Το blog, για τους λόγους που βιώνουμε προσωπικά, οικογενειακά και κοινωνικά, αλλάζει την κύρια κατεύθυνσή του και επικεντρώνεται πλέον στην Κρίση.
Βασική του αρχή θα είναι η καταπολέμηση του υφεσιακού Μνημονίου και όποιων το στηρίζουν.
Τα σχόλια του Κρούγκμαν είναι χαρακτηριστικά:
...Άρα βασιζόμαστε τώρα σε ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να «πεθάνει στη λιτότητα» προκειμένου να πληρώσει τους ξένους πιστωτές της, χωρίς πραγματικό φως στο τούνελ.Και αυτό απλώς δεν πρόκειται να λειτουργήσει....[-/-]....οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν την οικονομία σε τόσο μεγάλη ύφεση που εξανεμίζονται τα όποια δημοσιονομικά οφέλη, υποχωρούν τα έσοδα και το ΑΕΠ και ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ γίνεται χειρότερος.

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Μετά τη Χάγη

Του Ευάγγελου Kωφού*
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, 11-12-2011

Ας μην αυταπατώμεθα. Η ετυμηγορία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης είχε ήδη προδιαγραφεί εδώ και 16 χρόνια. Ηταν η μέρα (13.9.1995) που ο τότε υπ. Εξωτερικών, με εντολή του πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου, έβαζε την υπογραφή του σε ένα αδιέξοδο κείμενο, γνωστό πλέον ως «Ενδιάμεση Συμφωνία». Ενα κείμενο που απέφευγε να ρυθμίσει το «πρόβλημα του ονόματος», αλλά άνοιγε κερκόπορτες και πριόνιζε κυριαρχικά δικαιώματά μας. Ακόμα και αν τρίτες χώρες διατύπωναν επιφυλάξεις για εισδοχή των Σκοπίων σε διεθνή οργανισμό, η Ελλάδα, μόνη αυτή, δεν είχε επιλογή: όφειλε να συναινέσει στην ένταξη εφόσον η γειτονική της χώρα γινόταν δεκτή ως «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Στις αρχές της εβδομάδας, στη Χάγη, γίναμε...



μάρτυρες των αναπόφευκτων συνεπειών του 1995. Εξαιτίας τους οδηγηθήκαμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημά μας με την ΠΓΔΜ, ως νομικό θέμα, ενώ πρόκειται για εξόχως πολιτική διένεξη. Ως μη νομικός, δεν μπορώ να κρίνω την απόφαση. Εχω όμως μια απορία. H εγκαλούσα χώρα έκανε εκτενείς αναφορές σε ελληνικές δηλώσεις περί «βέτο» κ.λπ. Το ΔΔΧ βασίστηκε προφανώς σε αυτές για να θεωρήσει ότι η Ελλάδα παραβίασε το άρθρο 11,1 της «Ενδιάμεσης», έχοντας «εναντιωθεί» στην ένταξη της ΠΓΔΜ. Φαίνεται, όμως, ότι τελικά διέφυγε της προσοχής των αξιότιμων δικαστών ένα καίριο σημείο: ότι το ομόφωνο κοινό ανακοινωθέν της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι ανέφερε ρητά ότι η ΠΓΔΜ γίνεται μέλος του οργανισμού ευθύς ως επιλυθεί το θέμα της ονομασίας. Ενα κείμενο που προσυπογράφουν όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει ήδη προσυπογράψει την ένταξη της γείτονος στο ΝΑΤΟ! Αγνωστες, λοιπόν, οι βουλές της νομικής επιστήμης, ιδίως όταν εμπλέκονται με κατ’ εξοχήν πολιτικά θέματα...

Τώρα είναι η ώρα να δούμε, με ψυχραιμία, τα «μετά τη Χάγη». Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της απόφασης, σε συνέντευξή μου σε δημοσιογράφο της τηλεόρασης του ΣΚΑΙ, διατύπωνα την άποψη/πρόταση ότι το «εμπόδιο» της «Ενδιάμεσης Συμφωνίας» θα μπορούσε να γίνει εφαλτήριο για την επίλυση του προβλήματος για το όνομα. Η πρότασή μου προϋποθέτει άμεση ανακοίνωση τερματισμού της «Ενδιάμεσης», που έχει ήδη ολοκληρώσει τον βίο της εδώ και οκτώ χρόνια. Η κίνηση αυτή δεν είναι εκδήλωση δυσφορίας για την απόφαση του ΔΔΧ. Απλά υπογραμμίζει την ανάγκη να μεταφερθούμε στο πλαίσιο εκείνο που καθόρισε το Σ.Α. του ΟΗΕ με τις αποφάσεις του 817/1993 και 845/1993, βάσει των οποίων είχαμε οδηγηθεί στην «Ενδιάμεση» του 1995.

