Ο Ατάνας Παρίσης νέος ηγέτης στο εθνικιστικό κόμμα Ουράνιο Τόξο

Βέβαια το θέμα είναι παλιό και το πρωτοείπε το μακεδονικό blog "Το Μακεδονικό Ζήτημα Σήμερα" .
Εγώ απλά βάζω την φωτογραφία του Ατάνας με φόντο την σημαία της Βεργίνας (Σλαβομακεδονική version) για να σας δείξω ότι μπροστά του, ο πρώην Πάβλε Φιλιποφ Βοσκόπουλος είναι μαθητούδι στην ιδεολογία του Σλαβομακεδονισμού. Καλό βέβαια αυτό, ώστε να σταματήσουν και τα νεωτερίστικα παραμύθια που μας πούλαγε ο Φιλίποφ ότι τα έθνη ανακαλύφθησαν το 18ο αιώνα και μετά.
Ο νέος πρόεδρος του ΟΤ σαφέστατα μας δείχνει πόσο πιστεύει στην θεωρία του ψευδομακεδονισμού μιας και η σημαία της Βεργίνας είναι δίπλα του.

Λεηλασία Φρονημάτων, Το Μακεδονικό Ζήτημα κατά την Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο στη Δυτική Μακεδονία (1941-1949)

του Ιωάννη Κολιόπουλου.
Εκδότης: Βάνιας


Ένα από τα πιο πολύτιμα βιβλία της Ελληνική Ιστοριογραφίας και αφορά την ταραγμένη ιστορία της δεκαετίας του 40 είναι του Μακεδόνα ιστορικού Ιωάννη Κολιόπουλου. Το έργο αυτό είναι δίτομο και εξετάζει τα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στην Δυτική Μακεδονία με επίκεντρο τους Σλαβομακεδόνες αλλά και όχι μόνο. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε ένα απόσπασμα από τον πρόλογο του 2ου τόμου.

.....................Θύμα τέλος τής ίδιας πολιτικής όρθοφροσύνης υπήρξε και ή συ­στηματική διερεύνηση τοϋ ρόλου πού έπαιξαν στόν Εμφύλιο Πόλεμο οί ίδιοι οί Σλαβομακεδόνες τής Ελλάδος, μέ συνέπεια νά άσχολοϋνται μέ τό θέμα αυτό αποκλειστικά σχεδόν ανθρωπολόγοι και δημοσιογράφοι μέ εκπληκτικές επιδόσεις στήν εκμετάλλευση τής ευαισθησίας μιας κοινής γνώμης πού χρειάζεται κάθε τόσο 'θύματα γιά νά συγκινείται. Άπό τά διαθέσιμα στοιχεία δέν είναι δυνατό νά παρουσιασθή ακόμη μιά ολοκλη­ρωμένη εικόνα τοϋ ρόλου τους στήν εμφύλια διαμάχη τής πιό τραγικής δεκαετίας τής Νεωτέρας Ελλάδος. Πολλές δέ ψηφίδες τής εικόνας αυτής ίσως νά μή τοποθετηθούν παρά μόνο άπό τις επόμενες γενιές, οί όποιες θά έχουν ίσως λιγότερες αναστολές άπό τήν παρούσα στήν αναψηλάφη­ση τοϋ ιστορικού παρελθόντος. Επιτρέπουν, ωστόσο, τά στοιχεία αυτά μιά πρώτη, κάπως διστακτική, 'επίσκεψη στους Σλαβομακεδόνες τής δεκαετίας τοϋ 1940, και άπό μιά τέτοια επίσκεψη αποκομίζει κανείς τήν εντύπωση on οί Σλαβομακεδόνες ήσαν και θύματα και θύτες, θύτες όσο και θύματα, μέ τήν απαραίτητη διευκρίνηση ότι πολλά ήσαν τά θύματα και λίγοι οί θύτες.

ΟΊ Σλαβομακεδόνες της περιοχής πού εξετάζεται σ' ετούτη τή μελέτη, εισήλθαν στήν ταραγμένη αυτή δεκαετία μέ ορισμένες 'δουλεϊες'. Ή έπιπολάζουσα βουλγαροφιλία στους σλαβομακεδονικούς θυλάκους αυτής τής περιοχής άναπαρήγε και κατά καιρούς επέτεινε τήν καχυποψία τών κρατικών αρχών, οί δέ επαφές πολλών έξ αυτών με βουλγαρομακεδονικούς άλυτρωτικούς κύκλους ενίσχυε τή γενικότερη έλ­λειψη εμπιστοσύνης στό "σλαβόφωνο στοιχεΤο'.

Τή θέση τών Σλαβομα­κεδόνων τής Ελλάδος επιδείνωσε ή υιοθεσία τους άπό τήν Κομμουνιστι­κή Διεθνή και τό ΚΚΕ, ώς χωριστής εθνικής κοινότητας πού θά έπρεπε νά σχηματίσει, άπό κοινοΰ μέ τά άλλα δύο τμήματα τής ίδιας κοινότη­τας, τό γιουγκοσλαβικό και τό βουλγαρικό, μιά "ενιαία και ανεξάρτητη" Μακεδονία.

Ή έπιπολάζουσα βουλγαροφιλία και ή διείσδυση τοϋ κομμουνισμού δημιούργησαν τούς απαραίτητους διωχθέντες κατά τή διάρκεια τής Δι­κτατορίας τοϋ Μεταξά, γιά νά ένισχυθή ή διάχυτη εντύπωση ότι οί Σλαβομακεδόνες αποτελούσαν μειονότητα ύπό διωγμόν. Οί διώξεις Σλα­βομακεδόνων Κομμουνιστών, γιά τά κομμουνιστικά τους φρονήματα μάλλον παρά γιά τήν πιθανή καταγωγή τους, και ή σκαιά συμπεριφορά ορισμέ­νων κρατικών οργάνων απέναντι στήν έμμονη πολλών Σλαβομακεδόνων νά χρησιμοποιούν τή γλώσσα τους εις πείσμα τών αρχών, έγιναν τά 'δεινά' τών Σλαβομακεδόνων, τά όποια έσπευσαν νά εκμεταλλευθούν κατά τήν περίοδο πού ακολούθησε κάθε λογής αυτόκλητοι προστάτες τους.

Ή αναμενόμενη δυσαρέσκεια μερίδας τών Σλαβομακεδόνων άπό τις δικαιο­λογημένες ή αδικαιολόγητες διώξεις έδωσαν τή δυνατότητα στις αρχές κατοχής, άπό τό 1941 και εξής, νά δημιουργήσουν ρήγματα στή συνοχή τοϋ πληθυσμού τής περιοχής.

Λίγοι στήν άρχή, περισσότεροι όσο περνού­σε ό καιρός, μερικές χιλιάδες Σλαβομακεδόνες ώς τό τέλος τής Κατοχής εκτέθηκαν απέναντι στους άλλους "Ελληνες δεχθέντες νά δηλώσουν βουλ­γαρική ταυτότητα και νά συνεργασθούν μέ τούς κατακτητές, περί δέ τούς 2.000 όπλίσθηκαν άπό τούς Ιταλούς τό 1943 και κατόπιν άπό τούς Γερμανούς εναντίον τοϋ ΕΛΑΣ και σχημάτισαν ένα είδος πολιτο-φυλακής, τούς Κομιτατζήδες. Οί Σλαβομακεδόνες αυτοί ήσαν ώς επί τό πλείστον καιροσκόποι και τυχοδιώκτες, άλλά εξέθεσαν τό σύνολο τών Σλαβομακεδόνων στά μάτια τών άλλων Ελλήνων. ........................................

Πάλι απειλές για την ζωή μου ρε καλόπαιδα του maknews ?

Αλήθεια οι Σλαβομακεδονιστές όπως ο Abecedar και η Vodenka τι γνώμη έχουν για το νέο παραλήρημα του συμπατριώτη τους ?

Ειδικά όταν κάποιος από αυτούς είναι και μέλος γνωστού διεθνίστικου πολιτικού κόμματος που ΔΗΘΕΝ μάχεται για ανθρώπινα δικαιώματα.

Φυσικά δεν περιμένω κάτι διαφορετικό από τον Lubi Uzunovski που στο παρελθόν έχει απειλήσει την ζωή των Ελλήνων της διασποράς με παρόμοιο τρόπο.

Αγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Γαυγάμηλα θα φτιάξει η Ελλάδα. Με αυτό της Αθήνας όμως τι γίνεται ?

Σύμφωνα με την Ναυτεμπορική η Ελληνίδα ΥΠΕΞ κ.Μπακογιάννη υποσχέθηκε ότι η χώρα μας θα συνδράμει το Ιράκ στην ανόρθωση των μουσείων της χώρας και στην ανέγερση αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Γαυγάμηλα.

Πολύ καλή κίνηση από την ΥΠΕΞ , αλλά όμως

αλήθεια τι γίνεται με το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου το οποίο είναι έτοιμο εδώ και 10 χρόνια (σχετική φωτογραφία) και ακόμα να τοποθετηθεί στην Αθήνα ?

Επιστολή διαμαρτυρίας των Παμμακεδονικών Ενώσεων προς την ΥΠΕΞ κ. Ντόρα Μπακογιάννη με θέμα την προπαγανδιστική καμπάνια της FYROM στο CNN

23 Ιανουαρίου 2008

Προς κυρία Θεοδώρα Μπακογιάννη
Υπουργό Εξωτερικών

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Εκφράζουμε την έντονη δυσαρέσκεια και ανησυχία του απόδημου Ελληνισμού για τη νέα προκλητική και ανιστόρητη διαφημιστική καμπάνια της π.Γ.Δ.Μ. στο διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο του C.N.N.

Η υφαρπαγή της πολιτιστικής μας ταυτότητας και η αξιοποίηση και προβολή των διαχρονικών και παγκοσμίως γνωστών ελληνικών συμβόλων και αρχαιολογικών ευρημάτων δείχνει την πρόθεση και τακτική της γειτονικής χώρας να κλιμακώσει την προπαγάνδα της σε διεθνές επίπεδο.

Η νέα θλιβερή διαφημιστική τους καμπάνια εισβάλλει στα σπίτια εκατομμυρίων ανθρώπων ανά την υφήλιο διαστρεβλώνοντας την ιστορική αλήθεια. Ιδιαιτέρως δε επηρεάζει τα νεαρά άτομα που αγνοούν την ιστορία και φυσικά τους νεωτέρους εκπροσώπους του Ελληνισμού στο εξωτερικό στους οποίους δημιουργείται σύγχυση και αμφιβολία ως προς τις ρίζες τους.

Η συνεχής σκλήρυνση των θέσεών της προσθέτοντας στην διεκδίκηση του ονόματος της Μακεδονίας ζητήματα «Μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας» καθώς και οι αλυτρωτικές της προθέσεις τις οποίες δεν διστάζει να ανακοινώσει ευθαρσώς στην αντίστοιχη ιστοσελίδα της διαφημιστικής τους καμπάνιας δεν επιτρέπουν άλλα περιθώρια ανοχής από την ελληνική πλευρά.

Κυρία Υπουργέ,

η έννοια «έθνος» περικλείει και συμβολίζει αρχέτυπα συλλογικού ευσυνείδητου και αποδεκτές αξίες που σμίλεψαν αιώνες της ιστορίας της ανθρωπότητας. Είναι αδιανόητο να αδιαφορούμε, να αγνοούμε και να αφήνουμε αναπάντητη την επιχειρούμενη υφαρπαγή της εθνικής μας ταυτότητας και πολιτισμού από την π.Γ.Δ.Μ.

Ο απανταχού Ελληνισμός απαιτεί την αποδέσμευση της Ελλάδας από την πρόθεσή της για εξεύρεση «σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό» και πάγωμα κάθε σχετικής διαπραγμάτευσης μέχρι η γείτονα χώρα να συμμορφωθεί με τις επιταγές του διεθνούς δικαίου και να εγκαταλείψει τις προπαγανδιστικές της τακτικές και αλυτρωτικές βλέψεις.

