Το blog, για τους λόγους που βιώνουμε προσωπικά, οικογενειακά και κοινωνικά, αλλάζει την κύρια κατεύθυνσή του και επικεντρώνεται πλέον στην Κρίση.
Βασική του αρχή θα είναι η καταπολέμηση του υφεσιακού Μνημονίου και όποιων το στηρίζουν.
Τα σχόλια του Κρούγκμαν είναι χαρακτηριστικά:
...Άρα βασιζόμαστε τώρα σε ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να «πεθάνει στη λιτότητα» προκειμένου να πληρώσει τους ξένους πιστωτές της, χωρίς πραγματικό φως στο τούνελ.Και αυτό απλώς δεν πρόκειται να λειτουργήσει....[-/-]....οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν την οικονομία σε τόσο μεγάλη ύφεση που εξανεμίζονται τα όποια δημοσιονομικά οφέλη, υποχωρούν τα έσοδα και το ΑΕΠ και ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ γίνεται χειρότερος.

Κυριακή 16 Αυγούστου 2009

Αποβολή, Βικιπαίδεια και Ίωνας Δραγούμης


Όλοι είσαστε ενήμεροι για το θέμα της βικιπαίδεια(ελληνικής wikipedia) και το ζήτημα του άρθρου με θέμα την βιογραφία του Ίωνα Δραγούμη. Το ανέβασαν πολλά ελληνικά μπλογκ , ενώ εγώ ενημερώθηκα από έναν φίλο σε google chat room. Παρόλο που οι απόψεις μου είναι αρνητικές για την wiki από πιο παλιά (πριν 4 χρόνια σχεδόν) και μετά από ενεργή συμμετοχή μου σε ζητήματα περί Μακεδονίας αποφάσισα να δω τι παίζει και στην ελληνική βερσιόν.
Εγγράφομαι λοιπόν και αρχίζω να διαβάζω την στιχομυθία γνωστού δυαδυκτιακού ατόμου μιας και χρησιμοποιεί (όπως και εγώ) το ίδιο username παντού με τον διαχειριστή αλλά και αρθογράφο της ετεροβαρής βιογραφίας του Δραγούμη και κάνω την πρώτη μου τοποθέτηση όπως παρακάτω:

Αν και όχι φανατικός χρήστης της wiki ή της βικιπαίδεια, διάβασα το ανιστόρητο άρθρο που αφορά την βιογραφία του Ίωνα Δραγούμη. Καταρχήν αυτός που έγραψε την βιογραφία έχει ως πηγή άρθρο από το σάιτ e-grammes.gr όπου πουθενά δεν αναγράφει την επίμαχη φράση "ακραίου ελληνικού σωβινιστικού μεγαλοϊδεατισμού".

Αντίθετα ο Ίωνας Δραγούμης (προφανώς ο αρθρογράφος δεν τον διάβασε ποτέ ήταν ο πρώτος που οροθέτησε τον Ελληνικό Εθνικισμό λέγοντας "οι Έλληνες δεν είναι κατακτητικοί. Πολιτική κυριαρχία πάνω σε άλλους δεν ζήτησαν ποτέ τους"(Ο Ελληνισμός μου και οι ΈΛληνες, σελ 120).

Δυστυχώς στην Ελλάδα ο όρος εθνικισμός έχει πάρει στρεβλή μορφή σε ότι αφορά την κατανόηση της, δείγμα της σύψης που έχει η παιδεία μας αλλά και η κοινωνία μας. Ο Εθνικισμός σύμφωνα με την διεθνή πολιτική ορολογία είναι ένα ιδεολογικό κίνημα που έχει σαν σκοπό την απόκτηση και την διατήρηση της αυτονομίας, της ενότητας και της ταυτότητας ενός έθνους[Anthony Smith, Oxford, National Identity].

Έρχομαι τώρα στο δεύτερο σημείο και το οποίο αφορά την φράση "αποκαλούμενου Μακεδονικού Αγώνα". Θα μπορούσε να γραφτεί "κατά των Ελλήνων αποκαλούμενου Μακεδονικού Αγώνα". Ο γνωστός Βρεττανός ιστορικός Douglas Dakkin τον ονομάζει ο "Ελληνικός αγώνας στην Μακεδονία". Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν πηγή.

Και φτάνω στον "χχχχχχ" που από ότι κατάλαβα είναι διαχειριστής και μάλλον οπαδός του ιστορικού αναθεωρητισμού. Ο δημοκρατικός διάλογος χχχχχ προϋποθέτει επιστημονική επιφάνεια, συνειδησιακή διαφάνεια, προσήλωση σε κανονιστικές αρχές και, μάλιστα, στον λόγο ύπαρξης του θεσμού που είναι, αναντιρρήτως, το συμφέρον της κοινωνίας. Ώστε, η παγίωση του “ετσιθελισμού” της διατεταγμένης πλειοψηφίας των κατόχων του θεσμού δεν αποτελεί κεκτημένο δικαίωμα, αλλά ιδιοποίηση. Επειδή ακριβώς το γνωρίζεται, διακινείται ανερυθριάστως το επιχείρημα ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας των πολιτών αποτελεί την μείζονα απειλή των δικαιωμάτων και όχι η δική τους αυτόνομη, δηλαδή ολιγαρχική συνιστώσα. Πως το κάνετε αυτό ? Με το να αποκαλείται τον Γιαννόπουλο "ψυχωτικό" και τον Δραγούμη ως "παραστρατιωτικό". Το να διακινείται τον τυπικά λαϊκιστικό εθνικισμό των γείτονων , απομεινάριa του σταλινικού ολοκληρωτισμού, και τον νεοφιλελεύθερο ιμπεριαλισμό, που προσημειώνει στο σκοπό του τα ανθρώπινα δικαιώματα, εγκαλούν τον λόγο της ελευθερίας και την επιστήμη για εθνικισμό.

O Λουκιανός είπε για αυτό το είδος της ιστοριογραφίας ότι σε "Σε γενικές γραμ­μές ένας είναι ό σωστός πήχης και το μέτρο ακρι­βείας: να μην αποβλέπει σ' αυτούς πού τον ακούν τώρα αλλά σ' εκείνους πού μελλοντικά θα διαβά­σουν τα συγγράμματα του. Διότι, αν υπηρετεί τις σκοπιμότητες της παρούσας στιγμής, εύλογα θα συγκαταλεχθεί στην κατηγορία των κολάκων, τους οποίους από παλιά ή ιστορική επιστήμη είχε αποστραφεί ευθύς έξ αρχής".[15:26, 12 Αυγούστου 2009]

Η απάντηση ποια ήταν του αρθογράφου και διαχειριστή της βικιπαίδεια ?
Συνειδητοποιήστε ότι η ΒΠ δεν είναι εθνικιστικό τσιφλίκι κανενός και μην
κουράζεστε να δημιουργείτε sock puppet λογαριασμούς.
Σε νέα ερώτηση μου ζητάω και πάλι ευγενικά από τον υπόψη διαχειριστή εάν ....
Υπάρχει ο "ακραίος ελληνικός σωβινιστικός μεγαλοϊδεατισμός" στα έργα του του Δραγούμη ? Εάν υπάρχει τότε θα συμφωνήσω με την έκφραση. Εάν δεν υπάρχει τότε ισχύει αυτά που ανέφερα. Και γνωρίζοντας τα βιβλία του μπορώ να φέρω δεκάδες αποσπάσματα που αποδεικνύουν τα λεγόμενα μου[19:00, 12 Αυγούστου 2009]
Και η απάντηση έρχεται στο άρθρο για τον Ίωνα Δραγούμη όπου διαστρευλώνονται τα πάντα. Και τότε απαντώ (μη θέλοντας να γράψω στο κυρίως άρθρο διότι γνωρίζω ότι θα τα σβήσουν και πάλι) ....

χχχχχχ από ότι φαίνεται ο Κος χχχχχχχχχχ επιβάλλει τους δικούς του κανόνες στην Βίκι και αυτό φαίνεται ότι η πρώτη παράγραφος πλέον όχι μόνο την άλλαξε αλλά χειροτέρεψε σε ότι αφορά τα ιστορικά στοιχεία. Αυτό μου επιβεβαιώνει δύο
πράματα.

Το πρώτο αυτό που λέω σε όσους με ρωτάνε στα μπλογκς μου ότι πηγή που γράφεται από άτομα μη ελεγχόμενα και προκατειλημμένα είναι αναξιόπιστη.

Το δεύτερο είναι η ρήση του Πλούταρχου (Περί του ακούειν 37C) όπου λέει ότι "η έλλειψη ελέγχου, την οποία πολλοί νέοι λόγω της απαιδευσίας τους θεωρούν ελευθερία, κάνει τις επιθυμίες, που είναι σαν να ελευθερώθηκαν πλέον από περιορισμούς, να γίνοναται αφέντες σκληρότεροι και από εκείνμους τους δασκάλους και παιδαγωγούς της παιδικής ηλικίας."

Καμμία ιστορική πηγή δεν αναφέρει τον Ίωνα Δραγούμη ως σωβινιστή. Όσο για την κατηγορία του χχχχχχχχχ περί sock puppet λογαριασμούς αυτό δείχνει έλλειψη επιχειρημάτων.[06:15, 13 Αυγούστου 2009]

Φυσικά συνεχίστηκε το παραλήρημα του εν λόγου διαχειριστή, απάντησα και εγώ ανάλογα εώς ότου οι "μεγάλοι διαχειριστές" μετά από σχετική προειδοποίηση με απέβαλαν για μία εβδομάδα για το (Δεν ξέρω ποιος σας έκανε διαχειριστής αλλά σαν συνομιλητής φτάνεται πιο κάτω και από τον πάτο) διότι όπως λέει ...
Η φράση θίγει όλη την κοινότητα και όχι μόνο τον συνομιλητή στον οποίο απευθύνεται
Και κάνω εγώ την ερώτηση στους δύο διαχειριστές .....

Όταν κάποιος σε λέει εθνικιστή χωρίς να το τεκμηριώνει, ότι ανοίγεις ψεύτικους λογαριασμούς, χαρακτηρίζει με επαίσχυντες εκφράσεις ιστορικά πρόσωπα και 1002 άλλα, δεν θίγει όλη την κοινότητα και όχι μόνο τον συνομιλητή στον οποίο απευθύνεται ?


Η άποψη μου για την Βικιπαίδεια/wikipedia

Η ιδεολογική σύγχυση και o πολιτικός αποπροσανατολισμός, που συστηματικά καλλιεργούνται στις Δυτικές κοινωνίες είναι φαινόμενα, που έχουν αρχίσει να γίνονται ευρύτερα αντιληπτά τα τελευταία 15 χρόνια. Μέρος αυτής είναι και η υπόψη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια. Εκείνο όμως, που σίγουρα διαφεύγει, είναι ο σημαντικός ρόλος που φαίνεται ότι διαδραματίζει στο παιγνίδι αυτό η αλλοίωση των εννοιών της πολιτικής, κοινωνιολογικής, φιλοσοφικής κ.λ.π. ορολογίας.

Όλες οι ενδείξεις αλλά και οι σχετικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η διαστρέβλωση των εννοιών και η χρησιμοποίηση των όρων είτε με άλλο, παραπλήσιο περιεχόμενο είτε ακόμη και με εντελώς αντίθετο του πραγματικού, είναι ένα ανυπολόγιστης αξίας όπλο στα χέρια εκείνων που ξέρουν να το χειρισθούν.

Πολλοί επεσήμαναν τον κίνδυνο αυτό. Πιο παραστατικός ο George Orwell, στο περίφημο μυθιστόρημα του «1984», μάς αποκαλύπτει με όλη την γλαφυρότητα της γραφίδας του, την φοβερή δύναμη των διαστρεβλωμένων λέξεων και εννοιών, αλλά και τις τρομακτικές δυνατότητες πού περικλείει η χρησιμοποίηση τους από μια μικρή ηγετική ομάδα για την διανοητική εξόντωση και πνευματική υποδούλωση της υπόλοιπης κοινωνίας.

Η όλη παραπλάνηση στηρίζεται σε μια απλή διαπίστωση: Ο μέσος πολίτης αντιδρά συναισθηματικά σε ορισμένες λέξεις - κλειδιά, θετικά ή αρνητικά (Θεωρία των λεκτικών στερεοτύπων). Απέναντι όμως στην πληθώρα των υπολοίπων όρων δεν παρουσιάζει ανιχνεύσιμες αντιδράσεις. Αν λοιπόν χρησιμοποιηθεί ό όρος π.χ. «δημοκρατικός συγκεντρωτισμός» πείθεται ευκολότερα ο μέσος πολίτης, πού τις περισσότερες φορές είναι ευνοϊκά τοποθετημένος ως προς το πρώτο συνθετικό τού όρου. Ο «δημοκρατικός» όμως «συγκεντρωτισμός», γι' αυτούς που γνωρίζουν, είναι μια βασική αρχή διοικήσεως των παλαιών Κομμουνιστικών Κομμάτων αλλά και των σημερινών «αντικαταστατών του» που βέβαια δεν έχει καμιά απολύτως σχέση μέ «δημοκρατικές» διαδικασίες. Τα πολυσυζητημένα έξ άλλου παραδείγματα όρων και εννοιών όπως «Ελευθερία», «Δημοκρατία», «Ειρήνη» κ.λ.π. που έχουν καταντήσει κενές λέξεις οστά χείλη επιτηδείων δημαγωγών αποτελούν τραγική επιβεβαίωση των ανωτέρω.

Στην περίπτωση μας είναι η χρήση του «σωβινισμού» όπου διαχειριστής της βικιπαίδεια προσπαθεί να επιβάλλει με το έτσι θέλω στην βιογραφία του Ίωνα Δραγούμη παραβλέποντας τόσο τα έργα του αλλά και την πραγματική διάσταση του όρου.

Η σύγχυση και ο αποπροσανατολισμός έχουν προχωρήσει ήδη σε επικίνδυνο βαθμό. Ό αγώνας για την αντιστροφή του ρεύματος είναι σκληρός και θα γίνεται συνεχώς σκληρότερος. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Ο καθένας πρέπει να προσφέρει ότι μπορεί ανεξάρτητα από εθνικότητα, από κοινωνική κατάσταση, από ηλικία, γιατί ο αγώνας είναι κοινός για όλους τούς Έλληνες, η δε έκβαση του θα κρίνει οριστικά και την τύχη του Ελληνισμού.

Η θέληση να προσφέρω με κάποιο τρόπο στον κοινό αγώνα, να προσθέσω ένα μικρό λιθαράκι στο φράγμα πού πρέπει να κτισθεί εναντίον του απειλητικού χειμάρρου της διανοητικής παρακμής και της μεθοδευμένης συγχύσεως, υπήρξε και το πρώτα ερέθισμα για το στήσιμο των μπλογκ μου. Τα άρθρα μου προσπαθώ όσο είναι το δυνατόν να είναι τεκμηριωμένα (βάζοντας πηγές από όλες τις πλευρές) και το κυριώτερο ποτέ αποσπασμένα με σκοπό να εκτροχιάσω την ιδεολογική σκέψη μονομερώς.

Το δεύτερο ερέθισμα, έδωσαν οι συχνές διαπιστώσεις, που γίνονταν μετά από συζητήσεις στα διάφορα φόρουμ, όπου αναλύονταν ιδεολογικά ή πολιτικά ζητήματα, ότι οι νέοι δυσκολεύονταν πολλές φορές στην κατανόηση διαφόρων όρων. Σε αυτό φυσικά είναι επιτακτική η χρήση λεξικών, βιβλίων, που θα μπορούσε να λύσει αρκετά προβλήματα. Σημειώνω δε ότι στα μπλγκ μου είναι επιτρεπτή κάθε αναφορά και άποψη από όλους φτάνει να μην είναι υβριστική.

Ο Πλάτωνας είπε ότι όταν ο άνθρωπος είναι σεμνός και καλά εκπαιδευμένος, κάνει μετρημένες κινήσεις, ενώ ο δειλός και ο ακαλλιέργητος φαίνεται βιαιότερος και πιο απότομος.

