Σας εύχομαι καλή χρονιά και ευτυχισμένο το ....

Το ελληνικό ηφαίστειο

του Κώστα Δουζίνα (Αντιπρύτανη του Birkbeck College, Πανεπιστήμιο Λονδίνου, Διευθυντή του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Σπουδών)
αναδημοσίευση από το blog http://omadeon.wordpress.com/
οι επισημάνσεις στο κείμενο είναι δικές μου.

Το καλοκαίρι του 1918, ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης συνάντησε το μεγάλο Άγγλο συγγραφέα Ε. Μ. Φόρστερ στην Αλεξάνδρεια και έτσι ξεκίνησε μια μεγάλη φιλία. “Εσείς οι Άγγλοι δεν μπορείτε να καταλάβετε τους Έλληνες”, του λέει ο Καβάφης. “Εμείς χρεοκοπήσαμε εδώ και καιρό. Να προσεύχεστε εσείς οι Άγγλοι, με την τάση σας για περιπέτειες, να μην χάσετε το κεφάλαιό σας γιατί τότε θα γίνετε σαν κι εμάς, ανήσυχοι, ανήμποροι και ψεύτες”. Σχολιάζοντας αυτό το μυστηριώδες κείμενο, ο Giorgio Agamben γράφει το 1993 “το μόνο σίγουρο είναι ότι από τότε όλοι οι λαοί της Ευρώπης και πιθανόν όλου του κόσμου έχουν πτωχεύσει”. Εμείς οι Έλληνες και πιθανόν όλοι οι Ευρωπαίοι έχουμε χρεοκοπήσει: πολιτικά, πολιτισμικά και ψυχικά. Πολιτικά πρώτα.

H Ελλάδα προσφέρει σήμερα την καλύτερη εικόνα του ευρωπαϊκού μέλλοντος. Ότι η Ελλάδα επιλέχθηκε ως πειραματόζωο για το νέο τρόπο οικονομικής διακυβέρνησης, θεωρείται γενικά γνωστό. Αυτό που έχει αναλυθεί λιγότερο, είναι το είδος πολιτικής που εισάγεται χωρίς καμία συζήτηση. Οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, οι δημοσκοπήσεις και οι κομματικές αντιδικίες δίνουν την εντύπωση ότι η πολιτική ζωή συνεχίζεται όπως πάντα. Τα μέτρα όμως που παίρνονται εισάγουν την πλέον επιθετική παραλλαγή της βιοπολιτικής (που ορίζεται ως άσκηση εξουσίας στο ατομικό και κοινωνικό σώμα, εξουσίας που στοχοποιεί τη ζωή) στην Ευρώπη. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η πρόσφατη ηφαιστειακή έκρηξη στην Ισλανδία, μια χώρα που έχει υποφέρει τα πάνδεινα από την παράλογη απληστία και ανηθικότητα των τραπεζιτών, είναι η πιο αρμόζουσα αλληγορία για την εξελισσόμενη ελληνική τραγωδία. Αλλά η κρίση έχει συζητηθεί κυρίως με....

Το χρονικό της υποταγής: Ποιοι, πώς και γιατί κάλεσαν το ΔΝΤ

Οι προφάσεις της κυβέρνησης ότι αναγκάστηκε να αποδεχτεί το Μνημόνιο κάτω από την πίεση των πραγμάτων, ότι ήταν αναγκαίο προκειμένου να εξασφαλίσει η χώρα τα δανεικά που χρειαζόταν και ότι για όλα φταίνε οι άλλοι πάσχει ολοένα και πιο σοβαρά. Η τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επισημαίνει ξεκάθαρα τις ευθύνες του σημερινού οικονομικού επιτελείου και δικαιώνει απόλυτα τις επισημάνσεις ότι η κυβέρνηση παρέλαβε ένα πρόβλημα ελλείμματος κοινό σε όλη την Ευρώπη και το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού, μοναδική, την ώρα εκείνη, σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η αλήθεια –και η κυβέρνηση την ξέρει πολύ καλά– είναι πως μπορούσε να δανειστεί –και μάλιστα με χαμηλά επιτόκια– και τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 2009. Μπορούσε με άνεση να δανειστεί και στους πρώτους μήνες του 2010, όταν τα επιτόκια βρίσκονταν στην αρχή της ανηφόρας. Μπορούσε να βρει διεξόδους, αλλά είχε πάρει τις αποφάσεις της από την πρώτη στιγμή που συγκροτήθηκε. Και πάνω σε εκείνες τις αποφάσεις πορευόταν, χωρίς κανένα άλλο σχέδιο. Το ομολόγησε και αυτό, αλλά πολύ αργότερα.

