Το blog, για τους λόγους που βιώνουμε προσωπικά, οικογενειακά και κοινωνικά, αλλάζει την κύρια κατεύθυνσή του και επικεντρώνεται πλέον στην Κρίση.
Βασική του αρχή θα είναι η καταπολέμηση του υφεσιακού Μνημονίου και όποιων το στηρίζουν.
Τα σχόλια του Κρούγκμαν είναι χαρακτηριστικά:
...Άρα βασιζόμαστε τώρα σε ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να «πεθάνει στη λιτότητα» προκειμένου να πληρώσει τους ξένους πιστωτές της, χωρίς πραγματικό φως στο τούνελ.Και αυτό απλώς δεν πρόκειται να λειτουργήσει....[-/-]....οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν την οικονομία σε τόσο μεγάλη ύφεση που εξανεμίζονται τα όποια δημοσιονομικά οφέλη, υποχωρούν τα έσοδα και το ΑΕΠ και ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ γίνεται χειρότερος.

Κυριακή 31 Μαΐου 2009

"Εθνική μειοδοσία με.....οικολογικό μανδύα"



































































Αναδημοσίευση από το "Πρώτο Θέμα" , 31-5-2009
Το κακό είναι ότι, πολύς κόσμος, αγνοώντας το τι αμετροεπής και αρριβίστας και ότι άλλο κακό μπορεί να φανταστεί κανένας, είναι ο Τρεμόπουλος και τα λοιπά στελέχη του όπως ο Διάκος, δυστυχώς θα ψηφίσει οικολόγους, απογοητευμένος από την άθλια και ασυνεπή στάση όλων των κομμάτων.
Οι οικολόγοι (που μόνο με αυτό δεν ασχολούνται) είναι ένα κόμμα που καταδικάζει τον Ελληνικό εθνικισμό αλλά έχει ασπαστεί και προωθεί αυτών των γειτόνων της.

"ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΟΡΙΑ Η ΑΝΟΗΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΑΝΩΝ"




Πηγή : Έθνος της Κυριακής 31-5-2009

Το Σλαβικό Φιλελληνικό Δίκτυο αναστέλει την λειτουργία του

The decision to disband the SPN, the Skoplje-based organization established as an informal body of students in November 2008 to counteract Anti-Greek propaganda, Slavophobia and Fascist ideology of Gruevism was reached today at a working meeting of the four members committee. This decision was based on mutual convergence of attitudes regarding the organization’s specific mission in place and time. It was agreed that the organization fulfilled its mission against Anti-Hellenism and Anti-Slavism produced by the current regime in Skoplje. The organization authored 4 memos send to over 300 politicians, journalists and scholars in Russia, Europe and North America. It’s distribution of leaflets in Skoplje and Kumanovo can be considered successful. The blog of the organization, syndicated on over 60 sites, was widely read in FYROM and abroad and generated much positive feedback. Attempts to discredit the organization orchestrated by the Security Services of the Pseudomacedonian state proved unsuccessful. Nevertheless, recognizing the “spirit of present times” we, the members of the SPN, decided to disband the organization and continue with our Philhellenic cause on individual basis.
We wish to extend our gratitude to all individuals who supported us morally and spiritually

CCD of the Slavic Philhellenic Network,
Skoplje, May 30th 2009
http://vardaraxios.wordpress.com/2009/05/30/the-slavic-philhellenic-network-shall-became-defunct-on-31th-of-may-2009/

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

Ο εθνικιστής και νυν (τυπικά) ηγέτης του Ουράνιου Τόξου Νάσε Παρίσης ήταν υποψήφιος βουλευτής το 2007 με το κόμμα του Τρεμόπουλου.

Ας είναι καλά το taxalia που μας το θύμισε.
Σε αυτόν τον
σύνδεσμο μπορεί ο καθένας να διαβάσει τους υποψήφιους των "Οικολόγων"-πράσινων το 2007 όπου μεταξύ άλλων είναι και ο φίλος του Τρεμόπουλου.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι λένε ότι έχουν απορρίψει ήδη δύο φορές, το 2004 και το 2007, βολιδοσκοπήσεις για εκλογική συνεργασία με το «Ουράνιο Τόξο».

ΚΑΙ Ο ΠΑΡΙΣΗΣ ΤΙ ΗΤΑΝ ?

Εγώ απλά ξαναυπενθυμίζω το ποιόν του Νάσε Παρίση (Σημαία της Βεργίνας) και ποιες είναι οι θέσεις του(οι Σκοπιανοί στην Ελλάδα είναι υπό κατοχή).....




Πέμπτη 28 Μαΐου 2009

Κε Τρεμόπουλε μάθεται και λίγο Μακεδονική ιστορία


Σήμερα σε διάφορα ΜΜΕ (ζούγκλα, Ναυτεμπορική κλπ) ανακυκλώνονται δηλώσεις του στελέχους των Οικολόγων Τρεμόπουλου με θέμα το Μακεδονικό. Ο κος Τρεμόπουλος είπε πολλά και διάφορα πράματα τα οποία και δεν διαφέρουν με τις γνωστές θέσεις του Σλαβομακεδονικού εθνικισμού.

Λέει ο Τρεμόπουλος....
Ξέρετε πως έλεγαν την οργάνωση του Παύλου Μελά, το 1904; Ελληνομακεδονικό κομιτάτο. Ενοιωθε την υποχρέωση να βάλει έναν προσδιορισμό.

Η οργάνωση που ίδρυσε ο Δημήτριος Καλαποθάκης , εκδότης της Μακεδονικής εφημερίδας "Εμπρός¨" και ήταν αυτή που έστειλε τον Μελά (ο οποίος δεν ήταν μέλος Κε Τρεμόπουλε) λεγόταν ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΚΟΜΙΤΑΤΟ και ιδρύθηκε το 1904.

Αυτά τα περί "ελληνομακεδονικού" είναι καθαρή διαστρέβλωση και προπαγάνδα των Σκοπιανών και Βουλγάρων ακραίων εθνικιστικών κύκλων τα οποία βασίζονται σε ένα έγγραφο του Μακεδονικού κομιτάτου όπου δημοσιεύεται η προκήρυξη του μακεδονικού κομιτάτου ένα χρόνο μετά (1905) με την ένδειξη "Ελληνομακεντόνσκη Κομιτέτ"-με χρήση ελληνικού αλφάβητου στην τοπική σλαβική διάλεκτο- προκειμένου να προσδιορίσει την διαφορά του με το αντίστοιχο Βουλγάρικο μιας και απευθυνόνταν στους Σλαβόφωνους της Δυτικής Μακεδονίας.
Κε Τρεμόπουλε το Μακεντόσνκι ως αυτοπροσδιορισμό το χρησιμοποιούν 1 εθνική ομάδα και δύο εθνοτικές.
Δεν τα γνωρίζατε αυτό ?

Λέει ο Τρεμόπουλος
Η Μακεδονία έχει μία πολυεθνική ιστορία αιώνων. Αυτή η πολυεθνική ιστορία δεν μπορεί να μονοπωληθεί από καμία πλευρά
Συμφωνώ ότι η Μακεδονία έχει μία πολυθνική ιστορία αιώνων. Ήδη όμως αυτή η ιστορία μονοπωλείται πλέον από την κυβέρνηση των Σκοπίων που επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος αυτής της ιστορικής αλήθειας. Σέρβοι, Βούλγαροι, Αλβανοί και Έλληνες ιστορικές προσωπικότητες αναφέρονται από τους Σκοπιανούς σαν δικοί τους ήρωες ?
Αυτό θα το ονόμαζα σύμφωνα με την συλλογιστική σας προσπάθεια μονοπώλησης.
Αυτό γιατί δεν το αναφέρεται ?


Λέει ο Τρεμόπουλος
Το Abecedar, που ήταν αποτύπωση της σλαβομακεδονικής γλώσσας, βγήκε με έξοδα του Ελληνικού Δημοσίου το 1924. Στην παρουσίαση αυτού του βιβλίου ήμουν και φυσικά δεν ήταν κάτι επιλήψιμο.
Επιλήψιμος είναιο τρόπος παρουσιάσης του από το εθνικιστικό κόμμα του Ουρανίου Τόξου όπου και δεν την κατακρίνατε.
Δεν γνωρίζατε ότι το ΑΜΠΕΤΣΕΝΤΑΡ λοιπόν, είναι ένα αναγνωστικό - ο Θεός να το κάνει- προχειρογραμμένο, με ανύπαρκτο φιλολογικό και γραμματικό υπόβαθρο, το οποίο υπήρξε προϊόν συμφωνίας μεταξύ δυο ΚΡΑΤΩΝ, της Ελλάδας και της Βουλγαρίας ?
Δεν γνωρίζατε ότι η επίσημη σλαβομακεδονική βιβλιογραφία, παραλλάζει το βιβλίο για να αποδειχθεί η εγγύτητα των ιδιωμάτων με την Σλαβική γλώσσα της FYROM ?
Δεν γνωρίζατε ότι βάση μελέτης του ΚΕΜΟ (Αλεξάνδρα Ιωαννίδου) η γλώσσα του Abecedar δεν βασίζεται σε κάποιο ιδίωμα της Μακεδονίας ?
Δεν διαβάσατε ή ακούσατε ότι όταν ο Φιλίποφ ανέφερε ότι το νέο abecedar χρηματοδοτήθηκε από την αποζημίωση των 35.000 ευρώ που επιδίκασε τον Οκτώβριο του 2005 σε βάρος της Ελλάδας το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για την καταστροφή των γραφείων του κόμματός τους στη Φλώρινα από «αγανακτισμένους πατριώτες» τον Σεπτέμβριο του 1995 .....ο Δικηγόρος Γιάννης Κωνσταντίνου όπου συμμετείχε στην εκδήλωση παρουσίασης στην Θεσσαλονίκη (μαζί σας ήταν) αναφέρει και δεύτερη εκδοχή για το ποιος χρηματοδότησε το Abecedar που έιναι το Ταμείο για τη Διάσωση των μη διαδεδομένων Ευρωπαϊκών Γλωσσών (sic ELBUL) όπου πρόεδρος είναι ο Σλαβομακεδονιστής και συνεργάτης σας στα Σκόπια το 1991 Νάσε Παρίσης του Ουράνιου Τόξου ?
Ποια είναι η αλήθεια τελικά ?
Δεν ενδιαφερθήκατε να την μάθεται ?
Μα τίποτα δεν γνωρίζατε ?