Το παραπάνω το αφιερώνω στους Έλληνες διαχειριστές της βικιπαίδεια που σωστά εφάρμοσαν τους κανονισμούς σε ότι αφορά εμένα αλλά παρέβλεψαν να κάνουν το ίδιο τόσο στο άρθρο του Δραγούμη αλλά και στον συνδιαχειριστή τους. Είδαν το δέντρο αλλά όχι το δάσος. Και από ότι φαίνεται η βικιπαίδεια είναι τσιφλίκι μιας συγκεκριμένης ιδεολογικής αντίληψης, αυτής του εθνομηδενισμού ή ιστορικού αναθεωρητισμού όπως αποκαλείται από τους λίγους πανεπιστημιακούς που παλεύουν καθημερινά για την ανατροπή της στον τομέα της Ελληνικής Παιδείας.

Ίωνας Δραγούμης

Τι ήταν ο Δραγούμης για τους διαχειριστές της βικιπαίδεια ?
Μιλάνε μόνοι τους...
Εθνοπατριωτικά παραληρήματα, τύπου Αντίβαρο για άλλη μια φορά δυστυχώς. Για τους εθνικιστές ο Δραγούμης, όπως και ο ψυχωτικός Γιαννόπουλος είναι σύμβολα εθνικής έξαρσης, μαγαλοϊδεατισμού και σωβινισμού. Κανείς δε ρωτά τι υπήρξε ο Δραγούμης πίσω από τις ομίχλες των των παραστρατιωτικών οργανώσεων που κινήθηκε. Ένας απλός προδότης που αρνήθηκε να υπηρετήσει την πατρίδα του και απομακρύνθηκε με τις κλωτσιές από τα λειτουργήματα που προβάλλει το άρθρο. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η βιβλιογραφία.

Η παράγραφος την οποία έγραψε ο φίλος και την οποία ο/οι διαχειριστής/ες της βικιπαίδεια σβήνουν αντικατοπρίζει την πραγματικότητα για τον Ίωνα Δραγούμη. Την παραθέτω λοιπόν :

Ο Ίων (Ιωάννης) Δραγούμης, υπήρξε διπλωμάτης, πολιτικός, πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα[1], στην οργάνωση του οποίου προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες[2], λογοτέχνης και πρωταγωνιστής του γλωσσικού κινήματος του δημοτικισμού[3], διανοητής με σημαντική συμβολή στην διαμόρφωση της ελληνικής ιδεολογίας των αρχών του 20ού αι.[4]. Οραματιστής ενός ρομαντικού[5] μεγαλοϊδεατικού[6] απελευθερωτικού ελληνικού εθνικισμού, όχι σωβινιστικού[7] ούτε ιμπεριαλιστικού ή καν εδαφικού[8], αλλά πολιτισμικού[9], βασισμένου στην συνύπαρξη ελευθέρων εθνών[10] και πάνω απ' όλα ανθρωπιστικού[11], ενεπλάκη στα πάθη του εθνικού Διχασμού, τα οποία και τού στοίχισαν την ζωή, αλλά και μετά την δολοφονία του δεν έπαυσε να επηρεάζει την ελληνική σκέψη, όντας για άλλους από τους θαυμαστές του «μάρτυρας και ήρωας του Ελληνισμού»[12], «Δάσκαλος του Γένους»[13], «πατέρας του ελληνικού εθνικισμού»[14], ή πάντως «ένας από τους πιο παρεξηγημένους, περισσότερο αμαυρωμένους και λιγότερο δικαιωμένους διανοητές της νεοελληνικής σκέψης και συνείδησης»[15], για άλλους από τους αντιπάλους του ακραίος σωβινιστής[εκκρεμεί παραπομπή], για άλλους ρομαντική, αμφιλεγόμενη και πάντοτε συναρπαστική προσωπικότητα[16]

Σημειώσεις-παραπομπές
[1]- Βακαλόπουλος K. A. 1983, Ο Βόρειος Ελληνισμός κατά την πρώιμη φάση του Μακεδονικού Αγώνα (I878-894), Ίδρυμα Μελετών της χερσονήσου του Αίμου, Θεσσαλονίκη. Ο συγγραφέας στο κείμενο του έργου του χρησιμοποιεί τον πλέον ουδέτερο όρο μακεδονική σύγκρουση. Στην Encyclopedia of modern Greek literature χρησιμοποιείται ο όρος οργάνωση της άμυνας των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων ενάντια στους αποκαλούμενους κομιτατζήδες.
[2]- Ιωάννης Μαζαράκης, «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», τόμος ΙΔ', Εκδοτική Αθηνών, 1977, σελ. 236-238· λεπτομερέστερα για την εθνική δράση του Δραγούμη ως προξένου Μοναστηρίου βλ. Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος, «Ίων Δραγούμης, Μαρτύρων και Ηρώων αίμα - Ανατομία της ελλαδικής πραγματικότητας», εκδ. Σταμούλης 2008, ISBN 978-960-6741-93-7, κεφ. «Η συμβολή του Ίωνα στην οργάνωση της Μακεδονικής Αντίστασης», σελ. 143-150 και κεφ. «Η μακεδονική εμπειρία», σελ. 151-159
[3]- Κ.Θ. Δημαράς, «Ιστορία της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας», 7η εκδ. 1985, σελ. 401-402 και σημειώσεις σελ. 609
[4]- Κ.Θ. Δημαράς, κεφ. «Η διακόσμηση της ελληνικής ιδεολογίας» στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», τόμος ΙΔ', Εκδοτική Αθηνών, 1977, σελ. 408-409
[5]-I.D. Stefanidis, «Stirring the Greek Nation: Political Culture, Irredentism and Anti-Americanism in Post-War Greece, 1945-1967», p. 32: «Ion Dragoumis, a prominent exponent of romantic nationalism»
[6]- Bruce Merry Encyclopedia of modern Greek literature, 116-117
[7]-Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος, «Ίων Δραγούμης, Μαρτύρων και Ηρώων αίμα - Ανατομία της ελλαδικής πραγματικότητας», εκδ. Σταμούλης 2008, ISBN 978-960-6741-93-7, σελ. 15: «Ο Ίων δεν ήταν ούτε σωβινιστής ούτε ακραίος στις θέσεις του.»
[8]-Ίων Δραγούμης, Φύλλα Ημερολογίου: «Κάτω όλοι οι ιμπεριαλισμοί! Θα ησυχάσουν πολύ και θα καλητερέψουν πολύ οι άνθρωποι άμα πάψουν να έχουν χωματική λαιμαργία, δηλαδή να διψούν για ν' απλωθούν σε ξένα χώματα, να ορίζουν όλο και περισσότερα χώματα. Να θέλουν τα έθνη να ορίζουν ανθρώπους το εννοώ, μα πώς να τους ορίζουν; με το πνεύμα, με τον πολιτισμό τους τον ανώτερο. Ας δημιουργήσουν τα έθνη πολιτισμούς και ας επηρεάζουν τα άλλα έθνη, αν μπορούν. Κι όποιος κάμει τον καλήτερο. [...] Μάρτης 21, 1919»
[9] Ίων Δραγούμης, «Ελληνικός Πολιτισμός», 1913-14, α' έκδ. περ. «Γράμματα», Αλεξάνδρεια 1914, επανέκδ. Φιλόμυθος, Θεσσαλονίκη 1993, ISBN 960-7375-01-7, κεφ. «Το έθνος», σελ. 67-70: «Ποιος είναι των εθνών ο σκοπός ο τελικός, πές τον προορισμό, πές τον αποστολή, πές τον ανάγκη; Ο πολιτισμός! Να έργο άξιο για τα έθνη, έργο ανθρωπιστικό, έργο αληθινά ανθρώπινο. Να η δικαιολογία των εθνών. Να πώς τα έθνη είναι χρήσιμα στην ανθρωπότητα. [...] Πολιτισμούς γεννούν τα έθνη και αυτά μονάχα. Και αυτή είναι η αξιοσύνη τους η μεγάλη. [...] Δεν φτάνει όμως να είναι ένα έθνος πολιτισμένο, πρέπει κιόλα να είναι πολιτισμένο από δικό του πολιτισμό. [...] Και είναι απαραίτητα όλα τα έθνη.»
[10]- Ίων Δραγούμης, «Ελληνικός Πολιτισμός», 1913-14, α' έκδ. περ. «Γράμματα», Αλεξάνδρεια 1914, επανέκδ. Φιλόμυθος, Θεσσαλονίκη 1993, ISBN 960-7375-01-7, κεφ. «Το έθνος», σελ. 70: ««είναι απαραίτητα όλα τα έθνη, όχι μόνο το ένα, όσο σημαντικό και να είναι, ούτε εκείνα μοναχά που ανθοβολούν πολιτισμούς· και τα βάρβαρα έθνη δικαιολογιούνται, και τα άγρια και τα αδύνατα»
[11]-Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος, «Ίων Δραγούμης, Μαρτύρων και Ηρώων αίμα - Ανατομία της ελλαδικής πραγματικότητας», εκδ. Σταμούλης 2008, ISBN 978-960-6741-93-7, σελ. 15: «Ήταν [ο Δραγούμης] ένας αγνός πατριώτης μα πιο πολύ ήταν Άνθρωπος.»
[12]-Χρίστος Γούδης, «Προσκλητήριο πεσόντων» από την ποιητική συλλογή «Έλληνες», εκδ. Μέτρον, 2006, και Χρίστος Γούδης, καθ. Παν. Πατρών, «Ίων Δραγούμης: Πάντα επίκαιρος», εισήγηση στην ημερίδα «Ίων Δραγούμης και Ελληνισμός», Παλαιά Βουλή 24-9-2009, Ινστιτούτο Εθνικών και Κοινωνικών Μελετών «Ίων Δραγούμης»: «Δραγούμης Ίων / Οραματιστής / Ο νους του στη Μεγάλη Ιδέα / Εξετελέσθη από παρακρατικούς / Μαρτύρων και ηρώων αίμα / Χυμένο άδικα / Πάνω στη γης που αγαπούσε»
[13]- Ίων Δραγούμης, «Ελληνικός Πολιτισμός», 1913-14, α' έκδ. περ. «Γράμματα», Αλεξάνδρεια 1914, επανέκδ. Φιλόμυθος, Θεσσαλονίκη 1993, ISBN 960-7375-01-7, Στέλιος Παπαθεμελής, Πρόλογος, σελ. 7: «...δικαιωματικά ανήκων στους Δασκάλους του Γένους»
[14]- Γιώργος Πισσαλίδης, «Ίων Δραγούμης: ο πατέρας του Ελληνικού εθνικισμού»
[15]- Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος, «Ίων Δραγούμης, Μαρτύρων και Ηρώων αίμα - Ανατομία της ελλαδικής πραγματικότητας», εκδ. Σταμούλης 2008, ISBN 978-960-6741-93-7, σελ. 13
[16]-Οδυσσέας Ελύτης, «Οι πολλοί Έλληνες του ενός Δραγούμη», σελ. 326-327 στο Οδυσσέας Ελύτης, «Εν λευκώ», εκδ. Ίκαρος, 2006, ISBN 960-7233-26-3



Διαβάστε τώρα και τι γράφει η σελίδα στην βικιπαίδεια, δείτε τις πηγές , ελέγξτε εάν έχουν ειπωθεί και κρίνετε ποιος είναι λάθος και ποιος είναι σωστός.


UPDATE: 27-8-2009
Για την σφαιρική ανάλυση του ζητήματος καλό είναι να διαβάσετε και τα παρακάτω λινκς όπως και την στιχομυθία που έχω με άναγνώστη στα σχόλια της παρούσας ανάρτησης.
Συλλογή υπογείων λάμα
Εκφράσεις χρηστώνΔιαχειριστών
Κατάχρηση από τον χχχχχχχ του ρόλου του ως διαχειριστή

Σάββατο 15 Αυγούστου 2009

Η Παναγιά των Ελλήνων


Είναι η Παναγιά η Μεγαλόχαρη, η βρεφοκρατούσα, η ελεούσα η Θαλασσινή, η Εκατονταπυλιανή, η Γιάτρισσα, η Μυρτιδιώτισσα, του Σουμελά... μα πάνω απ' όλα είναι η Παναγιά η Μάνα. Από τη μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη, σε βουνά, πόλεις, χωριά και νησιά, κάποια Παναγιά παρηγορεί, εμψυχώνει και γαληνεύει όποιον της γυρεύει βοήθεια.

Και τούτη τη Μάνα, τη μια και μοναδική, γιορτάζει ο χριστιανικός κόσμος, με τη μεγαλύτερη κατάνυξη και λαμπρότητα. Το Δεκαπενταύγουστο, χιλιάδες πιστών, με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Μεγαλόχαρης για να αποθέσουν τη δική τους ικεσία στη χάρη Της.

Σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής μας η Παναγιά είναι η "πηγή" της ελπίδας μας και της εκπλήρωσης των προσδοκιών μας.

H εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι ημέρα χαρμολύπης για τον χριστιανισμό. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι έχει περάσει στη λαογραφία μας ως θρησκευτικό πανηγύρι και όχι ως πένθος, γιατί αναφερόμαστε όχι απλά στον θάνατο, αλλά στην κοίμηση και στην μετάσταση της Παναγίας.

Στην Tήνο βρίσκεται ο σπουδαιότερος ναός της Παναγίας στην Eλλάδα. Xιλιάδες πιστοί κάθε χρόνο έρχονται να προσκυνήσουν τη Mεγαλόχαρη και ο Δεκαπενταύγουστος στο όμορφο Kυκλαδονήσι είναι εορτασμός με τεράστια θρησκευτική αλλά και εθνική σημασία.

H θαυματουργή εικόνα της Παναγίας βρέθηκε το 1823 και η εύρεσή της έλαβε συμβολική αξία ως προάγγελος της ανεξαρτησίας και της εθνικής παλιγγενεσίας. Aργότερα, τον Δεκαπενταύγουστο του 1940, ο τορπιλισμός του εύδρομου «Έλλη» στο λιμάνι της Tήνου συνέδεσε τον θρησκευτικό εορτασμό με την έναρξη της εποποιίας του 1940. H Mονή Kεχροβουνίου είναι το αρχαιότερο και το μοναδικό εν ενεργεία μοναστήρι του νησιού.

Kαλόγρια σε αυτό το ιστορικό καστρομονάστηρο ήταν η αδελφή Πελαγία, μετά από όραμα της οποίας βρέθηκε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Tήνου. H αίγλη που δίνουν τα σπουδαία αυτά θρησκευτικά μνημεία στο νησί είναι πολύ μεγάλη.

Η εκκλησία της Παναγίας της Παραπορτιανής αποτελεί το ωραιότερο δείγμα κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής. Πρόκειται για ένα βυζαντινό ναό που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα και βρίσκεται στη συνοικία του Κάστρου. Η ιδιαιτερότητά του είναι ότι πρόκειται για ένα διώροφο οίκημα που αποτελείται από πέντε ναούς. Οι τέσσερις είναι κτισμένοι στο ισόγειο. Όλοι οι ναοί έχουν εσωτερική επικοινωνία. Η εκκλησία πήρε το όνομα Παραπορτιανή λόγο της τοποθεσίας που είναι κτισμένη. Βρίσκεται στο πλάι στης πόρτας του Κάστρου. Είναι η πιο φωτογραφημένη εκκλησία των Κυκλάδων και αποτελεί σύμβολο για όλο το Αιγαίο και όχι μόνο για τη Μύκονο.

Το μοναστήρι της Παναγίας της Τουρλιανής βρίσκεται στο γραφικό χωριό Άνω Μερά της Μυκόνου. Ιδρύθηκε από δύο Παριανούς μοναχούς το 1542. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού το οποίο κατασκευάστηκε στη Φλωρεντία. Στο περίβολο της μονής λειτουργεί ένα μικρό μουσείο στο οποίο μπορείτε να δείτε εκκλησιαστικά κειμήλια, βυζαντινές και άμφια.