Η κυβέρνηση Gruevski φαίνεται να προκρίνει συνέχιση των διαπραγματεύσεων για την ονοματολογία ταυτόχρονα με έναρξη των ενταξιακών της διαδικασιών στην Ε.Ε. Δυστυχώς, στην περίπτωση της ΠΓΔΜ -ιδιαίτερα με τη σημερινή κυβέρνησή της- έχει χαθεί πλήρως η αξιοπιστία της για ειλικρινή διάθεση διαπραγμάτευσης για επίλυση της διαφοράς μας. Είναι πλέον εμφανές ότι η παρακώλυση επί μία 15ετία των διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ στόχευε όχι στην επίλυση του προβλήματός του, αλλά στην απόσπαση από τρίτες χώρες διμερών αναγνωρίσεων με το «συνταγματικό όνομα».

Η νέα διαπραγμάτευση έχει τις προϋποθέσεις να λειτουργήσει θετικά για λύση. Υπό την πίεση της λήξης της «Ενδιάμεσης», σε ένα χρόνο από την ελληνική δήλωση για τερματισμό, οι δύο πλευρές, με την αρωγή του Διαμεσολαβητή του ΟΗΕ, θα πρέπει να αρχίσουν εντατικές διαπραγματεύσεις. Ως την εκπνοή της «Ενδιάμεσης» και με συνέχιση της αναστολής των διαδικασιών για ένταξη σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε., τα δύο μέρη θα κληθούν από το Σ.Α. του ΟΗΕ να καταλήξουν σε μια αμοιβαίως αποδεκτή «Οριστική Συμφωνία». Σ’ αυτήν θα ρυθμίζονται το θέμα του ονόματος όσο και άλλες συναφείς εκκρεμότητες. Αν οι δύο πλευρές καταλήξουν σε συμφωνία, ο δρόμος για την ΠΓΔΜ θα είναι ανοιχτός όχι μόνο για το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., αλλά και για την οικοδόμηση αμφίπλευρα αποδοτικών σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας.

Οι συνθήκες στην περιοχή και διεθνώς έχουν αλλάξει. Το πλαίσιο της «Οριστικής» θα πρέπει να επικαιροποιήσει διατάξεις του 1993 και να λάβει σοβαρά υπόψη όχι μόνο κλασικά ζητήματα περί «αλυτρωτισμού», εδαφικής κυριαρχίας κ.λπ., αλλά και κατ’ εξοχήν ζητήματα ταυτοτήτων, που κατά κύριο λόγο αφορούν τους λαούς. Για τους Ελληνες, ιδιαίτερα τους Μακεδόνες μας, σημασία έχει να ρυθμισθούν οι διεθνείς επιπτώσεις από την επιχειρούμενη «μονοπωλιακή» επιβολή του μακεδονικού ονόματος, το οποίο φέρει ως συνταγματικό του ένα ανεξάρτητο κράτος.

* Ο κ. Ευάγγελος Κωφός υπήρξε εμπειρογνώμων πρεσβευτής βαλκανιολόγος στο υπουργείο Εξωτερικών ώς την αφυπηρέτησή του, τον Ιούνιο του 1995.

10 σχόλια:

  1. Ο κ. Κωφός δεν μας εξηγεί γιατί η ΠΓΔΜ να δεχτεί να συμβιβαστεί???? Δεν θα το κάνει ποτέ, αφού δεν το έκανε μέχρι σήμερα. Τώρα, με την δικαστική απόφαση «υπό μάλης»....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ως νομικος σε πληροφορώ ότι η απόφαση είναι εξόχως πολιτική...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έπρεπε να γίνει καταγγελία της ενδιάμεσης συμφωνιας πριν τεθει βετο.