Με εκτίμηση,

Παμμακεδονική Ένωση Αμερικής-Νίνα Γκατζούλη, Ύπατη Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Δημήτριος Βουγιουκλής, πρώην Πρόεδρος

Κοινοποίηση:
Στο Ελληνικό Κοινοβούλιο
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

μέσω e-mail

Οθωμανικές Διοικητικές διαιρέσεις της Γεωγραφικής Μακεδονίας

Οι Οθωμανοί είχαν χωρίσει τις περιοχές τους διοικητικά σε βιλαέτια(περιφέρειες), σαντζάκια (νομοί) και κάζες (επαρχίες). Έτσι κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπήρχαν τρία βιλαέτια που περιείχαν, αλλά δεν περιόριζαν την περιοχή της γεωγραφικής Μακεδονίας. Ένα Βιλαέτι ήταν του Μοναστηρ(Μοναστήρι) με πρωτεύουσα την πόλη του Μοναστηριού (σημερινή Μπίτολα της πΓΔΜ). Το άλλο ήταν το Βιλαέτι του Κοσόβα, με πρωτεύουσα την πόλη Ουζκούμπ (σημερινά Σκόπια). Το τρίτο ήταν το Βιλαέτι της Σελανίκ(Θεσσαλονίκη) με την Σελανίκ για πρωτεύουσα ( σημερινή πρωτεύουσα της Ελληνικής Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη). Η περιοχή αυτή περιείχε μέρος της Ελληνικής Μακεδονίας, μέρος της πΓΔΜ και μέρος της νότιο-δυτικής Βουλγαρίας.

Παρακάτω είναι 3 χάρτες (Τουρκικός, Ιταλικός και Ελληνικός) που εκδόθηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα που αποτυπώνουν καθαρά τα γεωγραφικά όρια των βιλαετίων στα σύνορα της ιστορικής Μακεδονίας. Οι χάρτες αυτοί βρίσκονται στο Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα και μπορείς να τους βρεις στην έκδοση "Χαρτογραφώντας την Μακεδονία, 1870-1630".

κλικ στους χάρτες για μεγένθυση

Ο λόγος που βάζω αυτούς τους χάρτες είναι να δείξω ότι η Τουρκία ουδέποτε είχε ονομάσει την περιοχή ως Μακεδονία (είτε σαν νομό ή περιφέρεια) και όλοι οι χάρτες που κυκλοφορούσαν δείχνοντας τα σύνορα της Μακεδονίας ήταν προιόν Βουλγαρικής εθνικιστικής καπηλείας, απόρροια της Συνθήκης του Αγ. Στεφάνου.

Σήμερα αυτούς τους Βουλγαρικόυς χάρτες τους έχουν πάρει οι Σκοπιανοί και τους έχουν ονομάσει "εθνικούς" με σκοπό να συντηρήσουν τις επεκτατικές τους βλέψεις στην Μακεδονία.

Υπενθυμίζω ότι μετά την απελευθέρωση η Ελλάδα ήταν η πρώτη που ονόμασε την περιοχή διοικητικά Μακεδονία, επαναφέροντας την ιστορική αλήθεια.

Καινούργιο ρατσιστικό βίντεο από την κρατική τηλεόραση των Σκοπίων

Παρουσιάζει τα "Μακεδονοειδή" για μία άλλη φορά ως προγόνους της Λευκής Φυλής. Φυσικά όπως πάντα μιλάει ο "θεός των σλαβομακεδονιστών". Νομίζω ότι αυτά τα βίντεο πρέπει να πάρουν και την ανάλογη δημοσιότητα και από οργανισμούς που προστατεύουν με τόσο θέρμη τα "Μακεδονοειδή" στην Ελλάδα όπως το Human Rights Watch και φυσικά το λαλίστατο State Department που κάθε χρόνο μας τα πρίζουν με τις αναφορές τους για τους "προγόνους της Λευκής Φυλής".

UPDATE (26 Ian 2009)

O Vasιlije μεάφρασε όλο το απόσπασμα (στα αγγλικά) και το έβαλε στο youtube. Απολαύστε το φυλετικό ρατσισμό που υποβόσκει στο κρατίδιο των Σκοπίων.

Στα Ελληνικά

Ο Θεός (των Σλαβομακεδονιστών) έπλασε τους Μακεδονοειδείς, Μογγολοειδείς και Νεγροειδείς

Το βίντεο το ανέβασε το taxalia και το κανάλι είναι το κρατικό των Σκοπίων.!!!

Η επεξεργασία του βίντεο (μετάφραση και υπότιτλοι) είναι παραγωγή της ΕΤ3 και του δημοσιογράφου Γιώργου Γεωργιάδη ενώ η καταγραφή είναι από τη δημοτική τηλεόραση Θεσσαλονίκης TV100 και την εκπομπή "εδώ Μακεδονία" με τον δημοσιογράφο Αντώνη Οραηλογλου.H εκπομπή μεταδόθηκε την παρασκευή 23-1-2009, στις 15.00

Άραγε συμφωνούνε οι Σλαβομακεδόνες του ΟΤ και του ΜΑΚΙΒΕ με τους Σλαβομακεδονιστές του κρατικού καναλιού και με αυτούς που έφτιαξαν το βίντεο ?

Οι Ελληναράδες του Ιού και του ΣΥΡΙΖΑ τι λένε άραγε ? Δεν είδα από κρατική τηλεόραση ή από κρατικό φορέα να λέει τα φληναφλήματα που λένε οι Σκοπιανοί επίσημα.

Αντίθετα το μόνο που βλέπω είναι ότι Έλληνες (τύπου Ιού) να υπερασπίζουν με θέρμη τους Σκοπιανούς και την ταυτότητα τους η οποία όπως είδατε πλέον και οπτικά με τον πλέον φαιδρό τρόπο ότι είναι ρατσιστική χειρίστου είδους. Και δεν εννοώ τα Μακεδονοειδή κλπ αλλά ότι μιλάνε καθαρά για άσπρες φυλές και οι λοιποί. Αυτά είναι τα ναζιστικά πρότυπα του VMRO.

Πώς και γιατί ο Τίτο δημιούργησε τη "Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας" (Τα παρασκήνια του Μακεδονικού ζητήματος)

Στην ιστορία του Μακεδόνικου ζητήματος υπάρχουν λευκές σε­λίδες που έμειναν ασυμπλήρωτες για πολλές δεκαετίες εξαι­τίας πολιτικών και άλλων σκοπιμοτήτων ή παρέμειναν άγρα­φες λόγω των ανώμαλων καταστάσεων που ταλάνισαν το ελ­ληνικό κράτος από τις αρχές του αιώνα έως τη μεταπολίτευση.

Οι αφώτιστες όψεις αυτής της ιστορίας ερευνώνται διεξοδικά στο Βιβλίο του Σπύρου Κουζίνόπουλου, όπου εξετάζονται ση­μαντικές πτυχές του προβλήματος, όπως:

• οι πιέσεις που είχε ασκήσει το 1924 η Κομιντέρν στο ΚΚΕ για να το αναγκάσει να υιοθετήσει το πολιτικά καταστρεπτικό σύνθημα της «ανεξάρ­τητης Μακεδονίας»
• ο ρόλος του Κολάροφ στην απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς για τη δημιουργία της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας- το πόσο «Μακεδόνες» ήταν ο Ντίμιταρ Βλάχοφ, ο Βλαντιμίρ Ποπτόμοφ και οι άλλοι μεγα-λοπαράγοντες, που με εντολή του Τίτο δημιούργησαν «εν μια νυκτί» τη Λαϊκή Δημοκρατία «Μακεδονίας», στο πλαίσιο της ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας
• οι σκοποί που επεδίωκε να ε­ξυπηρετήσει ο Τέμπο με τις προσπάθειες του να δημιουργη­θεί το Κοινό Βαλκανικό Στρατηγείο των ανταρτών
• τα μυστικά πρωτόκολλα της συμφωνίας του Μπλεντ, μεταξύ Τίτο και Δημητρόφ
• η στάση του Στάλιν στο Μακεδόνικο ζήτημα
• η δρά­ση του «σλαΒομακεδονικού τάγματος», που υπήρχε στον ΕΛΑΣ,. και η εξώθηση του αρχηγού του, Γκάτσε, σε ανταρσία και φυ­γή προς τα Σκόπια
• οι απώτερες επιδιώξεις του ΣΝΟΦ και του ΝΟΦ
• η πεπονόφλουδα της «πλήρους εθνικής αποκατάστασης του μακεδόνικου λαού», όπως περιλήφθηκε στην απόφαση της 5ης Ολομέλειας του ΚΚΕ, τον Ιανουάριο του 1949
• η στάση των σλαβόφωνων της δυτικής Μακεδονίας και οι προσπάθειες για τον προσεταιρισμό τους.
  

Ακολουθεί άρθρο της εφημερίδας της "Μακεδονίας"

”Macedonia timeless” :Ακροδεξιός ρατσισμός και γραφικότητες των Σκοπίων

Η σλαβομακεδονική πολιτική και πολιτισμική έκφραση, όπως τη ζήσαμε μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, μας επιφυλάσσει διαρκώς αρνητικές εκπλήξεις.  Εμφανίστηκε μια νέα γενιά Σλαβομακεδόνων πολιτικών, που βάσισε τη πολιτική της σε δύο στοιχεία: στο ρατσισμό κατά των άλλων εθνικών ομάδων, που βρίσκονται στα όρια του νέου κράτους και κυρίως κατά των Αλβανών και στην προσπάθεια διαμόρφωσης μιας εθνικής ταυτότητας των Σλαβομακεδόνων, βασισμένη στην οικειοποίηση μορφών του αρχαίου ελληνομακεδονικού κόσμου. 

Το δεύτερο αποτελεί μια γραφική απόπειρα ενός ακροδεξιού ρεύματος που έρχεται από το βαθύ παρελθόν και χαρακτηρίζεται από καινοφανή στοιχεία. Όπως την εγκατάλειψη της σλαβικής ιδιοπροσωπίας και της κατασκευής μιας νέας τελείως φανταστικής που βασίζεται στο μακεδονικό ιδεολόγημα. Αεροδόμια, πόλεις, στάδια μετωνομάζονται με ονόματα οικεία δικά μας, ελληνικά. Η πλέον εκλεπτυσμένη εικαστική επιβεβαίωση της νέας ιδεολογικής μορφής των Σλαβομακεδόνων, αποτελεί το προπαγανδιστικό βίντεο με την βαρύγδουπη ονομασία «Macedonia timeless».

Μέσα από το ονειρικό τοπίο των Πρεσπών και της παραδοσιακής σλαβομακεδονικής μορφής, ξεπηδά ομαλά το νέο παρελθόν: Αλέξανδρος, Μακεδόνας πολεμιστής, αρχαίο σύμβολο της Βεργίνας. Μ’ έναν έξυπνο τρόπο τα τρεις χιλιάδες μετατρέπονται σε ένα συνεχές αφήγημα ενός λεπτου, όπου ο Σλαβομακεδόνας χωρικός, ο νεολιθικός άνθρωπος, οι νεκρικές μάσκες της μυκηναϊκής εποχής, ο Αλέξανδρος και οι Μακεδόνες, μαζί με τα σλαβονικά μεσαιωνικά κείμενα αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο, αρμονικά συνδεδεμένων στοιχείων.  

Έχουμε έτσι μπροστά μας, ένα ιστορικό φαινόμενο του 19^ου αιώνα, να διαδραματίζεται με ιδιαίτερη ένταση σε μια εποχή που ο δυτικός κόσμος εθελουσίως εγκαταλείπει τις εθνικές καθηλώσεις. Η περιοχή των Σλαβομακεδόνων ζει σήμερα το δικό της 18^ο και 19ο αιώνα!

Από την απολυταρχία στο έθνος

Το φαινόμενο της εθνικής αφύπνισης εμφανίστηκε από τα τέλη του 18ου  και χαρακτήρισε το 19^ο αιώνα. Οι λαοί αποτίναζαν την απολυταρχία των υπερεθνικών φεουδαρχικών αυτοκρατοριών  και όριζαν μόνοι τους την πορεία τους και τις αξίες τους. 

 

Η διαμόρφωση των εθνικών ταυτοτήτων θα αποτελέσει την  αποθέωση της νεωτερικότητας. Παλιές θρησκευτικές ταυτότητες θα μετασχηματιστούν σε εθνικές. Ξεχασμένες παραδόσεις και ένδοξες ιστορίες θα ξαναέρθουν στο προσκήνιο και θα αποτελέσουν τη νέα ιδεολογική  βάση. Παράλληλα, η βάση αυτή θα ενισχυθεί και μ΄ ένα σύνολο εξιδανικευμένων στοιχείων. Μαζί με τα πραγματικά, δικά τους, στοιχεία του παρελθόντος -που θα σημασιοδοτηθούν όμως μ’ ένα νέο τρόπο- θα υπάρξουν και πλήθος οικειοποιημένων απ’ αλλού, αλλά κι επινοημένων στοιχείων, που θα ενσωματωθούν κι αυτά στη νέα ιδεολογική βάση. Το νέο κοινωνικο-ιστορικό, διαρκώς εξελισσόμενο μόρφωμα του έθνους θα εισβάλλει και θα κυριαρχήσει στο ιστορικό γίγνεσθαι.