Στη νότια και απόκρημνη ακτή της Αμοργού και σε ύψος 300 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, βρίσκεται η Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας. Η Μονή χτισμένη ανάμεσα σε βράχια εκτείνεται σε μήκος 40 μέτρων και πλάτος 5 μέτρων και είναι ορατή μόνο από το πέλαγος. Η χρονολογία ίδρυσης της Μονής υπολογίζεται το 1017 ενώ αναφέρεται ότι ανακαινίσθηκε επί του βυζαντινού αυτοκράτορα Αλεξίου του Α? Κομνηνού (1081- 1118). Το όνομα της Μονής προήλθε από την παραφθορά του ονόματος της πόλης Χοτζιβά ή Κοζιβά της Παλαιστίνης, απ? όπου και προήλθε η εικόνα της Παναγίας

Στη Σχοινούσα βρίσκεται το μοναδικής ομοφιάς ομώνυμο εκκλησάκι της Παναγίας της Ακάθης. Στη Μεσσαριά θα δείτε την εκκλησία της Ευαγγελίστριας. Το φιλόξενο αυτό νησί των Κυκλάδων αποτελούσε και τον τόπο που επέλεγαν οι περίφημοι πειρατές του Αιγαίου για να κρυφτούν. Η μονή πήρε το όνομά της από τη μοναχή που ανακάλυψε τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που φυλάσσετε στο ναό.

Το μικρό, γραφικό εκκλησάκι της Παναγιάς της Μυρτιδιώτισσας είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά της Νάξου. Είναι χτισμένο πάνω σε ένα μικρό νησάκι λίγα μόλις μέτρα από την αποβάθρα του λιμανιού και μαζί με την αυλή του καταλαμβάνει όλο το χώρο πάνω στο βράχο. Έτσι, μοιάζει κυριολεκτικά να επιπλέει ανάμεσα στα αραγμένα πλοιάρια. Η πρόσβαση είναι δυνατή μόνο με βάρκα. Η Παναγιά η Δροσιανή Βρίσκεται κοντά στο χωριό Μονή Τραγαίας και είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αλλά και πιο παλιούς ναούς των Βαλκανίων και της Νάξου.

Στην Κυθνο βρίσκεται το Μοναστήρι που είναι αφιερωμένο στην Παναγία Κανάλα, τη προστάτιδα του νησιού. Είναι χτισμένο στο βράχο, κοντά στον παραθαλάσσιο οικισμό της Κανάλας, στον οποίο έδωσε και το όνομά του. Εδώ φυλάσσεται η μεταβυζαντινής τέχνης εικόνα της Παναγίας, η οποία θεωρείται θαυματουργή όπως μαρτυρούν και τα τάματα των πιστών. Στην Παναγία Κανάλα γίνεται και ένα από τα τρία μεγάλα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου.

Η Παναγία η Εκατονταπυλιανή στην Πάρο είναι από τα μνημεία που κάποιος πρέπει να δει μια φορά τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ένα εξαιρετικής αρχιτεκτονικής παλαιοχριστιανικό μνημείο από τα παλιότερα σε όλη τη χριστιανοσύνη, που κουβαλάει την ιστορία του τόπου και δένει το αρχαίο παρελθόν με το σήμερα με τον ιδανικότερο τρόπο.

Σύμφωνα με την παράδοση αιώνων κτήτορες του ναού της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής, είναι οι Άγιος Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη. Η σημερινή μορφή του ναού αποτελεί την ιουστινιάνεια εκδοχή του, όπως τον αποκατέστησε στα χρόνια μεταξύ 1959-1966 ο αρχαιολόγος Αναστάσιος Ορλάνδος, οι έρευνες του οποίου απέδειξαν ότι στο χώρο υπήρχε πρότερος του 6ου αι. ιερός χριστιανικός ναός, επιβεβαιώνοντας έτσι την παράδοση ότι η Εκατονταπυλιανή ιδρύθηκε από τους ισαποστόλους.

Εξάλλου στην αυλή των κτηριακών εγκαταστάσεων, αριστερά των μικρών κήπων υπάρχουν πέντε τον αριθμό τάφοι αρχοντικών οικογενειών της Πάρου, του 19ου αι., ενώ στον ίδιο χώρο ενταφιάσθηκε και η Παριανή στην καταγωγή, μεγάλη ηρωίδα της Επανάστασης του 1821, Μαντώ Μαυρογένους, που πέθανε στην Πάρο το 1848.

Η Παναγία του Σουμελά

Στις πλαγιές του Βερμίου, κοντά στο χωριό Καστανιά, βρίσκεται το πνευματικό κέντρο του Ποντιακού Ελληνισμού, η Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά.

Μια ιστορία, μια παράδοση και ένας θρύλος αγκαλιάζουν το σύμβολο του Πόντου, την Παναγία Σουμελά. Ήταν ο Ευαγγελιστής Λουκάς αυτός που χάραξε τη μορφή της Παναγίας πάνω σε ξύλο. Η εικόνα της Σουμελά, βρέθηκε μετά το θάνατο του Λουκά στην Αθήνα και για αυτό το λόγο, αρχικά είχε ονομαστεί ως η Παναγία η Αθηνιώτισσα.

Στο τέλος του 4ου αιώνα (380- 386) ιδρύθηκε στο όρος Μελά της Τραπεζούντας, το μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, από τους μοναχούς Βαρνάβα και Σωφρόνιο (κατά κόσμο Βασίλειος και Σωτήρχος, θείος και ανιψιός, κάτοικοι και οι δυο Αθηνών). Με μοναδικά εφόδια την πίστη, την επιμονή και την εργατικότητα, οι δυο ερημίτες μοναχοί, κατόρθωσαν να χτίσουν την εκκλησία της Σουμελιώτισσας, σκαλιστή μέσα στο βουνό. Από τότε έγινε γνωστή ως ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ (Εις του Μελά-στου Μελά-Σουμελά).

Μέχρι το 1922, υπήρξε ο οδηγός, ο παρηγορητής, ο συμπαραστάτης, το καταφύγιο και ο εμψυχωτής των Ελληνοποντίων. Υπήρξε επίσης ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες διατήρησης της ελληνικής γλώσσας και ταυτότητας, καθώς και της αναζωπύρωσης της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των πιστών.

Ο αναπάντεχος ξεριζωμός, ερήμωσε μαζί με τον αλησμόνητο Πόντο και τη Βίγλα της Σουμελιώτισσας. Με την ανταλλαγή, τα ιερά κειμήλια παραχωρήθηκαν, και το 1931 τα ξέθαψε και τα έφερε στην Ελλάδα, ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης, ύστερα από ενέργειες του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου προς την τουρκική κυβέρνηση του Ισμέντ Ινονού.

Τα φιδάκια της Παναγιάς

Κάθε χρόνο, το Δεκαπενταύγουστο, η Παναγία Λαγκουβάρδα γιορτάζει με ένα ιδιαίτερο τρόπο! Μέσα στο καλοκαίρι εμφανίζονται γύρω στην περιοχή ακίνδυνα φίδια, τα οποία οι πιστοί αποκαλούν ‘φιδάκια της Παναγίας’. Τα φιδάκια θεωρούνται γούρικα και πολλοί πιστοί τα πιάνουν άφοβα και τα βάζουν πάνω στο σώμα τους για να πάρουν λίγη από την καλή τους τύχη!

Τα φιδάκια είναι ήμερα και ακίνδυνα. Έχουν ένα μαύρο σταυρό στο κεφάλι και εμφανίζονται τόσο γύρω όσο και μέσα στο ναό της Παναγίας Λαγκουβάρδας που είναι γνωστή και ως ‘Η Παναγία με τα φιδάκια’! Αμέσως μετά το πανηγύρι όμως, εξαφανίζονται πάλι! Το παράξενο αυτό φαινόμενο προσελκύει πολλούς πιστούς κάθε χρόνο!

Ο ναός της Παναγίας στο Μαρκόπουλο χτίστηκε στη θέση παλαιότερου γυναικείου μοναστηριού που καταστράφηκε από τους Τούρκους.

Μονή Βουλκάνου

Στην κορυφή του ιερού βουνού της Ιθώμης βρίσκεται το Καθολικό της παλιάς Μονής του Βουλκάνου, που ιδρύθηκε κατά την Μεσοβυζαντινή Εποχή (843-1204), ενώ κατά την παράδοση, επί αυτοκράτορα του Λέοντος Γ' του Ισαύρου το 725 μ.Χ.

Στην Τουρκοκρατία αποτέλεσε καταφύγιο κλεφταρματολών, ενώ εισέφερε σημαντικά χρηματικά ποσά για τον Αγώνα κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης.

Το μοναστήρι, που είναι το μοναδικό ανδρικό στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας, γιορτάζει δύο φορές το χρόνο. Η πρώτη την 15η Αυγούστου και αποτελεί το δυτικό προσκύνηματικό κέντρο των Μεσσηνίων στη γιορτή της Παναγίας και η δεύτερη στις 19 προς 20 Αυγούστου, όπου στην ανάμνηση ενός θαύματος της Παναγίας μας το 1755 κατά το οποίο με τη θαυματουργική επέμβαση της σώθηκε η πόλη της Μεσσήνης από τη φοβερή αρρώστια της Πανούκλας, γίνεται κάθοδος της εικόνας της Παναγίας της Βουλκανιώτισσας από το μοναστήρι της στην πόλη της Μεσσήνης. Η κάθοδος αυτή καλύπτει 20 χιλιόμετρα οδοιπορίας από κληρικούς και χιλιάδες χριστιανών, που περπατούν όλη τη νύχτα συνοδεύοντας τη Βουλκανιώτισσα Κυρά.

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2009

Τα Σκόπια ανοίγουν και 7ο Προξενείο στην Τουρκία!!!

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Σκοπιανού ΥΠΕΞ Μιλόσοσκι , η FYROM ανοίγει και 7ο Προξενείο όπως το ανακοίνωσε σε εκδήλωση στο Προξενείο στην νότια Τουρκική πόλη της Αντάλιας .
Κουράγιο, υπάρχουν αρκετές πόλεις ακόμα.

Επιχειρούν καπηλεία της αρχαιολογικής κληρονομιάς της Μακεδονίας

Την αποκλειστικότητα και της αρχαιολογικής κληρονομιάς της Μακεδονίας θέλουν τα Σκόπια με ένα «μανιφέστο» που παρουσίασαν τις μέρες αυτές το υπουργείο Πολιτισμού και η αρχαιολογική υπηρεσία της χώρας ή Υπηρεσία Προστασίας της Πολιτιστικής Κληρονομιάς όπως ονομάζεται.

Πρόκειται για μία ακόμη προκλητική ενέργεια στο πλαίσιο της «βουτιάς στην αρχαιολαγνεία», όπως λένε στη γειτονική χώρα, την οποία επιχειρεί η εθνικιστική κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι, αναζητώντας αρχαιομακεδονική ταυτότητα και προέλευση για τους... Σλαβομακεδόνες κατοίκους της χώρας.


«Η Μακεδονία (σσ.: ΠΓΔΜ) από το όνομά της και την κρατική της κυριαρχία έχει καταστεί η μοναδική νόμιμη εκπρόσωπος της ιστορικής αποστολής του όρου Μακεδονία» αναφέρεται σ' αυτό και υπογράφεται από τον επικεφαλής της Υπηρεσίας Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Πάσκο Κούζμαν.

Τα παραπάνω περιλαμβάνονται και στο εισαγωγικό σημείωμα του ηλεκτρονικού περιοδικού «Μακεδονικά Αρχαιολογικά Νέα»[http://www.mav.mk/text.php?lang=en&id=about#] που ανέβηκε το τελευταίο διάστημα στο Διαδίκτυο στα σλαβομακεδονικά και στα αγγλικά και παρουσιάστηκε με τυμπανοκρουσίες σε ειδική συνέντευξη Τύπου που δόθηκε πριν από μερικές ημέρες από την αναπληρώτρια υπουργό Πολιτισμού Ντράγκαν Νεντέλικοβιτς και τον Πάσκο Κούζμαν.

Τόσο στη συνέντευξη αυτή όσο και στο εισαγωγικό κείμενο-μανιφέστο του περιοδικού δεν υπήρξε καμία αναφορά στο μεγάλο και διεθνώς αναγνωρισμένο αρχαιολογικό έργο στην ελληνική Μακεδονία, με πρώτο αυτό του αείμνηστου καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικου στη Βεργίνα αλλά και στην αρχαία Πέλλα.

Τα Σκόπια κόντρα σ' όλα αυτά επιχειρούν τώρα και καπηλεία της αρχαιολογικής κληρονομιάς της Μακεδονίας. Το περιορισμένο αρχαιολογικό έργο στην ΠΓΔΜ και τα ευρήματα σε ό,τι αφορά την αρχαία Μακεδονία στην περιοχή ο κ. Κούζαμ το αποδίδει στο γεγονός ότι μέχρι πριν από σχεδόν 20 χρόνια αποτελούσε τμήμα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, με αποτέλεσμα οι αρχαιολογικοί χώροι να μην έχουν επαρκώς προσδιοριστεί, ανασκαφεί και μελετηθεί.

Η πολιτική σκοπιμότητα με την οποία αντιμετωπίζεται και το αρχαιολογικό έργο στην περιοχή προκύπτει όχι μόνο από το περιεχόμενο του «μανιφέστου» αλλά και από όσα ανιστόρητα, αντιεπιστημονικά και πολιτικάντικα επαναλαμβάνει συχνά ο ίδιος ο Π. Κούζμαν στα ΜΜΕ.

«Αν δεν υιοθετήσουμε την άποψη ότι εμείς αποτελούμε τη συνέχεια των αρχαίων Μακεδόνων αλλά απλά είμαστε Σλάβοι που ήρθαν εδώ τον 6ο αιώνα, τότε θα χάσουμε το όνομα. Γιατί το "Μακεδονία" είναι πολύ παλιότερο από τον ερχομό των Σλάβων. Τότε θα μας πιέσουν να ονομαστούμε "Σλαβο-Τουρκία", "Σλαβο-Παιονία" κ.λπ.». Τα παραπάνω ανήκουν στον Κούζμαν και διατυπώθηκαν σε συζήτηση αναφορικά με το όνομα, δείχνοντας εκτός των άλλων και την επιστημονική ελαφρότητα του αρχαιολόγου.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ
Ανοιγμα και στο εξωτερικό

Το όλο σχέδιο για την επιβολή της αρχαιολογικής αποκλειστικότητας της αρχαίας Μακεδονίας από την ΠΓΔΜ περιλαμβάνει και ένα μεγάλο άνοιγμα στο εξωτερικό με την πρόσκληση ξένων αρχαιολογικών αποστολών ώστε να κάνουν ανασκαφές και να φωτίσουν το «μακεδονικό μας παρελθόν» όπως σημειώνει ο Π. Κούζμαν.

Οπως είπε η αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού της ΠΓΔΜ Γάλλοι αρχαιολόγοι ενδιαφέρονται για να έρθουν και να κάνουν ανασκαφές, ενώ προανήγγειλε ότι αρχαιολογική αποστολή από τη Ρωσία θα έρθει του χρόνου για να κάνει ανασκαφές.

του Χρήστου Τελίδη
αναδημοσίευση από το "Έθνος"


====================================================
Υπενθυμίζω στους αναγνώστες ποια είναι η άποψη των εδώ Σλαβομακεδονιστών στο τι σημαίνει αρχαιολογία όπως διατυπώθηκε από γνωστό Σκοπιανό blog......

Η αρχαιολογία, Ανώνυμε 9:41, είναι μια επιστήμη που εντοπίζει και μελετά την ιστορική συνέχεια και εξέλιξη σε έναν τόπο και την πολιτιστική του κληρονομιά. Τα αρχαία σύμβολα που βρέθηκαν στην Μακεδονία είναι μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς των σύγχρονων Μακεδόνων, την οποία διεκδικούν οι Ελληνες και οι Βούλγαροι, κατά αποκλειστικότητα, μάλιστα!