Λέει ο Τρεμόπουλος

Δεν θα κάνουμε κανένα καινούριο Μακεδονικό Αγώνα. Αρα λοιπόν, πρέπει κανείς να διαλέξει. Ή θα είναι με αυτούς οι οποίοι θέλουν εθνική εκκαθάριση, ή τη λογική της συνύπαρξης
Οι Σκοπιανοί θέλουν την λογική της συνύπαρξης ?
όταν απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα θα καταθέσω και τα επιχειρηματά μου όπου ένα από αυτά θα είναι η ιστοριογραφία των περιοδικών του Ουράνιου Τόξου και ΜΑΚΙΒΕ ώστε να δούμε ποιος τελικά δεν θέλει την συνύπαρξη και ψάχνει συμμαχίες με γκρίζους λύκους και ρωμαικές λεγεώνες.
Ούτε αυτές τις ξέρετε ?
Πως είναι δυνατόν ένας ακτιβιστής και υπέρμαχος της οικολογίας να γίνεται συνήγορος του Σκοπιανού εθνικισμού αναπαράγωντας τα παραπάνω ανιστόρητα και αντιεπιστημονικά επιχειρήματα τα αφήνω στην κρίση σας.

Επιστολή για το Μακεδονικό στους Βουλευτές της Ελλάδας

Αξιότιμα μέλη της Βουλής των Ελλήνων,

τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται έντονη κινιτηκότητα για το Σκοπιανό. Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας, και το διαδίκτυο συνεισφέρει τα μέγιστα για τη διάδοση των ειδήσεων - τις περισσότερες φορές αυτό δρα θετικά καθώς προσφέρει πληθώρα πηγών και άρα διάδοση της αλήθειας μακριά από πάθη και συμφέροντα.
Είναι πραγματικά συγκινητικό να βλέπουμε την παγκόσμια ακαδημαική κοινότητα να ενεργοποιείται και να αναζητά την αποκατάσταση της Ιστορικής Αλήθειας - με μια κίνηση που ΔΕΝ καλύφτηκε καθόλου από τα Ελληνικά παραδοσιακα ΜΜΕ παρά μόνο από τα πολυάριθμα Ιστολόγια - αποστέλλοντας μια επιστολή στον Πρόεδρο των ΗΠΑ (κοινοποιήση σε φορείς στην Ελλάδα και την ΕΕ) που υπογράφεται από 242 ακαδημαϊκούς (από όλο τον κόσμαο) (Η επιστολή, οι υπογραφές, συνοδευτικά έγγραφα, μετάφραση)- το αξιοσημείωτο είναι ότι είναι κίνηση Ιστορικών για την Ιστορία - φτάσαμε στο σημείο να έχουμε άλλους να υπερσπίζονται την Ελληνική Ιστορία! Από Ελληνικής πλευράς οι μοναχικοί αγώνες μερικών γνήσιων Ελλήνων δεν φτάνουν (εδώ, εδώ, εδώ)
Τη ίδια στιγμή γερουσιαστές στις ΗΠΑ καταγγέλουν τις πρακτικές των Σκοπίων κατά της Ελλάδας (εδώ)! Οι Γάλλοι συνεχίζουν την έμπρακτη συμπαράσταση (εδώ) όπως και οι Ρουμάνοι (εδώ) - ακόμη και οι εκπρόσωποι του ΝΑΤΟ δείχνουν την ξεκάθαρη υποστήριξη στις Ελληνικές θέσεις (εδώ). Παράλληλα πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για τα προβλήματα της γείτονος - εκτός από τα σημαντικά οικονομικά προβλήματα υπαρχουν πλέον και προβλήματα συνοχής. Να μη αναφερθώ και στις προσωπικές ελευθερίες και το δράμα του Βασίλι Γλιγκοροβιτς (εδώ, πλήθος δημοσιεύματα στο διαδίκτυο).
Και ενώ όλοι οι απλοί πολίτες βλέπουμε τη χρυσή ευκαίρία για την αποκατάσταση της Ιστορίας και ευνοική (μετά από ένα άσχημο χειμώνα), για την Ελλάδα λύση παρατηρούμε όχι μόνο αδράνεια από τους επίσημους φορείς αλλά κινήσεις που προμηνύουν δυσάρεστες εξελίξεις! 3 Ιστολόγια, μαζί και του Ελληνικού Στρατού, αναφέρουν ότι ο κ. Μειμαράκης δήλωσε ότι δεχόμαστε ΔΙΠΛΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ - (εδώ, εδώ, εδώ) - ΑΛΛΑΞΕ Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ? ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ? ΓΙΑΤΙ?
. Δεν είμαι ειδικός στην Εξωτερική πολιτική αλλά ξέρω ότι και στην πολιτική αρένα όπλα χρειάζοντα - δεν είναι ανάγκη να τα παράδιδουμε όπως φαίνεται (εδώ) - αν και πολλοί συμπολίτες μας υποπτεύονται δυσμενείς εξελίξεις (εδώ).

Αξιότιμοι κ.κ  της Βουλής των Ελλήνων,
δεν θέλω να σας κουράσω με πληροφορίες για την Ιστορική Αλήθεια των Ελληνικών θέσεων, ούτε και με πληροφορίες για το ποιόν της γείτονος - πίστευω ότι είσατε πιο ενημερωμένοι από εμένα - και εδώ πηγάζει η απορία μου - ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ? ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΑ? Δεν υπερσπιζόμαστε την Ελλάδα μόνο με τα όπλα - η πολιτική είναι πιο επικίνδυνο πεδίο μάχης τη σύγχρονη εποχη. Η απορία υπάρχει σε όλους του πολίτες - πως μια μικρή και αδύναμη χώρα πιέζει την Ελλάδα να κάνει υποχωρήσεις και να δεχτεί Ιστορικές αναλήθειες? Αν μας πιέσει μια πιο δυνατή χώρα τι θα κάνουμε - θα αλλάξουμε και εμείς Εθνικότητα για να μη δυσαρεστηθούνε κάποιοι? Αν υπάρχουν εξωθεν πιέσεις μιλήστε στο Λαό και ενωμένοι θα υπερασπιστούμε τα Εθνικά συμφέροντα
Το Σκοπιανό αποτελεί πρωταρχικό μέλημα για μεγάλη μερίδα των Ελλήνων - και είναι πολύ σημαντικό θέμα για όλους τους Έλληνες. Με τη βοήθεία του Διαδικτύου όλοι μας παρακολοθούμε τις εξελίξεις και ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ.

Ειναι η μεγαλή σας ευκαρία να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να χαραξετε το όνομα σας για πάντα στην Ιστορία - αν θα είναι με ΜΑΥΡΑ η με ΧΡΥΣΑ γράμματα απομένει να το αποφασίσετε ΕΣΕΙΣ

Με τιμή,

xxxxxxxxxx 

=========================================
Η επιστολή ήρθε μέσω e-mail και φυσικά συμφωνώ με  το περιεχόμενο της.
Δεν βλέπω όμως να συμφωνεί η παρούσα κυβέρνηση.....
Ελπίζω κάποιος από τους δημοσιογράφους να κάνει ερώτηση το βράδη στο ντιμπέιτ προκειμένου να διευκρινιστεί τελικά τι λένε οι πολιτικοί στους ξένους διότι η ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ είναι βούτυρο στο ψωμί για τους Σκοπιανούς.

Τρίτη 26 Μαΐου 2009

Κε Μεϊμαράκη διπλή ονομασία ή σύνθετη ονομασία ως βάση συζήτησης πρότεινε η Ελλάδα τελικά ?

Εσείς το είπατε σύμφωνα με το ΚΕΡΔΟΣ.
Μπορείτε να μας το διευκρινήσετε για να δούμε και που μας πάτε.

Γιατί σαν χειριστής της Ελληνικής γλώσσας είστε άριστος....

Υπενθυμίζω ότι τον Φλεβάρη και σύμφωνα με το δισέλιδο κείμενο που περιγράφει την τελευταία πρόταση Νίμιτς έχει δημοσιευτεί στον Τύπο ότι η Ελλάδα "δεσμεύεται ότι αναγνωρίζει την ύπαρξη στα βόρεια σύνορά της της χώρας που η συνταγματική ονομασία της είναι «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αλλά στις διμερείς σχέσεις και στους διεθνείς οργανισμούς θα υιοθετηθεί άλλη συμφωνημένη ονομασία."

