αντίστοιχα


τόσο μακριά όσο στο Αφγανιστάν: Οι ανασκαφές στο Ai Khanoum στα βόρεια σύνορα του σύγχρονου Αφγανιστάν έχουν φέρει στο φως μεγάλο αριθμό ελληνικών επιγραφών και ακόμη και τα κατάλοιπα μιας φιλοσοφικής πραγματείας αρχικά γραμμένης σε πάπυρο. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επιγραφές είναι η βάση μιας αφιέρωσης από κάποιον Κλέαρχο, ίσως το γνωστό μαθητή του Αριστοτέλη, ο οποίος καταγράφει πώς έφερε σε αυτήν την νέα ελληνική πόλη, την Αλεξάνδρεια στις όχθες του ποταμού Όξου, τα παραδοσιακά αξιώματα από το ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς σχετικά με τις πέντε ηλικίες του ατόμου:


Στην παιδική ηλικία, κοσμιότητα

Στη νεαρή ηλικία, αυτοέλεγχος

Στη μέση ηλικία, δικαιοσύνη

Στα γηρατειά, σοφή συμβουλή

Στο θάνατο, χωρίς πόνο




















Η επιγραφή του Κλέαρχου, περ. 300 π.Χ., σήμερα στο Μουσείο της Καμπούλ.


Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ελληνικότητα του Ai Khanoum, βλ. Robin Lane Fox, The Search for Alexander (Λονδίνο 1980) 425-433, και εικόνες στις σελ. 390-393, και αλλού, και Paul Bernard, Les fouilles d’Ai Khanum (Παρίσι 1973).

οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του παρά 1000 χρόνια αργότερα: Βλ. πιο πάνω.

Οι αρχαίοι Παίονες: Οι αρχαίοι Παίονες μπορεί να ήταν ελληνικής γενιάς, αλλά σχετικά λίγα είναι γνωστά για αυτούς, εν μέρει επειδή «κανένας Παίων Φίλιππος δεν επικράτησε ποτέ στην Ελλάδα, και κανένας Παίων Αλέξανδρος δεν κατέκτησε ποτέ το γνωστό κόσμο» (Irwin L. Merker, “The Ancient Kingdom of Paionia,” Balkan Studies 6 (1965) 35).

Παρόλα αυτά, εμφανίζονται ήδη στον Τρωικό Πόλεμο (αν και με την πλευρά των Τρώων, Όμηρος, Ιλιάδα Β΄ 848-850, Π΄287-291, Ρ΄348-351), πάλεψαν εναντίον του Φιλίππου ο οποίος τους υπέταξε και μαζί με τον Αλέξανδρο πολέμησαν εναντίον των Περσών, ειδικά στη Μάχη στα Γαυγάμηλα το 331 π.Χ. (Quintus Curtius, History of Alexander 4.9.24-25).

Ακόμα και υπό την κυριαρχία των Μακεδόνων, έχαιραν κάποιο βαθμό αυτονομίας όπως φαίνεται από τις διαπραγματεύσεις τους με την Αθήνα (IG II2 127) και από τα πολλά νομίσματα που κόπηκαν από μια σειρά Παιόνων βασιλέων, των οποίων τα ονόματα είναι ελληνικά και είναι γραμμένα στα ελληνικά πάνω στα νομίσματα. Βλ. για παράδειγμα, την παρακάτω ασημένια κοπή του Πατράου, που πιθανώς απεικονίζει τον Παίονα Αρίστονα να σκοτώνει ένα Πέρση σατράπη, σύμφωνα με τη διήγηση του Quintus Curtius (βλ. παραπάνω):















Ακόμα πιο σημαντικό για την αφομοίωση της Παιονίας στον ελληνικό κόσμο είναι οι αφιερώσεις αγαλμάτων Παιόνων βασιλέων στους Δελφούς και την Ολυμπία, και ιδιαίτερα η χάλκινη κεφαλή ενός Παίονα βίσωνα επίσης στους Δελφούς. Βλ. αντίστοιχα BCH 1950:22, Inschriften von Olympia 303 και Παυσανία 10.13.1.