Στον 20^ο αιώνα θα ζήσουμε την ολοκλήρωση αυτής της ιστορικής διαδικασίας, πρώτα με την παραμόρφωση που θα επιφέρουν οι ολοκληρωτικές ιδεολογίες και έπειτα από την είσοδο σε μια νέα περίοδο, όπου οι παραδοσιακές εθνικές αντιλήψεις θα παραχωρούν βαθμιαία τη θέση τους σε νέες υπερεθνικές συγκροτήσεις.

Η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρξε η πολιτική έκφραση αυτής της διαδικασίας και έναν πρωτοφανές πείραμα. Στη θέση των ανταγωνιζόμενων εθνών μπήκε μια νέα συνεργατική αντίληψη, που επέτρεπε την υπέρβαση του παραδοσιακού περίκλειστου έθνους-κράτους.

Η σλαβομακεδονική φαντασίωση!

Είναι ειρωνία της Ιστορίας το ότι ενώ βρισκόμαστε στον ίδιο συμβατικό χρόνο με την παλιά Ανατολική Ευρώπη, εν τούτοις οι κοινωνίες μας βιώνουν άλλη ιστορική φάση και άλλες διαδικασίες. Η ιστορική περίοδος που τώρα βιώνουν οι παλιοί σοβιετικοί ή γιουγκοσλάβοι, για μας ολοκληρώθηκε -με τον τρόπο που περατώθηκε- το τραγικό ‘22. (Με μόνη εξαίρεση την περίπτωση της Κύπρου)

Ο παλιός κομμουνιστικός κόσμος αυτή τη στιγμή περνά τη φάση διαμόρφωσης εθνών-κρατών, σε αντίθεση με το λεγόμενο δυτικό κόσμο που βρίσκεται στο τέλος της συγκεκριμένης ιστορικής φάσης και επιζητεί τη δημιουργία νέων μεταεθνικών κρατικών μορφωμάτων τύπου Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ιστορική αυτή διαδικασία, που σαφώς ερμηνεύεται, βρίσκεται σε εξέλιξη σ’ όλη την έκταση του παλιού κομμουνιστικού κόσμου και ειδικότερα στις δύο πολυεθνικές Αυτοκρατορίες: την πρώην ΕΣΣΔ και την πρώην Γιουγκοσλαβία. Η κατάρρευση αυτών των “Αυτοκρατοριών” έγινε μόλις στις αρχές της δεκαετίας του ‘90.

Φυσικά για τους αμύητους αυτό φαντάζει ιδαιτέρως περίεργο. Αλλά αυτό που συνέβη εκεί είναι ότι διαιωνίστηκε, με νέα μορφή, η παλιά φεουδαρχική δομή. Μόνο που στη θέση των παλιών φεουδαρχών εγκαταστάθηκε πλέον το Κόμμα, ως συλλογικός ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής. Δηλαδή, δομικά οι “κομμουνιστικές” Αυτοκρατορίες μετέφεραν μέχρι τις μέρες μας τις φεουδαρχικές κοινωνικές δομές, μ’ ότι αυτό σημαίνει στο επίπεδο των κοινωνικών αντιθέσεων και των πολιτικών προτεραιοτήτων

(*) Ο Βλάσης Αγτζίδης είναι διδάκτωρ σύγχρονης ιστορίας, μαθηματικός. Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για τη συγγραφή της ιστορίας των Ελλήνων στον Εύξεινο Πόντο

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Πρώτο Θέμα”, 18 Ιανουαρίου 2009, σελ. 23

Αναδημοσίευση από το blog του Βλάση Αγτζίδη.

Όταν οι Σκοπιανοί δεν παρέδιδαν τον εγκληματία πολέμου Κάλτσεφ

Όλοι πάνω κάτω γνωρίζουμε τον Βούλγαρο εγκληματία πολέμου Άντονι Κάλτσεφ.

Ίσως όχι !!

Λοιπόν ο Άντον Κάλτσεφ ήταν βούλγαρος στρατιωτικός, ο οποίος έδρασε στην ελληνική Μακεδονία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως απεσταλμένος της βουλγαρικής κυβέρνησης με σκοπό την υποκίνηση του σλαβικού στοιχείου και την προσάρτησή της στη Βουλγαρία.

Ο Κάλτσεφ γεννήθηκε το 1910 στο χωριό Ζούζελτσι, μετέπειτα Σπήλαια, κοντά στην Καστοριά. Μετά την προσάρτηση της Μακεδονίας στην Ελλάδα ως συνέπεια των Βαλκανικών Πολέμων, η οικογένειά του μετοίκησε στη Βουλγαρία. Σπούδασε οικονομικά στη Γερμανία και αργότερα αναγορεύτηκε υφηγητής του Πανεπιστημίου της Κύριλλος και Μεθόδιος της Βουλγαρίας.

Το 1940 επέστρεψε στη Βουλγαρία και κατετάγη ως έφεδρος αξιωματικός στον Βουλγαρικό Στρατό. Το 1941 στάλθηκε ως υπολοχαγός από τον Τσάρο της Βουλγαρίας Μπόρις Γ΄ στην κατεχόμενη από τις δυνάμεις του Άξονα ελληνική Μακεδονία, όπου οργάνωσε την......

Μηδενισμός και Σκεπτικισμός

ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ(Nihilisme)

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
1. Φιλοσοφική αντίληψη που αρνείται κάθε θεωρητική ή πρακτική αξία: Hθικός / γνωσιολογικός / πολιτικός
2. Η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του μηδενίζω


[Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης, Πολιτική Ορολογία, Λάβρυς]
Πολιτικοφιλοσοφικός όρος, διακρι­νόμενος σε γνωσιολογικό μηδενισμό, ηθικό και πολιτικό. Ο πρώτος εκφράζει μία ακραία μορφή Σκεπτικισμού κατά την οποία είναι αδύνατη η γνώση πάσης αλήθειας. Ο ηθικός μηδενισμός πρεσβεύει ότι πρέπει να απορριφθούν όλοι οι ισχύοντες κανόνες ηθικής. Ο πολιτικός μηδενισμός ο οποίος είναι και ο γνωστότε­ρος αποτελεί μία παραλλαγή του Αναρχισμού . Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά, από τον Ρώσου λογοτέχνη Τουργκένιεφ στο μυθιστόρημα του «Πατέρες και Υιοί» (1862) προς χαρακτηρισμό των Ρώσων αναρχικών του 19ου αιώνος, οι όποιοι έκτοτε ονομάζονται μηδενιστές.
Σήμερα ο όρος χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει οποιοδήποτε βίαιο επαναστατικό κίνημα το όποιον χρησιμοποιεί τρομοκρατικές μεθόδους και του όποιου οι σκοποί δεν είναι απόλυτα συγκεκριμένοι π.χ. η ομάδα Μπαάντερ-Μαϊνχοφ στην Δυτ. Γερμανίαν της δεκαετίας του '70.

[Μείζον Ελληνικό Λεξικό Φυτράκη]
1-Η άρνηση κάθε παραδεγμένης αξίας, θεωρητικής ή πρακτικής στο πεδίο της ανθρώπινης δράσης
2-Κοινωνικό κίνημα που αναπτύχιηκε στην τσαρική Ρωσία του 19ου αιώνα για την θεμελιακή ανατροπή της κοινωνικής δομής με την χρήση τρομοκρατικών μεθόδων




ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
1. Φιλοσοφική θεωρία σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει αντικειμενική και απόλυτη γνώση, ούτε βεβαιότητα ότι μια πρόταση είναι πιο πιθανή από μία άλλη, και η οποία αναγορεύει την αμφιβολία σε αξίωμα: Tο μεταφυσικό, ηθικό και θρησκευτικό σκεπτικισμό χαρακτηρίζει κυρίως η τάση δυσπιστίας στα αξιώματα της λογικής, ηθικής και στα θρησκευτικά δόγματα.
2. Η τάση του ανθρώπου να αντιμετωπίζει τα πράγματα με δυσπιστία και αμφιβολία.

[Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης, Πολιτική Ορολογία, Λάβρυς]
Η γνωσιολογική θεωρία κατά την οποία απορρίπτεται η δυνατότητα αποκτήσεως αληθινής γνώσεως. Ο σκεπτι­κισμός ήκμασε ως φιλοσοφική θεωρία κυρίως κατά την Αρχαιότητα με σπουδαιότερους εκπροσώπους τον Πύρρωνα, τον Αρκεσίλαο, τον Καρνεάδη, το Σέξτο, τον Εμπειρικό κ.ά. Στην Νεότερη εποχή εκπρόσωποι του σκεπτικισμού θεωρούνται οι Μονταίν (Montaigne) και Μπαίηλ (Bayle).

[Μείζον Ελληνικό Λεξικό Φυτράκη]
Φιλοσοφικό σύστημα που αρνείται την δυνατότητα της γνώσης των γενικά ισχουσών αληθειών.


ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ

Ευρώ-καταδίκη της FYROM σε ότι αφορά την λειτουργία του Βουλγαρικού Συλλόγου RADΚO

Το Ευρωπαικό Δικαστήριο των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων καταδίκασε το κράτος της FYROM το οποίο παράνομα απαγόρευσε την λειτουργία του Βουλγαρικού Συλλόγου RADKO. Η παρούσα καταδίκη είναι ένα ισχυρό χαστούκι στον ψευδομακεδονισμό των Σκοπίων διότι ως είναι γνωστό εκτός ένας από τους σκοπούς αυτής της εθνικιστικής ιδεολογίας είναι η απόρριψη του Βουλγαρικού παρελθόν των Σλαβομακεδόνων κατοίκων της FYROM.

Σκοπός της ένωσης είναι όχι μόνο η δήλωση ανοιχτά της βουλγαρική εθνικής ταυτότητας τους , αλλά και να αναλύουν με κριτικό πνεύμα ότι σχετίζεται με την επίσημη Σκοπιανή(Μακεδονική) ιστοριογραφία , προκειμένου να βγεί στο φως το ιστορικό τους παρελθόν αλλά και να αναγεννήσουν και πάλι τη βουλγαρικό πνεύμα των Σκοπίων (Μακεδονίας). Οι ιδρυτές της Ένωσης έχουν λάβει το όνομά της από το ψευδώνυμο του που χρησιμοποιούσε ο πρώην ηγέτη της VMRO ακραίος εθνικιστής Ivan Mihajlov, RADKO.

Υπενθυμίζω ότι στην FYROM υπάρχει νόμος από το 1996 που απαγορεύει οποιαδήποτε Επιστημονική Έρευνα για την εθνική/πολιτιστική ταυτότητα των Σλαβομακεδόνων στο κράτος τους. Σχετικά εδώ.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Association of Citizens Radko
Σκοπιανό Α1
Ευρωπαικό Δικαστήριο των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων

O Γκεόργκι Ιβανόφ εκλεκτός του εθνικιστή Γκρούεφσκι

Ο εκλεκτός του Γκρούεφσκι και πολυαγαπημένος των Σκοπιανών της Διασποράς είναι 49 ετών και είναι καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Σκοπίων. Ήταν υπόψηφιος και επικρατέστερος για τη θέση του εκπροσώπου της ΠΓΔΜ στις διαπραγματεύσεις για το θέμα της ονομασίας αλλά τελικά όπως φαίνεται ο Γκρούεφσκι τον προορίζει για Πρόεδρο. Την υποψηφιότητα την ανακοίνωσε το κόμμα του Γκρούεφσκι VMRO-DPMNE σήμερα.

Ο Ιβάνοφ σαφώς είναι υπέρ της γραμμής Γκρούεφσκι για το θέμα της ονομασίας.

Κατάπτυστο άρθρο απο ”έγκριτο” Αμερικανικο περιοδικό αρχαιολογίας

Έχουμε ένα σοβαρό ζήτημα που παρουσιάστηκε με το μεγαλύτερο περιοδικό αρχαιολογίας -ο Θεός να τους κάνει- οπου η σκοπιανή προπαγάνδα που πιθανόν τα σκάει χοντρά ενώ η Ντόρα θέλει να κοιμάται, άπλωσε τα πλοκάμια του. O Matthew Brunwasser που υπογράφει το απαράδεκτο και αβάσιμο άρθρο έχει και άλλες φορές πράξει το…καθήκον του με σχετικές ενέργειες. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Εχθές βρήκα ένα πολύ ωραίο άρθρο απο το φιλικό μπλογκ τρωκτικό οπου ανέφερε οτι το Αμερικάνικο περιοδικό Archeology ανέφερε με δημοσίευμα τα ευρήματα της Πέλλας και την Ελληνικότητα της Μακεδονίας. ”Ωραία” σκέφτηκα και εγώ, και είπα να κάνω μία αναζήτηση στο google για να βρω περισσότερα.