Eνημέρωση :11:30 πμ





Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Aπόρρητα Βουλγαρικά έγγραφα με επίκεντρο το κράτος των Σκοπίων.


Όλο το βιβλίο δωρεάν, εδώ:
Κοινή έκδοση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών με τα Βουλγαρικά Κρατικά Αρχεία

Συγχαρητήριες επιστολές προς τον Πρόεδρο της Ε.Μ.Σ. για την έκδοση του έργου:

Επιστολή του Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή http://www.ems.gr/ems/client/userfiles/file/EKDOSEIS/EKTOS_SEIRAS/sfetas_primeminister.pdf
Επιστολή του Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Γεωργίου Καρατζαφέρη



Εφημερίδα Εστία (Σάββατο 16 Μαϊου 2009)http://www.ems.gr/ems/client/userfiles/file/EKDOSEIS/EKTOS_SEIRAS/Makedoniko_Voulgaria_Estia.pdf
Για πρώτη φορά αποκαταστάθηκαν επαφές ανάμεσα στα Βουλγαρικά Κρατικά Αρχεία και στηνΕταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. Τα δημοσιευόμενα έγγραφα αποκαλύπτουν τις περίπλοκες καιταυτόσημες διαδικασίες κατά τη διαμόρφωση της βουλγαρικής πολιτικής στο Μακεδονικό Ζήτημα.Εκφράζω τη βεβαιότητα ότι η συνεργασία μεταξύ των δικών μας Κρατικών Αρχείων και της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών θα είναι και στο μέλλον επιτυχής και καρποφόρα-Μποριάνα Μπουζάσκα, Διευθύντρια των ΒουλγαρικώνΚρατικών Αρχείων και στενή συνεργάτιδα του Προέδρου της Δημοκρατίας της ΒουλγαρίαςΓια πρώτη φορά στα χρονικά η Ελλάδα και η Βουλγαρία, μέσω των δύο επιστημονικώνο ργανισμών τους, συνεργάζονται στενά και ανοίγουν παραγωγικό διάλογο για το Μακεδονικό Ζήτημα.Οι δύο χώρες και οι δύο Λαοί ανταγωνίσθηκαν μεταξύ τους επί ένα τουλάχιστον αιώνα ωςαδιαμφισβήτητοι πρωταγωνιστές, διασταυρούμενος ο λόγος τους συνθέτει αυθεντία έναντι παντός τρίτου. Όταν οι πρωταγωνιστές ομιλούν, οι τρίτοι οφείλουν τουλάχιστον να ακούν –αν όχι και να σιωπούν.-

Νικόλαος Ι. Μέρτζος Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

Το Δελτίο Τύπου του Βιβλίου


Σόφια - Βελιγράδι - Σκόπια για το Μακεδονικό
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΜΙΣΟ ΑΙΩΝΑ


ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ
http://www.ems.gr/ems/client/userfiles/file/ANNOUNCEMENTS/ANAKOINOSEIS/Makedoniko_Voulgaria/Bouzaska_synentefxi.pdf

Χαρακτηριστικό πάντως είναι το παρακάτω απόσπασμα:

"Τον τελευταίο καιρό και οι οπαδοί του Μιχαήλωφ επεξεργάζονται νέα αμερικάνικη παραλλαγή για τη λύση του λεγόμενου Μακεδονικού Ζητήματος.

Αυτοί θεωρούν πως το ΚΚΒ δεν είναι σε θέση να λύσει αυτό το ζήτημα. Λύση δεν μπορούν να δώσουν ούτε η Ελλάδα ούτε η Γιουγκοσλαβία. Ετσι αυτοί προτείνουν το παράδειγμα της Ελβετίας.

Με την αφορμή αυτή ο Ιβάν Μιχαήλωφ έγραψε το βιβλίο "Μακεδονία - Η Ελβετία των Βαλκανίων". Σ' αυτό το βιβλίο προτείνει η Βουλγαρία να παραιτηθεί από την περιοχή του Πιρίν, η Ελλάδα από τη Μακεδονία του Αιγαίου και η Γιουγκοσλαβία από τη Μακεδονία του Βαρδάρη και έτσι να δημιουργηθεί αυτόνομη Μακεδονία στα Βαλκάνια.

Αλλά για να υπάρχει σήμερα αυτή, πρέπει να βρίσκεται υπό την προστασία των ΗΠΑ ή του ΟΗΕ.

Και έτσι αυτό ρίχνει το σύνθημα του: "Αυτόνομη Μακεδονία ως προτεκτοράτο των ΗΠΑ""

(Υλικό για το Μακεδονικό Ζήτημα, 6 Ιανουαρίου 1965. Τμήμα Κινητοποίησης και Προπαγάνδας της Περιφερειακής Επιτροπής του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Μπλαγκόεφγκραντ.)


Στις 19 Μαΐου 1967 ο Ζίφκωφ συναντάται με τον κομμματικό ηγέτη των Σκοπίων Κρστγιε Τσερβενκόφσκυ για το Μακεδονικό. Στα δημοσιευόμενα απόρρητα πρακτικά των κρισίμων συνομιλιών καταγράφονται και οι εξής θέσεις:

Κρ. Τσερβενκόφσκυ προς Ζίφκωφ: ΄Ολοι οι επιστήμονές σας θεωρούν πως η Ιστορία μας, ως πρωτότυπη αρχίζει το 1941. Οι επιστήμονές μας θεωρούν πως αυτή αρχίζει τον προηγούμενο αιώνα (σελ. 193).

Τ. Ζίφκωφ: ΄Οσον αφορά την ιστορική κληρονομιά μας, σας είπα και στο Βελιγράδι πως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Είναι αδύνατον! Αυτό δεν θα το δεχτεί κανείς στη Βουλγαρία. Ο Παΐσιος, ο Κλήμης της Αχρίδας, ο Σαμουήλ αυτοί είναι η δική μας Ιστορία. Πείτε μου, σύντροφε Τσερβενκόφσκυ,τι να πω εγώ στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός μας της οποίας Μακεδόνες είναι πάνω από το 50% των μελών της; Τι να πω στον σύλλογο συγγραφέων όπου από τα 300 άτομα τα 100 είναι Μακεδόνες; (σελ. 195 και 197)

Κρ. Τσερβενκόφσκυ: Σε σας επικρατεί η άποψη πως η μακεδονική εθνική συνείδηση υπάρχει από την ίδρυση της Γιουγκοσλαβίας το 1945. Σύμφωνα με έρευνα δικών μας επιστημόνων, αυτό το μακεδονικό εθνικό αίσθημα έχει τις ρίζες του στα μέσα του περασμένου αιώνα. Η ηγεσία μας δεν μπορεί να πει στον Λαό μας πως μέχρι το 1945 ήμασταν Βούλγαροι και μετά γίναμε Μακεδόνες (σελ. 198)

Τ. Ζίφκωφ: Αυτή είναι η πραγματικότητα στη Βουλγαρία. Η συντριπτική πλειοψηφία του Λαού, και θέλω να με καταλάβετε καλά, θεωρούν πως οι Μακεδόνες είναι Βούλγαροι. Εγώ δεν μπορώ να τους διατάξω να πιστεύουναλλιώς γιατί θα με καθαιρέσουν (…) Εσείς μιλάτε για τη μακεδονική γλώσσα. Οι Μακεδόνες και οι Βούλγαροι συνεννοούνται πολύ καλά. Να, εμείς τώρα πολύ καλά συνεννοούμεθα.

Κρ. Τσερβενκόφσκυ: Εγώ χρησιμοποιώ περισσότερες βουλγαρικές λέξεις για να με καταλαβαίνετε (σελ. 202)

Μπόρις Βέλτσεφ: Κι εμείς, σύντροφε Τσερβενκόφσκυ, αυτό το ζήτημα το συνδέουμε με δική μας άποψη για το λεγόμενο Μακεδονικό Ζήτημα. Στην Ιστορία μας δεν υπάρχουν τεκμήρια ότι στο παρελθόν υπήρχε μακεδονική εθνότητα,μακεδονικό έθνος, μακεδονικό κράτος (…) Κανείς δεν μπορεί να διαστρεβλώσει την Ιστορία. Σε μας τους κομμουνιστές δεν ταιριάζει να λέμε το μαύρο άσπρο (…)Είναι δυνατόν να λέγεται ότι στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν υπάρχουν Βούλγαροι! Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ας εξελίσσεται και ας ακμάζει η Δημοκρατία σας με πληθυσμό Μακεδόνες, Βούλγαρους, Αλβανούς, Βλάχους. Δενείναι κάτι φοβερό αυτό!

Κρ. Τσερβενκόφσκυ: Σύντροφε Ζίφκωφ, όσον αφορά στον Σαμουήλ και στον Μεσαίωνα, δεν είναι πρόβλημα πολιτικής, κάποιοι πιστεύουν πως το έθνος μας αρχίζει τον 9ο-10ο αιώνα. Εγώ ως μαρξιστής ξέρω πότε αρχίζει να διαμορφώνεται το έθνος –με την εμφάνιση του καπιταλισμού (σελ. 208-209)

Κυριακή 24 Μαΐου 2009

Η Επιστολή των Πανεπιστημιακών προς τον Ομπάμα και στα Ελληνικά

18 Μαΐου, 2009

Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα

Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Λευκός Οίκος

1600 Pennsylvania Avenue, NW

Washington, DC 20500

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφοντες ζητούμε με κάθε σεβασμό την παρέμβασή σας για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Στις 4 Νοεμβρίου 2004, δύο ημέρες μετά την επανεκλογή του Προέδρου George W. Bush, η κυβέρνησή του ομόφωνα αναγνώρισε τη ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’.