Τα γεγονότα από τη συγκρότηση της κυβέρνησης μέχρι την υποταγή στο Μνημόνιο μιλούν από μόνα τους. Είναι, μάλιστα, εξόχως διδακτικά για όλα όσα συμβαίνουν την ώρα αυτή, αλλά και για όλα όσα εκκολάπτονται. Το ιστορικό του εγκλήματος δεν μπορεί πλέον ούτε να…

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Ψεύτες, ψεύτες, ψεύτες

Γράφει η Κουκίδα
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Το Ποντίκι»

Χθες το βράδυ αποκαλύφθηκε ότι από τον Ιούνιο του 2009 τόσο η κυβέρνηση Καραμανλή όσο και ο Γιώργος Παπανδρέου ειδοποιήθηκαν από το ΔΝΤ ότι ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός της Ελλάδας έφτασε στο κόκκινο και ότι η μόνη λύση είναι «να ενταχθεί η χώρα στο Ταμείο». Στην εκπομπή «Έρευνα», του Παύλου Τσίμα, αποκαλύφθηκε επίσης ότι τον Ιανουάριο του 2010, την ημέρα που τόσο ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου από το Νταβός, όσο και ο υπουργός οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου διέψευδαν κατηγορηματικά ότι η χώρα θα προσφύγει στο ΔΝΤ, οι διεργασίες είχαν ήδη ξεκινήσει και ο ΓΑΠ ήταν σε ανοιχτή γραμμή με τον Ντομινίκ Στρος Καν ο οποίος φέρεται μάλιστα να του είπε ότι «κάθε μήνα που αργείτε, προσθέτετε και ένα χρόνο επιτήρησης». Μάλιστα, ο εκπρόσωπος της χώρας μας στο ΔΝΤ, Γ. Ρουμελιώτης δεν μάσησε τα λόγια του και φανέρωσε ότι η κατάσταση ήταν γνωστή πριν τις εκλογές. Δηλαδή ο Παπανδρέου γνώριζε πάρα πολύ καλά την....

Οι διπλωματικές προτάσεις του Στάλιν για στήριξη των Βουλγαρικών εδαφικών διεκδικήσεων εις βάρος της εμπολέμου Ελλάδος (25 Νοεμβρίου 1940)

Μετά την αιφνιδιαστική υπογραφή του σύμφωνου μη επίθεσης Ρίμπεντροπ - Μολότοφ (23 Αυγούστου 1939) και το μοίρασμα της Πολωνίας ανάμεσα στους προς στιγμήν "συνεταίρους", η πολιτική του Στάλιν αποσκοπούσε στην ενίσχυση της θέσης της Ρωσίας έναντι του Ιταλο-Γερμανικού Άξονα. Αυτή η ανάγκη ενισχύθηκε μετά από την απρόσμενη στρατιωτική κατάρευση της Γαλλίας και την επικράτηση της Γερμανίας σε όλη την Ευρώπη. Μετά την επίθεση του Μουσολίνι στην Ελλάδα (28 Οκτωβρίου 1940) και την διαφαινόμενη επέκταση του πολέμου στα Βαλκάνια , ο Στάλιν ήθελε να χρησιμοποιήσει την Βουλγαρία ως εμπόδιο για την έξοδο του Άξονα στην Μαύρη Θάλασσα.