Τι το ήθελα! Αντ’ αυτού πέφτω στην ιστοσελίδα του αμερικάνικου περιοδικού Archeology που υποθέτω οτι και το ίδιο με το δημοσίευμα του τρωκτικού, και βρίσκω το εξής απαράδεκτο, αβάσιμο και προπαγανδιστικό άρθρο το οποίο μάλιστα πέρα απο τα ψεύδη που δημοσιεύει, (αποκαλεί πχ ”ρωμαικά” τα αρχαία που οι σκοπιανοί έχουν κλέψει!) έχει και αρκετά επικριτικό και σαρκαστικό τόνο απέναντι στην Ελλάδα, απο τον Αμερικανό που έχουν ”στείλει” τυχαία εκεί:

Letter From Macedonia: Owning Alexander (!!!!)http://www.archaeology.org/0901/abstracts/letter.html

Επίσης σε άλλο άρθρο ουσιαστικά εξυμνεί τους σκοπιανούς αρχαιοκάπηλους!!http://www..archaeology.org/news/

Πρέπει άμεσα να κινητοποιηθούμε και για ακόμα μία φορά όπως κάναμε και με το αγγλοσαξωνικό τηλεπαιχνίδι, να περάσουμε το μήνυμα οτι η αμερικανοσκοπιανή προπαγάνδα δεν είναι ανεκτή, και αφου κοιμάται η Ντόρα και ο Βαρβιτσιώτης, θα αναλάβουμε εμείς ξανά την υπεράσπιση των δικαίων μας και θα βγάλουμε το φίδι απο την τρύπα. Εχουμε σημειώσει αρκετές νίκες, ώρα να σημειώσουμε αλλη μία σε αυτή την απαράδεκτη και εξαιρετικά προκλητική αρθρογραφία του ”έγκυρου” περιοδικού.
Έστειλα ήδη το παρακάτω αυστηρό email οπου τους τα λέω ευθέως γιατί πέραν της επιβαλλόμενης ευγένειας πρέπει επιτέλους οι μάσκες να πέσουν όπου επειδή τυγχάνει σαρκαστικά να απορούν γιατί η ”κακιά Ελλάδα” ”φοβάται” τους καημένους τους σκοπιανούληδες, εξηγώ παράλληλα και τα επεκτατικά τους κίνητρα όπως και το ναζιστικό παρελθόν τους και τις πρόσφατες κινήσεις τους που οδήγησαν στην απόρριψη τους απο το Νατο και την ΕΕ, και ο κάθε αναγνώστης μπορεί να αντιγράψει και να στείλει, ή εαν το επιθυμεί και θα είναι και προτιμότερο, να γράψει το δικό του μήνυμα και να το στείλει:

Προς:
editorial@archaeology.org, links@archaeology.org, general@archaeology.org

”Dear Sir/Madame,

I have absolutely no idea if your magazine will accept my emails or bury them to oblivion and disappear them, but I will perform my duty anyway.

I was surprised and offended to read the unacceptable and I dare to say propagandistic article (http://www.archaeology.org/0901/abstracts/letter.html)
concerning the heritage of Alexander the Great and the fact that you actually present a 17 year old slavic country, former member of Yugoslavia and Bulgaria who also involved in imperialistic and irredentist crimes against Greece with the assistance and collaboration of Hitler, and actually uses an illegal name that has absolutely no connection at all with the Greek Macedonia, Ancient and
Modern, and the fact that Alexander the Great is Greek as every ancient and modern source knows and accept. I don’t think you studied in a different University than the rest of us. Haven’t you read Arrianos? Aristotle? Ploutarch? Don’t you know that Alexander was Greek, or you are just trying to create false
impressions? Would you like me to remind you of your university lessons and send you all of the original sources?

Don’t you know that the land that Fyrom has are only 15-20 km from the old land of the Greek Kingdom of Macedonia that actually was part of Greece, and their excavations constantly reveal ancient Greek relics, statues, and GREEK LETTERS and scopians deny to give them back, or change their names? Haven’t you learned how to distinguish Greek Art and Ancient Greek? You actually dare to say that the statues in frond of the building are ROMAN? This is very strange…

Don’t you know that the Star of Vergina is a Greek symbol already identified from WIPO?

I also noticed a sarcastic tone in your article about the ”big bad Greece” that does not let poor ”macedonia” to use the name and bad Greece vetoed them.

I am terribly sorry for ruining your speculations and implements, but the basic reason for banning FYROM and not Macedonia which is the original Greek Northern Province, was due to the fact that imperialistic ambitions who by the way happen to be supported from your own government as well in order to be used as a future trojan horse for the geopolitic and geostratigic place of Greece in the Aegean Sea, the rich minerals of Northern Greece and the high underground oil quantities. They collaborated with the Hitler government requesting for an invasion and were banned from EU and Nato because they used Nazi symbols and extreme threats against Greece. Learn before you publish something and always as
for the other side as well. By the way, the acceptable term is Fyrom. Macedonia is the Northern Greek province and by using the term ”macedonia” you are confusing the tourists who want to visit Pella and the tomb of King Philip and they suddenly end up in Scopje for Christ sake, and wonder where is Greece and how they ended up in Fyrom. What you do is quite dangerous. I understand that you only follow the politics your country is ordering, but know this: No matter how many ”mistakes” like that you do, no matter how much you distort history, you can never hide the historical truth. You can never disappear the language, the letters, the people, the sources who eventually expose anyone who might even try to alter reality for personal reasons and politics. I think you know exactly what I mean.

I am sending you all of the necessary data to refresh your memory and I am also letting you know that the issue will not end with this email only.

”Mistakes” like that will not be acceptable.
PS: REAL sources:

Pella.jpg (image)

Antiquitopia: Ancient Gold Wreath in Copper Vase

Reason for banning FYROM - Nazi links and involvement in case you are wondering because you got involved in an issue way over your heads. Think twice in case you write a one sided article next time:Jewish community in Thessaloniki condemns insults to Greek flag, PM in Skopje

Jewish community in Thessaloniki condemns insults to Greek flag, PM in Skopje

http://www.i-macedonia.com/blog/files/FYROM_NAZI.jpg

Fundamentally Freund: It's Greek to me Columnists Jerusalem Post

Archaeologists Find Massive Tomb in Greece

Large Hellenistic Tomb Is Found in Greece - Los Angeles Times

Alexander the Great - Wikipedia, the free encyclopedia

Ι think you can recognize Ancient Greek. They steal the tombstones with Greek letters on it and present them as their own language in scopians buildings:

http://www.photo2box.com/images/4r96lo8hgr5zced4h3w.jpg

Ευχαριστώ το blog taxalia για την αμέριστη και πάντα πολύτιμη βοήθεια του.

Αριάδνη Νεφέλη

=================================================================

Επισημαίνω ότι στο archaeology για τα θέματα της Μακεδονίας συνήθως γράφει ο γνωστός για τις ανθελληνικές απόψεις του Eugene Borza.

Vodenka άλλο η Σβάστικα και άλλο ο Μαίανδρος

Με το όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση -σύνθεση ευθειών- που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια

Μην μπερδεύεσαι, και λες πάλι ανιστόρητα πράματα. Οι Μακεδόνες πάντως ξέρουν την ιστορία τους και γιαυτό έβαζαν στους τύμβους και στα ανάκτορα τους τα ποιό γνωστά Ελληνικά σύμβολα.

Ασπίδα Φίλιππου Β'

Ανάκτορο Πέλλας

Πάντως ακόμα περιμένω απάντηση στην κουβέντα που είχαμε και τις ερωτήσεις που μου είχες υποβάλλει.

Σου απάντησα αλλά....φώς δεν είδα.

Οι ενέργειες των Σκοπιανών που τις ονομάζουμε προκλήσεις τις....

είχα πει από τις 28-2-2008 στο Modern Macedonian History

Το βάζω και εδώ για να υπενθυμίσω ότι οι Σκοπιανοί δεν λειτουργούν με συναισθηματισμό αλλά ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΑ και ότι λένε το ΕΝΝΟΟΥΝ.

FYROM will officially revoke the interim agreement, thus it's validity will be annulled, and that the name dispute talks with Greece or any other country will be stopped if Greece puts a veto on 'FYROMs accession to NATO. In that case FYROM will send an official request to the UN on recognising the constitutional name. Given the intention, FYROM will turn to the Security Council of General Assembly, or to both of them, if it evaluates that it's the best option.

FYROM in case of a Greek veto will also organise a referendum for preserving the constitutional name in order to prevent any current or future high-profile politician from changing the name.

Moreover, a procedure on retrieving the old original flag (Vergina sun) will be instigated having in mind that the change of the flag didn't contribute to mitigating the name problem. It is anticipated this idea to be accepted because both Slavmacedonians and Albanians honour Alexander the Great.

Out of the same reasons, a procedure for retrieving the constitutional amendments from 1992 will be started, while appropriate legal procedure regarding the minority issue of the Slavmacedonians in Greece will be launched.

Hundreds of streets, highways, buildings, stadiums, sports halls and squares will be renamed, bearing the names of great ancient Macedonians. Also the Tabanovce-Bogorodica route of Corridor 10 will be named Alexander the Great Highway, whereas the new airport in Stip will bear the name of Philip II.

Closer ties with Turkish Occupied Cyprus will be established, as well as the partnership with USA and Turkey will be reinforced and implementing Ancient Macedonian symbol's in the equipment of Macedonian sports teams.

Το βάζω με αφορμή δημοσίευμα του Έθνους (10-1-2009) και τον "Ηλιο της Βεργίνας".

Εδώ και ένα χρόνο τα έχω πει.

Δείτε τώρα τι δεν έχουν κάνει ακόμα οι Σκοπιανοί ώστε να είστε προετοιμασμένοι.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ - Ο Σκοπιανός Διεθυντής του Τμήματος "Νεολαίας και Αθλητισμού" φωτογραφίζεται με την Σημαία του “16κτινου Ήλιου της Βεργίνας”

Κάθε μέρα παρατηρούμε το θράσος και την προκλητικότητα  των Σκοπίων, όχι μόνο να συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό αλλά να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο σε βάρος της Ελλάδας και της Ελληνικής Ιστορίας. Μετά τα ζήτηματα με την ΤουρκοΣκοπιανή Αεροπορική Εταιρία και τις πιστωτικές κάρτες, βγάζουμε στην φόρα, για μια ακόμα φορά, τον βαθμό που σέβονται στην Κυβέρνηση των Σκοπίων τόσο την Ενδιάμεση συμφωνία που συνυπέγραψαν το 1995,  όσο και τα πλήρως κατοχυρωμένα εθνικά σύμβολα της Ελλάδας, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες!!!

 To “Agency of Youth & Sports” είναι το αντίστοιχο Υπουργείο Αθλητισμού των Σκοπίων όπου ο Director είναι ο αρμόδιος για θέματα Νεολαίας και Αθλητισμού στην γειτονική χώρα.  Όποιος επισκεφτεί το επίσημο Κυβερνητικό Site τους, θα πέσει πάνω στο Βιογραφικό του νυν Director Dragan Gjurchevski, καθώς και  στην ακόλουθη αποκαλυπτική φώτο, στην οποία ο  Gjurchevski ποζάρει θρασύτατα έχοντας δίπλα του μια σημαία με τον…16κτινο Ήλιο της Βεργίνας ενώ απο πίσω του σαν φόντο κάδρα με το ίδιο διεθνές κατοχυρωμένο Ελληνικό Σύμβολο. Και όλα αυτά σε επίσημο Σκοπιανό κυβερνητικό Site!!

Υπενθυμίζουμε για μια ακόμα φορά, βάσει των κανονισμών του οργανισμού World Intellectual Property Organization (WIPO) ο 16κτινος ήλιος (όπως άλλωστε και ο 12κτινος/8κτινος)  έχει καταχυρωθεί ως Ελληνικό Έμβλημα!!!