Αυτή η πράξη όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μια επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μέγα Αλέξανδρου.

Πιστεύουμε ότι αυτή η ανοησία έχει ξεπεράσει κάθε όριο και ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμιά δουλειά να υποστηρίζουν την παραποίηση της ιστορίας. Ας κάνουμε μια ανασκόπηση των δεδομένων. (Η τεκμηρίωση αυτών των δεδομένων που απεικονίζονται εδώ με έντονα γράμματα, βρίσκεται στο http://macedonia-evidence.org/documentation.html).

Η εν λόγω περιοχή, με τη σύγχρονη πρωτεύουσά της τα Σκόπια, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία. Τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος (που σχηματίζουν σήμερα τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας) αποτελούν ένα φυσικό όριο που χώριζε και χωρίζει τη Μακεδονία από τη βόρεια γείτονά της. Η μόνη πραγματική σύνδεση βρίσκεται κατά μήκος του Αξιού/Βαρδάρη ποταμού αλλά ακόμα και αυτή η κοιλάδα ‘δε σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας γιατί τέμνεται από χαράδρες’.

Αν και είναι αλήθεια ότι οι Παίονες υποτάχθηκαν στο Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου, το 358 π.Χ., δεν ήταν Μακεδόνες και δεν ζούσαν στη Μακεδονία. Παρομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί μεν να κυβερνούνταν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος δεν ονομάστηκε ποτέ Μακεδονία.

Αντίθετα, η Μακεδονία και οι Μακεδόνες Έλληνες βρίσκονταν για τουλάχιστον 2500 χρόνια εκεί ακριβώς όπου είναι η σύγχρονη ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας. Ακριβώς η ίδια σχέση ισχύει για την Αττική και τους Αθηναίους Έλληνες, το Άργος και τους Αργείους Έλληνες, την Κόρινθο και τους Κορίνθιους Έλληνες κ.ο.κ.

Δεν κατανοούμε πώς οι σύγχρονοι κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας, που μιλούν Σλάβικα—μια γλώσσα που εισήχθη στα Βαλκάνια περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου—μπορούν να διεκδικούν τον Αλέξανδρο για εθνικό τους ήρωα. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξολοκλήρου και αδιαμφισβήτητα Έλληνας. Ο προ-προ-προπάππος του, Αλέξανδρος Α΄, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου η συμμετοχή επιτρεπόταν μόνο σε Έλληνες.

Ακόμα και πριν από τον Αλέξανδρο Α΄οι Μακεδόνες τοποθετούσαν τις προγονικές τους ρίζες στο Άργος και πολλοί από τους βασιλείς τους χρησιμοποιούσαν την κεφαλή του Ηρακλή—του κατεξοχήν Έλληνα ήρωα-- στα νομίσματά τους.

Ο Ευριπίδης—που πέθανε και θάφτηκε στη Μακεδονία—έγραψε το έργο του Αρχέλαος προς τιμήν του μεγάλου θείου τού Αλέξανδρου και το έγραψε στα ελληνικά. Όσο βρισκόταν στη Μακεδονία, ο Ευριπίδης έγραψε ακόμα τις Βάκχες, επίσης στα ελληνικά. Κατά συνέπεια, το Μακεδονικό κοινό μπορούσε να καταλάβει τι έγραψε και τι άκουγαν.

Ο πατέρας του Αλέξανδρου, Φίλιππος, κέρδισε αρκετές νίκες σε ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και τους Δελφούς, τα δύο πιο ελληνικά από όλα τα ιερά της αρχαίας Ελλάδας, όπου δεν επιτρεπόταν σε μη-Έλληνες να αγωνιστούν. Ακόμα πιο σημαντικό, ο Φίλιππος ορίστηκε διοργανωτής των Πύθιων Αγώνων στους Δελφούς το 346 π.Χ. Με άλλα λόγια, ο πατέρας του Μέγα Αλέξανδρου και οι πρόγονοί του ήταν εξολοκλήρου Έλληνες. Η ελληνική γλώσσα ήταν η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Δημοσθένης και η πρεσβεία του από την Αθήνα όταν επισκέπτονταν τον Φίλιππο επίσης το 346 π.Χ. Ένας άλλος Έλληνας του Βορρά, ο Αριστοτέλης, πήγε να σπουδάσει για περίπου 20 χρόνια στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Μακεδονία και έγινε ο δάσκαλος του Αλέξανδρου Γ΄. Μιλούσαν Ελληνικά στην σχολή που σώζεται ακόμα και σήμερα κοντά στη Νάουσσα στην Ελληνική Μακεδονία.

Ο Αλέξανδρος είχε μαζί του σε όλες του τις εκστρατείες την έκδοση του Αριστοτέλη της Ιλιάδας του Ομήρου. Ο Αλέξανδρος διέδωσε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε όλη του την αυτοκρατορία, ιδρύοντας πόλεις και εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά κέντρα. Εξού και βρίσκουμε επιγραφές που αφορούν χαρακτηριστικούς ελληνικούς θεσμούς όπως είναι το γυμνάσιο τόσο μακριά όσο στο Αφγανιστάν. Είναι γραμμένες στα Ελληνικά.

Προκύπτουν οι εξής ερωτήσεις: Γιατί ήταν η Ελληνική γλώσσα η lingua franca σε όλη την επικράτεια του Αλέξανδρου αν αυτός ήταν ΄Μακεδόνας’; Γιατί γράφτηκε η Καινή Διαθήκη στα Ελληνικά;

Οι απαντήσεις είναι ξεκάθαρες: ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας, όχι Σλάβος, και οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του παρά 1000 χρόνια αργότερα. Αυτό μας φέρνει πίσω στη γεωγραφική περιοχή που ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως Παιονία. Γιατί οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν την περιοχή σήμερα αποκαλούν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και τη χώρα τους Μακεδονία; Γιατί να κλέψουν μια απόλυτα ελληνική μορφή για εθνικό τους ήρωα;

Οι αρχαίοι Παίονες μπορεί να ήταν ή να μην ήταν Έλληνες, πάντως σίγουρα έγιναν ελληνίζοντες, και δεν υπήρξαν ποτέ Σλάβοι. Επίσης δεν ήταν Μακεδόνες. Η αρχαία Παιονία ήταν ένα μέρος του Μακεδονικού κράτους, όπως ήταν η Ιωνία και η Συρία και η Παλαιστίνη και η Αίγυπτος και η Μεσοποταμία και η Βαβυλωνία και η Βακτρία και πολλές άλλες περιοχές. Μπορεί λοιπόν να έγιναν προσωρινά ‘Μακεδονικές’ αλλά καμιά δεν ήταν ποτέ ΄Μακεδονία΄. Η κλοπή του Φίλιππου και του Αλέξανδρου από μια χώρα που δεν ήταν ποτέ η Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Οι παραδόσεις της αρχαίας Παιονίας ωστόσο θα μπορούσαν να υιοθετηθούν από τους τωρινούς κατοίκους αυτής της γεωγραφικής περιοχής με αρκετά αιτιολογικά. Η επέκταση του γεωγραφικού όρου ‘ Μακεδονία’ ώστε να καλύπτει τη νότια Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί. Ακόμα και στον ύστερο 19ο αι. αυτή η λάθος χρήση υπονοούσε μη υγιείς εδαφικές βλέψεις.

Το ίδιο κίνητρο βρίσκεται και σε σχολικούς χάρτες που δείχνουν την ψευδο-μεγάλη Μακεδονία να εκτείνεται από τα Σκόπια μέχρι τον Όλυμπο και να επιγράφεται στα Σλαβικά. Ο ίδιος χάρτης και οι διεκδικήσεις του βρίσκεται σε ημερολόγια, αυτοκόλλητα αυτοκινήτων, χαρτονομίσματα κλπ που κυκλοφορούν στο νέο κράτος από τότε που διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Γιουγκοσλαβία το 1991. Γιατί να επιχειρεί μια τέτοια ιστορική ανοησία μια φτωχή νέα χώρα, εσωτερική και περικυκλωμένη από στεριά; Γιατί να κοροϊδεύει θρασύτατα και να προκαλεί τη γείτονά της;

Όπως και να θέλει κανείς να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά, σίγουρα δεν πρόκειται για πίεση για ιστορική ακρίβεια, ούτε για σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπηρό ότι οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει και ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Στρεφόμαστε σε Εσάς, Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσετε στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινωνία μας από κοινού δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η ιστορία αγνοείται, πολύ λιγότερο δε όταν η ιστορία κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει αμφίβολα κίνητρα.