Η πρώτη σχετική Ρωσική προσπάθεια έγινε τον Σεπτέμβριο του 1939, με μια πρόταση για σύμφωνο αλληλοβοήθειας που όμως απέρριψε ασυζητητί η φιλοαγγλική Βουλγαρική κυβέρνηση. Στις 25 Νοεμβρίου του 1940, οι κομμουνιστές επανέλαβαν τις προτάσεις τους χρησιμοποιώντας ως μοχλό πίεσης το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας. Για να δελεάσει την Βουλγαρική ηγεσία αποφάσισε στις προτάσεις που έκανε να υποσχεθεί ενεργή υποστήριξη για  τις εδαφικές Βουλγαρικές διεκδικήσεις έναντι της Ελλάδος και της Τουρκίας τις οποίες χαρακτήριζε "δίκαιες". Οι προτάσεις αυτές καταγράφονται στο πρωτότυπο μήνυμα που βρέθηκε στα αρχεία της Κομμουνιστικής Διεθνούς, μύνημα που υπογράφεται από τον ασυρματιστή του Δημητρώφ, του περίφημου Βούλγαρου γενικού γραμματέα της Κομμουνιστικής Διεθνούς, και είχε παραλήπτη το ΚΚΒ.

Το μήνυμα είχε το εξής περιεχόμενο:

Tο κείμενο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας προς τον Λαό (πολύ αργοπορημένο αλλά και επίκαιρο)

Η Ιεραρχία της Έκκλησίας τής Έλλάδος, η όποία συνήλθε στήν τακτική Συνε­δρία της άπό 5ης – 8ης Οκτωβρίου τ.έ., αισθά­νεται τήν ανάγκη νά άπευθυνθεί στό πλήρωμά της, στό λαό του θεού, άλλά καί σέ κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, γιά νά μι­λήσει μέ τή γλώσσα τής άλήθειας καί τής άγάπης.
Οι ημέρες πού ζούμε είναι δύσκολες καί κρίσιμες. Περνάμε ως χώρα μιά δεινή οικο­νομική κρίση πού δημιουργεί στούς πολλούς άνασφάλεια καί φόβο. Δεν γνωρίζου­με τί είναι αύτό πού μάς έρχεται τήν επόμενη μέρα. Ή χώρα μας φαίνεται νά μήν είναι πλέον έλεύθερη άλλά νά διοικείται έπί τής ούσίας άπό τούς δανειστές μας. Γνωρίζουμε ότι πολλοί περιμένετε άπό τήν ποιμαίνουσα Εκκλησία νά μιλήσει καί νά τοποθετηθεί πάνω στά γεγονότα πού παρακολουθούμε.
Είναι άλήθεια ότι αύτό πού συμβαίνει στήν πατρίδα μας είναι πρωτόγνωρο καί συ­νταρακτικό. Μαζί μέ τήν πνευματική, κοινω­νική καί οικονομική κρίση συμβαδίζει καί ή πάσης φύσεως άνατροπή. Πρόκειται γιά προσπάθεια έκρίζωσης καί έκθεμελίωσης πολλών παραδεδομένων, τά όποια ως τώ­ρα θεωρούνταν αύτονόητα γιά τή ζωή του τόπου μας. Από κοινωνικής πλευράς έπιχειρείται μιά άνατροπή δεδομένων καί δι­καιωμάτων καί μάλιστα μέ ένα πρωτοφανές έπιχείρημα. Τά άπαιτούν τά μέτρα αύτά οί δανειστές μας. Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μιά χώρα ύπό κατοχή καί έκτελούμε έντολές τών κυριάρχων - δανειστών μας. Τό ερώτημα, τό όποιο γεννάται, είναι έάν οι άπαιτήσεις τους άφορουν μόνον σέ οικονομικά καί άσφαλιστικά θέματα ή άφο­ρούν καί στήν πνευματική καί πολιτιστική φυσιογνωμία τής Πατρίδος μας.
Μπροστά στήν κατάσταση αύτή...

Η ταύτιση απόψεων του Γκρούεφσκι και της Αυστραλιανής Σκοπιανής διασποράς για την «κατακλυσμική καταγωγή των Σλάβων της ΠΓΔΜ.» !!!