Δεκαεξάκτινος ήλιος

Δωδεκάκτινος ήλιος

Οκτάκτινος ήλιος

 

Επαναλαμβάνουμε την χιλιοειπωμένη πια ερώτηση. Θα ξυπνήσει επιτέλους το επίσημο Ελληνικό κράτος ετσι ώστε νά κάνει χρήση των κανονισμών του οργανισμού World Intellectual Property Organization (WIPO) σε σχέση πάντα με πλήρως καταχυρωμένα Ελληνικά Σύμβολα????

by Giannis I.

in history-of-macedonia.com

Προκλήσεις Σκοπιανών μετά από την βάπτιση των Αμερικάνων ως «Macedonia»

Επειδή οι Έλληνες έχουν ασθενή μνήμη υπενθυμίζω μερικά γεγονότα


28 Δεκεμβρίου 2006
Μετονομασία του αεροδρομίου των Σκοπίων «Petrovec» σε αεροδρόμιο «Aleksandar Veliki»

4 Φεβρουαρίου 2008
Ο Σκοπιανός εθνικιστής πρωθυπουργός Γκρούεφσκι καταθέτει στεφάνι στο τάφο του Βούλγαρου κομιτατζί Ντέλτεσφ με φόντο τον χάρτη της «Μεγάλης Μακεδονίας» όπως την ονειρεύονται οι Σκοπιανοί.

22 Μαΐου 2008
Ανάρτηση του εθνικού συμβόλου της Βεργίνας στο κλειστό γήπεδο «Boris Trajkovski Sports Arena»

27 Αυγούστου 2008
Ομόφωνο ψήφισμα της σκοπιανής Βουλής με το οποίο καλείται η σκοπιανή κυβέρνηση να παράσχει υποστήριξη σε διεκδικήσεις περιουσιών στην Ελλάδα, από «πολιτικούς πρόσφυγες» του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και του εμφυλίου στην χώρα μας

21 Σεπτεμβρίου 2008
Ανάρτηση του εθνικού συμβόλου της Βεργίνας στην Σκοπιανής συμφερόντων αεροπορικής εταιρείας «Star Airlines».

6 Ιανουάριου 2009
Μετονομασία του Πανευρωπαϊκού διαδρόμου 10 σε «Aleksandar Makedonski»
Μετονομασία του μεγαλύτερου γηπέδου των Σκοπίων «Gradski» σε «Arena Filip Vtori»

George Horton για τους Έλληνες πολιτικούς

«Είναι απίστευτο, θα έλεγα αδύνατο,
μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι Έλληνες πολιτικοί,
προκειμένου να διατηρήσουν το κόμμα τους στην εξουσία έστω και μια εβδομάδα παραπάνω: μπορούν να θυσιάσουν την πατρίδα τους…..»

Από άρθρο του Κώστα Παπαγιώργη με τον τίτλο ..Η «νεοελληνική Φαυλοκρατία» ...στην εφημερίδα Επενδυτής του Σαββάτου 27 Δεκ 2008.

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα που αφορούν την εξωτερική μας πολιτική και τον ύπνο του δικαίου που έχει αγκαλιάσει τους πολιτικούς μας.

O Χόρτον είναι γνωστός για το βιβλίο του που αναφέρεται σχετικά με τα γεγονότα που οδήγησαν στη πυρκαγιά και καταστροφή της Σμύρνης, και σ΄ εκείνα που συνέβησαν κατά τη διάρκειά της, το 1922, στα οποία και υπήρξε αυτόπτης μάρτυς. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1926 και ο τίτλος του «Η Μάστιγα της Ασίας» (The Blight of Asia) αναφέρεται σ' αυτό που ο Χόρτον θεωρούσε αποτρόπαιη συμπεριφορά των Τούρκων.

Να τος και ο Μπούκεφαλ

Σε συνεργασία Σκοπιανών και Ουκρανών και με βάση το BTR-4 κατασκευάστηκε το πρωτότυπο ΤΟΜΠ με την κωδική ονομασία Μπούκεφαλ ή Ελληνιστί Βουκεφάλας. Θα επακολουθήσουν και τα κανονικά μιας και η FYROM ενδιαφέρεται για την κατασκευή μερικών κομματιών.

Οι Μακεδόνες «βάρβαροι»

Η ύπαρξη του όρου «βάρβαρος», ο οποίος σαφώς οφείλει τη γένεσή του σε κάποιου είδους αντιπαράθεση μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων και των «άλλων», σχετί­ζεται άμεσα με την διαδικασία εξάπλωσης του Ελληνικού πολιτισμού στην Ανατολική περιοχή της μεσογείου(και όχι μόνο). Στο πλαίσιο αυτό, έχουν προηγηθεί πολλές συζητήσεις σχετικά με τα υποκει­μενικά κριτήρια που χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες για τον καθορισμό της «εθνικότητάς» τους, δηλαδή την ιδεολογία τους , την «Ελληνικότητα» τους. [1] Αυτή η ελληνική συνείδηση αναδύθηκε στο διάστημα μεταξύ του 8ου και του 6ου αιώνα π.Χ. και καθορίστηκε από διάφορες παραμέτρους, όπως η ίδρυση των αποικιών, η οποία έφερε τους Έλληνες σε επαφή με τους λαούς της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου, η διάδοση του αλφαβήτου και η θέσπιση πανελληνίων γιορτών.

Με την ίδρυση των νέων ανεξαρτήτων πολιτειών χαρακτήριζε συ­νάμα το γεγονός ότι οι άποικοι, με την σωστή πολιτική πού ακολού­θησαν προς τούς ντόπιους, απέφευγαν κατά κανόνα την φυλετική ανά­μιξη με αυτούς και διατηρήσαν όσο μπορούσαν στην ξένη γη την ελ­ληνικότητα τους. Επειδή δε ότι δημιουργούσαν εξυπηρετούσε τις ανάγκες της πόλεως τους αποφεύχθηκε το ενδεχόμενο να γίνουν «πο­λιτιστικό λίπασμα» για άλλους λαούς. Η επαφή με τόσους πολλούς και διαφορετικούς συνάμα ξένους λαούς είχε έξ άλλου ένα πολύ σημαν­τικό θετικό αποτέλεσμα : υπερνικώντας την διάσπαση σε διάφορα φύλα οι αρχαίοι Έλληνες συνειδητοποίησαν εκείνο πού είχαν όλοι κοινό σε αντίθεση προς τούς διαφορετικής προελεύσεως ξένους : την Ελληνι­κότητα τους, όπως εκφραζόταν στην ποίηση και στην θρησκεία, στα ήθη και στις αντιλήψεις τους. Έτσι ό αποικισμός αυτός συνέβαλε πολύ στην πρώιμη εκδήλωση του εθνικού ελληνικού αισθήματος, που παρουσιάζεται στον 7ο π.Χ., κατά χαρακτηριστικό τρόπο πρώτα στους ποιητές, με την λέξη «Πανέλληνες». Κατόπιν έλεγαν συνήθως «Έλληνες». Ήδη πριν χαρακτήριζαν τούς άλλους λαούς πού δεν μιλούσαν ελληνικά, αλλά «ψέλλιζαν ακατανόητα», κατά ονοματοποίια μέ την λέξη «βάρβαροι». Ό χαρακτηρισμός αυτός βασιζόταν λοιπόν στην διαπίστωση τής γλωσσικής και όχι τής φυλετικής διαφοράς.[2]

Οι αρχαίοι Έλληνες χαρακτήριζαν τον πέρα από τα σύνορα τους κόσμο «βάρβαρο», λέξη που καταρχήν δήλωνε μόνο το ακατανόητο της ομιλίας του. Κατά τον 5ο όμως αιώνα η λέξη προσέλαβε την αρνητική σημασία που έχει και σήμερα, δηλαδή, εκτός από «αλλοδαπός», σήμαινε επίσης «καθυστερημένος» και «κτηνώδης». Αν ρωτούσαν έναν Έλληνα τι ξεχωρίζει το δικό του έθνος από τα υπόλοιπα, πιθανή απάντηση θα ήταν ότι οι Έλληνες είναι ελεύθεροι, ενώ οι βάρβαροι είναι δούλοι. αυτή η αίσθηση υπεροχής ήταν πιθανό να εξογκωθεί σε σοβινισμό και να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για την υποδούλωση φυλών που τις θεωρούσαν κατώτερες. Οι Έλληνες του 4ου αιώνα είχαν σαφέστερα τη συνείδηση ότι ανήκουν σ' έναν πολιτισμό με ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Ισοκράτης, επαινώντας σε λόγο του τα διανοητικά επιτεύγματα της Αθήνας, να διακηρύσσει ότι ο όρος «Έλληνες» δεν αναφέρεται πια στη φυλή, αλλά στην οποιαδήποτε εξοικείωση με την αθηναϊκή παιδεία.[3]

Η ετυμολογική ερμηνεία που δίνουν τα λεξικά για την λέξη «βάρβαρος» είναι ότι είναι μία ονοματοποιημένη λέξη που χαρακτηρίζεται από αναδιπλασιασμό της συλλαβής βαρ- ,Ταυτίζεται με το αρχ. ινδ. barbara = ψελλίζω, τραυλίζω και συνδέεται με σουμερ. barbar «ξένος», σημιτ.-βαβυλ. barbaru «ξένος». Το λατ. barbarus, από το οποίο προήλθαν οι αντίστοιχοι ευρωπαϊκοί τύποι (αγγλ. barbarian, γαλλ. barbare, γερμ. Barbar), είναι δάνειο από την Ελληνική.[4]


Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΑΡΒΑΡΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΠΗΓΕΣ

Ο Αριστοφάνης στους Όρνιθες αποκαλεί τον αγράμματο επιστάτη βάρβαρο, ο οποίος όμως έμαθε στα πουλιά να μιλάνε [Όρνιθες, 199 ]. Τελικά, ο όρος επεκτάθηκε σε ολόκληρο τον τρόπο ζωής των ξένων, ταυτίστηκε δηλαδή με τους όρους «αγράμματος» ή «απολίτιστος». Έτσι, «ένας αγράμματος άνθρωπος είναι κι αυτός βάρβαρος» [Νεφέλες, 492 ].

Σύμφωνα με το Διονύσιο της Αλικαρνασσού, ένας Έλληνας διέφερε από ένα βάρβαρο σε τέσσερα σημεία: εκλεπτυσμένη γλώσσα, εκπαίδευση, θρησκεία και νόμους [Ρωμαϊκή Αρχαιολογία, 1, 89, 4 ]. Η ελληνική εκπαίδευση έγινε συνώνυμη με την ευγενή ανατροφή.

Ο Απόστολος Παύλος το θεωρούσε υποχρέωσή του να κηρύξει σε όλους τους λαούς το Ευαγγέλιο, «Έλληνες και βαρβάρους, σοφούς και ανόητους» [«Προς Ρωμαίους επιστολή», 1, 14 ].

Η διάκριση ανάμεσα σε Έλληνες και βαρβάρους διήρκεσε μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ. Ο Ευριπίδης θεωρούσε λογικό να κυριαρχήσουν οι Έλληνες στους βαρβάρους, γιατί οι πρώτοι προορίζονταν για ελευθερία, ενώ οι δεύτεροι για σκλαβιά [«Ιφιγένεια εν Αυλίδι», 1400 ].

Ο Αριστοτέλης κατέληξε στο συμπέρασμα πως « η φύση ενός βαρβάρου κι ενός δούλου είναι ένα και το αυτό» [Πολιτεία, I, 5 ]. Η φυλετική διαφοροποίηση άρχισε να ξεθωριάζει με τη διδασκαλία των Στωικών, που δίδασκαν πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στο Θεό κι έτσι από τη φύση τους δεν μπορεί να υπάρχει ανισότητα μεταξύ τους. Με τον καιρό, η ονομασία Έλληνας έγινε σημάδι διανόησης κι όχι καταγωγής, όπως είπε κι ο Ισοκράτης.