ελληνίζοντες: δεν υπάρχει κανένας Παίων καταγεγραμμένος ως νικητής στους Ολυμπιακούς ή σε άλλους Πανελλήνιους Αγώνες. Αυτό βέβαια μπορεί να αντανακλά έλλειψη αθλητικής ικανότητας μάλλον παρά έλλειψη ελληνικότητας.

εδαφικές βλέψεις: Να σημειώσουμε ότι το 1929, σε μια προσπάθεια να υποταχθούν οι απείθαρχες τοπικές ταυτότητες σε ένα ενοποιημένο γιουγκοσλαβικό έθνος, ο βασιλιάς Αλέξανδρος της Γιουγκοσλαβίας ονόμασε την περιοχή επαρχία Vardarska, από το σημαντικότερο ποταμό που τη διατρέχει. Βλ. για παράδειγμα, το γιουγκοσλαβικό γραμματόσημο του 1939 με την αρχαία Παιονία να ονομάζεται Vardarska.



















Αυτή η προσπάθεια να μειωθούν οι εθνικές εντάσεις ακυρώθηκε από τον Τίτο, ο οποίος χρησιμοποίησε τη «Μακεδονική» ταυτότητα ως αντίβαρο ενάντια στους Έλληνες και Βούλγαρους γείτονες της Γιουγκοσλαβίας. Η (λάθος) χρήση του ονόματος Μακεδονία εκείνη την εποχή αναγνωρίστηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ σε αναφορά της 26ης Δεκεμβρίου 1944, από τον τότε υπουργό Εξωτερικών Edward Stettinius:

«Το Υπουργείο [Εξωτερικών] έχει σημειώσει με ιδιαίτερη ανησυχία αυξανόμενες φήμες προπαγάνδας και ημι-επίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά και από γιουγκοσλάβους αντιστασιακούς και άλλες πηγές, με το υπονοούμενο ότι ελληνικά εδάφη θα περιέλθουν στο σχεδιαζόμενο κράτος. Αυτή η κυβέρνηση θεωρεί τη συζήτηση του μακεδονικού «έθνους», της μακεδονικής «πατρίδας», ή της μακεδονικής «εθνικής συνείδησης» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει καμία εθνική ούτε πολιτική πραγματικότητα, και βλέπει στην παρούσα αναβίωσή της μια πιθανή κάλυψη για επιθετικές προθέσεις ενάντια στην Ελλάδα.»

[Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec1944)]


σχολικούς χάρτες: Ο ακόλουθος χάρτης παρουσιάζει την «πραγματική» Μακεδονία (στα σλάβικα) που περιλαμβάνει την αρχαία Παιονία, την ελληνική επαρχία της Μακεδονίας (την ιστορική Μακεδονία), και ένα μέρος της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας (που κατοικήθηκε επίσης από φύλα Παιόνων στους αρχαίους χρόνους).































Άλλοι χάρτες, όπως ο ακόλουθος που δημοσιεύεται σε ένα βιβλίο ιστορίας της 8ης τάξης το 2005, υποστηρίζει ότι από το 1913 και εξής, η «Μακεδονία» περιελάμβανε τμήματα κατεχόμενα από την Αλβανία (με κίτρινο), τη Βουλγαρία (με μωβ) και την Ελλάδα (με κόκκινο).





χαρτονομίσματα:

Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης στην Ελληνική Μακεδονία ατενίζοντας το Αιγαίο Πέλαγος αποτελεί την κεντρική εικόνα σε αυτό το χαρτονόμισμα που τυπώθηκε στα Σκόπια το 1991.

να κοροϊδεύει θρασύτατα και να προκαλεί τη γείτονά της: μια χειροπιαστή αναλογία είναι αν αναλογιστούμε ένα συγκεκριμένο μεγάλο νησί κοντά στη νοτιοανατολική ακτή των ΗΠΑ να μετονομάζεται σε Φλόριντα, να κόβει νομίσματα με εικόνες από τη Disney World και να διανέμει χάρτες που να απεικονίζουν τη ‘Μεγάλη Φλόριντα’.


να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά: «΄Είναι τρέλλα΄, αναστενάζει ένας διπλωμάτης» (The Economist 2 Απριλίου 2009).