Πέμπτη 13 Αυγούστου 2009

Αξίζει να διαβαστεί το άρθρο του Μιχάλη Ιγνατίου με θέμα τα εγκλήματα πολέμου των Τούρκων και την απάθεια των Ελλαδιτών και Κυπρίων Πολιτικών

Στο φως τα εγκλήματα των Τούρκων κατά την εισβολή του 1974

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου
mignatiou@aol.com
αναδημοσίευση από την Ημερησία της 11/8

Τι προστίθενται να πράξουν οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου; Υπάρχει έστω η παραμικρή διάθεση να καταγγελθεί το τουρκικό έγκλημα ή στο όνομα του «καλού κλίματος» στις συνομιλίες θα σιωπήσουν όπως πράττουν μόνιμα τα τελευταία χρόνια;

Είχαν κάνει μεγάλες προσπάθειες για να κρύψουν το τεράστιο θέμα των δολοφονιών Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων αιχμαλώτων από τους Τούρκους εισβολείς... Καταδίκαζαν και λοιδορούσαν όσους αναφέρονταν στην ανάγκη να δώσει πειστικές εξηγήσεις η Τουρκία για εκείνα τα παιδιά που η προδοσία του 1974 τα έφερε αντιμέτωπα με τους Αττίλες, οι οποίοι ενισχυμένοι από τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς εισέβαλαν στη διχασμένη Κύπρο καταστρέφοντας ό,τι βρισκόταν μπροστά τους...

Τις τελευταίες ημέρες, μετά την ταυτοποίηση των λειψάνων οικογένειας Ελληνοκυπρίων, που εκτελέστηκαν μέσα στο σπίτι τους κατά την τουρκική εισβολή και την αποκάλυψη ότι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ οι πέντε νέοι εκείνης της φοβερής φωτογραφίας, έτρεξαν όλοι και έβγαλαν φωνές διαμαρτυρίας: Κυβερνήσεις, κόμματα, παρακόμματα και δημοσιογράφοι, οι οποίοι είχαν κρυφίως συνεργαστεί για να εξαφανιστεί το πιο στυγνό έγκλημα εναντίον αμάχων και στρατιωτών.

Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου, θεωρούσαν το θέμα «καυτή πατάτα». Η μόνιμη δικαιολογία ήταν ότι διεξάγονταν συνομιλίες και δεν έπρεπε να επηρεαστεί το υποτιθέμενο «καλό κλίμα».

Η αλήθεια ήταν διαφορετική βέβαια. Χωρίς να νοιάζονται για τον πόνο των συγγενών τους, δεν ήθελαν να ενοχλούν τους Τούρκους. Μερικοί πολιτικοί έκαναν το καθήκον τους(!), περνώντας εδώ κι εκεί με τις λιμουζίνες τους από το οδόφραγμα-μαρτύριο της Λευκωσίας για να συναντήσουν τις χήρες και τις μάνες που αναζητούσαν τους συντρόφους τους και τα παιδιά τους. Τα παλιά τα χρόνια, το ίδιο έπρατταν και μερικοί Ελληνες πολιτικοί, μέχρι που έλαβαν το μήνυμα πως ό,τι σχέση με τους αγνοούμενους, μολύνει την «καλή ατμόσφαιρα» των διαπραγματεύσεων.

Καραγκιόζηδες πολιτικοί, χωρίς σπονδυλική στήλη, μπορεί κανείς να τους βρει εύκολα στην Αθήνα και την Λευκωσία.

Εχυσαν, λοιπόν, κροκοδείλια δάκρυα οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι, προσπαθώντας να ρίξουν στάχτη στα μάτια μας. Ισως να πιστεύουν ότι ξεχάσαμε την συμπεριφορά τους, ίσως να νομίζουν πως η παραδοχή του συγκεκριμένου απαράδεκτου λάθους θα συγχωρεθεί. Αυτό, βέβαια, που έχει σημασία είναι ότι έχουμε αποδείξεις πλέον ότι οι Τούρκοι Αττίλες και οι Τουρκοκύπριοι συνεργάτες τους σκότωναν αιχμαλώτους και μάλιστα ύστερα από φρικτά βασανιστήρια.

Μετά τις αποκαλύψεις τίθεται ένα μέγα ερώτημα: Τι προστίθενται να πράξουν οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου;

Υπάρχει έστω η παραμικρή διάθεση να καταγγελθεί το τουρκικό έγκλημα ή στο όνομα του «καλού κλίματος» στις συνομιλίες θα σιωπήσουν όπως πράττουν μόνιμα τα τελευταία χρόνια;

Εχοντας ως κακό προηγούμενο απαράδεκτης συμπεριφοράς και μη αντίδρασης στην υπόθεση του Τούρκου ηθοποιού, που μας έδειξε μέσω της τουρκικής τηλεόρασης τον τρόπο με τον οποίο εκτελούσε αιχμαλώτους, θα προβλέψω ότι η Αθήνα και η Λευκωσία θα κλείσουν το στόμα;

Εχετε φανταστεί την αντίδραση της ίδιας της Τουρκίας εάν οι άγρια δολοφονημένοι ήταν δικά της παιδιά; Σήμερα, από τον Ομπάμα μέχρι τον Πούτιν, από τα Ηνωμένα Εθνη μέχρι το ΝΑΤΟ, θα γνώριζαν πως οι κακοί Ελληνοκύπριοι σκότωσαν τους φιλειρηνικούς Τούρκους. Μην περιμένετε από τους δικούς μας να ασχοληθούν...


Τα τελευταία χρόνια, με την βοήθεια δυστυχώς Ελληνοκύπριων δημοσιογράφων, η Αγκυρα προσπαθεί να παρουσιάσει ότι τα εγκλήματα στην Κύπρο έγιναν μόνο από την ελληνική πλευρά. Πρόκειται για ένα τεράστιο ψέμα. Οι Τούρκοι, και το 1964 και το 1974, όπου και όποτε μπορούσαν δεν άφηναν τίποτα στο πέρασμά τους...

Η σημασία της λέξης «ντόπιος» σύμφωνα με τις αντιλήψεις του εθνικιστικού κόμματος των Σλαβομακεδόνων Ουράνιο Τόξο αλλά και της Γλωσσολογίας.

Το θέμα της ονομασίας της ομάδας έχει ξεχωριστή σημασία, αφού είναι σύμφυτο με την ύπαρξη της ξεχωριστής ταυτότητας. Επιπλέον, οι συγκεκριμένες επιλογές και οι συζητήσεις γύρω από το θέμα του ονόματος αναδεικνύουν την πολυμορφία, το δυναμικό χαρακτήρα και τη μη παγιωμένη μορφή της αναζητούμενης ταυτότητας και επιπλέον συσχετίζονται αναπόφευκτα με το γνωστό διπλωματικό πρόβλημα ονομασίας της Π.Γ.Δ. Μακεδονίας. Παρουσίαση των θέσεων της Κίνησης (των Σλαβομακεδόνων) σχετικά με το θέμα αυτό έχουμε στο τεύχος 7 της Ζόρα (Απρίλιος 1995), όπου διευκρινίζεται πως:

"'Το Ουράνιο Τόξο' αποτελεί την οργανωμένη πολιτική έκφραση των κατά το έθνος Μακεδόνων στην Ελλάδα".
Το θέμα επανέρχεται και στο επόμενο τεύχος, όπου, ενόψει της Πρώτης Οργανωτικής Συνδιάσκεψης του "Ουράνιου Τόξου"," διευκρινίζεται πως ο όρος "εθνικά Μακεδόνες ή εθνική μακεδονική κοινότητα", που σήμερα χρησιμοποιούν οι ίδιοι, αποτελεί συνέχεια του όρου "ντόπιοι", που χρησιμοποιήθηκε κατά την πρώτη φάση της ένταξης τους στο ελληνικό κράτος. Για τον όρο "ντόπιοι" παρατηρούν πως αφορούσε τους "εθνικά Μακεδόνες", την πλειοψηφία δηλαδή των κατοίκων της Μακεδονίας την εποχή της "ενσωμάτωσης" αυτής στο ελληνικό κράτος:

'Ντόπιοι είναι οι παλαιοί κάτοικοι της Μακεδονίας, σε α¬ντιδιαστολή προς τους πρόσφυγες και τους παλαιοελλαδίτες κρατικούς υπαλλήλους. Όχι όμως όλοι οι γηγενείς κάτοικοι της Μακεδονίας, αλλά εκείνοι μόνο που δεν ήθελαν να αυτοπροσδιοριστούν εθνικά ως Έλληνες ή Βλάχοι (ή εθνοθρησκευτικά ως Εβραίοι).
Σημεωτέον τον ίδιο ορισμό για τον όρο "ντόπιοι" δίνει και η εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία μέσω του «Ιού» σε άρθρο με την ονομασία «Η εξωτερική πολιτική και οι ντόπιοι. Εμπάργκο στη Φλώρινα»[ Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Ένθετο περιοδικό Έψιλον, 28 Ιανουαρίου 1996, 40].

Πηγή: Άγγελος Χοτζίδης , «Ταυτότητες στην Μακεδονία», σελ 149-150, εκδόσεις Παπαζήση, 1997

Έτσι σύμφωνα με το ΟΤ ντόπιος είναι μόνο οι Σλαβομακεδόνες ή Μακεδόνες (κατά αυτούς) Ας το έχουμε υπόψη όταν ακούμε τα στελέχη τους να μιλάμε στην τηλέοραση και να αναφέρουν την λέξη ντόπιος.
Κάτι ανάλογο γίνεται και με την λέξη Μακεδόνας.

=====================================================

Και πάμε να δούμε την ερμηνεία της λέξης «ντόπιος» σύμφωνα με την επιστήμη της γλωσσολογίας και όχι με αυθαίρετες αναλύσεις όπως είδαμε στη γραφίδα του Ουράνιου Τόξου.

Το λεξικό του Δημητράκου (σελ 4937) δίδει σαν ερμηνεία ότι είναι « ο εντόπιος, αντίθετος του ξένου» και στο λήμμα εντόπιος(σελ 2590) αναφέρει : «3) το αρσενικό εντόπιος ως ουσιαστικό ο αυτόχθων, ο ιθαγενής, ο γηγενής, ο ντόπιος».

Το λεξικό του Τριανταφυλλίδη αναφέρει ότι ντόπιος είναι αυτός «που ζει στον τόπο όπου γεννήθηκε και από όπου κατάγεται».

Για τελευταίο αφήνω το λεξικό του Μπαμπινιώτη(σελ 1202) το οποίο είναι πιο αναλυτικό σε ότι αφορά την ερμηνεία της λέξης και την ορίζει στις πραγματικές της διαστάσεις.

ντόπιος, -ια. -ιο 1. (για πρόσ.) αυτός που κατοικεί στον τόπο όπου γεννήθηκε συν. αυτόχθων, γηγενής, ιθαγενής αντ. ξένος, ξενόφερτος 2. (για πράγμ.) αυτός που καταναλώνεται στον τόπο όπου παράγεται ή παρασκευάζεται: ~ προϊόντα συν. εγχώριος. Επίσης (λόγ.) εντό¬πιος, -α. -ο. ** σχόλιο λ. ιθαγενής.
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ [. μεσν. < αρχ. ενντόπιος < εν- + -τόπιος < τόπος].

ντόπιος - επιτόπιος - τοπικός. Το μεταγενέστερο εντόπιος (< εν τόπω + κατάλ. -ιος) σώθηκε μέχρι σήμερα με σίγηση τού αρκτικού άτονου ε- (πβ. έντροπή > ντροπή, ενωρίς > νωρίς. ένδύ(ν)ω > ντύνω κ.τ.ό.).

Ντόπιος σημαίνει «ο εξαρχής κάτοικος μιας περιοχής, αυτός που κατάγεται και ζει στην ίδια περιοχή» (πβ. και το νεότ. εντοπιότητα), καθώς και ό,τι προέρχεται και παράγεται (προϊόντα, είδη κ.λπ.) σε μια περιοχή, χωρίς να εισάγεται από αλλού (με την ίδια σημασία και το εγχώριος, π.χ. εγχώρια παραγωγή, εγχώρια προϊόν(< επί τόπου + κατάλ. -ιος) σημαίνει, ως εκ τής προελεύσεως του, «τον διενεργούμενο σε συγκεκριμένο τόπο» (επιτόπια έρευνα, πβ. αγγλ. field work). Συνώνυμο τού επιτόπιος είναι το επίθετο επιχώριος. Τοπικός είναι «ο τού τόπου, ο αναφερόμενος σε ορισμένο τόπο» (τοπική διάλεκτος, τοπικά έθιμα, τοπική φορεσιά).τα κ.ά.). Μιλώντας για κατοίκους και, γενικά, για προέλευση, συνώνυμα τού ντόπιος είναι τα γηγενής και ιθαγενής.


Τετάρτη 12 Αυγούστου 2009

Νέα Υόρκη-Δανειστική βιβλιοθήκη στο Κέντρο Μακεδονικών Σπουδών

Το Κέντρο Μακεδονικών Σπουδών, στο Γουάιτστόουν της Νέας Υόρκης, τους δύο τελευταίους μήνες αντηχεί από τα ξυλουργικά μηχανήματα του επιπλοποιού Νικόλαου Βατσικούρα, ο οποίος ανέλαβε, αφιλοκερδώς, την ευθύνη για την δημιουργία της μεγάλης δανειστικής βιβλιοθήκης.

Οι εργασίες, όπως επεσήμανε στον «Εθνικό Κήρυκα» ο επίτιμος πρόεδρος του Κέντρου, Ηλίας Νεοφυτίδης, προχωρούν με εντατικούς ρυθμούς και έχουν εισέλθει στην τελική τους φάση.

«Σε περίπου δύο εβδομάδες η βιβλιοθήκη θα είναι έτοιμη. Πιστεύουμε ότι θα αποτελέσει και την πρώτη μεγάλη ελληνική δανειστική βιβλιοθήκη του Κουίνς», τόνισε ο κ. Νεοφυτίδης. «Η δημιουργία της βιβλιοθήκης ήταν μια ιστορική αναγκαιότητα, καθώς δεν μπορούσε να παραμείνει άλλο ανεκμετάλλευτος ο πλούτος που έχει συγκεντρωθεί στο Κέντρο. Παράλληλα θα μας δώσει την δυνατότητα να δεχτούμε βιβλία και κειμήλια συμπατριωτών μας και να τα αξιοποιήσουμε για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης και του Μουσείου», πρόσθεσε.

Η βιβλιοθήκη έχει στηθεί στον πρώτο όροφο του Κέντρου και μαζί με την υπάρχουσα βιβλιοθήκη του δευτέρου ορόφου μπορεί να χωρέσουν περισσότερα από τρεις χιλιάδες βιβλία. Ερωτηθείς για το κόστος αυτής της προσπάθειας ο επίτιμος πρόεδρος του Κέντρου είπε ότι όλα έγιναν δωρεάν. Η πρώτη ύλη για την δημιουργία της βιβλιοθήκης καλύφθηκε από την δωρεά του προέδρου του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, κ. Θεόδωρου Σπυρόπουλου.

Η λειτουργία της Δανειστικής Βιβλιοθήκης του Κέντρου Μακεδονικών Σπουδών θα είναι στα πρότυπα των δημοσίων δανειστικών βιβλιοθηκών της Νέας Υόρκης.

«Η βιβλιοθήκη μας θα καλύψει ένα μεγάλο κενό που υπάρχει στο Κουίνς. Η μοναδική βιβλιοθήκη που μπορεί κανείς να βρει λίγο περισσότερους ελληνικούς τίτλους είναι εκείνη του Φλάσιγνκ. Η δική μας βιβλιοθήκη θα είναι πολύ πιο μεγάλη και πιο πλούσια. Τα βιβλία θα δανείζονται δωρεάν, ενώ τα απογεύματα θα μπορεί κανείς να καθίσει εντός της βιβλιοθήκης να μελετήσει, έχοντας όλες τις ανέσεις», συμπλήρωσε.

Τα εγκαίνια της βιβλιοθήκης αναμένονται να γίνουν το αργότερο στις αρχές Οκτωβρίου.