Οι κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου έφεραν την ελληνική επιρροή στην Ανατολή, εξάγοντας τον ελληνικό πολιτισμό και μεταβάλλοντας την εκπαίδευση και τις κοινωνικές δομές των περιοχών αυτών. Ο Ισοκράτης ανέφερε στον Πανηγυρικό του: "οι ταύτης μαθηταί των άλλων διδάσκαλοι γεγόνασι, και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους αλλά της διανοίας δοκείν είναι" [Ισοκράτης, Πανηγυρικός, 50 ]. Όταν ο Ισοκράτης μιλούσε για παιδεία εννοούσε την Παιδεία της εποχής του, Παιδεία Ελληνική, παιδεία ήθους, χαρακτήρος και αρετών, παιδεία που προετοίμαζε τους αυριανούς πολίτες της να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες της πόλεως και να την δοξάσουν


ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ «ΒΑΡΒΑΡΟΙ»

Οι θεσμοί του κράτους, η θρησκεία και τα ήθη των Μακεδόνων δείχνουν καθαρότερα από τα πράγματι πολύ λίγα γλωσσικά τους κατάλοιπα ότι δεν ήταν ιλλυρικής ή θρακικής ή άλλης καταγωγής «βάρ­βαροι», αλλά ότι αποτε­λούσαν ένα Ελληνικό φύλλο. [5] Αποκομμένοι στις βόρειες περιο­χές όπου ζούσαν από την μεγάλη ανάπτυξη των άλλων ελληνικών φύ­λων πού κατοικούσαν νοτιώτερα είχαν τήν δική τους εντελώς διαφο­ρετική εξέλιξη: διατηρήσαν επί αιώνες τους παλαιούς, αρχικά κοινούς σε όλους τούς "Έλληνες, θεσμούς αλλά παρέλαβαν βέβαια και μερικά στοιχεία από τούς Ιλλυριούς και τούς Θράκες γείτονες τους, στις περιο­χές των οποίων σιγά-σιγά επεκτείνονταν έτσι όταν αργότερα, κατά τον 5^ο π.Χ., πήραν ενεργό μέρος στην ιστορία των άλλων Ελλήνων έδιναν σ' αυτούς την εντύπωση — όπως συνέβη άλλωστε και με τους Αιτωλούς και τους Μολοσσούς— ότι ήταν «βάρβαροι». [6] Στους Μακεδόνες π.χ. διατηρήθηκε η παλαιά πατριαρχική βασιλεία τής ομηρικής εποχής, ως τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο· έλειπε ή πόλη - κράτος πού αποτελούσε στοιχείο πολιτικής διασπάσεως). Στον Μακεδόνα μονάρχη πού αντλούσε την εξουσία από τον λαό και ήταν συγχρόνως αρχηγός του στρατού, δικαστής και ιερέας, ήταν υποχρεωμένοι να προσφέρουν ως ιππείς τις στρατιωτικές υπηρεσίες τους οι μεγαλογαιοκτήμονες ευγενείς, αυτοί αποτελούσαν την ακολουθία του και χαρακτηρίζονταν, ακόμη και στην εποχή τοΰ Μ. Αλεξάνδρου, με την παλαιά ομηρική ονομασία «εταίροι» —όπως οι Μυρμιδόνες του Αχιλλέα.

Υπήρχε όμως Ελληνικότητα στους «βαρβάρους Μακεδόνες» όπως αμφισβητούν αρκετοί συγγραφείς και ειδικά τους Αμερικανικού κατεστημένου ;
Γιατί αυτοί οι συγγραφείς επιμένουν στις αποσπασματικές πηγές που αναφέρουν τους Μακεδόνες ως μη «Έλληνες» προσπαθούν να καθορίσουν την «εθνικότητα», τείνουν να θεσπίσουν με κριτήρια του 20ού αιώνα και τα οποία δεν νομιμοποιούνται για χρήση σε σχέση με την αρχαιότητα ;

Ο Jonathan Hall στο μνημειώδες συλλογικό έργο «Ancient Perceptions of Greek Ethnicity» αμφισβητεί την άποψη αυτών [7] ότι η Μακεδονία ήταν περιθωριακή ή περι­φερειακή σε σχέση με ένα ελληνικό κέντρο ή πυρήνα, για τον απλούστατο λόγο ότι τέτοιος ελληνικός σκληρός πυρήνας δεν υπήρξε ποτέ, καθώς «η Ελληνικό­τητα συγκροτείται από το σύνολο των πολυεστιακών, καταστασιακά περιορι­σμένων και ενσυνείδητων διαπραγματεύσεων της ταυτότητας, όχι μόνον μετα­ξύ πόλεων και εθνών, αλλά και στο εσωτερικό αυτών», και επειδή μια τέτοια άποψη «προϋποθέτει έναν διιστορικά στατικό ορισμό της ελληνικότητας» [8].

Όπως ισχυρίζεται αναλυτικότερα στο Hellenicity o Jonathan Hall στον 5ο π.Χ. αιώνα, κυρίως ως συνέπεια των Περσικών Πολέμων, ο ορισμός της ελληνικής ταυτό­τητας εξελίχθηκε από μια «αθροιστική» αποκλειστική επινόηση βασισμένη στην πλασματική καταγωγή από τον επώνυμο Έλληνα και σε κατασκευασμένες γενεαλογίες οι οποίες μπορεί να μην περιλαμβάνουν όχι μόνον τους Μακεδόνες και τους Μάγνητες, αλλά και άλλες ομάδες όπως τους Αρκάδες ή τους Αιτω­λούς σε μια «αντιθετική» επινόηση, στραμμένη κατά των εξωτερικών ομά­δων, υποβιβάζοντας με τον τρόπο αυτό την πλασματική κοινότητα αίματος στο ίδιο επίπεδο —εάν όχι σε κατώτερο— με το γλωσσολο­γικό, το θρησκευτικό και το πολιτισμικό κριτήριο. Ο καθηγητής Μιλτιάδης Χατζόπουλος θεωρεί ότι από την άποψη αυτή, δεν έχει νόημα να αντιπαραθέτουμε μια υποτιθέμενη συμπαγή, ομοιογενή και αμετάβλητη «ελληνικότητα» στις αμφισβητούμενες ταυτότητες ομάδων όπως οι Αιτωλοί, οι Λοκροί, οι Ακαρνάνες, οι Θεσπρωτοί, οι Μολοσσοί, οι Χάονες, οι Ατιντάνες, οι Παραυαίοι, οι Ορέστες, οι Μακεδόνες. [9]


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η ύπαρξη του όρου βάρβαρος, ο οποίος σαφώς οφείλει τη γένεσή του σε κάποιου είδους αντιπαράθεση μεταξύ των Ελλήνων και των «άλλων», σχετί­ζεται άμεσα με αυτή τη διαδικασία εξάπλωσης της Ελληνικότητας. Ο όρος, ωστόσο, χρήζει ιδιαίτερης προσο­χής, ιδιαίτερα στη φάση της μετάβασης από την αρχαϊκή στην κλασική περίο­δο. Ο Hall προβαίνει σε μια διεισδυτική ανάλυση των μεταβαλλόμενων ορισμών της Ελληνικότητας στον Ηρόδοτο, τον Θουκυδίδη και τον Ισοκράτη, τις κύριες πηγές που διαθέτουμε όσον αφορά την εξέλιξη της έννοιας στην κλασική περίο­δο. Για τον Θουκυδίδη [4.124.1 και 4.125.1], ειδικότερα, γράφει ότι, σε αντίθεση με τον Ηρόδοτο, δεν θεωρούσε τους Έλληνες και τους βαρβάρους «ως αμοιβαίως αποκλειόμενες κατηγορίες», αλλά ως «αντίθετους πόλους ενός ενιαίου, γραμμικού συνεχούς». Έτσι, οι κάτοικοι της βορειοδυτικής Ελλάδας (Μακεδόνες και Ηπειρώτες) «είναι «βάρβαροι» όχι υπό την έννοια ότι οι πολιτισμοί, τα έθιμα ή η συμπεριφορά τους βρίσκονται σε άμεση, διαμετρική αντίθεση προς τα ελληνικά πρότυπα, αλλά μάλλον υπό την έννοια ότι ο κατά τα φαινόμενα πιο πρωτόγονος τρόπος ζωής τους τους καθιστά Hellenes manques». [10]

Σημαντική παράμετρος εκτός από τις γραμματειακές πηγές είναι και οι επιγραφικές όπου από την σύγκριση αυτών προκύπτει ότι από ένα μεγάλο μέρος των πρώτων δεν συνάγεται το ίδιο συμπέρασμα και δεν δίνεται η αντίστοιχη εικόνα που προκύ­πτει αβίαστα από τις τελευταίες, ότι δηλαδή οι Μακεδόνες είναι ένα ελληνικό φύλο. [11]

Μεγαλύτερη σημασία όμως από όλες αυτές τις διαπιστώσεις ή παρατηρή­σεις έχει το συμπέρασμα που προκύπτει σαφώς από εκείνες τις μαρτυρίες, όπου δηλώνεται από τους ίδιους τους Μακεδόνες η ελληνική τους ταυτότητα: Η επιστολή του Αλεξάνδρου στον Δαρείο, το κείμενο της συμφωνίας του Φιλίππου Ε' με τον Αννίβα και η αναθηματική επιγραφή του Δάμωνα, γιου του Νικάνο­ρα, στην Ολυμπία, αποτελούν στοιχεία με τα οποία θα έπρεπε προ πολλού να είχε σταματήσει οποιαδήποτε εξωεπιστημονική συζήτηση για το θέμα των σχέσεων των Μακεδόνων με τους νότιους Έλληνες. [12]


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1]-Για πλήρη ανάλυση του όρου Ελληνικότητας στο καταπληκτικό βιβλίο του Jonathan Hall (Hellenicity, Chicago Press, 2002]
[2]- Urlich Wilcken, Αρχαία Ελληνική Ιστορία, σελ 120
[3[-«Αρχαία Ελληνική Κοινωνία» , ΜΙΕΤ, σελ. 363
[4]- Lidell & Scott, Αλ. Φραγκούλης, Δημητράκος, Oxford English Dictionary .
[5]- Urlich Wilcken, Αρχαία Ελληνική Ιστορία, σελ 213
[6]- Simon Hornblower στο Hellenism, σελ 55-58
[7]- E. N. Borza στα «In the Shadow of Olympus: The Emergence of Macedon» και «Before Alexander: Constructing Early Macedonia. Publications of the Associations of Ancient Historians» και ο E. Badian, «Greeks and Macedonians».
[8]-I. Malkin(επιμέλεια), Ancient Perceptions of Greek Ethnicity, σελ 166
[9]- Η αντίληψη του εαυτού και του άλλου: η περίπτωση της Μακεδονίας στο συλλογικό έργο Μακεδονικές Ταυτότητες, 2008
[10]- I. Malkin(επιμέλεια), Ancient Perceptions of Greek Ethnicity, σελ 169-172
[11]- Μιλτιάδης Χατζόπουλος στο «Macedonian institutions under the kings,1996» και Γιάννη Ξυδόπουλος στο «Κοινωνικές και πολιτιστικές σχέσεις των Μακεδόνων και των άλλων Ελλήνων, 2006»
[12]- Γιάννη Ξυδόπουλος, Κοινωνικές και πολιτιστικές σχέσεις των Μακεδόνων και των άλλων Ελλήνων, 2006

Δισπηλιό

Ιστορικό

Αναδημοσίευση από το επίσημο σαιτ του αρχαιολογικού χώρου του Δισπηλιού Καστοριάς

Ο άνθρωπος είχε από την προϊστορία ακόμα μια ιδιαίτερη σχέση με το νερό. Οι περισσότεροι προϊστορικοί οικισμοί, άλλωστε, ήταν ιδρυμένοι κοντά σε πηγές. Το νερό εξασφάλιζε εκτός από την τόσο απαραίτητη ύδρευση ένα σωρό άλλα πλεονεκτήματα σε μια ανθρώπινη εγκατάσταση. Εκεί ποτίζονταν τα ζώα που εξέτρεφε, αλλά και ξεδιψούσαν τα άγρια που κυνηγούσε. Στην πλούσια βλάστηση που φύονταν δίπλα του τα ίδια ζώα έβρισκαν τροφή. Πρόσφερε, επίσης, τη δυνατότητα να ποτιστούν τα χωράφια που εξασφάλιζαν στον άνθρωπο την καθημερινή διαβίωσή του. Έτσι «οι πολιτείες του νερού» ήταν αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο για την προϊστορία όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Από τα τέλη του προηγούμενου, ήδη, αιώνα τέτοιοι λιμναίοι οικισμοί εντοπίστηκαν στις μεγάλες λίμνες της Κεντρικής Ευρώπης, στη Γερμανία και την Ελβετία όπου και τελειοποιήθηκαν οι μέθοδοι ανασκαφής τους. Παράλληλα, όμως, οι χώρες αυτές φρόντισαν να αξιοποιήσουν τα σημαντικά ευρήματά τους με την κατασκευή αναπαραστάσεων οι οποίες όχι μόνο αποτέλεσαν μέσο διδαχής του απλού κόσμου για τις περιόδους αυτές της προϊστορίας, αλλά και πόλο έλξης μεγάλου αριθμού τουριστών.