Με εκτίμηση,

NAME TITLE INSTITUTION

Harry C. Avery, Professor of Classics, University of Pittsburgh (USA)

Dr. Dirk Backendorf. Akademie der Wissenschaften und der Literatur Mainz (Germany)

Elizabeth C. Banks, Associate Professor of Classics (ret.), University of Kansas (USA)

Luigi Beschi, professore emerito di Archeologia Classica, Università di Firenze (Italy)

Josine H. Blok, professor of Ancient History and Classical Civilization, Utrecht University (The Netherlands)

Alan Boegehold, Emeritus Professor of Classics, Brown University (USA)

Efrosyni Boutsikas, Lecturer of Classical Archaeology, University of Kent (UK)

Keith Bradley, Eli J. and Helen Shaheen Professor of Classics, Concurrent Professor of History, University of Notre Dame (USA)

Stanley M. Burstein, Professor Emeritus, California State University, Los Angeles (USA)

Francis Cairns, Professor of Classical Languages, The Florida State University (USA)

John McK. Camp II, Agora Excavations and Professor of Archaeology, ASCSA, Athens (Greece)

Paul Cartledge, A.G. Leventis Professor of Greek Culture, University of Cambridge (UK)

Paavo Castrén, Professor of Classical Philology Emeritus, University of Helsinki (Finland)

William Cavanagh, Professor of Aegean Prehistory, University of Nottingham (UK)

Angelos Chaniotis, Professor, Senior Research Fellow, All Souls College, Oxford (UK)

Paul Christesen, Professor of Ancient Greek History, Dartmouth College (USA)

Ada Cohen, Associate Professor of Art History, Dartmouth College (USA)

Randall M. Colaizzi, Lecturer in Classical Studies, University of Massachusetts-Boston (USA)

Kathleen M. Coleman, Professor of Latin, Harvard University (USA)

Michael B. Cosmopoulos, Ph.D., Professor and Endowed Chair in Greek Archaeology, University of Missouri-St. Louis (USA)

Kevin F. Daly, Assistant Professor of Classics, Bucknell University (USA)

Wolfgang Decker, Professor emeritus of sport history, Deutsche Sporthochschule, Köln (Germany)

Luc Deitz, Ausserplanmässiger Professor of Mediaeval and Renaissance Latin, University of Trier (Germany), and Curator of manuscripts and rare books, National Library of Luxembourg (Luxembourg)

Michael Dewar, Professor of Classics, University of Toronto (Canada)

John D. Dillery, Associate Professor of Classics, University of Virginia (USA)

Sheila Dillon, Associate Professor, Depts. of Art, Art History & Visual Studies and Classical Studies, Duke University (USA)

Douglas Domingo-Forasté, Professor of Classics, California State University, Long Beach (USA)

Pierre Ducrey, professeur honoraire, Université de Lausanne (Switzerland)

Roger Dunkle, Professor of Classics Emeritus, Brooklyn College, City University of New York (USA)

Michael M. Eisman, Associate Professor Ancient History and Classical Archaeology, Department of History, Temple University (USA)

Mostafa El-Abbadi, Professor Emeritus, University of Alexandria (Egypt)

R. Malcolm Errington, Professor für Alte Geschichte (Emeritus) Philipps-Universität, Marburg (Germany)

Panagiotis Faklaris, Assistant Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Denis Feeney, Giger Professor of Latin, Princeton University (USA)

Elizabeth A. Fisher, Professor of Classics and Art History, Randolph-Macon College (USA)

Nick Fisher, Professor of Ancient History, Cardiff University (UK)

R. Leon Fitts, Asbury J Clarke Professor of Classical Studies, Emeritus, FSA, Scot., Dickinson Colllege (USA)

John M. Fossey FRSC, FSA, Emeritus Professor of Art History (and Archaeology), McGill Univertsity, Montreal, and Curator of Archaeology, Montreal Museum of Fine Arts (Canada)

Robin Lane Fox, University Reader in Ancient History, New College, Oxford (UK)

Rainer Friedrich, Professor of Classics Emeritus, Dalhousie University, Halifax, N.S. (Canada)

Heide Froning, Professor of Classical Archaeology, University of Marburg (Germany)

Peter Funke, Professor of Ancient History, University of Muenster (Germany)

Traianos Gagos, Professor of Greek and Papyrology, University of Michigan (USA)

Robert Garland, Roy D. and Margaret B. Wooster Professor of the Classics, Colgate University, Hamilton NY (USA)

Douglas E. Gerber, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Western Ontario (Canada)

Hans R. Goette, Professor of Classical Archaeology, University of Giessen (Germany); German Archaeological Institute, Berlin (Germany)

Sander M. Goldberg, Professor of Classics, UCLA (USA)

Erich S. Gruen, Gladys Rehard Wood Professor of History and Classics, Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Christian Habicht, Professor of Ancient History, Emeritus, Institute for Advanced Study, Princeton (USA)

Donald C. Haggis, Nicholas A. Cassas Term Professor of Greek Studies, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Judith P. Hallett, Professor of Classics, University of Maryland, College Park, MD (USA)

Prof. Paul B. Harvey, Jr. Head, Department of Classics and Ancient Mediterranean Studies, The Pennsylvania State University (USA)

Eleni Hasaki, Associate Professor of Classical Archaeology, University of Arizona (USA)

Miltiades B. Hatzopoulos, Director, Research Centre for Greek and Roman Antiquity, National Research Foundation, Athens (Greece)

Wolf-Dieter Heilmeyer, Prof. Dr., Freie Universität Berlin und Antikensammlung der Staatlichen Museen zu Berlin (Germany)

Steven W. Hirsch, Associate Professor of Classics and History, Tufts University (USA)

Karl-J. Hölkeskamp, Professor of Ancient History, University of Cologne (Germany)

Frank L. Holt, Professor of Ancient History, University of Houston (USA)

Dan Hooley, Professor of Classics, University of Missouri (USA)

Meredith C. Hoppin, Gagliardi Professor of Classical Languages, Williams College, Williamstown, MA (USA)

Caroline M. Houser, Professor of Art History Emerita, Smith College (USA) and Affiliated Professor, University of Washington (USA)

Georgia Kafka, Visiting Professor of Modern Greek Language, Literature and History, University of New Brunswick (Canada)

Anthony Kaldellis, Professor of Greek and Latin, The Ohio State University (USA)

Andromache Karanika, Assistant Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)

Robert A. Kaster, Professor of Classics and Kennedy Foundation Professor of Latin, Princeton University (USA)

Vassiliki Kekela, Adjunct Professor of Greek Studies, Classics Department, Hunter College, City University of New York (USA)

Dietmar Kienast, Professor Emeritus of Ancient History, University of Duesseldorf (Germany)

Karl Kilinski II, University Distinguished Teaching Professor, Southern Methodist University (USA)

Dr. Florian Knauss, associate director, Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek Muenchen (Germany)

Denis Knoepfler, Professor of Greek Epigraphy and History, Collège de France (Paris)

Ortwin Knorr, Associate Professor of Classics, Willamette University (USA)

Robert B. Koehl, Professor of Archaeology, Department of Classical and Oriental Studies Hunter College, City University of New York (USA)

Georgia Kokkorou-Alevras, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Ann Olga Koloski-Ostrow, Associate Professor and Chair, Department of Classical Studies, Brandeis University (USA)

Eric J. Kondratieff, Assistant Professor of Classics and Ancient History, Department of Greek & Roman Classics, Temple University

Haritini Kotsidu, Apl. Prof. Dr. für Klassische Archäologie, Goethe-Universität, Frankfurt/M. (Germany)

Lambrini Koutoussaki, Dr., Lecturer of Classical Archaeology, University of Zürich (Switzerland)

David Kovacs, Hugh H. Obear Professor of Classics, University of Virginia (USA)

Peter Krentz, W. R. Grey Professor of Classics and History, Davidson College (USA)

Friedrich Krinzinger, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of Vienna (Austria)

Michael Kumpf, Professor of Classics, Valparaiso University (USA)

Donald G. Kyle, Professor of History, University of Texas at Arlington (USA)

Prof. Dr. Dr. h.c. Helmut Kyrieleis, former president of the German Archaeological Institute, Berlin (Germany)

Gerald V. Lalonde, Benedict Professor of Classics, Grinnell College (USA)

Steven Lattimore, Professor Emeritus of Classics, University of California, Los Angeles (USA)

Francis M. Lazarus, President, University of Dallas (USA)

Mary R. Lefkowitz, Andrew W. Mellon Professor in the Humanities, Emerita, Wellesley College (USA)

Iphigeneia Leventi, Assistant Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)

Daniel B. Levine, Professor of Classical Studies, University of Arkansas (USA)

Christina Leypold, Dr. phil., Archaeological Institute, University of Zurich (Switzerland)

Vayos Liapis, Associate Professor of Greek, Centre d’Études Classiques & Département de Philosophie, Université de Montréal (Canada)

Hugh Lloyd-Jones, Professor of Greek Emeritus, University of Oxford (UK)

Yannis Lolos, Assistant Professor, History, Archaeology, and Anthropology, University of Thessaly (Greece)

Stanley Lombardo, Professor of Classics, University of Kansas, USA

Anthony Long, Professor of Classics and Irving G. Stone Professor of Literature, University of California, Berkeley (USA)

Julia Lougovaya, Assistant Professor, Department of Classics, Columbia University (USA)

A.D. Macro, Hobart Professor of Classical Languages emeritus, Trinity College (USA)

John Magee, Professor, Department of Classics, Director, Centre for Medieval Studies, University of Toronto (Canada)

Dr. Christofilis Maggidis, Associate Professor of Archaeology, Dickinson College (USA)

Jeannette Marchand, Assistant Professor of Classics, Wright State University, Dayton, Ohio (USA)

Richard P. Martin, Antony and Isabelle Raubitschek Professor in Classics, Stanford University

Maria Mavroudi, Professor of Byzantine History, University of California, Berkeley (USA)

Alexander Mazarakis Ainian, Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)

James R. McCredie, Sherman Fairchild Professor emeritus; Director, Excavations in Samothrace Institute of Fine Arts, New York University (USA)

James C. McKeown, Professor of Classics, University of Wisconsin-Madison (USA)

Robert A. Mechikoff, Professor and Life Member of the International Society of Olympic Historians, San Diego State University (USA)

Andreas Mehl, Professor of Ancient History, Universitaet Halle-Wittenberg (Germany)

Harald Mielsch, Professor of Classical Archeology, University of Bonn (Germany)

Stephen G. Miller, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Phillip Mitsis, A.S. Onassis Professor of Classics and Philosophy, New York University (USA)

Peter Franz Mittag, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)

David Gordon Mitten, James Loeb Professor of Classical Art and Archaeology, Harvard University (USA)

Margaret S. Mook, Associate Professor of Classical Studies, Iowa State University (USA)

Anatole Mori, Associate Professor of Classical Studies, University of Missouri- Columbia (USA)

Jennifer Sheridan Moss, Associate Professor, Wayne State University (USA)

Ioannis Mylonopoulos, Assistant Professor of Greek Art History and Archaeology, Columbia University, New York (USA).