Του Δρ. Ευάγγελου Κωφού

μέσω e-mail

Επισυνάπτω την παράγραφο 64 από την αγγλική έκδοση του κειμένου μου (βλ. βιβλιογραφικά στοιχεία στο τέλος),  που μνημονεύει μια "Μικρή Εγκυκλοπαίδεια της Μακεδονίας"  την οποία εξέδωσαν, μάλλον αρχές της δεκαετίας  1980, Σ/Μακεδόνες της Αυστραλίας, τύπου "Egejski", αλλά όχι μόνο.  Από αυτούς ξεπήδησε το "ανεξαρτοποιητικό" κίνημα με χρήση αρχαιομακεδονικών συμβόλων, μεταξύ των οποίων και του "Ήλιου της Βεργίνας", τον οποίο αργότερα (θέρος 1992) επέβαλαν ως εθνική σημαία του νεοανεξάρτητου κράτους.  Η σχετική σύμπτωση απόψεων και φαντασιώσεων με εκείνες του Gruevski, μετά 1/4 του αιώνα, δεν είναι τυχαία.!!

Ακολουθεί το κείμενο:

Σκέψεις για την ιστορία και την διδασκαλία της

Του Καθ. Ιάκωβου Μιχαηλίδη*

Το ζήτημα του τρόπου συγγραφής αλλά και της αναθεώρησης των σχολικών βιβλίων δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Έχει τις ρίζες του στο 19ο αιώνα και συνδέεται με το ευρωπαϊκό φιλειρηνικό κίνημα της εποχής. Το θέμα επανήλθε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αμέσως μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, στη διάρκεια του Μεσοπολέμου, ως άμεσο επακόλουθο της κατάρ­ρευσης του ηθικού κώδικα αξιών στα πεδία των μαχών. Η Κοινωνία των Ε­θνών υπήρξε, μάλιστα, το διεθνές εκείνο forum που συντόνισε τη σχετική δρα­στηριότητα. Σταθμός στις προσπάθειες της στάθηκε η περίφημη «Απόφαση Casares» της Διεθνούς Επιτροπής Πνευματικής Συνεργασίας της Κοινωνίας των Εθνών, η οποία έθεσε για πρώτη φορά το πλαίσιο για την απάλειψη από τα σχολικά εγχειρίδια απαξιωτικών αναφορών σε άλλους λαούς.

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το ζήτημα της αναθεώρησης των σχολι­κών εγχειριδίων αντιμετωπίστηκε σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω της UNESCO. Ήδη από την πρώτη Γενική Διάσκεψη της UNESCO, που πραγματοποιήθηκε το 1946 στο Παρίσι, χαράχτηκαν οι βασικές αρχές για τη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας. Πρόθεση της ήταν να απαλείψει από τα βιβλία τις αναλήθειες, να αντικαταστήσει τη στενή εθνική ιστορία με μία γενικότερη ανθρωπιστική άποψη και να συντάξει την «ιδανική» ιστορία. Το 1949, μάλι­στα, η UNESCO προχώρησε στη σύνταξη ενός κατευθυντήριου άξονα υπό τον τίτλο «υποδειγματικό σχέδιο για την ανάλυση και βελτίωση των σχολι­κών βιβλίων στο πνεύμα μιας διεθνούς κατανόησης». Τα κύρια σημεία του άξονα αυτού σχετίζονταν με… 

Οι Σλαβόφωνοι της Μακεδονίας: Η πορεία της ενσωμάτωσης στο ελληνικό εθνικό κράτος, 1870 – 1940

Του Καθ. Βασίλη Γούναρη*

Σκοπός της μελέτης αυτής είναι ο προσδιορισμός των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών παραμέτρων που καθόρισαν τη στάση του χριστιανικού σλαβόφωνου πληθυσμού έναντι του ελληνικού εθνικού κράτους στην πορεία των ιστορικών γεγονότων μέχρι το 1940 σε μια προσπάθεια να ερμηνευτεί η πορεία της ενσωμάτωσης χωρίς τη χρήση φυλετικών όρων που έχει κυριαρχήσει στη βιβλιογραφία.