Το Δισπηλιό είναι ένας παρόμοιος λιμναίος οικισμός στην Καστοριά που ανασκάπτεται από το 1992 από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Προϊστορικής Αρχαιολογίας Γ. Χ. Χουρμουζιάδη. Βρίσκεται δίπλα στη λίμνη της Καστοριάς 7 χλμ. πριν από την πόλη στη θέση «Νησί» σε μια περιοχή όπου έχει κτιστεί η μικρή εκκλησία της Ανάληψης. Παρότι η ανασκαφή ξεκίνησε σχετικά πρόσφατα ο οικισμός είχε εντοπιστεί προπολεμικά, στη δεκαετία του 1930 από τον Α. Κεραμόπουλο, Δυτικομακεδόνα, στην καταγωγή, καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η ανακάλυψή του έχει μια παραμυθένια διάσταση. Σε μια χρονιά ξηρασίας που το νερό της λίμνης είχε υποχωρήσει αρκετά, ο Κεραμόπουλος παρατήρησε την ύπαρξη υπολειμμάτων ξύλινων πασσάλων που προεξείχαν από το νερό και μαρτυρούσαν την παρουσία, κάποτε, στην ίδια θέση ενός οικισμού του οποίου αποτελούσαν μέρος. Οι σύγχρονοι κάτοικοι της περιοχής, παράλληλα, του έδειξαν τα λίθινα εργαλεία που μάζευαν από το βυθό της λίμνης. Κατάλαβε, αμέσως, ότι ήταν προϊστορικά και ξεκίνησε μια ανασκαφή που απέδωσε μεγάλο αριθμό παρόμοιων εργαλείων.

Πέρασαν 30 περίπου χρόνια για να ξαναανακαλυφθεί, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο λιμναίος οικισμός του Δισπηλιού κάτω από ανάλογες συνθήκες από τον καθηγητή της Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ν. Μουτσόπουλο, όταν ο τελευταίος επιτελούσε το επίπονο έργο του που αφορούσε τη μελέτη της βυζαντινής Καστοριάς. Στα πλαίσια αυτά χαρτογράφησε και τους πασσάλους του Δισπηλιού προσφέροντας μια τοπογραφική τους εικόνα. Η συστηματική, όμως, ανασκαφή ξεκίνησε όπως αναφέρθηκε, ήδη, το 1992.

Η έρευνα στο Δισπηλιό αναπτύχθηκε σε δυο επίπεδα. Ανασκάφηκε ένα τμήμα του οικισμού που έδωσε τη δυνατότητα να καταστεί ικανοποιητικά κατανοητή η αρχιτεκτονική διάταξη των σπιτιών, τα υλικά δομής τους και η οργάνωση του χώρου, ενώ τα κινητά ευρήματα (τμήματα από πήλινα αγγεία, λίθινα και οστέινα εργαλεία, ανθρωπόμορφα και ζωόμορφα πήλινα ειδώλια, μικρογραφικές αναπαραστάσεις αντικειμένων επίσης σε πηλό, οστά ζώων και ψαριών, σπόροι απανθρακωμένων δημητριακών και άλλων καρπών) παρείχαν πληροφορίες για την καθημερινή ζωή των νεολιθικών ψαράδων και γεωργοκτηνοτρόφων του Δισπηλιού, αλλά και για την ιδεολογία τους και τις σχέσεις μεταξύ τους. Σ' ένα δεύτερο επίπεδο πραγματοποιήθηκε, στα πλαίσια προγραμμάτων της ευρωπαϊκής κοινότητας και με τη βοήθεια της πολιτείας και της τοπικής κοινωνίας, η αναπαράσταση μερικών καλυβών του νεολιθικού Δισπηλιού, η οποία σήμερα στέκεται δίπλα στη λίμνη και περιμένει τον επισκέπτη για να βυθιστεί στην ανθρώπινη προϊστορία, αλλά και για να χαθεί στο φυσικό τοπίο της λίμνης. Ο τελικός στόχος είναι η δημιουργία ενός ενεργού οικομουσείου στην περιοχή με την αναπαράσταση και της προϊστορικής φύσης και των ανθρώπινων καλλιεργειών.

Τα ευρήματα της αρχαιολογικής ανασκαφής έχουν μια ιδιαίτερη σημασία. Όχι τόσο γιατί το Δισπηλιό αποτελεί το μοναδικό ανασκαμμένο, νεολιθικό (6η χιλιετία π.Χ.), λιμναίο οικισμό στην Ελλάδα, αλλά γιατί η συστηματική έρευνα κατέδειξε ότι δεν έχουμε να κάνουμε μ' ένα στατικό συνονθύλευμα πρωτόγονων ανθρώπων, αλλά με μια δυναμική κοινωνία. Παράλληλα, η εύρεση των ξύλινων πασσάλων μπηγμένων ακόμα στο βυθό της λίμνης, δίνει μια εικόνα για τον τρόπο δόμησης των κατοικιών. Λόγω της ύπαρξης του νερού και της αυξομειούμενης στάθμης τους, οι πάσσαλοι αποτελούν το σκελετό όπου στηρίζονται ξύλινες πλατφόρμες οι οποίες ανυψώνουν το επίπεδο της κατοίκησης αφού εκεί εδράζονται οι νεολιθικές καλύβες.

Από τα υπόλοιπα ευρήματα ξεχωρίζουν ανθρωπόμορφα ειδώλια όπως αυτό ενός άνδρα που έχει μια ιδιότυπη στάση, μια καθιστή μορφή και ένα κεφάλι ζώου που έχουν διαστάσεις μικρού αγάλματος σχεδόν, ειδώλια ζώων που μεταφέρουν μεγάλα αγγεία, δυο φλογέρες, ανήκουν στον κόσμο των ιδεολογικών ανησυχιών του νεολιθικού ανθρώπου. Τα πήλινα αγγεία με τα ποικίλα σχήματα, από τις μικρές φιάλες μέχρι τα πιθάρια, και χρήσεις, από τα αποθηκευτικά και μαγειρικά σκεύη μέχρι τα λεπτότεχνα που δίνουν την εντύπωση μίας «πολυτέλειας», αλλά και τα αντίστοιχα διακοσμημένα (γραπτά και εγχάρακτα) αποτελούν απτές αποδείξεις της νεολιθικής καθημερινότητας. Τέλος, θα πρέπει κανείς να αναφερθεί στο πιο αναπάντεχο από τα ευρήματα. Σε μια ξύλινη πινακίδα που αλιεύτηκε, στην κυριολεξία, από τη λίμνη και χρονολογήθηκε με C14 στο 5.260 π.Χ. και φέρει επάνω της «σήματα» που θα μπορούσαν να αποδοθούν σ' έναν κώδικα μίας πρωτογενούς γραπτής επικοινωνίας. Είναι φανερό ότι σε μια ανάλογη περίπτωση η ιστορία της γραφής θα έπρεπε να ξαναγραφεί και οι νεολιθικές κοινωνίες να μη θεωρούνται «κοινωνίες χωρίς γραφή».

H Ξύλινη Πινακίδα (απόσπασμα από το Βήμα 1 Αυγ 1999)

Είναι μια πρώτη μορφή γραφής που προηγήθηκε της γραμμικής Α, η οποία επίσης ακόμη δεν έχει αποκωδικοποιηθεί; «Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι εδώ έχουμε μια προσπάθεια επικοινωνίας του νεολιθικού ανθρώπου που ελπίζουμε κάποτε να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε» λέει ο καθηγητής Χουρμουζιάδης, χωρίς να κρύβει τις επιφυλάξεις του, καθώς «για να αποκρυπτογραφήσει κανείς ένα κείμενο πρέπει δίπλα στα "σήματα" ή στα ιδεογράμματα να υπάρχει και κάτι το οποίο να του είναι ήδη γνωστό, όπως συνέβη με τον Σαμπολιόν και τη Ροζέτα, όπου επάνω στην πέτρα ήταν χαραγμένα σε αντιστοιχία τρία κείμενα: το ιερογλυφικό, το ελληνιστικό και το δημοτικό. Στην έφυδρη όμως πινακίδα του Δισπηλιού, στην πινακίδα δηλαδή που παρέμεινε στον βυθό της λίμνης 7.500 χρόνια, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα» λέει.

Ανάλογα χαράγματα με αυτά της ξύλινης πινακίδας έχουν βρεθεί και σε μικρές κεραμικές πινακίδες που επίσης κρατούν, τουλάχιστον προς το παρόν, καλά φυλαγμένο το μυστικό τους.

Σκοπιανή Προπαγάνδα

Δυστυχώς από τους Σλαβομακεδονιστές δεν ξέφυγε ούτε και το Δισπηλιό και ειδικά η άγνωστη γραφή της πινακίδας. Στην antic makedonski(αρχαία μακεδονική) υποστηρίζουν ότι είναι γραμμένη η γλώσσα, όπου ο Σκοπιανός Vasil Ilyov μάς λέει ότι την αποκωδικοποίησε και το περιεχόμενο δείχνει πως οι Μακεδόνες ήξεραν από το 5260 π.Χ. να χτίζουν πάνω από το νερό. Ο ίδιος λέει όι στην antic makedonski δίδασκε και ο Αριστοτέλης, «ο Μακεδόνας φιλόσοφος του μακεδονικού πανεπιστημίου στα Στάγειρα».Ο Vasil Ilyov, ο οποίος, σύμφωνα με τον καθηγητή Βλ. Βλασίδη, γεννήθηκε στην περιοχή της Καστοριάς το 1941, σπούδασε αρχιτεκτονική στο Κίεβο και εργάστηκε ως συντηρητής και τεκμηριωτής αρχαιολογικών ευρημάτων στα Σκόπια.

Χατζόπουλος και Χάμμοντ για την γλώσσα των Μακεδόνων

Σήμερα το Κυριακάτικο Βήμα έχει αφιέρωση για την αρχαία Μακεδονία. Ανάμεσα στα άλλα έχει και δύο άρθρα από τους Καθηγητές Μιλτ. Χατζόπουλο και NGL Hammond όπου μιλάνε για την γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων. Όσοι ενδιαφέρεστε να πάρετε μία σφαιρική και περιληπτική άποψη για την ιστορία της Μακεδονίας αλλά κια για τις τελευταίες ανακαλύψεις αξίζει να πάρετε την εφημερίδα.

Τα αρχαία κείμενα μιλάνε

του Μιλτιάδη Χατζόπουλου

Διευθυντής του Ινστιτούτου Ελληνικής και Ρωμαϊκής Αρχαιότητος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

ΕΠΙ ΣΧΕΔΟΝ διακόσια χρόνια η λαλιά των αρχαίων Μακεδόνων έχει αποτελέσει αντι­κείμενο αρχικά επιστημονικής έρευνας και, εν συνεχεία, και πολιτικής, αλλά και διπλω­ματικής εκμεταλλεύσεως. Ο λόγος είναι αφ' ενός ότι η γλώσσα λογίζεται ως ένα από τα κύρια, αν όχι και το κυριότερο κριτήριο της εθνικής ταυτότητας, αφ' ετέρου ότι το επι­χείρημα της ιστορικής συνέχειας μιας πλη­θυσμιακής ομάδας σ' έναν τόπο εξακολου­θεί να είναι πρωτεύουσας σημασίας για την προβολή ή κατοχύρωση εδαφικών διεκδι­κήσεων. Ετσι, από μεν τους Ελληνες θεω­ρείται ότι η ελληνική εθνική ταυτότητα των αρχαίων Μακεδόνων δικαιώνει την ενσωμά­τωση του μεγαλύτερου μέρους της αρχαίας Μακεδονίας στην ελληνική επικράτεια, από δε τους βόρειους γείτονες τους ότι τυχόν απόδειξη πως οι αρχαίοι Μακεδόνες ανήκαν σε άλλη εθνική ομάδα από τους Ελληνες συ­νηγορεί υπέρ των δικών τους διεκδικήσεων επί της περιοχής αυτής. Επειδή τα σωζόμενα τεκμήρια τπς λαλιάς των αρχαίων Μακε­δόνων ως πολύ πρόσφατα ήσαν από λίγα ως ελάχιστα, το έδαφος ήταν ελεύθερο για την ανάπτυξη γλωσσολογικών θεωριών βασι­σμένων περισσότερο σε επιστημονικές προ­καταλήψεις ή πολιτικές υστεροβουλίες πα­ρά σε ασφαλή δεδομένα.