«Ευχαριστούμε όλους όσους προσέφεραν τον οβολό τους για την ανακαίνιση και λειτουργία του Κέντρου Μακεδονικών Σπουδών. Το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών μέχρι στιγμής έχει γίνει με την γενναιοδωρία των μελών, καθώς επίσης και των ιδίων των Μακεδονικών Συλλόγων, στους οποίους ανήκει και η κυριότητα του κτιρίου», κατέληξε ο κ. Νεοφυτίδης.

6 Αυγούστου 2009 (13:15 UTC+2)

Τρίτη 11 Αυγούστου 2009

To επόμενο βιβλίο του γνωστού για τις φιλοσκοπιανές απόψεις Loring Danforth θα έχει θέμα το..........

...ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ.
Σίγουρα οι Σκοπιανοί θα εκμεταλευτούν το νέο δώρο σε ότι αφορά την αγγλόγλωσση βιβλιογραφία του Κου Danforth.
Αυτό το ανακοίνωσε στο Συνέδριο των Σκοπιανών στις ΗΠΑ μιας και ήταν ομιλητής.
Μιας και ο κομμουνισμός ή ο ψυχρός πόλεμος είναι παρελθόν (εκτός από τα δικά μας σταλινικά απολιθώματα ) πλέον ο "εχθρός" μάλλον θα είναι οι κακοί Έλληνες και η πολιτική τους.
Έτσι δεν είναι Κε Danforth ?

Πρώην Αμερικανός ΥΠΕΞ προς Σκόπια: "συνεχίστε και οι Έλληνες θα εξαναγκαστούν να υποχωρήσουν"!

Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Lawrence Eagleburger (αριστερά, με τον Henry Kissinger το 1982) είναι από τις πιο γνωστές προσωπικότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και υπέρμαχος της ρεαλιστικής προσέγγισης των Διεθνών Σχέσεων. Γνωρίζει όσο λίγοι τα Βαλκάνια, έχοντας υπηρετήσει ως πρέσβης στο Βελιγράδι, πριν αναλάβει το 1992 υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Bush. Πρόσφατα παραχώρησε συνέντευξη στον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό της ΠΓΔΜ, η οποία στο τμήμα που αφορά το θέμα της ονομασίας έχει ως εξής:

- Κύριε Eagleburger, γνωρίζετε όλες τις πιέσεις που δέχεται η “Μακεδονία” τα τελευταία χρόνια από την πλευρά της Ελλάδας, οι οποίες αυτό το Καλοκαίρι εξελίσσονται σε ένα πρωτοφανές τελεσίγραφο με το οποίο ζητείται η “Μακεδονία” άνευ όρων να αλλάξει το κρατικό ιστορικό και συνταγματικό όνομά της!

L. E: Όταν γίνεται λόγος για τους Έλληνες, εγώ εμμένω σε αυτό που είχα πει στο πρόσφατο παρελθόν: Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αναμειγνύονται, να παρεμποδίζουν και να θέτουν όρους ζητώντας η “Μακεδονία” να μην αποκαλείται έτσι όπως αποκαλείται και όπως αυτή επιθυμεί να την αποκαλούν. Αυτό θα ήταν σαν να έλεγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το Μεξικό ότι δεν μπορούμε να ονομαζόμαστε Ηνωμένες Πολιτείες, διότι και αυτοί ονομάζονται Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού. Κάτι τέτοιο είναι παράλογο και αποτελεί καθαρή ανοησία! Θα υπογραμμίσω ότι η “Μακεδονία” έχει το δικαίωμα να ονομάζεται όπως αυτή επιθυμεί και βάσει αυτού πρέπει να πείτε στην Ελλάδα και στους Έλληνες να κοιτούν τη δουλειά τους!

-Κατά την άποψή σας, δεδομένων όλων αυτών που συμβαίνουν στη “Μακεδονία”, νομίζετε ότι υπάρχουν προσπάθειες, αλλά και κίνδυνος, να διαμορφωθεί γι’ αυτή μία εικόνα “μήλου της έριδος” στα Βαλκάνια, γεγονός που θα θέσει σε κίνδυνο τη χώρα και την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων;

- Δεν πιστεύω ότι υπάρχει οιοσδήποτε κίνδυνος. Η “Μακεδονία” μπορεί να φροντίζει τον εαυτό της. Καταλαβαίνω πως η συμπεριφορά της Ελλάδας έναντι της “Μακεδονίας” κάνει πιο δύσκολη τη ζωή σας, αλλά η “Μακεδονία” δεν πρόκειται να καταστεί το μήλο της έριδος της περιοχής, όπως αναφέρατε, διότι η “Μακεδονία” και οι “Μακεδόνες” είναι πολύ ώριμοι, ενώ οι Έλληνες πρέπει να μεγαλώσουν και να παραδεχτούν ότι η “Μακεδονία” έχει το δικαίωμα να αποκαλείται όπως επιθυμεί.

- Ως έμπειρος διπλωμάτης, ποιά είναι η άποψή σας συγκεκριμένα ως προς τις πιέσεις που ασκούνται στη “Μακεδονία” και στο “μακεδονικό” λαό να αλλάξουν το εθνικό, ιστορικό και συνταγματικό τους όνομα και να απολέσουν την ταυτότητά τους για την υλοποίηση ενός μόνου στόχου: την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ;

- Πρέπει να είσαστε προσεκτικοί, διότι υπάρχουν περισσότερες περιπτώσεις στην παγκόσμια ιστορία όπου κάποιες χώρες εκβιάζουν άλλες. Έτσι, μην νομίζετε πως είσαστε οι μόνοι. Πιστεύω, όμως, πως έχετε δίκιο που νοιώθετε πως οι Έλληνες δεν συμπεριφέρονται σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού, δημιουργώντας προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Εάν οι Έλληνες έχουν κάποιο συναίσθημα, τότε θα πρέπει να παραδεχτούν ότι έχετε το δικαίωμα να αποκαλείστε και να ονομάζεστε όπως επιθυμείτε. Συνεπώς, συνεχίστε με το όνομά σας και οι Έλληνες, αργά ή γρήγορα, θα εξαναγκαστούν να υποχωρήσουν!

«Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω πως πριν από μερικούς μήνες εισηγηθήκατε ότι η Ελλάδα, αντί να μεριμνά για το πρόβλημα με τη “Μακεδονία”, πρέπει να προσηλωθεί σε ανεπίλυτα προβλήματα σχετικά με την ιδέα της “Μεγάλης Αλβανίας”. Όπως γνωρίζετε, τις τελευταίες ημέρες αναβιώνει η τρομοκρατία στην Κοιλάδα του Πρέσεβο και στα σύνορα μεταξύ Κοσόβου, Σερβίας και “Μακεδονίας”. Υπάρχει κίνδυνος η “Μακεδονία” να καταστεί εκ νέου “πυριτιδαποθήκη”;

- Νoμίζω πως οι αναλυτές υπερβάλλουν. Δεν πιστεύω πως το ζήτημα αυτό θα μπορούσε να μετατρέψει τη “Μακεδονία” σε “πυριτιδαποθήκη”. Ωστόσο, θα ήταν λογικό να μην γίνεται πολύς λόγος σχετικά, διότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να συμβεί. Αυτό που πρέπει να πράξει η “Μακεδονία” είναι αυτό που ήδη πράττει: Να εμμείνει στις θέσεις της όπως μέχρι τώρα, δίχως αποδοχή συμβιβασμού, και τελικά οι Έλληνες θα υποχωρήσουν και θα παραιτηθούν. Θα χρειαστεί χρόνος, αλλά τελικά αυτοί θα υποχωρήσουν!

πηγή: strategy-geopolitics

Δευτέρα 10 Αυγούστου 2009

Ποιος είναι ο Βούλγαρος Υπουργός Μπόζινταρ Ντιμιτρόφ που έχει ανοιχτό πόλεμο με τους Σκοπιανούς ?

Ο Ιστορικός που υποστηρίζει ότι οι "Κύριλος και Μεθόδιος είναι Βούλγαροι" αλλά και ότι οι "Βούλγαροι είναι οι εκπολιτιστές των Σλάβων".

Ο Ιστορικός που έχει γράψει το βιβλίο "Οι Βούλγαροι οι πρώτοι Ευρωπαίοι"!!!!

Αυτός είναι ο Bojidar Dimitrov .......δεν έχει και καμμιά διαφορά με τους ομόλογους του από τα Σκόπια σε ότι αφορά τον ιστορικό φενακισμό.

Έχω ασχοληθεί και παλιότερα με αυτόν.....Makedonija-svetena bylgarska zemja = Μακεδονία-Ιερή Βουλγαρική Γη όπου υποστηρίζει και άλλα μαργαριτάρια................


Ότι ο Χαν Κοβράτ μαζί με συνταξιδιώτες από την Περσία εγκαταστάθηκε στην Βορειοδυτική ΠΓΔΜ τον 7ο αιώνα , οι οποίοι είναι απευθείας απόγονοι από τους μικτούς Περσο-μακεδονικούς γάμους που έγιναν επί Αλεξάνδρου και μετά, και οι οποίοι είναι οι λεγόμενοι Πρώτο-Βούλγαροι.!!! ......

Σύμφωνα με αυτήν την θεωρία η διαμόρφωση αυτή είχε σαν αποτέλεσμα την γέννεση των Βουλγάρων, υπήρχε μεταξύ τους "Μακεδονική" εθνική και πολιτιστική συνείδηση μιας και τα μετέφεραν από τους προγόνους τους αρχαίους Μακεδόνες.......

καταλήγει τελικά ότι πράγματι οι Σκοπιανοί είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων, έχουν κάθε ηθικό δικαιώμα να φέρουν το όνομα Μακεδόνας και εθνικά δικαιούνται μετά από Βούλγαροι να ονομάζονται Μακεδόνες.

Κυριακή 9 Αυγούστου 2009

«Πόλεμος» Bουλγάρων με τα Σκόπια

«Κόκκινο πανί» έγινε για τα Σκόπια ο νέος υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και υπεύθυνος για τους Βούλγαρους της Διασποράς Μπόζινταρ Ντιμιτρόφ, ο οποίος θεωρείται από τους μεγαλύτερους πολέμιους του «μακεδονισμού» της ΠΓΔΜ. Ο Ντιμιτρόφ υπήρξε μέχρι πρόσφατα διευθυντής του Εθνικού Μουσείου Ιστορίας της Βουλγαρίας στη Σόφια και είναι ο συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο «Τα Δέκα Ψέματα του Μακεδονισμού», το οποίο αναφέρεται στις ιστορικές αναλήθειες που προβάλλει η ΠΓΔΜ.

Τα Σκόπια αντιμετώπισαν με εμφανή σκεπτικισμό την πρόσφατη εκλογή του νέου συντηρητικού πρωθυπουργού της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ. Η Βουλγαρία ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την ΠΓΔΜ με το όνομα «Μακεδονία» το 1991, αλλά αρνείται μέχρι σήμερα να αναγνωρίσει «μακεδονικό έθνος» και «μακεδονική γλώσσα», υποστηρίζοντας ότι οι Σλαβομακεδόνες και η γλώσσα τους είναι υποσύνολα του βουλγαρικού έθνους και της βουλγαρικής γλώσσας.

Η επιλογή του Μπ. Μπορίσοφ να υπουργοποιήσει τον ιστορικό Μπ. Ντιμιτρόφ αλλά και να του προσφέρει προσωπική στήριξη όταν κατηγορήθηκε πως είχε σχέσεις με τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας την περίοδο του κομμουνισμού σχολιάστηκε από τους γείτονές του: «Δεν έχει την πρόθεση να ελαφρύνει την ένταση μεταξύ των δύο χωρών» έγραψε η εφημερίδα των Σκοπίων «Ουτρίνσκι Βέσνικ».

Η εφημερίδα χαρακτηρίζει στο άρθρο της τον Μπ. Ντιμιτρόφ ως έναν από τους «μεγαλύτερους κατήγορους του μακεδονικού έθνους». Αλλη σκοπιανή εφημερίδα, η «Βρέμιε», χρησιμοποίησε βαρύτατους χαρακτηρισμούς, γράφοντας ότι η υπουργοποίηση Ντιμιτρόφ ανέστησε τον βουλγαρικό φασισμό.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα έντονης καχυποψίας από τα Σκόπια και με προδιαγεγραμμένη για πολλούς την αλλαγή στάσης της Σόφιας απέναντι στην ΠΓΔΜ, μετά την εκλογή του Μπορίσοφ, η πρώτη κρίση στις σχέσεις Σόφιας-Σκοπίων εκδηλώθηκε σε χρόνο-ρεκόρ και σε λιγότερο από μία εβδομάδα από την ορκωμοσία της νέας βουλγαρικής κυβέρνησης.

H 23χρονη Σπάρσκα Μίτρεβα, από την περιοχή της Γευγελής κοντά στα σύνορα της ΠΓΔΜ με την Ελλάδα, η οποία έχει βουλγαρική υπηκοότητα και διαβατήριο καταδικάσθηκε σε τρίμηνη φυλάκιση και κλείσθηκε στη φυλακή για διαφορά που είχε με τον σύζυγό της, με τον οποίο είναι σε διάσταση. Η κατηγορία ήταν ότι εμπόδιζε τον τελευταίο να βλέπει το μόλις 2 χρόνων παιδί τους, το οποίο οι αρχές αποφάσισαν να φιλοξενηθεί σε ίδρυμα. Η καταδίκη και ο εγκλεισμός στη φυλακή της Μίτρεβα για μια ενδοοικογενειακή διαφορά θεωρήθηκε ως μεθόδευση των αρχών της ΠΓΔΜ επειδή η 23χρονη, αν και πολίτης της ΠΓΔΜ, έχει πάρει τη βουλγαρική υπηκοότητα. Κάτι που έχει γίνει από δεκάδες χιλιάδες πολίτες της ΠΓΔΜ τα τελευταία χρόνια, ενισχύοντας έτσι τα επιχειρήματα των Βουλγάρων περί βουλγαρικής προέλευσης των σλαβόφωνων κατοίκων της ΠΓΔΜ. Το θέμα πολύ γρήγορα οδήγησε σε ανοικτή αντιπαράθεση των δύο χωρών.

«Πρέπει να μάθουν να σέβονται τους κανόνες της EE»

Ενδεικτικο του κλίματος που επικρατεί είναι ότι την περασμένη Τρίτη κλήθηκε στο βουλγαρικό ΥΠΕΞ η επιτετραμμένη της ΠΓΔΜ και της υποβλήθηκε διάβημα διαμαρτυρίας. Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια το υπουργείο Εξωτερικών της Βουλγαρίας έσπευσε με έντονο τρόπο να βάλει τη νέα του ατζέντα σχετικά με την ΠΓΔΜ.

«Βούλγαροι πολίτες ή "Μακεδόνες" πολίτες με βουλγαρική συνείδηση υφίστανται διοικητικές, αστυνομικές και άλλες πιέσεις, λόγω της συνείδησής τους» αναφέρονταν στο διάβημα, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, ενώ διατυπωνόταν η προειδοποίηση πως η στάση της Βουλγαρίας για την ενταξιακή πορεία της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε. θα εξαρτηθεί από την πρακτική της τελευταίας στα παραπάνω ζητήματα.

Η θέση αυτή, που ποτέ δεν είχε διατυπωθεί ανοικτά με τόσο έντονο τρόπο από τη Σόφια, προκάλεσε προβληματισμό στα Σκόπια, ενώ το θέμα έγινε πρώτο με καθυστέρηση μίας μέρας σε αρκετές εφημερίδες. «Η Βουλγαρία απειλεί να μπλοκάρει την ένταξή μας στην Ε.Ε.» έγραψαν στο πρώτο θέμα τους οι εφημερίδες «Βρέμιε» και «Βέτσερ», ενώ ανάλογα ήταν τα δημοσιεύματα στις πρώτες σελίδες και των άλλων εφημερίδων.