Η διάσπαση των Σλαβόφωνων σε δύο εθνικά στρατόπεδα, των βουλγαριζόντων Εξαρχικών και των Γραικομάνων Πατριαρχικών, ήταν μια εξαιρετικά αργή διαδικασία που βασίστηκε αρχικά στην πολιτική συγκυρία και στα κοινωνικοοικονομικά δεδομένα του 19ου αιώνα και όχι σε προϋπάρχουσες εθνοτικές διαφορές. Η διαδικασία αυτή, παρόλες τις συγκρούσεις και τις πολυετείς εθνικές προπαγάνδες δεν είχε ολοκληρωθεί κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας προσδιόρισε όμως σε σημαντικό βαθμό την κατοπινή πορεία των Σλαβόφωνων έναντι του δημοσίου.

Σε αδρές γραμμές το σκηνικό επαναλήφθηκε από τους Βαλκανικούς Πολέμους μέχρι το Β Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν πάντοτε τα ίδια. Η διοικητική και η ιδεολογική ανεπάρκεια του ελληνικού κράτους, ιδίως των κατώτερων δημοσίων λειτουργών, που πολλές φορές ερμήνευαν τις γλωσσικές και πολιτιστικές διαφορές ως αμφισβήτηση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, είχε τεράστιο συναισθηματικό κόστος στο χώρο των Σλαβόφωνων. Η πιεστική πολιτική και διπλωματική κατάσταση εξανάγκαζε κόμματα και κυβερνήσεις σε βεβιασμένους χειρισμούς που ενίσχυαν τους φόβους των αλλόγλωσσων αγροτών. Τα συμφέροντα των κομμάτων συντηρούσαν τους φόβους και τα τοπικά πάθη για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο του εκλογικού σώματος των νέων επαρχιών. Τέλος, η αντιπαράθεση εντοπίων και προσφύγων και τα συναφή οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα επέτειναν τα αισθήματα της εγκατάλειψης. Ωστόσο δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής του σύγχρονου παρατηρητή ότι, παρά τις δυσκολίες που επισημάνθηκαν, η διαδικασία της περιθωριοποίησης και της σταδιακής σύμπηξης διαφοροποιημένης εθνοτικής ταυτότητας -στο βαθμό που η εξέλιξη αυτή προχώρησε κατά τα μεσοπολεμικά χρόνια- αφορούσε μόνον πολύ μικρό ποσοστό του σλαβόφωνου πληθυσμού της Μακεδονίας.

Ακολουθεί η μελέτη:

Επιστολή των Παμμακεδονικών Ενώσεων προς την Υπ. Άννα Διαμαντοπούλου με θέμα τα βιβλία Ιστορίας του CDSEE

Προς κ. Άννα Διαμαντοπούλου
Υπουργό Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
Ανδρέα Παπανδρέου 37
15180 Μαρούσι

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Ενημερωθήκαμε από διάφορες πηγές ειδήσεων, όπως στην αρθρολογία της εφημερίδας PRESS της 27ης Νοεμβρίου 2010 με τίτλο Συμμετέχει στη Συγγραφή «Περίεργων» Βιβλίων Ιστορίας-Η Επιστροφή της Θάλειας Δραγώνα, πως το τετράτομο Κοινής Βαλκανικής Ιστορίας το οποίο εξεδόθη από το Κέντρο Δημοκρατίας και Συμφιλίωσης της Νοτιανατολικής Ευρώπης στην Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης μπορεί να επανέλθει και να προωθηθεί στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση: «Πάντως μέχρι τώρα η «αντίσταση» της Ελλάδας καλά κρατεί στην ενσωμάτωση των βιβλίων στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, αν λάβουμε υπόψη πως στις περισσότερες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης έχουν ήδη εισαχθεί. Το ερώτημα είναι: Θα κρατήσει αυτή η «αντίσταση»; Και αν ναι για πόσο; Διότι πολλοί είναι οι «απαισιόδοξοι» που λένε πως αργά ή γρήγορα δυστυχώς θα μπουν και στα Ελληνικά σχολεία τα τέσσερα αυτά βιβλία».

Το τετράτομο διατίθενται σε τέσσερις τόμους και έχει....