Richard Neudecker, PD of Classical Archaeology, Deutsches Archäologisches Institut Rom (Italy)

James M.L. Newhard, Associate Professor of Classics, College of Charleston (USA)

Carole E. Newlands, Professor of Classics, University of Wisconsin, Madison (USA)

John Maxwell O'Brien, Professor of History, Queens College, City University of New York (USA)

James J. O'Hara, Paddison Professor of Latin, The University of North Carolina, Chapel Hill (USA)

Martin Ostwald, Professor of Classics (ret.), Swarthmore College and Professor of Classical Studies (ret.), University of Pennsylvania (USA)

Olga Palagia, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Vassiliki Panoussi, Associate Professor of Classical Studies, The College of William and Mary (USA)

Maria C. Pantelia, Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)

Pantos A.Pantos, Adjunct Faculty, Department of History, Archaeology and Social Anthropology, University of Thessaly (Greece)

Anthony J. Papalas, Professor of Ancient History, East Carolina University (USA)

Nassos Papalexandrou, Associate Professor, The University of Texas at Austin (USA)

Polyvia Parara, Visiting Assistant Professor of Greek Language and Civilization, Department of Classics, Georgetown University (USA)

Richard W. Parker, Associate Professor of Classics, Brock University (Canada)

Robert Parker, Wykeham Professor of Ancient History, New College, Oxford (UK)

Anastasia-Erasmia Peponi, Associate Professor of Classics, Stanford University (USA)

Jacques Perreault, Professor of Greek archaeology, Université de Montréal, Québec (Canada)

Yanis Pikoulas, Associate Professor of Ancient Greek History, University of Thessaly (Greece)

John Pollini, Professor of Classical Art & Archaeology, University of Southern California (USA)

David Potter, Arthur F. Thurnau Professor of Greek and Latin. The University of Michigan (USA)

Robert L. Pounder, Professor Emeritus of Classics, Vassar College (USA)

Nikolaos Poulopoulos, Assistant Professor in History and Chair in Modern Greek Studies, McGill University (Canada)

William H. Race, George L. Paddison Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

John T. Ramsey, Professor of Classics, University of Illinois at Chicago (USA)

Karl Reber, Professor of Classical Archaeology, University of Lausanne (Switzerland)

Rush Rehm, Professor of Classics and Drama, Stanford University (USA)

Werner Riess, Associate Professor of Classics, The University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Robert H. Rivkin, Ancient Studies Department, University of Maryland Baltimore County (USA)

Barbara Saylor Rodgers, Professor of Classics, The University of Vermont (USA)

Robert H. Rodgers. Lyman-Roberts Professor of Classical Languages and Literature, University of Vermont (USA)

Nathan Rosenstein, Professor of Ancient History, The Ohio State University (USA)

John C. Rouman, Professor Emeritus of Classics, University of New Hampshire, (USA)

Dr. James Roy, Reader in Greek History (retired), University of Nottingham (UK)

Steven H. Rutledge, Associate Professor of Classics, Department of Classics, University of Maryland, College Park (USA)

Christina A. Salowey, Associate Professor of Classics, Hollins University (USA)

Guy D. R. Sanders, Resident Director of Corinth Excavations, The American School of Classical Studies at Athens (Greece)

Theodore Scaltsas, Professor of Ancient Greek Philosophy, University of Edinburgh (UK)

Thomas F. Scanlon, Professor of Classics, University of California, Riverside (USA)

Bernhard Schmaltz, Prof. Dr. Archäologisches Institut der CAU, Kiel (Germany)

Rolf M. Schneider, Professor of Classical Archaeology, Ludwig-Maximilians- Universität München (Germany)

Peter Scholz, Professor of Ancient History and Culture, University of Stuttgart (Germany)

Christof Schuler, director, Commission for Ancient History and Epigraphy of the German Archaeological Institute, Munich (Germany)

Paul D. Scotton, Assoociate Professor Classical Archaeology and Classics, California State University Long Beach (USA)

Danuta Shanzer, Professor of Classics and Medieval Studies, The University of Illinois at Urbana-Champaign and Fellow of the Medieval Academy of America (USA)

James P. Sickinger, Associate Professor of Classics, Florida State University (USA)

Marilyn B. Skinner Professor of Classics, University of Arizona (USA)

Niall W. Slater, Samuel Candler Dobbs Professor of Latin and Greek, Emory University (USA)

Peter M. Smith, Associate Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Dr. Philip J. Smith, Research Associate in Classical Studies, McGill University (Canada)

Susan Kirkpatrick Smith Assistant Professor of Anthropology Kennesaw State University (USA)

Antony Snodgrass, Professor Emeritus of Classical Archaeology, University of Cambridge (UK)

Theodosia Stefanidou-Tiveriou, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece).

Andrew Stewart, Nicholas C. Petris Professor of Greek Studies, University of California, Berkeley (USA)

Oliver Stoll, Univ.-Prof. Dr., Alte Geschichte/ Ancient History,Universität Passau (Germany)

Richard Stoneman, Honorary Fellow, University of Exeter (England)

Ronald Stroud, Klio Distinguished Professor of Classical Languages and Literature Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Sarah Culpepper Stroup, Associate Professor of Classics, University of Washington (USA)

Nancy Sultan, Professor and Director, Greek & Roman Studies, Illinois Wesleyan University (USA)

David W. Tandy, Professor of Classics, University of Tennessee (USA)

James Tatum, Aaron Lawrence Professor of Classics, Dartmouth College

Martha C. Taylor, Associate Professor of Classics, Loyola College in Maryland

Petros Themelis, Professor Emeritus of Classical Archaeology, Athens (Greece)

Eberhard Thomas, Priv.-Doz. Dr.,Archäologisches Institut der Universität zu Köln (Germany)

Michalis Tiverios, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Michael K. Toumazou, Professor of Classics, Davidson College (USA)

Stephen V. Tracy, Professor of Greek and Latin Emeritus, Ohio State University (USA)

Prof. Dr. Erich Trapp, Austrian Academy of Sciences/Vienna resp. University of Bonn (Germany)

Stephen M. Trzaskoma, Associate Professor of Classics, University of New Hampshire (USA)

Vasiliki Tsamakda, Professor of Christian Archaeology and Byzantine History of Art, University of Mainz (Germany)

Christopher Tuplin, Professor of Ancient History, University of Liverpool (UK)

Gretchen Umholtz, Lecturer, Classics and Art History, University of Massachusetts, Boston (USA)

Panos Valavanis, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Athanassios Vergados, Visiting Assistant Professor of Classics, Franklin & Marshall College, Lancaster, PA

Christina Vester, Assistant Professor of Classics, University of Waterloo (Canada)

Emmanuel Voutiras, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Speros Vryonis, Jr., Alexander S. Onassis Professor (Emeritus) of Hellenic Civilization and Culture, New York University (USA)

Michael B. Walbank, Professor Emeritus of Greek, Latin & Ancient History, The University of Calgary (Canada)

Bonna D. Wescoat, Associate Professor, Art History and Ancient Mediterranean Studies, Emory University (USA)

E. Hector Williams, Professor of Classical Archaeology, University of British Columbia (Canada)

Roger J. A. Wilson, Professor of the Archaeology of the Roman Empire, and Director, Centre for the Study of Ancient Sicily, University of British Columbia, Vancouver (Canada)

Engelbert Winter, Professor for Ancient History, University of Münster (Germany)

Timothy F. Winters, Ph.D. Alumni Assn. Distinguished Professor of Classics, Austin Peay State University (USA)

Michael Zahrnt, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)

Paul Zanker, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Munich (Germany)


cc: J. Biden, Vice President, USA

H. Clinton, Secretary of State USA

P. Gordon, Asst. Secretary-designate, European and Eurasian Affairs

H.L Berman, Chair, House Committee on Foreign Affairs

I. Ros-Lehtinen, Ranking Member, House Committee on Foreign Affairs

J. Kerry, Chair, Senate Committee on Foreign Relations

R.G. Lugar, Ranking Member, Senate Committee on Foreign Relations

R. Menendez, United States Senator from New Jersey.


ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ στο http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html

ενώ οι αποδείξεις και τα τεκμήρια της επιστολής προς τον Ομπάμα στα Ελληνικά εδώ.