Το υπουργείο Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, που φάνηκε να αιφνιδιάζεται από τις εξελίξεις, επιχείρησε να υποβαθμίσει το θέμα. Αντίθετα, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Βουλγαρίας έσπευσε να δηλώσει με νόημα ότι η νέα κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί και να υποστηρίξει τους πολίτες που έχουν βουλγαρική συνείδηση και ζουν στο εξωτερικό, ενώ για τα Σκόπια είπε πως «είναι καλύτερα να τους μάθουμε να σέβονται τις απαιτήσεις και τους κανόνες της Ε.Ε.».

Την ίδια ώρα Βούλγαροι ευρωβουλευτές δήλωσαν ότι θα φέρουν το θέμα καταγγέλλοντας τη συμπεριφορά της ΠΓΔΜ στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Οι πολίτες της ΠΓΔΜ που έχουν πάρει τα τελευταία χρόνια βουλγαρικά διαβατήρια και βουλγαρική υπηκοότητα έχουν ξεπεράσει τις 32.000, ενώ οι αιτήσεις ξεπερνούν τις 50.000. Η νέα κυβέρνηση έχει υποσχεθεί ότι θα απλοποιήσει τις διαδικασίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πόλη Ντέλτσεβο στο ανατολικό μέρος της ΠΓΔΜ, όπου το ένα τρίτο των κατοίκων έχει πάρει ήδη βουλγαρικά διαβατήρια και πολλοί κάτοικοι κυκλοφορούν με αυτοκίνητα που φέρουν βουλγαρικές πινακίδες.

MΠOZINTAP NTIMITPOΦ
Δίνει 1 εκ. € αν του φέρουν έστω και ένα ιστορικό έγγραφο


Τον περασμένο Νοέμβριο η ενέργεια του Βουλγαρικού Πολιτιστικού Πληροφοριακού Κέντρου στα Σκόπια να παρουσιάσει σε εκδήλωση και να μοιράσει ένα βιβλίο με τον τίτλο «Τα δέκα ψέματα του Μακεδονισμού» προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, ενώ πολλά ΜΜΕ έκαναν λόγο για βουλγαρική προβοκάτσια.

Τα στοιχείαΣυγγραφέας του βιβλίου, στο οποίο φιλοξενούνται άρθρα Βούλγαρων, Σέρβων και άλλων επιστημόνων καθώς και ντοκουμέντα από διάφορες βαλκανικές χώρες, που αμφισβητούν τη λεγόμενη «μακεδονική» ταυτότητα και αρνούνται την ύπαρξη «μακεδονικού έθνους» ως διαφορετικού από το βουλγαρικό, είναι ο σημερινός υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου Μπ. Ντιμιτρόφ. Ο καθηγητής της Ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Κλήμεντος της Οχρίδας στη Σόφια χαρακτηρίζεται από τους Σκοπιανούς ως ο μέγας πολέμιος του «μακεδονισμού» της χώρας τους και είναι αυτός που είχε προσφέρει στους ιστορικούς της ΠΓΔΜ το ποσό του 1 εκατομμυρίου ευρώ αν του έφερναν έστω ένα έγγραφο που να αποδεικνύει την ύπαρξη μακεδονικού κράτους ή έθνους την περίοδο του Μεσαίωνα.

«Τα ιστορικά στοιχεία μάς λένε ότι το «μακεδονικό έθνος» δημιουργήθηκε τεχνητά από τους κομμουνιστές το 1944. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος που θα μπορούσε να αναχθεί στον Μέγα Αλέξανδρο, όπως ισχυρίζονται οι ιστορικοί της χώρας. Δεν μπορώ να απαγορεύσω σε κανέναν να αισθάνεται ‘Μακεδόνας’, διότι αυτό είναι δικαίωμα προσωπικής επιλογής, αλλά η Ιστορία μάς λέει κάτι άλλο» δηλώνει ο Μπ. Ντιμιτρόφ.

Κατά την παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης ο Μπ. Ντιμιτρόφ τόνισε πως η νέα κυβέρνηση θα φροντίσει για τους Βούλγαρους στην ΠΓΔΜ, ανάμεσα στα άλλα με την εκτύπωση βιβλίων και εφημερίδων, την παροχή υποτροφιών σε φοιτητές κ.ά. Μετά την υπόθεση της Μίτρεβα φέρεται να δήλωσε ότι ένας από τους τρεις λόγους που η Βουλγαρία μπορεί να αποσύρει τη στήριξη της ΠΓΔΜ για ένταξη στην Ε.Ε. είναι η συμπεριφορά της στους Βούλγαρους που κατοικούν σ’ αυτή.

Η Αθήνα παρακολουθεί, αλλά κρατά αποστάσεις

Με ενδιαφέρον αλλά από απόσταση παρακολουθεί η Αθήνα την αντιπαράθεση μεταξύ των Σκοπίων και της Σόφιας, που έρχεται να επιβεβαιώσει τα αδιέξοδα στα οποία μπορούν να οδηγήσουν οι τυφλοί εθνικισμοί.

Η επιδίωξη της σκοπιανής πλευράς να δημιουργήσει τεχνητή «μακεδονική» ταυτότητα με σαφή, έστω και συμβολική, παραπομπή στο ενιαίο του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας δεν στρέφεται μόνον εναντίον της Ελλάδας αλλά και εναντίον της Βουλγαρίας, η οποία δεν αναγνωρίζει «μακεδονική» ταυτότητα.

Η κυβερνητική αλλαγή στη Βουλγαρία που ανέδειξε δυνάμεις που φλερτάρουν με τον βουλγαρικό εθνικισμό, ήρθε σε δύσκολη για τη σκοπιανή ηγεσία συγκυρία.

Για τα Σκόπια, η αντιπαράθεση με τη Βουλγαρία δεν είναι η καλύτερη εξέλιξη καθώς ξαφνικά διαπιστώνουν ότι από τα ανατολικά σύνορα υπάρχει υπαρκτή βουλγαρική απειλή, από τα δυτικά διατηρείται πάντα ζωντανός ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός, ενώ και στον Βορρά υπάρχει το απειλητικό αλβανικό ριζοσπαστικοποιημένο στοιχείο της Νότιας Σερβίας.

Σε αυτό το ρευστό σκηνικό, μια λογική ηγεσία στα Σκόπια θα στρεφόταν προς την Ελλάδα ως το μοναδικό στήριγμα της σταθερότητας και ακεραιότητας της χώρας. Αλλά η παρέα του κ. Γκρούεφσκι δεν φαίνεται να ανήκει σε αυτήν την κατηγορία ηγεσιών.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=5200820

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ - Αμερικανική παρέμβαση υπέρ Τουρκίας

αναδημοσίευση από το egersis.blogspot.com


Προαναγγέλλονται υποχωρήσεις σε Αιγαίο,
γκρίζες ζώνες, Κυπριακό και Σκόπια!


Εκμεταλλευόμενη τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της Τουρκίας, η Ουάσινγκτον προέβη σε μια προσεκτικά σχεδιασμένη «επιθετική» διπλωματική κίνηση, επιδιώκοντας να αναλάβει ρόλο επιδιαιτητή σε ολόκληρο το φάσμα των ελληνοτουρκικών «διαφορών».

Εξαιτίας της «έκκλησης» της υπουργού Εξωτερικών, Ντόρας Μπακογιάννη, το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανέλαβαν από κοινού να καθησυχάσουν τους Ελληνες και παράλληλα να προωθήσουν ένα σχέδιο «μηδενικών προβλημάτων» στην Κύπρο και στο Αιγαίο, σε πλήρη αρμονία με το δόγμα του Αχμέτ Νταβούτογλου, υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας.

Με σειρά ευθέων παρεμβάσεων οι ΗΠΑ εισέρχονται δυναμικά, από την «κερκόπορτα» που τους άνοιξε το ΥΠΕΞ, και ταυτόχρονα δηλώνουν την υποστήριξή τους στα Σκόπια υιοθετώντας το ζήτημα της ταυτότητας του γειτονικού κρατιδίου…

Χρειάστηκαν δύο δημοσιεύματα σε εφημερίδες, πρώτα στην τουρκική «Zaman» και έπειτα (το σοβαρότερο) η συνέντευξη του Αμερικανού βοηθού υπουργού Εξωτερικών, Φίλιπ Γκόρντον, στην «Καθημερινή της Κυριακής», για να αποκαλυφθεί το νέο σκηνικό πίεσης (οι Αμερικανοί το αποδίδουν με την πιο εύηχη λέξη «συνεργασία») το οποίο οι ΗΠΑ ετοιμάζουν να υλοποιήσουν σε βάρος μας. Εκτός αυτών, έντονες ανησυχίες προκάλεσε και το δημοσίευμα του φύλλου της εφημερίδας «Βήμα της Κυριακής» της 5ης Ιουλίου που αναφέρεται σε ένα απόρρητο non paper (μη επίσημο έγγραφο το οποίο, ωστόσο, είναι της ίδιας σοβαρότητας) που, σύμφωνα με τους συντάκτες του σχετικού άρθρου, παραδόθηκε από τους Αμερικανούς στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Σε αυτό το έγγραφο οι ΗΠΑ καθιστούν σαφές ότι προωθούν τη «συνεργασία» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στη βάση της αμοιβαιότητας για την επίλυση των μεταξύ τους διαφορών. Στο κείμενο εμπεριέχεται η φράση «to review international documents», η οποία παραπέμπει στην ανασκόπηση των διεθνών συμφωνιών, υιοθετώντας απροκάλυπτα την ορολογία της Αγκυρας και την από δεκαετιών αναθεωρητική πολιτική της.

Πρόκειται για μια ευθεία, προσχεδιασμένη αμερικανική παρέμβαση με πεδίο εφαρμογής τα εθνικά θέματα (Αιγαίο, Κύπρος, Σκόπια), η οποία προαναγγέλλει την αποδοχή των εξ Αγκύρας επιβαλλόμενων νέων γεωστρατηγικών τετελεσμένων (Κύπρος, γκρίζες ζώνες) και του ιδεολογήματος του «μακεδονισμού», όλα αυτά σε μια συγκυρία δυσμενή για τη χώρα μας και σε πλήρη αναντιστοιχία με την εικόνα που προσπαθεί να περάσει στα ελληνικά ΜΜΕ η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη.

Οι Αμερικανοί έχουν λάβει συγκεκριμένες αποφάσεις, γνωρίζοντας την αδυναμία της Ελλάδας να αντιδράσει.

Το «σθένος» είναι άγνωστη λέξη στο επιτελείο της Ντόρας Μπακογιάννη, το οποίο προετοίμασε επί αρκετά χρόνια το έδαφος για την αποδοχή τετελεσμένων, με την ακολουθούμενη πολιτική «φινλανδοποίησης» του τόπου μας. Ολες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι το καλοκαίρι αναμένεται «θερμό» και το προσεχές φθινόπωρο οι εξελίξεις θα είναι γρήγορες.

Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον μιας νέας εποχής την οποία σηματοδοτεί το οριστικό κλείσιμο του κύκλου που άνοιξε με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923. Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη το «παράθυρο γεωπολιτικής ευκαιρίας» που της άνοιξε η κυβέρνηση Ομπάμα, σπεύδει να προωθήσει τα σχέδιά της, εξαργυρώνοντας σε βάρος μας γεωστρατηγικά κέρδη σε Αιγαίο και Κύπρο. Απομένει να δούμε την εξέλιξη των εξ Ατλαντικού προερχομένων στρατιωτικο-διπλωματικών πρωτοβουλιών και αν ο «μικρός ασθενής» των νοτίων Βαλκανίων θα μπορέσει (επιτέλους) να αντιδράσει.

Ας εξετάσουμε τα νέα δεδομένα με τη σειρά, αρχίζοντας από το δημοσίευμα της «Zaman», το οποίο εμφανίστηκε στην αγγλόφωνη ηλεκτρονική της διεύθυνση στο Διαδίκτυο (www.todayszaman.com) και υπογράφεται από την αρθρογράφο Λάλε Σαριιμπραχίμογλου με ημερομηνία 30 Ιουνίου. Επισημαίνεται ότι η συγκεκριμένη δημοσιογράφος είναι επίσης τακτική συνεργάτιδα της γνωστής αμερικανικής έκδοσης «Defense News», η οποία απηχεί ευθέως τις απόψεις του Πενταγώνου. Το δημοσίευμα έχει ως επικεφαλίδα την «υλοποίηση αμερικανικής πρωτοβουλίας με σκοπό την εξομάλυνση της έντασης στα ελληνοτουρκικά» και ουσιαστικά προαναγγέλλει την εμπλοκή των ΗΠΑ με σκοπό την επίλυση των «διαφορών» μεταξύ των δύο μελών του ΝΑΤΟ. Από την πρώτη κιόλας φράση αποκαλύπτεται ότι το Πεντάγωνο εργάζεται πάνω σε ένα σχέδιο για να εξομαλύνει τις μακρές ελληνοτουρκικές διαφορές («The US Pentagon has been working on a plan to ease long-standing disputes between NATO allies Greece and Turkey…»), με απώτερο στόχο την ενασχόλησή τους σε άλλες περιοχές κοινού ενδιαφέροντος όπως το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Το δημοσίευμα συνεχίζει (με δηλώσεις Αμερικανών επισήμων) υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα και η Τουρκία καταναλώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό της ενέργειας και του κεφαλαίου τους στις μεταξύ τους διαφορές (disputes), αντί να συνεργαστούν εποικοδομητικά σε άλλα «μέτωπα». Λόγω των εσωτερικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Τουρκία, εμποδίζεται να αναδειχθεί ως δημιουργικός εταίρος στο ΝΑΤΟ, ενώ υπάρχουν εμπόδια στην υποψηφιότητά της να καταστεί πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ). Η μη αναγνώριση της Κύπρου (που αναφέρεται παγίως όπως την αναφέρουν οι Τούρκοι, ως Greek Cyprus), αποτρέπει την είσοδο της νήσου στον οργανισμό PfP (Συνεργασία για την Ειρήνη).
Aκολούθως το δημοσίευμα αναφέρει ότι ορισμένοι κύκλοι με επιρροή παραπονούνται για την υπερβολική τουρκική εστίαση κατά της Ελλάδας, αντί της επιδίωξης για μεγαλύτερη συνεργασία με το ΝΑΤΟ, για την εμπέδωση κλίματος ειρήνης σε περιοχές όπως τα Βαλκάνια και το Αφγανιστάν. Αμερικανικές πηγές σημειώνουν ότι η Τουρκία δαπανά τεράστια ποσά για την άμυνα, ενισχύοντας τα σύνορά της στο Αιγαίο έναντι της Ελλάδας, η οποία αντιμετωπίζεται ως απειλή. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει πιο εποικοδομητική στάση στο ΝΑΤΟ, χρησιμοποιώντας αντίστοιχα τα κονδύλια της Αμυνας για κοινό σκοπό σε άλλες θερμές περιοχές.