Αποκαλυπτική φωτογραφία του Victor Friedman!!!

Πιστεύω ότι όλοι θυμόμαστε τον περιβόητο καθηγητή γλωσσολογίας κύριο Victor Friedman. Είναι ο άνθρωπος που τα τελευταία χρόνια, στο όνομα της επιστήμης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει αναλάβει εργολαβικά την διάδοση παγκόσμια της περιβόητης «Macedonian language». Είναι η προσωπικότητα εκείνη όπου σε κάθε φόρα και εκδήλωση, συνήθως μαζί με τους Loring Danforth,  και Riki van Boeschoten προωθούν εμμέσως τον Σλαβομακεδονισμό και ειδικά την ονομασία Μακεδόνας και Macedonian. Σε ότι αφορά την ακαδημαική του παρουσία, Έλληνες συνάδελφοι του,  έχουν απαντήσει αναλυτικά αλλά και επιστημονικά. Σχετικός σύνδεσμος εδώ.
Σε αυτό το νήμα, θα παρουσιάσω μία φωτογραφία από την παρουσία του τον Μάρτιο του 2010 σε εκδήλωση της Σκοπιανής Διασποράς στην Αυστραλία, με κεντρικό θέμα ένα βιβλίο.
Δείτε την φωτογραφία:

Μαίρη Λέφκοβιτς : Ο Μεταμοντερνισμός στην σύγχρονη Ιστορία.

Η αμφισβήτηση ενός συστήματος πεποιθήσεων αποτελούσε μονάχα το ένα μέρος του προβλήματος. Χωρίς να το συνειδητοποιήσω είχα βρεθεί στο επίκεντρο μιας πνευματικής καταιγίδας που μαινόταν για αρκετό καιρό. Η καταιγίδα ενέσκηψε (ούτως ειπείν) εξ αιτίας δύο διαφορετικών καιρικών συστημάτων στα αμερικανικά πανεπιστημιακά ιδρύματα, το ένα επιστημονικό και το άλλο κατά βάση πολιτικό. Το καθένα από μόνο του ήταν ισχυρό, αλλά μαζί μεταμορφώθηκαν σε χιονοθύελλα. Αυτή η υπερκαταιγίδα άλλαξε τη φύση των συζητήσεων στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Κατά τη διάρκεια της περασμένης δεκαετίας, μάλιστα, την άλλαξε τόσο ριζικά ώστε μερικές φορές ήταν δύσκολο ακόμη και για έναν ειδικό ερευνητή όπως εγώ να καταλάβει τι συνέβαινε. Στο σημείο αυτό η μεταφορά της καταιγίδας καταρρέει, επειδή αυτή η πνευματική διαπάλη διήρκεσε περισσότερο από μια καταιγίδα. Συνεχίσθηκε αμείωτη για σχεδόν μια δεκαετία.

Αυτή η πνευματική καταιγίδα τροφοδοτήθηκε από κάτι που είναι πλέον γνωστό ως μεταμοντερνισμός. Στην ουσία ο μεταμοντερνισμός είναι μια μορφή σκεπτικισμού συνδυασμένου με αυτογνωσία. Οι οπαδοί του υποστηρίζουν ότι καμία ιστορική αφήγηση δεν μπορεί να θεωρηθεί γνήσια, διότι οι συγγραφείς πάντοτε έχουν πολιτικά κίνητρα, είτε το γνωρίζουν είτε όχι.[1] Οι μεταμοντερνιστές, εν ολίγοις, πιστεύουν ότι δεν υπάρχει αντικειμενικότητα. Κάθε ισχυρισμός είναι ύποπτος, ειδικότερα εάν γίνεται γενικά αποδεκτός ως αληθινός. Τα κίνητρα κάθε ιστορικού πρέπει επομένως να εξετάζονται λεπτομερώς, εκτός από εκείνα των ίδιων των μεταμοντερνιστών.

Στις πιο μετριοπαθείς μορφές του ο μεταμοντερνισμός αποτέλεσε ένα.....

ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ--Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

(Μελέτη της Νίνας Γκατζούλη Lecturer of Modern Greek-University of New Hampshire)

ΜΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, το εμπάργκο της Ελλάδας, οι διαπραγματεύσεις οι οποίες οδήγησαν την Ελλάδα και την πΓΔΜ στην Ενδιάμεσο Συμφωνία, οι συνεχείς διαπραγματεύσεις των δύο χωρών, και η αίτηση ένταξης της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και το βέτο της Ελλάδας, έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις για το μέλλον των Βαλκανίων γενικά, αλλά ιδιαίτερα για το μέλλον της πΓΔΜ.

Η πΓΔΜ υποκλέπτοντας την ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας, έχει αναπτύξει με.....

Antinews: η επιτομή του ιστορικού αρνητισμού(Εμφύλιος και Δεκέμβρης 44)

Σήμερα έλαβα ένα e-mail από φίλο του blog , όπου με ενημέρωνε για μία ανάρτηση του γνωστού για την μονόπλευρη πολιτική ενημέρωση σάιτ www.antinews.gr. Αυτή η ανάρτηση είχε ως θέμα τα γεγονότα του 44 και την ταύτιση του με τα σημερινά γεγονότα(http://www.antinews.gr/?p=74387). Το ύφος του άρθρου (του υποτίθεται κεντροδεξιού σαιτ), ήταν σε τέτοιο βαθμό ιστορικού αρνητισμού, που δεν θα διέφερε από ένα κομμουνιστικό εκείνης της ταραγμένης δεκαετίας. Μάλιστα ο ιδιοκτήτης του σάιτ εκτός από τα σχόλια (μεταξύ των οποίων και του δικού μου) που λογόκρινε, έφτασε σε σημείο να απαντήσει σε κάποιον που αρθογραφεί  συχνά εκεί, να πει το εξής κορυφαίο:

Πως εκδιώχθηκε από την Μακεδονία το Τάγμα του Γκότσε

Ένας από  τους μεγαλύτερους μύθους που κυκλοφορεί από την φιλοεαμική ιστοριογραφία και ειδικά αυτή του ΚΚΕ, είναι αυτό της «σύγκρουσης του ΕΛΑΣ με το τάγμα των σλαβομακεδόνων(και όχι μόνο) αποσχιστών του Γκότσε». Ο μύθος του ΚΚΕ, λέει ότι ο ΕΛΑΣ υπό τις διαταγές του ΚΚΕ, εκδίωξε το αποσχιστικό Τάγμα του Γκότσε.

Είναι αλήθεια ή μήπως άνδρες του ΕΛΑΣ με δική τους πρωτοβουλία  και όχι των προιστάμενων και ελεγχόμενων από το ΚΚΕ ανώτερων κλιμακίων του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, έδιωξαν το Σύνταγμα του Γκότσε;

Πληρέστερη και αυθεντική εξιστόρηση περιέχεται στην  έκθεση του διοικητή του Αποσπάσματος Βίτσι/28ου συντάγματος, υπολοχαγού Παύλου Τσάμη, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος που συγκρούσθηκε και αιχμαλώτισε μια διλοχία του Γκότσε, στις 6 Οκτωβρίου 1944. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή(που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από τον Δρ Ευάγγελο Κωφό σε συνέδριο του 1984 στο Εθνικό ίδρυμα Ερευνών), στη διοίκηση του Αποσπάσματος είχαν περιέλθει βάσιμες πληροφορίες ότι ο Γκότσε είχε κινηθεί στην περιοχή Κορεστίων για να προκαλέσει γενική εξέγερση του σλαβόφωνου πληθυσμού. Χωρίς να περιμένει τις διαταγές των προϊσταμένων κλιμακίων, το Απόσπασμα κινήθηκε γρήγορα και επέτυχε να αιχμαλωτίσει αναίμακτα τη διλοχία. Ακολούθως όμως διατάχθηκε από τον ίδιο τον πολιτικό επίτροπο της IX μεραρχίας Ρ. Μιχαλέα — τον οποίο συνεπικουρούσε ο σλαβομακεδόνας εθνοσύμβουλος Κεραμιζτήεφ — να απελευθερώσει τους αιχμαλώτους, αλλά χωρίς να έχει και τη σύμφωνη γνώμη του μεράρχου Καλαμπαλίκη. Δυο μέρες αργότερα, έφθασε και η διαταγή του ΓΣ του ΕΛΑΣ, την οποία είχε προκαλέσει ο Καλαμπαλίκης(το πως περιγράφεται στην πηγή), για διάλυση του τάγματος, που φαίνεται ότι αριθμούσε γύρω στους 1000 - 1500 άνδρες διαφόρων εθνοτήτων.