Οι τεκμηριώσεις των αποδείξεων της Επιστολής των Ξένων και Ελλήνων Πανεπιστημιακών στον Ομπάμα στα Ελληνικά

καταχρηστική οικειοποίηση... του Μέγα Αλέξανδρου: πρόσφατα ακόμα και ο πατέρας του Αλέξανδρου, ο Φίλιππος, έχει απαχθή:

«Όταν η Μακεδονία μετονόμασε το αεροδρόμιο των Σκοπίων σε Μέγα Αλέξανδρο το 2007, αυτό έμοιαζε σαν ένα μεμονωμένο γεγονός για να εκνευρίσει την Ελλάδα. Ωστόσο, πιο πρόσφατα, η κυβέρνηση έχει διευρύνει μια πολιτική που η αντιπολίτευση ονομάζει ‘αρχαιοποίηση’. Ο κύριος δρόμος προς την Ελλάδα έχει μετονομαστεί σε Μέγα Αλέξανδρο και το εθνικό στάδιο ονομάστηκε Φίλιππος, ενώ υπάρχουν σχέδια να στηθεί ένα τεράστιο άγαλμα του Αλέξανδρου στο κέντρο των Σκοπίων.»



The Economist, 2 Απριλίου 2009.



Ακόμα και το δημοφιλές αλλά υποτίθεται σοβαρό περιοδικό Archaeology, μία έκδοση του Archaeological Institute of America, δημοσίευσε πρόσφατα (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2009) ένα άρθρο με τον τίτλο «Κατέχοντας τον Αλέξανδρο: οι αξιώσεις της σύγχρονης Μακεδονίας στην κληρονομιά του αρχαίου κατακτητή.»

ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία: Η αναφορά του Λιβίου για τη δημιουργία της Ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας το 146 π.Χ. ξεκαθαρίζει την κατάσταση της γεωγραφίας (Λίβιος 45.29.7 και 45.29.12). Η γη βόρεια από τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος κατοικείτο από τους Παίονες. Το φυσικό διαχωριστικό που σχηματίζουν αυτά τα βουνά πρέπει να επισημανθεί. Ο Βαρνούς (σύγχρονος Βόρας ή Καϊμακτσαλάν) φθάνει τα 2524 μ υψόμετρο, ενώ ο Όρβηλος (όλη η οροσειρά εκτείνεται στα ανατολικά και δυτικά του Στρυμόνα, η δυτική κορυφογραμμή είναι το σύγχρονο Μπέλες ή Κερκίνη με υψόμετρο 1474 μ) έχει μέγιστο υψόμετρο προς το ανατολικό του άκρο 2211 μ.

Ο Στράβων (7, απόσπασμα 4) που γράφει λίγα χρόνια πριν τη γέννηση του Χριστού είναι ακόμα πιο συγκεκριμένος καθώς αναφέρει ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη σύνδεση μεταξύ των δύο ήταν (όπως είναι και σήμερα) μέσω της στενής χαράδρας του Αξιού (ή Βαρδάρη) ποταμού.


δε σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας...’: M. Sivignon, in M. Sakellariou (ed) Macedonia (Athens 1982) 15.

υποτάχθηκαν στο Φίλιππο Β΄: Διόδωρος ο Σικελιώτης 16.4.2. Βλ. και Δημοσθένη (Ολυνθιακός 1.23), ο οποίος αναφέρει ότι «υποδουλώθηκαν» στον Μακεδόνα Φίλιππο και γι’αυτό ξεκάθαρα δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) θίγει το ίδιο θέμα.

τουλάχιστον 2500 χρόνια: Βλ. για παράδειγμα, Ηρόδοτος 5.17, 7.128 κ.α.

περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου: Για την πρώτη εμφάνιση των Σλάβων στα Βαλκάνια στα μέσα του 6ου αι. μ.Χ., βλ. Walter Pohl, “Justinian and the Barbarian Kingdoms,” στο Michael Maas (ed.), Age of Justinian (Cambridge 2005) 469-471. Για το καταστροφικό τους πέρασμα από την Ελλάδα στα 580, βλ. Άννα Αβραμέα, Le Péloponnèse du IVe au VIIIe siècle, changements et persistances (Paris 1997) 67-80.

εξολοκλήρου και αδιαμφησβήτητα Έλληνας: Με τα λόγια του πατέρα της ιστορίας «Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλέξανδρου] είναι Έλληνες» (Ηρόδοτος, 5.22). Το έτος που ο Αλέξανδρος Α΄ αγωνίστηκε στην Ολυμπία δεν είναι βέβαιο, αλλά σαφώς συνέβη μεταξύ του 504 και του 496 π.Χ. Καθιέρωσε τις ελληνικές του ρίζες με το να εντοπίσει τους προγόνους του στο Άργος και τελικά στον Ηρακλή. Για αυτό εμφανίζεται η κεφαλή του Ηρακλή με τη λεοντή (από το λιοντάρι της Νεμέας) στα νομίσματα του Αρχέλαου και του Αμύντα μεταξύ άλλων.

Ο Ευριπίδης—που πέθανε και θάφτηκε στη Μακεδονία: Θουκυδίδης apud Παλ. Ανθολ. 7.45; Παυσανίας 1.2.2; Διόδωρος ο Σικελιώτης 13.103.

Φίλιππος, κέρδισε αρκετές νίκες σε ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και τους Δελφούς: Πλούταρχος, Βίος Αλεξάνδρου 3.9 και 4.9, Ηθικά 105Α. Ο Φίλιππος δημοσιοποίησε τις νίκες του και κατ΄επέκταση την ελληνικότητά του, με το να κόψει νομίσματα αναμνηστικά των νικών του. Παρακάτω παρατίθεται ένα ασημένιο νόμισμα με την κεφαλή του Ολυμπίου Διός στον εμπροσθότυπο και το νικηφόρο άλογο του Φιλίππου στον οπιστθότυπο, με την επιγραφή ‘του Φιλίππου’ στα ελληνικά. Ένα χρυσό νόμισμα με την κεφαλή του Απόλλωνα των Δελφών στον εμπροσθότυπο και το νικηφόρο δίφρο του Φιλίππου στον οπισθότυπο, πάλι με την επιγραφή ‘του Φιλίππου’ στα ελληνικά.


διοργανωτής των Πύθιων Αγώνων: Διόδωρος ο Σικελιώτης 16.60.2

πρεσβεία του από την Αθήνα: Βλ. μεταξύ άλλων, Δημοσθένης, Περί της Παραπρεσβείας και Αισχίνης, Περί της Παραπρεσβείας. Είναι τα εξυβριστικά λόγια του Δημοσθένη κατά του Φιλίππου (π.χ. 9.30-35 όπου προσφωνεί το Φίλιππο «όχι Έλληνα, ούτε συγγενή με Έλληνα, ούτε καν βάρβαρο από κάποιο μέρος που μπορεί να ειπωθεί καλό») που έχουν δημιουργήσει την αντίληψη ότι οι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αλλά ο Δημοσθένης είχε την τάση να αποκαλεί όλους τους εχθρούς του βάρβαρους, ακόμα και συμπολίτες Αθηναίους (π.χ. 21.150).

Ένας άλλος Έλληνας του Βορρά, ο Αριστοτέλης: Επειδή η πατρίδα του Αριστοτέλη, τα Στάγειρα, εγκαθιδρύθηκσν τον 7ο αι. π.Χ., πριν την ανάπτυξη του Μακεδονικού βασιλείου, ο Αριστοτέλης δεν μπορεί να ονομαστεί αυτόχθων Μακεδόνας, αν και ο πατέρας του, ο Νικόμαχος, ήταν φίλος και γιατρός του Αμύντα Γ΄ (393-369) σύμφωνα με το Διογένη Λαέρτιο 5.1. Ο Φίλιππος αργότερα, ως μέρος της κατάκτησης ολόκληρης της Χαλκιδικής το 348 π.Χ. (Δημοσθένης, 19.266) μοιάζει να κατέστρεψε τα Στάγειρα, αλλά τα επανοικοδόμησε το 342 π.Χ. ύστερα από παράκληση του Αριστοτέλη (Διογένης Λαέρτιος 5.4). Σαφώς η σχέση του Αριστοτέλη με τη Μακεδονία ήταν πολύ κοντινή.

δάσκαλος του Αλέξανδρου Γ΄: Διογένης Λαέρτιος 5.4, Πλούταρχος 7.2-8.1. Ο Αριστοτέλης δίδαξε επίσης και ορισμένους από τους συνομηλίκους και συντρόφους του Αλέξανδρου, μερικοί από τους οποίους αργότερα έγιναν βασιλείς, όπως ο Πτολεμαίος της Αιγύπτου.

την έκδοση του Αριστοτέλη της Ιλιάδας του Ομήρου: Πλουτάρχου, Βίος Αλεξάνδρου 8.2.


σχολή που σώζεται ακόμα και σήμερα: ένα ευρύχωρο δωμάτιο εν μέρει λαξευμένο στο φυσικό βράχο με εγκοπές για τα στηρίγματα της στέγης και με ένα έδρανο για τους μαθητές μπορεί εύκολα να ξαναζωντανέψει στη φαντασία του επισκέπτη, με τον Αριστοτέλη να στέκεται στη μέση και τον Αλέξανδρο και τους φίλους του στο έδρανο.