    Γιατί δεν εισηγηθηκε ο εμπειρογνώμων επι του σκοπιανου κ. Κωφός στο ΥΠΕΞ την καταγγελία της ενδιάμεσης συμφωνιας πριν το βέτο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πρώτον, για να ξεμπερδέψουμε με την ενδιάμεση συμφωνία χρειάζεται στρατηγική σκέψη και σωστή χρονική τοποθέτηση. Από τη στιγμή της δήλωσης, χρειάζονται 12 μήνες. Δεύτερον, αν τα Σκόπια δεν έχουν πλέον δεσμεύσεις από την ενδιάμεση συμφωνία, είναι ελεύθερα να επαναφέρουν τον Ήλιο της Βεργίνας στη σημαία τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για να είμεθα κατά το δυνατόν ακριβοδίκαιοι και να μη βλέπουμε πανταχόθεν και πανταχού και καταφεύγουμε 'σε φαντάσματα,συνωμοσίες,σκιές και...σκιαμαχούμε μεμψιμοιρώντας,επικρατεί και εδώ το παροιμιώδες ''Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά 'δεμένα''.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΑΝΩΝΥΜΕ 13 Δεκεμβρίου 2011 12:26 π.μ. ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΗΔΗ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΑΛΜΑΤΑ, ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ, ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΑ ΑΝ ΘΕΣ ΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ ΤΟΝ ΕΒΑΛΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΥΡΟΥΝ ΜΕΤΑ ΣΑΝ ΔΗΘΕΝ ΜΕΙΖΟΝΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΣΙΜΠΗΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΑΝΤΑΛΑΓΜΑ .Η ΕΝΔ ΣΥΜΦΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΧΡΗΣΤΗ Α.Βάρδας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ελληνικός μύθος τα περί δήθεν υποχώρησης. Οι άνθρωποι είναι τρελά φανατισμένοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ας 'δούν οι νεοέλληνες/Ελλαδίτες πώς θα μ ι μ η θ ο ύ ν εντός της χώρας τ ω ν το π α ρ ά δ ε ι γ μ α της ανοικοδόμησης μεγαλοπρεπών αγαλμάτων των ηρώων τ ω ν και ας...επιτρέψουν τους Σλαβοσκοπιανοβουλγάρους γύφτους να φαντασιοκοπούν αναισχύντως και ασυστόλως.'Δική των ε υ θ ύ ν η είναι,πια.Ας ενδιαφερθούν γνησίως αυτοί και ό χ ι να βλέπουν ενεοί φαντάσματα σκιών και συνωμοσιών πανταχού!Δεν έχουν παρά να αναδεικνύουν και να προβάλλουν και εκείνοι μετά μανίας τα 'δικά τ ω ν,από την πλουσιοτάτη τ ω ν παράδοση!Οι αυτοαποκαλούμενοι Σκιπετάροι τ ι έχουν για να προβάλλουν;Το α υ τ ό δεν πράττουν;Θεωρείτε πως δύνανται να αλλοιώσουν την παναρχαιότητα της ελληνικής ε ν ι α ι ο η π ε ι ρ ω τ ι κ ή ς γης;Για τι;Ο Καστριώτης και η οικογένειά του τι τους είναι,νομίζετε;Π ρ ό γ ο ν ο ς ή...''πνευματικός πατέρας''(εδώ χασκογελούν και καγχάζουν περιπαικτικότατα οι λίθοι!).Ας μην ήταν η Σκόδρα και κατ'ολίγον το Δυρράχιο και η Νέα Τεχ(ε)ράνη-Τίρανά των θα είχε κ α τ α β ρ ο χ θ ι σ θ ή από τους Σλάβους,από τους Σέρβους και τους Βουλγάρους μαζί,έχω να σας 'πώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. εντέχνως οι σύμμαχοί μας κατέρριψαν την εμμονής μας στη διεθνή νομιμότητα και μας καλούν να παίξουμε, στο πολιτικό πεδίο, το παιγνίδι της ισχύος.Χάσαμε μία μάχη από υποδεέστερο αντίπαλο, νομική, μπορούμε όμως να "κερδίσουμε" πολιτικά τη μάχη. Το ίδιο, όμως, δεν θα μπορούσε να συμβεί και από την ανάποδη, όπως να κερδίσουμε ανώτερο αντίπαλο στο νομικό πεδίο του διεθνούς δικαίου, και κατόπιν να χάσουμε στο πολιτικό πεδίο; Στις διεθνείς σχέσεις, αποδεικνύεται, συνεχώς, πως πάνω από όλα ... η ισχύς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια τα οποία θα περιέχουν Greekenglish, ύβρεις, μειωτικούς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς δεν θα αναρτώνται.