Η Τουρκία προσδιορίζει τις αμυντικές της δαπάνες επίσημα σε ποσοστό κάτω του 2% επί του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), όμως νατοϊκές πηγές το ανεβάζουν σε 3,3-3,7% του ΑΕΠ. Στο ίδιο αποκαλυπτικό άρθρο αναφέρεται ότι οι δύο χώρες έχουν σειρά διαφορών πάνω σε ζητήματα που αφορούν το Αιγαίο (θαλάσσια και εναέρια σύνορα, κανόνες εναέριας κυκλοφορίας), παρά τις βελτιωμένες οικονομικές σχέσεις και τις ανταλλαγές επισκέψεων ανωτάτων αξιωματικών οι οποίες ξεκίνησαν το 2006. Ελληνικά και τουρκικά μαχητικά αλληλοαναχαιτίζονται και συχνά πραγματοποιούνται εικονικές αερομαχίες. Το νησί της Κύπρου (αναφέρεται υποτιμητικά ως …tiny Mediterranean island of Cyprus) συνεχίζει να αποτελεί θέμα που «δηλητηριάζει» τις σχέσεις των δύο χωρών. Η παραπάνω αμερικανική πρωτοβουλία ήλθε σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη στις 22 Ιουνίου διετύπωσε τις ανησυχίες της (Σύνοδος ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα) για τις πτήσεις μαχητικών στο Αιγαίο. Κατά το δημοσίευμα οι αερομαχίες γίνονται κυρίως λόγω των ελληνικών ισχυρισμών περί μεγαλύτερου εύρους των ορίων του εναέριου χώρου. Οι δύο χώρες (κατά τη συντάκτρια) συνομιλούν ακόμη χωρίς αποτέλεσμα για να επιλύσουν τα «βαθιά ριζωμένα» δικαιώματα κυριαρχίας που έχουν στο Αιγαίο!
Το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της «Zaman» καταλήγει στο ότι δεν έχει γίνει ακόμη σαφές τι είδους «οδικός χάρτης» θα χρησιμοποιηθεί από τις ΗΠΑ για τη μεσολάβηση με σκοπό τη μείωση της έντασης. Μια αμερικανική πηγή (σημειώνει η αρθρογράφος) είπε ότι η ιδέα της μεσολάβησης δεν έχει ακόμη ωριμάσει και η Ουάσιγκτον μελετά τις παραμέτρους ενός σχεδίου για να δει τι μπορούν να πράξουν οι δύο χώρες στον στρατιωτικό τομέα ώστε να μειωθεί η μεταξύ τους ένταση. Εφόσον προκύψει επίλυση, θα ανοίξει ο δρόμος στην Τουρκία για την ενίσχυση της υπερατλαντικής συνεργασίας και την ανάληψη γεφυροποιητικού ρόλου στη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής, κατά τις αμερικανικές πηγές.

Ωστόσο αναμένεται ότι οι ΗΠΑ θα ζητήσουν από την Ελλάδα και την Τουρκία να στρέψουν τις αμυντικές τους δαπάνες αλλού, π.χ. στις νατοϊκές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, και να μειώσουν αριθμητικά τις δυνάμεις που διατηρούν στο Αιγαίο! «Η ελληνοτουρκική διαφορά είναι πολύ ακριβή», δήλωσε Αμερικανός επίσημος, ενώ επισημαίνεται ότι όλες οι προηγούμενες προσπάθειες μεσολάβησης απέτυχαν.

Η Τουρκάλα αρθρογράφος, απηχώντας τις απόψεις του Πενταγώνου και τα συμφέροντα της χώρας της, προετοίμασε «επικοινωνιακά» το έδαφος για την αναμενόμενη αμερικανική πρωτοβουλία, η οποία αποκαλύπτει ότι το Πεντάγωνο επιθυμεί να παρέμβει τεχνικά, προφανώς προτείνοντας νέα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) και αναγνωρίζοντας έμμεσα τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο (τις οποίες δεν καταδικάζει και δεν απορρίπτει).

Εισάγει νέες ιδέες, π.χ. τη λήψη στρατιωτικών μέτρων για τη μείωση της έντασης και τη μείωση των δυνάμεων εκατέρωθεν του Αιγαίου. Εχοντας υπόψη την πορεία των ελληνοτουρκικών θεμάτων και τις «καλές υπηρεσίες» που παρέχουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, δεν δυσκολευόμαστε να διακρίνουμε ποιες θα είναι οι «προτάσεις συνεργασίας» που θα μας ανακοινωθούν. Από καιρό Αμερικανοί και Τούρκοι έχουν καταλήξει στη διαπίστωση ότι η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει την ουσιαστική ενίσχυση της Αεροπορίας της, επιλέγοντας τη διατήρηση μιας πλασματικής ισορροπίας. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση μεταβάλλεται ποιοτικά και ποσοτικά υπέρ της Τουρκικής Αεροπορίας, συνεπώς τα περιθώρια για ελληνική δυναμική αντίδραση έχουν στενέψει σημαντικά.

Παράλληλα η γενικότερη μείωση της αποτρεπτικής δύναμης των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, σηματοδοτεί την εξασθένηση της διαπραγματευτικής θέσης της Αθήνας έναντι των στρατιωτικών πιέσεων που ασκεί η Αγκυρα. Η Ουάσιγκτον αντιλαμβάνεται ότι η Αθήνα «κάτι θέλει να πει αλλά δεν τολμά, φοβούμενη το πολιτικό κόστος» και θέλει να τη διευκολύνει, ζητώντας παράλληλα από την Αγκυρα να περιορίσει την επιθετική της στάση στο Αιγαίο χωρίς να υποχωρήσει από τις πάγιες θέσεις της.

Η επιβεβαίωση για την αμέριστη υποστήριξη των τουρκικών θέσεων κατέστη ακόμη πιο σαφής με το επόμενο δημοσίευμα της 5ης Ιουλίου στην «Καθημερινή της Κυριακής». Ο Αμερικανός βοηθός υπουργός Εξωτερικών, Φίλιπ Γκόρντον, έδωσε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στον Αθανάσιο Ελλις, στην οποία επιβεβαιώνεται το δημοσίευμα της «Zaman» και αποσαφηνίζεται η πλήρης στήριξη της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ο Αμερικανός επίσημος που είναι υπεύθυνος για τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ευρώπη, χειριστής των θεμάτων τα οποία αφορούν μεταξύ άλλων και την Ελλάδα, ήταν επίσης ιδιαίτερα αποκαλυπτικός στο ζήτημα της Κύπρου αλλά και σε εκείνο των Σκοπίων, προαναγγέλλοντας τη διεύρυνση της «ατζέντας», η οποία εκτός από το όνομα θα περιλαμβάνει και την ταυτότητα.

Ειδικότερα όσον αφορά τις παραβιάσεις των τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο, δεν τις καταδικάζει, ούτε προχωρεί σε κάποια δήλωση που να στιγματίζει την επιθετική τουρκική τακτική. Περιγράφει την κατάσταση ως «ενοχλητική» για τις ΗΠΑ, λέγοντας ότι οι υπερπτήσεις είναι «κάτι που δεν χρειαζόμαστε». Ωστόσο υιοθετεί άμεσα την πολιτική της Αγκυρας ζητώντας (και εξισώνοντας τον θύτη με το θύμα) και από τις δύο χώρες να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και να κάνουν πίσω! Ουσιαστικά θεωρεί ότι υπάρχει πρόβλημα και προκειμένου να μη συμβεί κάποιο ατύχημα και τα δύο μέρη πρέπει να υποχωρήσουν! Ενώ θα έπρεπε να στηλιτευθεί η πολιτική της Αγκυρας στο Αιγαίο, παρουσιάζεται προσεκτικά ως δεδομένη, ως μια καθημερινή πραγματικότητα, οι δε ΗΠΑ παρεμβαίνουν πυροσβεστικά για να αποφευχθεί μια όξυνση. Ο Αμερικανός επίσημος επιβεβαιώνει την αμερικανική εμπλοκή («έχουμε ήδη παρέμβει»), χωρίς να αναφερθεί σε λεπτομέρειες.

Οι «γκρίζες ζώνες» ήλθαν για να μείνουν με την έγκριση των ΗΠΑ με βάση το δόγμα Νταβούτογλου περί «μηδενικών προβλημάτων»: η Ελλάδα και η Τουρκία θα επιλύσουν τις διαφορές τους με απευθείας συνομιλίες.

Συμπερασματικά, η πολύχρονη αξιοποίηση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (βλ. Τουρκική Αεροπορία) ως εργαλείων άσκησης εξωτερικής πολιτικής, ανέτρεψε την ισορροπία δυνάμεων και σήμερα σύρει το πιο αδύναμο κράτος σε διαπραγματεύσεις, με τη φιλική παραίνεση μιας ισχυρότερης δύναμης.

Ας μη λησμονούμε ότι ο χώρος του Αιγαίου βρισκόταν από το 1913 στο επίκεντρο της πολιτικής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία δεν είχε αποδεχθεί τα τετελεσμένα του Α’ Βαλκανικού Πολέμου όσον αφορά την απελευθέρωση των νησιών από την Ελλάδα. Κατά το διάστημα 1913-1914 οι Οθωμανοί όχι μόνο αρνήθηκαν να παραδώσουν τα νησιά αλλά απαίτησαν να διατηρήσουν την επικυριαρχία τους και σε ορισμένα από αυτά (Λήμνος, Λέσβος) να τοποθετήσουν και φρουρές! Παρά τη μετριοπαθή στάση του Ελευθερίου Βενιζέλου, η Κωνσταντινούπολη απείλησε την Αθήνα ακόμη και με πόλεμο. Τότε έγινε και η «φιλική παραίνεση» του κάϊζερ Γουλιέλμου προς την Ελλάδα, ο οποίος συνέστησε στα δύο εμπλεκόμενα μέρη να ξεκινήσουν απευθείας διαπραγματεύσεις για να επιλύσουν τις διαφορές τους! Η Ιστορία λοιπόν επαναλαμβάνεται.

Τότε η Ελλάδα ζήτησε τη βοήθεια των ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών για ένα ζήτημα που είχε κριθεί επί του πεδίου της μάχης και η Οθωμανική Αυτοκρατορία αρνείτο να αποδεχθεί.

Σήμερα η «γεωπολιτική αυτοπεποίθηση» που έχει αποκτήσει η Τουρκία, την οδηγεί σε αναθεωρητικές διπλωματικές συμπεριφορές. Εκμεταλλευόμενη την υπάρχουσα κατάσταση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και πριν ολοκληρωθεί η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, σπεύδει να οδηγήσει την Ελλάδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με αρωγό και ενορχηστρωτή τις ΗΠΑ!

Σε ένα προφητικό άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 25 Ιουνίου 2006, ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης (τότε πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αμυντικών Αναλύσεων) είχε προειδοποιήσει: «... Η Ελλάδα δεν πρέπει να βιαστεί να λάβει δεσμευτικές για τα εθνικά συμφέροντά της αποφάσεις στα μεταπροσεχή 5-7 έτη. Το γράφω ανελλιπώς urbi et orbi (σ.σ. παντού) και το συνδέω και με τον διάλογο για την «επιστροφή στη Χάγη» η οποία, εάν γίνει, θα πρέπει να προετοιμαστεί με κάθε σοβαρότητα και ευθύνη σε επίπεδο συνυποσχετικού. Η νέα ισορροπία η οποία θα προκύψει μετά την υψηλή γεωστρατηγική κινητικότητα της περιοχής θα ευνοεί την Ελλάδα. Πρέπει να αναμένουμε τη νέα ισορροπία και μετά να προβούμε σε δεσμευτικές αποφάσεις. Προσοχή. Η ανωτέρω περιγραφείσα κινητικότητα για όσο χρόνο υφίσταται, δεν πρέπει να συμπεριλάβει στις περιδινήσεις της τη χώρα μας».

Η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν έλαβε υπόψη της την προειδοποίηση του Ι. Μάζη, όπως αγνόησε και όσα είχε γράψει για τον τότε σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν και σημερινό υπουργό Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου. Βρισκόμαστε ενώπιον της υλοποίησης των κύριων παραμέτρων της πολιτικής του νεο-οθωμανισμού, όπως γράψαμε κατ’ αποκλειστικότητα στο τεύχος 77 του περιοδικού «Αμυντική Επιθεώρηση» και το χειρότερο από όλα είναι ότι τα Υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Αμυνας κωφεύουν, αρνούμενα να αποδεχθούν τα νέα δεδομένα! Πρόκειται άραγε για εθελοτυφλία ή για ανικανότητα;

Για την Κύπρο ο Φ. Γκόρντον δηλώνει ξεκάθαρα ότι «κάθε σχέδιο λύσης του Κυπριακού θα περιλαμβάνει μείωση των τουρκικών δυνάμεων», επιβεβαιώνοντας όσα γνωρίζαμε και γράφαμε και πέραν αυτών για την πεμπτουσία του δόγματος του Α. Νταβούτογλου για τη μεγαλόνησο. «Προφανώς, κάποια από τα εμπλεκόμενα μέρη τον θεωρούν δύναμη κατοχής. Η Τουρκία τον βλέπει ως στρατιωτική παρουσία στο νησί. Μπορούμε να συζητούμε για πάντα πώς θέλουμε να τον αποκαλούμε αλλά πιστεύω ότι θα ήταν καλό να μειωθούν οι δυνάμεις στο νησί», λέει αναφερόμενος στα στρατεύματα κατοχής και εξανεμίζοντας τις όποιες αμφιβολίες μας…

Η επόμενη αποκάλυψη αφορά το μέτωπο των Σκοπίων. Ο Αμερικανός επίσημος δηλώνει: «Πέρα από το όνομα υπάρχουν και άλλες πτυχές του ζητήματος, όπως η ταυτότητα και το εύρος χρήσης. Θα είναι μια πολυδιάστατη συμφωνία, εάν φθάσουμε σε συμφωνία. Δεν μπορεί κανείς να επικεντρωθεί μόνο σε ένα στοιχείο…..Δεν πρόκειται να είναι μια συμφωνία για το όνομα. Χωρίς αμφιβολία, το πακέτο θα είναι ευρύτερο από το όνομα».

Ετσι καταρρέει ακόμη μια παράμετρος της «υπερήφανης εξωτερικής πολιτικής» η οποία λόγω μεγαλοψυχίας (ανεξάρτητης από τη μάχη για την προάσπιση μειζόνων εθνικών συμφερόντων) επέτρεψε την προσγείωση αεροσκάφους με το όνομα και τα διακριτικά της ψευδομακεδονίας στην Κέρκυρα.

Οι ΗΠΑ απεκάλυψαν επιτέλους πλήρως την πρόθεσή τους να πλήξουν τον ελληνισμό στο σημαντικότερο τμήμα του, την ιστορία του. Συζητούμε και για την ταυτότητα των ψευδομακεδόνων, ως αποτέλεσμα μιας ακόμα άτακτης υποχώρησης της Ελλάδας; Επειδή πρόκειται για ωμή ψυχολογική βία, θα περιμένουμε με ενδιαφέρον τις επίσημες ελληνικές αντιδράσεις. Η τακτική του στρουθοκαμηλισμού κάποια στιγμή φθάνει στο τέλος της, όταν το έδαφος χάνεται κάτω από τα πόδια σου…

Η αμερικανική πολιτικο-διπλωματική παρέμβαση, όποτε εκδηλωθεί επίσημα και λάβει την απαραίτητη δημοσιότητα, είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε μια βάση διαπραγμάτευσης η οποία θα εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά σχέδια και τις νέες γεωστρατηγικές πραγματικότητες τις οποίες η Ουάσινγκτον θέλει να επιβάλει στην περιοχή Βαλκανίων-Αιγαίου-Κύπρου. Ο βασικός άξονας της αμερικανικής «πρωτοβουλίας» θα είναι η διαμόρφωση ενός τόξου εντός του οποίου θα έχει θεμελιωθεί ένα νέο «οικοδόμημα ασφαλείας» που θα περιορίζει δραστικά τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα του ελληνισμού (Ελλάδα και Κύπρος), είτε συρρικνώνοντας (Αιγαίο) είτε εξαφανίζοντάς τα (Κύπρος).

Το αμερικανο-τουρκικής έμπνευσης οικοδόμημα θα έχει ως σκοπό να αφαιρέσει από την Ελλάδα το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων, να περιορίσει το εύρος του εθνικού εναερίου χώρου και να οδηγήσει στην αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου.

Αργότερα θα ακολουθήσει η συνδιαχείριση στο Αιγαίο και η ευρύτερη φινλανδοποίηση της Ελλάδας. Η Κύπρος θα έχει απολέσει το γεωστρατηγικό της πλεονέκτημα για τον ελληνισμό, αφού θα έχει τεθεί υπό τη μόνιμη ομηρία της Τουρκίας με τη συγκατάθεση της Αθήνας στο επερχόμενο σχέδιο λύσης. Οσον αφορά τα Σκόπια, πιθανή αποδοχή του ιδεολογήματος του «μακεδονισμού» θα οδηγήσει σε καταστροφή τέτοιας έκτασης που θα αποτελέσει την αρχή του τέλους του ελληνισμού.

Σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήσουμε να περάσουν αυτά τα σχέδια και οι πρωτοβουλίες, με οποιοδήποτε κόστος. Ακόμη και αν τα περιθώρια είναι στενά, μπορούμε να κινηθούμε στη διπλωματική σκακιέρα με τέτοιο τρόπο ώστε ο υπερατλαντικός υπερ-υπολογιστής, που μετρά σε πόσες κινήσεις θα φωνάξει «ματ» σηματοδοτώντας το τέλος του παιγνιδιού, να αντιληφθεί ότι υπάρχει και η έννοια της θυσίας…

Ι. Θεοδωράτος
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ
ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ

Σάββατο 8 Αυγούστου 2009

Κύπρος- Σε ομαδικό τάφο βρέθηκαν τα λείψανα πέντε Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων της τουρκικής εισβολής.

του ανταποκριτή μας Α. Βικέτου
http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=6979

Τα λείψανα πέντε Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, τους οποίους κατά τη στιγμή της αιχμαλωσίας τους φωτογράφισε Τούρκος δημοσιογράφος , βρέθηκαν στις εκταφές ,που διενεργεί η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων (ΔΕΑ), στο κατεχόμενο χωριό Τζιάος και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA.

Οι πέντε Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι, Κορέλης Αντωνάκης του Μιχαήλ, Νικολάου Πανίκος του Χρυσοστόμου, Σκορδής Χριστόφορος του Γεωργίου, Παπαγιάννης Ιωάννης του Χαραλάμπους και Χατχηκυριάκος Ιωάννης του Χαραλάμπους, οι οποίοι υπηρετούσαν στο 398 Τάγμα Πεζικού, φαίνονται στη φωτογραφία γονατιστοί με τα χέρια πίσω από το κεφάλι περικυκλωμένοι από Τούρκους στρατιώτες.

H φωτογραφία-ντοκουμέντο με τους πέντε Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους, οι οποίοι είχαν συλληφθεί στις 14 Αυγούστου 1974, δημοσιεύτηκε πολλές φορές στον κυπριακό και διεθνή τύπο. Δύο μέρες μετά τη σύλληψη των πέντε συνελλήφθη από την Εθνική Φρουρά ο Τούρκος δημοσιογράφος Ερκίν Κονούσκεβερ, στην κατοχή του οποίου βρέθηκε το φωτογραφικό υλικό. Ο Κονούσκεβερ δημοσίευσε αργότερα τις φωτογραφίες στην τουρκική εφημερίδα "Μιλιέτ".

Ο βοηθός του εκπροσώπου της Ελληνοκυπριακής πλευράς στην ΔΕΑ, Ξενοφών Καλλής, δήλωσε ότι για την ταυτοποίηση των λειψάνων ενημερώθηκαν οι οικογένειες των πέντε. Ο κ. Καλλής ανέφερε ότι στον ίδιο ομαδικό τάφο βρέθηκαν τα λείψανα ακόμη 14 προσώπων, αλλά αυτά δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί.



Ο πρόεδρος της Παγκύπριας Επιτροπής Συγγενών Αδηλώτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων Νίκος Θεοδοσίου σε δηλώσεις στο ΡΙΚ τόνισε ότι "τώρα είναι αποδεδειγμένο πλέον ότι οι Τούρκοι εκτελούσαν αιχμαλώτους πολέμου".

Έχουμε τελικά αληθινή δημοκρατία στην Ελλάδα ;

Αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο ώστε και εγώ μέσω αυτού το blog να εκφράσω τις όποιες σκέψεις μου ώστε να απαντήσω στο ερώτημα που έχω βάλει σαν επικεφαλίδα και έχει θέμα στο εάν τελικά υπάρχει αληθινή δημοκρατία σήμερα στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης.

Ας δούμε όμως τι σημαίνει Δημοκρατία....

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009

Συζητάμε στο κενό...σε ότι αφορά την ονοματοδοσία της FYROM

Του Μιχαήλ Χρυσανθόπουλου, καθηγητή ιστορικού, δημοσιογράφου SBS Αυστραλίας

Η επανάληψη της θέσεως του Νίκολα Γκρούεφσκι και της κυβέρνησής του, του VMRO-DPMNE, περί διπλής ονομασίας θα βγάλει μερικούς από τον αφελή ύπνο τους ότι αρχίζει να επικρατεί κάποιας μορφής ελαστικότητα στους ηγετικούς κύκλους της γειτονικής χώρας σχετικά με το όνομα.

Το κίνημα της “Ιλλυρίδος” με τη συμμετοχή των αλβανικών κομμάτων, ακόμη και του DUI, που στηρίζει την κυβέρνηση (αν και ο Γκρούεφσκι με μια κίνηση ματ έδωσε πέντε σημαντικές θέσεις-κλειδιά σε αλβανούς του DUI στο υπουργείο Εσωτερικών, για να διασπάσει τις κινήσεις των Αλβανών στο εσωτερικό της δημοκρατίας), τονίζει αυτό που είναι κοινό μυστικό: την αποφασιστικότητα των Αλβανών να διεκδικήσουν αυτά που δεν κατάφεραν το 2001 με τη συμφωνία-πλαίσιο της Αχρίδας. Στην περίπτωση της γειτονικής χώρας η κατάσταση είναι διαφορετική. Απουσιάζει η πολυτέλεια της ένταξης των σχέσεών της με την Ελλάδα σε μια στρατηγική λογική, ενώ δεν υπάρχει και η δυνατότητα χάραξης μιας εθνικής στρατηγικής εάν προηγουμένως δεν προσδιοριστούν με επάρκεια η θέση, ο ρόλος, η ταυτότητα και ο χαρακτήρας αυτού του κράτους στα Βαλκάνια, κάτι που τελικά προσδιορίζεται από τις σχέσεις του με την Ελλάδα.

“ERGA OMNES”
Το ολέθριο του αποχωρισμού του εθνικού όρου Έλλην από τον όρο Μακεδών, η γεωγραφική οριοθέτηση της Μακεδονίας με βάση τα οθωμανικά διοικητικά όρια, η πλήρης εγκατάλειψη της μακεδονικής (ελληνικής) μειονότητας στις προαιώνιες εστίες του ελληνισμού του Μοναστηρίου, Κρουσόβου, Στρώμνιτσας, Γευγελής, Αχρίδας, η συστηματική καταστροφή του ελληνικού (αρχαίου, μεσαιωνικού και νεώτερου) πολιτισμού στην ευρύτερη περιοχή Πελαγονίας και όχι μόνο έχουν οδηγήσει την Ελλάδα σε σχιζοφρενικές αντιδράσεις και εκτιμήσεις περί γεωγραφικών προσδιορισμών “erga omnes”, αυτοκτονικές λύσεις, ανιστόρητες και επικίνδυνες και φαιδρές αυτοένδοιας, αυτοαναίρεσης της εθνικής ταυτότητας των Ελλήνων της Μακεδονίας ή καλύτερα των Μακεδόνων που έδωσαν εκατόμβες αίματος για τη μακεδονική γη και την ελευθερία της, για να τους αμφισβητείται τώρα η ταυτότητά τους, σαν να είναι αυτοί οι κλέφτες της ιστορίας και του μακεδονικού πολιτισμού από τις σλαβικές μεταμορφώσεις διεκδικήσεις, καθώς βιώνουμε τη σύγχρονη φάση του βουλγαρικού διεκδικητισμού, που αλλάζει πρόσωπα ανάλογα με τις ιστορικές συγκυρίες ελέω των Μεγάλων Δυνάμεων, της διεθνούς διπλωματίας και τώρα του ενεργειακού πλήγματος με τα αλληλοσυμφέροντα των κολοσσών του φυσικού αερίου, των αγωγών και του μαύρου χρυσού. Τα καλύτερα παιδιά της Σόφιας ζουν σήμερα το όνειρο της αυτονομίας (το αιώνιο όνειρο που κορυφώθηκε από το Ίλιντεν το 1903 στο δημοψήφισμα του 1991, σύμφωνα με την ιστοριογραφία της γειτονικής χώρας) με το απώτερο σχέδιο της “Μεγάλης Μακεδονίας”, για την αποκατάστασή της στα εθνολογικά, εθνογραφικά και γεωγραφικά της σύνορα ελέω VMRO-DPMNE!

ΤΟ ΟΝΟΜΑ “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ”
Το όνομα “Μακεδονία” δεν είναι μόνο θέμα εθνικού προσδιορισμού ούτε μόνο θέμα αλυτρωτισμού. Είναι κυρίως θέμα μελλοντικής εξέλιξης του συγκεκριμένου κράτους, της ίδιας της επιβίωσης της φιλοσοφίας, βάσει της οποίας αυτό το κράτος συγκροτήθηκε. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ Σλάβων και Αλβανών το 2001 είδαν το φως της δημοσιότητας στον τύπο της γειτονικής χώρας ορισμένες περίεργες προτάσεις περί συμμετοχής των Σλάβων σε διαπραγματεύσεις για το διαμελισμό του κράτους. Το τμήμα με συμπαγείς πληθυσμούς αλβανικής εθνότητας θα παραχωρούνταν στην Αλβανία και σε αντάλλαγμα οι Σλάβοι θα έπαιρναν τμήματα της ελληνικής επικράτειας, συγκεκριμένα τη Δυτική και τμήμα της Κεντρικής Μακεδονίας. Για να είναι όμως δυνατή μια τέτοια εξέλιξη, θα πρέπει να κατοχυρωθεί και αναγνωριστεί όχι μόνο το όνομα Μακεδονία αλλά και η γεωγραφική οντότητα Μακεδονία και η ιστορική κληρονομιά και συνέχεια της ιστορίας της από τους Σκοπιανούς.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι τα Σκόπια ανακινούν θέματα εθνότητας, γλώσσας κτλ., όλα εκείνα τα οποία αποτελούν διακριτικά γνωρίσματα ενός λαού διαφορετικού από τους γείτονές του. Η ανακίνηση αυτών των ζητημάτων είναι φαινομενικά περιττή, αφού ήδη υπάρχει ο αυτοπροσδιορισμός από τους γείτονες. Αυτό που επιζητούν είναι η διεθνής αναγνώριση του δικαιώματος της χρήσης των όρων αυτών και παράλληλα η παραίτηση χρήσης τους από κάθε άλλη γειτονική χώρα και κυρίως από την Ελλάδα. Είναι πραγματικά μνημείο απύθμενου θράσους και υποκρισίας το κράτος που εγκαλεί την Ελλάδα ότι δεν επιτρέπει στους κατοίκους της να αυτοπροσδιορίζονται όπως θέλουν να επιζητεί την απαγόρευση σε 3.000.000 Ελλήνων, οι οποίοι ζουν στη Μακεδονία, να προσδιορίζονται ως Μακεδόνες!


“Δεν είμαστε στο παρά πέντε αλλά στο και είκοσι”
Αντί η Ελλάδα να συζητά στο κενό, να παρακαλά ως ένοχη μια λύση κοινά αποδεκτή, ακρωτηριάζοντας την ιστορία της, την ταυτότητά της για τις επόμενες γενεές, θα πρέπει να τονίσει αυτή την επιδίωξη της γειτονικής χώρας, την ουσία του ζητήματος, την κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Μακεδόνων της γειτονικής χώρας (των πραγματικών Μακεδόνων), την καταστροφή του πολιτισμού της σε περιοχές της γείτονος και προπάντων τον άκρατο διεκδικητισμό των Σκοπίων σε ελληνικά εδάφη, δηλαδή την απροκάλυπτη αλλαγή συνόρων με την άκρατη αρχαιολατρεία του Γκρούεφσκι και όχι μόνο. Τον απέναντί μας δεν τον υποτιμούμε γιατί εργάζεται υπόγεια, δεν τον υπερεκτιμούμε γιατί έχουμε φοβικά σύνδρομα του τύπου “Μεγάλη Αλβανία”, “Μεγάλη Βουλγαρία” (δεν γνωρίζουμε τι είναι το συμφερότερο), αλλά τον γνωρίζουμε, τον αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά. Δεν είμαστε στο παρά πέντε πλέον, αλλά στο και είκοσι!


Αυγ 02, 2009
αναδημοσίευση από την εφημερίδα Μακεδονία

Αντώνης Φωστηρίδης (Αντών Τσαούς)

Κέλμε Πούλγκαρ κέλμε πενίμ ιστουμέ
Αντών-τσαους τερλέρ πενίμ ισμιμέ
κέλμε Πούλγκαρ πουσμάν όλουρσουν
ουρούμ τσετελερινέ κουρπάν όλουρσουν


Βούλγαροι μην έρχεστε μην έρχεστε πάνω μου
Αντών-τσαους είναι το όνομα μου
Βούλγαροι μην έρχεστε γιατί πικρά θα μετανιώστε
Στους Ρωμιούς αντάρτες θα γίνετε πρόβατα για σφαγή
(ποντιακό τραγούδι στα τουρκικά για τον Αντώνη Φωστηρίδη)


Ο Αντώνης Κυριάκου Φωστηρίδης γεννήθηκε στο Ερουκλί  Μπάφρας του Πόντου το 1912 και ήταν κάτοικος Κρηνίδων Καβάλας όπου εργαζόταν ως αγροφύλακας. Στον στρατό υπηρέτησε ως λοχίας και γι' αυτό πήρε το προσωνύμιο Τσαούς με το οποίο και ήταν κυρίως γνωστός. Ο πατέρας του, Κυριάκος, ήταν αντάρτης στον Πόντο το διάστημα 1916-1922. Το πιθανότερο είναι πως ο Φωστηρίδης εγκατέλειψε τις Κρηνίδες για να βγει στο βουνό το φθινόπωρο του 1942 καταδιωκόμενος από τις βουλγαρικές Αρχές με την κατηγορία της δολοφονίας της συζύγου του. Επειδή η φήμη αυτή είναι διαδομένη στην αριστερά θα μπορούσε να θεω­ρηθεί ως συκοφαντία των πολιτικών του αντιπάλων και δεν θα άξιζε ιδιαίτερης προσοχής καθώς η πλευρά αυτή προφανώς θέλει να μειώσει τα κίνητρα εξόδου του αρχηγού των ε­θνικιστών ανταρτών στην περιοχή στο αντάρτικο, αφού τον θεωρεί κοινό εγκληματία. Από την πλευρά της δεξιάς το γεγονός αποσιωπάται πλήρως, αφήνεται δε να εννοηθεί ότι ο Φωστηρίδης διωκόταν από τις βουλγαρικές αρχές για την αντιστασιακή του δραστηριότητα η οποία όμως, το 1942, δεν είναι τέτοια που να δικαιολογεί την καταδίκη του από στρατοδι­κείο ερήμην στις 7.11.1942 (Φωνή των αγωνιστών Νοέμβριος 1984: αρ. φ. 178). Σχετικά με την κατηγορία για το φόνο της γυναίκας του, τα στοιχεία που υπάρχουν δείχνουν ότι α­ποτελεί πραγματικό γεγονός, οπότε πρόκειται μάλλον για κοινό μυστικό. Το γεγονός της ποινικής δίωξης του Αντώνη Φωστηρίδη για το φόνο της γυναίκας του επιβεβαίωσε και ο Βούλγαρος ιστορικός Ντασκαλώφ που έχει μελετήσει τα σχετικά βουλγαρικά αρχεία ( προσωπική επικοινωνία του ιστορικού Τάσου Χατζηαναστασίου με τον βούλγαρο ιστορικό, Σόφια 17.9.1992). Σε καμία περίπτωση, ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν μπορεί να μειώσει την προσφορά του Φωστηρίδη στην Εθνική Αντίσταση. Πρέπει εξάλλου να συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι σε μια τόσο βίαιη υπόθεση όπως ο ανταρτοπόλεμος, ανα­δεικνύονται σε ηγετικές φυσιογνωμίες συνήθως αυτοί που μπορούν να ασκήσουν βία με τον πιο αποφασιστικό και αποτελεσματικό τρόπο.

Σύντομα ο Φωστηρίδης αναδείχθηκε....

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009