Ήταν ο Αριστοτέλης που συμβούλεψε τον Αλέξανδρο να «συμπεριφέρεται στους Έλληνες σα να είναι ο αρχηγός τους και στους άλλους λαούς σα να είναι ο αφέντης τους» (Πλούταρχος, Περί της Αλεξάνδρου τύχης ή αρετής 329Β). Στην περίπτωση των συζύγων του, ο Αλέξανδρος δεν ακολούθησε αυτή τη συμβουλή γιατί ήταν όλες μη-Ελληνίδες της Ανατολής.

ιδρύοντας πόλεις και εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά κέντρα: Αν και πόλεις όπως η Πέργαμος και η Αλεξάνδρεια στην Αίγυπτο έγιναν σημαντικά πολιτιστικά κέντρα υπό τους διαδόχους του Αλέξανδρου (τους Ατταλίδες και τους Πτολεμαίους αντίστοιχα), ήταν ο Αλέξανδρος που έθεσε τα θεμέλιά τους. Βλ. Διόδωρος Σικελιώτης 20.20.1 και Ιουστίνος 13.2, και Αρριανός 3.1.5, αντίστοιχα


τόσο μακριά όσο στο Αφγανιστάν: Οι ανασκαφές στο Ai Khanoum στα βόρεια σύνορα του σύγχρονου Αφγανιστάν έχουν φέρει στο φως μεγάλο αριθμό ελληνικών επιγραφών και ακόμη και τα κατάλοιπα μιας φιλοσοφικής πραγματείας αρχικά γραμμένης σε πάπυρο. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επιγραφές είναι η βάση μιας αφιέρωσης από κάποιον Κλέαρχο, ίσως το γνωστό μαθητή του Αριστοτέλη, ο οποίος καταγράφει πώς έφερε σε αυτήν την νέα ελληνική πόλη, την Αλεξάνδρεια στις όχθες του ποταμού Όξου, τα παραδοσιακά αξιώματα από το ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς σχετικά με τις πέντε ηλικίες του ατόμου:


Στην παιδική ηλικία, κοσμιότητα

Στη νεαρή ηλικία, αυτοέλεγχος

Στη μέση ηλικία, δικαιοσύνη

Στα γηρατειά, σοφή συμβουλή

Στο θάνατο, χωρίς πόνο




















Η επιγραφή του Κλέαρχου, περ. 300 π.Χ., σήμερα στο Μουσείο της Καμπούλ.


Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ελληνικότητα του Ai Khanoum, βλ. Robin Lane Fox, The Search for Alexander (Λονδίνο 1980) 425-433, και εικόνες στις σελ. 390-393, και αλλού, και Paul Bernard, Les fouilles dAi Khanum (Παρίσι 1973).

οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του παρά 1000 χρόνια αργότερα: Βλ. πιο πάνω.

Οι αρχαίοι Παίονες: Οι αρχαίοι Παίονες μπορεί να ήταν ελληνικής γενιάς, αλλά σχετικά λίγα είναι γνωστά για αυτούς, εν μέρει επειδή «κανένας Παίων Φίλιππος δεν επικράτησε ποτέ στην Ελλάδα, και κανένας Παίων Αλέξανδρος δεν κατέκτησε ποτέ το γνωστό κόσμο» (Irwin L. Merker, “The Ancient Kingdom of Paionia,” Balkan Studies 6 (1965) 35).

Παρόλα αυτά, εμφανίζονται ήδη στον Τρωικό Πόλεμο (αν και με την πλευρά των Τρώων, Όμηρος, Ιλιάδα Β΄ 848-850, Π΄287-291, Ρ΄348-351), πάλεψαν εναντίον του Φιλίππου ο οποίος τους υπέταξε και μαζί με τον Αλέξανδρο πολέμησαν εναντίον των Περσών, ειδικά στη Μάχη στα Γαυγάμηλα το 331 π.Χ. (Quintus Curtius, History of Alexander 4.9.24-25).

Ακόμα και υπό την κυριαρχία των Μακεδόνων, έχαιραν κάποιο βαθμό αυτονομίας όπως φαίνεται από τις διαπραγματεύσεις τους με την Αθήνα (IG II2 127) και από τα πολλά νομίσματα που κόπηκαν από μια σειρά Παιόνων βασιλέων, των οποίων τα ονόματα είναι ελληνικά και είναι γραμμένα στα ελληνικά πάνω στα νομίσματα. Βλ. για παράδειγμα, την παρακάτω ασημένια κοπή του Πατράου, που πιθανώς απεικονίζει τον Παίονα Αρίστονα να σκοτώνει ένα Πέρση σατράπη, σύμφωνα με τη διήγηση του Quintus Curtius (βλ. παραπάνω):















Ακόμα πιο σημαντικό για την αφομοίωση της Παιονίας στον ελληνικό κόσμο είναι οι αφιερώσεις αγαλμάτων Παιόνων βασιλέων στους Δελφούς και την Ολυμπία, και ιδιαίτερα η χάλκινη κεφαλή ενός Παίονα βίσωνα επίσης στους Δελφούς. Βλ. αντίστοιχα BCH 1950:22, Inschriften von Olympia 303 και Παυσανία 10.13.1.

ελληνίζοντες: δεν υπάρχει κανένας Παίων καταγεγραμμένος ως νικητής στους Ολυμπιακούς ή σε άλλους Πανελλήνιους Αγώνες. Αυτό βέβαια μπορεί να αντανακλά έλλειψη αθλητικής ικανότητας μάλλον παρά έλλειψη ελληνικότητας.

εδαφικές βλέψεις: Να σημειώσουμε ότι το 1929, σε μια προσπάθεια να υποταχθούν οι απείθαρχες τοπικές ταυτότητες σε ένα ενοποιημένο γιουγκοσλαβικό έθνος, ο βασιλιάς Αλέξανδρος της Γιουγκοσλαβίας ονόμασε την περιοχή επαρχία Vardarska, από το σημαντικότερο ποταμό που τη διατρέχει. Βλ. για παράδειγμα, το γιουγκοσλαβικό γραμματόσημο του 1939 με την αρχαία Παιονία να ονομάζεται Vardarska.



















Αυτή η προσπάθεια να μειωθούν οι εθνικές εντάσεις ακυρώθηκε από τον Τίτο, ο οποίος χρησιμοποίησε τη «Μακεδονική» ταυτότητα ως αντίβαρο ενάντια στους Έλληνες και Βούλγαρους γείτονες της Γιουγκοσλαβίας. Η (λάθος) χρήση του ονόματος Μακεδονία εκείνη την εποχή αναγνωρίστηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ σε αναφορά της 26ης Δεκεμβρίου 1944, από τον τότε υπουργό Εξωτερικών Edward Stettinius:

«Το Υπουργείο [Εξωτερικών] έχει σημειώσει με ιδιαίτερη ανησυχία αυξανόμενες φήμες προπαγάνδας και ημι-επίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά και από γιουγκοσλάβους αντιστασιακούς και άλλες πηγές, με το υπονοούμενο ότι ελληνικά εδάφη θα περιέλθουν στο σχεδιαζόμενο κράτος. Αυτή η κυβέρνηση θεωρεί τη συζήτηση του μακεδονικού «έθνους», της μακεδονικής «πατρίδας», ή της μακεδονικής «εθνικής συνείδησης» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει καμία εθνική ούτε πολιτική πραγματικότητα, και βλέπει στην παρούσα αναβίωσή της μια πιθανή κάλυψη για επιθετικές προθέσεις ενάντια στην Ελλάδα

[Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec1944)]


σχολικούς χάρτες: Ο ακόλουθος χάρτης παρουσιάζει την «πραγματική» Μακεδονία (στα σλάβικα) που περιλαμβάνει την αρχαία Παιονία, την ελληνική επαρχία της Μακεδονίας (την ιστορική Μακεδονία), και ένα μέρος της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας (που κατοικήθηκε επίσης από φύλα Παιόνων στους αρχαίους χρόνους).































Άλλοι χάρτες, όπως ο ακόλουθος που δημοσιεύεται σε ένα βιβλίο ιστορίας της 8ης τάξης το 2005, υποστηρίζει ότι από το 1913 και εξής, η «Μακεδονία» περιελάμβανε τμήματα κατεχόμενα από την Αλβανία (με κίτρινο), τη Βουλγαρία (με μωβ) και την Ελλάδα (με κόκκινο).





χαρτονομίσματα:

Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης στην Ελληνική Μακεδονία ατενίζοντας το Αιγαίο Πέλαγος αποτελεί την κεντρική εικόνα σε αυτό το χαρτονόμισμα που τυπώθηκε στα Σκόπια το 1991.

να κοροϊδεύει θρασύτατα και να προκαλεί τη γείτονά της: μια χειροπιαστή αναλογία είναι αν αναλογιστούμε ένα συγκεκριμένο μεγάλο νησί κοντά στη νοτιοανατολική ακτή των ΗΠΑ να μετονομάζεται σε Φλόριντα, να κόβει νομίσματα με εικόνες από τη Disney World και να διανέμει χάρτες που να απεικονίζουν τη ‘Μεγάλη Φλόριντα’.


να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά: «΄Είναι τρέλλα΄, αναστενάζει ένας διπλωμάτης» (The Economist 2 Απριλίου 2009).