Δεν σώζονται - αν ποτέ υπήρξαν - φιλολο­γικά κείμενα γραμμένα στη μακεδόνικη. Οι Μακεδόνες, όταν άρχισαν να παράγουν λο­γοτεχνικά έργα κατά τον 4ο αι. π.Χ., χρησι­μοποίησαν, όπως και πολλοί άλλοι Ελληνες, όχι τη δική τους διάλεκτο αλλά τη λεγόμενη «αττική κοινή», τη γλώσσα των Αθηνών. Το μοναδικό κείμενο από λογοτεχνικό έργο σε μακεδόνικη διάλεκτο σώζεται στην κωμωδία του 4ου αι. π.Χ. «Μακεδόνες», του Αθηναίου Στράττιδος, όπου στην ερώτηση ενός Αθη­ναίου «σφύραινα δ' έστι τις;» (τι είναι η σφύ-ραινα;) ένας Μακεδών αποκρίνεται «κέστραν μεν ύμμες, ωττικοί, κικλήσκετε» (σεις, ω Ατ­τικοί, την αποκαλείτε κέστρα). Οι Αθηναίοι δηλαδή αποκαλούν «κέστρα» ένα ψάρι που οι Μακεδόνες ονομάζουν «σφύραινα». Ο κω­μικός ποιητής δεν είναι βέβαια γλωσσολόγος, αλλά είναι προφανές ότι παρουσιάζει τον Μα­κεδόνα να μιλάει μια αδιαμφισβήτητα ελλη­νική διάλεκτο με στοιχεία τόσο της αρχαίας θεσσαλικής όσο και της αρχαίας ηπειρωτικής.

Εκτός από το χωρίο αυτό δεν μας παραδί­δονται παρά μεμονωμένες «γλώσσες», δηλα­δή λέξεις σπάνιες που κίνησαν την περιέργεια και θυσαυρίστηκαν από φιλολόγους της ελ­ληνιστικής εποχής. Ο χαρακτήρας εξαιρέσε­ως των λέξεων αυτών καθώς και τα σφάλμα­τα των εκάστοτε γραφέων των χειρογράφων, που τις αντέγραφαν χωρίς να τις κατανοούν, καθιστούν τη χρήση τους επισφαλή. Πάντως οι λίγες ασφαλείς περιπτώσεις που παραδί­δονται επιβεβαιώνουν την ελληνική προέ­λευση των λέξεων:

1) Λέξεις καθημερινής χρήσεως, π.χ. καρπαία (από τον καρπό) όρχησις μακεδόνικη.

2) Ορολογία θεσμών, π.χ. πελιγάνες (από το «πέλειος»=γέρος) οι ένδοξοι, παρά δε Σύροις οι βουλευταί.

3) Επίθετα θεών, π.χ. Κυνηγάδας (Κυνηγίης), Πασικράτα, Αγεμόνα (Ηγεμόνη) κ.ά. I

4) Ονόματα μηνών, όπως Δίος (από τον ΙΜα), Περίτιος (από τον Ηρακλή Περίτα, δηλαδή Φύλακα), Αρτεμίσιος (από την Άρτεμι) κ.ά.

Από τις φιλολογικές πηγές αντλούμε επί­σης τα ονόματα των αρχαιότερων μακεδό­νων βασιλέων (του 7ου και του 6ου αι. π.Χ., προτού δηλαδή αναπτυχθούν οι σχέσεις με την νοτιότερη Ελλάδα), που είναι όλα ελλη­νικά, δηλαδή έχουν ελληνική ετυμολογία: Περδίκκας, Αργαίος, Φίλιππος, Αέροπος, Αμύντας. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγεί η εξέ­ταση των τοπωνυμίων που εισήχθησαν από τους κατακτητές Μακεδόνες στη χώρα που ονομάστηκε από το εθνικό τους όνομα Μα­κεδονία: Αιγεαί (δηλαδή η πόλη των αιγών), Ευπορία, Ηράκλειον, Ευρωπός κ.ά.

Πέρα όμως από τις φιλολογικές πηγές, έρ­χεται διαρκώς στο φως άφθονο επιγραφικό υλικό. Το πρόβλημα, όπως και με τα φιλολο­γικά κείμενα, είναι ότι, όταν επί Φιλίππου Β', τον 4ο αι. π.Χ., οι Μακεδόνες άρχισαν να γρά­φουν σε λίθο ή σε μέταλλο εκτενή κείμενα, δεν χρησιμοποίησαν τη διαλεκτό τους αλλά την αττική κοινή. Στη Μακεδονία ωστόσο έχουν ανευρεθεί χιλιάδες επιτύμβιες στήλες που μας παραδίδουν εκατοντάδες ανθρωπωνύμια, πολλά από τα οποία μπορούν να χα­ρακτηρισθούν μακεδόνικα, είτε διότι απα­ντούν (είτε αποκλειστικά είτε κατά κύριο λόγο και νωρίτερα από αλλού) στη Μακεδονία (Αλέξανδρος, Φίλιππος, Παρμενίων, Αντίπα­τρος, Αρσινόη κ.ά.), είτε διότι παρουσιάζουν ιδιαίτερα φωνητικά φαινόμενα (π.χ. τη δια­τήρηση του αρχαίου μακρού /α/, τη σπορα­δική τροπή των άηχων συμφώνων σε ηχη­ρά), που αποκλείουν την περίπτωση δανεισμού από την αττική διάλεκτο, όπως Πτολεμαίος, Αμύντας, Μαχάτης, Αλκέτας, Βερενίκα (Φερενίκη), Βάλαγρος (Φαλακρός) κ.ά. Δεδομένου ότι τα αρχαία ελληνικά ανθρωπωνύμια σχηματίζονται, παράγονται ή συντίθενται από προσηγορικά (π.χ. Φίλιππος = ο φιλών τους ίππους), αποτελούν πρώτης τάξεως πηγή για τη γνώση της μακεδόνικης διαλέκτου.

Οι επιγραφές μάς προσφέ­ρουν όμως και άλλες μαρτυρίες για τη μακεδόνικη διάλεκτο. Παρ' όλον ότι ο Φίλιππος Β' ει­σήγαγε τη χρήση της αττικής κοινής στα επίσημα κείμενα αντί της μακεδόνικης διαλέκτου, οι συντάκτες ή οι χαράκτες των επιγραφών οι οποίοι χρησιμο­ποιούσαν τη μακεδόνικη στην καθημερινή ομιλία τους υπέκυπταν αναπόφευκτα σε σφάλ­ματα και αντικαθιστούσαν σπο­ραδικά τύπους της αττικής κοινής με τύπους της μητρικής διαλέκτου των. Ετσι σε επιγραφή της Αμφιπόλεως του 3ου αι. π.Χ. διαβάζουμε τη δοτική «χείριστα» αντί του αναμενόμενου «χειριστή». Σε τρεις δια­φορετικές επιγραφές βρίσκομε τον διαλε­κτικό τύπο «κόρα» αντί του αττικού «κόρη». Και οι δύο περιπτώσεις επιβεβαιώνουν τη διατήρηση του μακρού /α/. Σε άλλη επι­γραφή σώζεται ο διαλεκτικός τύπος του απα­ρεμφάτου «ανατιθήμειν» αντί του αττικού «ανατιθέναι».

Η πλούσια αυτή τεκμηρίωση θα έπρεπε να είχε θέσει τέρμα σε κάθε αμφιβολία σχετικά με τη λαλιά των αρχαίων Μακεδόνων. Η ανα­κάλυψη τα τελευταία χρόνια όχι μόνο λέξε­ων αλλά και συνεχών κειμένων στη μακεδό­νικη διάλεκτο αίρει και την τελευταία δικαιολογία για καλόπιστες αμφιβολίες. Αρ­κεί κανείς να διαβάσει τους δύο πρώτους στί­χους του εκτενέστερου και καλύτερα σωζό­μενου από αυτά τα κείμενα: [Θετί]μας και Διονυσιφώντος το τέλος και τον γάμον/καταγράφω και των άλλων πασάν γυ/[ναικ]ών και χηρών και παρθένων, μάλιστα δε Θετϊμας, και / παρκαττίθεμαι Μάκρωνι...

Πρόκειται για έναν «κατάδεσμο», μαγι­κό κείμενο γραμμένο σε μολύβδινο έλασμα του πρώτου ημίσεος του 4ου αι. π.Χ. Οπως αναμενόταν, η διάλεκτος παρουσιάζει συ­νάφεια με τις διαλέκτους της Ηπείρου και της Θεσσαλίας και είναι αδιαμφισβήτητα ελληνική.

Τα γράμματα ήταν ελληνικά

Στο ερώτημα «ποια γλώσσα μιλούσαν οι Μακεδόνες;» ο Νίκολας Χάμοντ, ιστορικός, ειδικός ερευνητής της ιστορίας της Αρχαίας Μακεδονίας (και γενικότερα της Βαλκανικής) υπήρξε κατηγορηματικός στα κείμενα του:

Τέτοιο ζήτημα δεν φαίνεται να υπήρξε στην αρχαιότητα. Γιατί η γλώσσα των αρ­χαίων Μακεδόνων ήταν η ελληνική. Ο Ησίο­δος θεωρούσε τον Μάγνητα και τον Μακε­δόνα πρώτα εξαδέρφια των Ελλήνων και κατά συνέπεια τους θεωρούσε χρήστες μιας διαλέκτου (ή διαλέκτων) της ελληνικής γλώσσας. Οτι είχε δίκιο στην περίπτωση των Μαγνητών έχει αποδειχθεί από τις ανασκα­φές, από την ανεύρεση πρώιμων επιγραφών σε αιολική διάλεκτο στην περιοχή τους, στην Ανατολική Θεσσαλία. Επειτα προς το τέλος του 5ου αι. π.Χ. ένας έλληνας ιστορι­κός, ο Ελλάνικος, που επισκέφθηκε την αυ­λή της Μακεδονίας, θεώρησε πατέρα του Μακεδόνα όχι τον Δία αλλά τον Αίολο, μια λεπτομέρεια που δεν θα μπορούσε να την έχει υιοθετήσει αν δεν γνώριζε ότι οι Μακε­δόνες μιλούσαν ελληνική γλώσσα, την αιο­λική διάλεκτο της ελληνικής γλώσσας.

Μια αξιοπαρατήρητη επιβεβαίωση του ελ­ληνικού λόγου των Μακεδόνων προέρχεται από τους Πέρσες, που κατέλαβαν τη Μακε­δονία ως τμήμα των κατακτήσεων τους στην Ευρώπη γύρω στα 510-480 π.Χ.: Στον πίνακα των υπηκόων τους «στις χώρες πέ­ρα από τη θάλασσα» μνημονεύουν «τους Ελληνες που φορούσαν ένα είδος καπέλου με μορφή ασπίδας, ένα σκιάδιο σαν την ασπίδα». Αυτοί είναι απίθανο να ήταν οποι­αδήποτε άλλη φυλή εκτός από εκείνη των Μακεδόνων, που είναι πολύ γνωστό ότι φο­ρούσαν ένα τέτοιο σκιάδιο.

Παρεξηγήσεις στη σημερινή εποχή προ­κάλεσαν εξάλλου κάποια αρχαία κείμενα όπως του Θουκυδίδη, ο οποίος στο β' μισό του 5ου αι. π.Χ. θεωρούσε τους ημινομαδικούς, οπλισμένους κατοίκους της Βόρειας Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας ως «βαρβάρους». Λέξη η οποία ερμηνεύθηκε από ορισμένους μελετητές ότι σημαίνει «μη ελληνόφωνοι». Μόνο που επιγραφές του 370-368 π.Χ. που βρέθηκαν το 1956 στη Δω­δώνη περιέχουν πίνακες ελληνικών ονομά­των, καταγράφοντας παράλληλα, σε ελληνι­κή πάντα γλώσσα, ενέργειες των Μολοσσών. Αυτή η ανακάλυψη απέδειξε πέρα από κάθε αμφισβήτηση ότι μία από τις πιο βάρβαρες φυλές της Ηπείρου, όπως τις ονόμαζε ο Θου­κυδίδης, οι Μολοσσοί, μιλούσαν ελληνικά στην εποχή που εκείνος έγραφε την ιστορία του. «Βαρβάρους» αποκαλούσε τους Μακε­δόνες και ο Δημοσθένης κατά το 350-340 π.Χ. Η ανακάλυψη των Αιγών όμως τον διέ­ψευσε πέραν των άλλων και για το γεγονός ότι βρέθηκαν 74 ελληνικά ονόματα και ένα θρακικό σε επιτύμβιες στήλες και ήταν όλα γραμμένα με ελληνικά γράμματα.