Ας διαβάσουμε λοιπόν τα γεγονότα από τον άμεσα εμπλεκόμενο:…

Η μαύρη προπαγάνδα των ΜΜΕ

Ότι και να πεις είναι λίγα,
δυστυχώς 3 εκπομπές από αυτές, που  είναι οι πιο δημοφιλείς  λόγω ότι μας προσφέρουν μία χαραμάδα γέλιου, μιας και ειδήσεις μόνο οι συγγενείς των δημοσιογράφων πλέον βλέπουν, αποδεικνύεται τελικά ότι είναι χειρότεροι.
Αυτό κύριοι  που κάνατε δεν είναι σάτιρα, είναι ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΣΜΟΣ.
Δείτε και αναλογιστείτε τι κακό κάνει το κονσερβοκούτι και ειδικά τα ελληνικά ηλκτρονικά ΜΜΕ.......

Ο ρόλος της Ελλάδας στη Μακεδονοποίηση των Σκοπίων,

του κ. Μάρκου Τέμπλαρ, Καθηγητού Αντιτρομοκρατίας, Πολιτικής και Στρατηγικής

Η ασφάλεια και η μελλοντική εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος είναι αποτέλεσμα εσωτερικής σταθερότητας η οποία θα έπρεπε να είναι η υπ' αριθμόν μία υποχρέωση Έλληνος διπλωμάτου, πρώην ή παρόντος. Η σταθερότητα της ΠΓΔΜ είναι πολύ σημαντική για την Ελλάδα και την περιοχή, αλλά είναι υποχρέωση της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ να την εξασφαλίσει. Δεν είναι συνετό για την Ελλάδα να προσπαθεί με το ζόρι να δίδει ασύμφορες λύσεις σε έναν λαό που έχει γαλουχηθεί ως «μακεδονικός» ενώ η παρούσα κυβέρνηση των Σκοπίων συνεχίζει εχθρικές πράξεις εναντίον των μειονοτήτων της, πόσο μάλλον εναντίον των γειτόνων της, ειδικά όταν οι ίδιοι οι γείτονες τους οποίους τα Σκόπια βρίζουν, είναι εκείνοι από τους οποίους η ΠΓΔΜ εξαρτάται για την επιβίωσή της.
Η σταθερότητα στη ΠΓΔΜ ή της περιοχής δεν μπορεί να επιτευχθεί εφόσον τα Σκόπια τροφοδοτούν μια.....

Προετοιμάζεται η Αυτόνομη Δημοκρατία της Ροδόπης;

Το πρόβλημα στη Θράκη τείνει να γίνει εκρηκτικό
του Γιώργου Καραμπελιά

Η κάθοδος αυτόνομων μουσουλμανικών συνδυασμών στην Κομοτηνή και την Ξάνθη και η εκλογή περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης σύμφωνα με την κατευθυνόμενη από το τουρκικό προξενείο ψήφο των μειονοτικών, αποτέλεσαν ένα ακόμα βήμα στη στρατηγική του νεοοθωμανισμού. Και δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από το μικρό ποσοστό των τουρκικών ψηφοδελτίων σε Κομοτηνή και Ξάνθη.
Αυτό αποτελούσε ηθελημένη στρατηγική του προξενείου για να μην τρομάξει η ελληνική κοινή γνώμη και να συνεχίσουν να επηρεάζουν τα ελληνικά κόμματα στην περιοχή.

Το πρόβλημα στη Θράκη τείνει να γίνει εκρηκτικό και η μειονότητα να μεταβληθεί σε στρατηγική μειονότητα, δεδομένου ότι συγκεντρώνονται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: