Τσίπρας: Στο Πεδίο Βολής της Φλώρινας έγινε χρήση πυρηνικών όπλων !!!!

Αυτό αναφέρει σε ερώτηση του  στην βουλή ο Τσίπρας,

αυτός που υπηρέτησε στα σύνορα Παπάγου -Χολαργού,

με θέμα το Πεδίο βολής της Φλώρινας,

στο Υπουργείο Εθνικής(αυτό του ξέφυγε του Παπανδρέου) Άμυνας.

Σχετικός ηλεκτρονικός σύνδεσμος εδώ.

Θα ήθελα να δω την απάντηση του Βενιζέλου σε αυτό....

Η Επανάσταση του Ολύμπου (1878)*

του Ευάγγελου Κωφού
Η Επανάστασις της Μακεδονίας κατά το 1878, ΣΕΛ 30-37
ΙΜΧΑ, 1969

Είς τάς Αθήνας ή Κεντρική Επιτροπή και ιδιαιτέρως ό Πρόεδρος Παύλος Καλλιγάς και ό Ταμίας Μιχαήλ Μελάς εύρίσκοντο είς στενήν έπαφήν μέ τον 'Αλέξανδρον Κουμουνδοϋρον και τόν Χαρίλαον Τρικούπην, Υπουργούς Εσωτερικών και Εξωτερικών αντιστοίχως εις τήν Οΐκουμενικήν Κυβέρνησιν, προς συντονισμόν τών ενεργειών της επιτροπής. Αί ένέργειαί των άπεσκόπουν είς τήν ταύτόχρονον έξέγερσιν της Κρήτης, Ηπείρου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας. Άπό τοϋ Ιανουαρίου, όμως, τό έργον της διεξαγωγής της Μακεδόνικης έπαναστάσεως ανετέθη είς Έπιτροπήν Μακεδόνων άποτελουμένην έκ προσωπικοτήτων μακεδονικής καταγωγής. Ή Επιτροπή Μακεδόνων — ή Μακεδόνικη Επιτροπή — ένήργεε ως εντολοδόχος της Κεντρικής, είς τήν οποίαν άλλωστε ανήκον δύο εξέχοντα μέλη της, οί δικηγόροι Στέφανος Δραγούμης — ιθύνων νους της επιτροπής — και Λεωνίδας Πασχάλης. Τα άλλα τρία μέλη ήσαν ό Ιωάννης Πανταζίδης, καθηγητής Πανεπιστημίου, ό Γεώργιος Παπαζήσης, ιατρός, και ό Νικόλαος Χαλκιόπουλος, καθηγητής. Τήν ύψηλήν έποπτείαν διετήρει ή Κεντρική Επιτροπή, ή οποία και διέθετε είς τήν Μακεδονικήν χρήματα, όπλα και πολεμοφόδια αναλόγως τών αναγκών.

Ωσαύτως, οσάκις άνέκυπτον θέματα, χρήζοντα κυβερνητικής εγκρίσεως επί ανωτάτου επιπέδου, έμεσολάβει ό Παύλος Καλλιγάς ή έτερος αξιωματούχος τής Κεντρικής. Ό Λεωνίδας Βούλγαρης άπεκλείσθη τής Μακεδόνικης Επιτροπής θεωρηθείς ακατάλληλος, λόγω τών....

Λύση παγίδα ετοιμάζουν η ΕΕ και οι ΗΠΑ στο θέμα της ονοματοδοσίας της FYROM

Η Κομισιόν έχει προτείνει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της FYROM. Το ίδιο ζητάει με τωρινό ψήφισμά του το Ευρωκοινοβούλιο. Αυτό υιοθετεί και η σουηδική προεδρία με το επιχείρημα ότι «τα διμερή ζητήματα δεν θα πρέπει να εμποδίζουν την ενταξιακή πορεία των υποψηφίων χωρών. Οι διμερείς διαφορές πρέπει να λύνονται από τα ενδιαφερόμενα μέρη». Ουσιαστικά, επιχειρούν να ακυρώσουν στην πράξη το κριτήριο της καλής γειτονίας για τις σχέσεις υποψηφίων προς ένταξη χωρών με χώρες-μέλη.

Η Ουάσιγκτον και κοινοτικοί κύκλοι προτείνουν να συμφωνηθεί άμεσα το «Βόρεια Μακεδονία» και η Ελλάδα να πει «ναι» στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της FYROM. Σε δεύτερη φάση να γίνει διαπραγμάτευση για το εύρος χρήσης αυτού του ονόματος και για το όνομα της εθνότητας/γλώσσας των Σλαβομακεδόνων.

Πρόκειται για φόρμουλα-παγίδα. Οταν θα έλθει η ώρα να συζητηθεί το εύρος χρήσης, η FYROM θα επαναλάβει την πάγια θέση της ότι οι Ελληνες στις διμερείς σχέσεις μπορούν να την αποκαλούν με όποια σύνθετη ονομασία τους αρέσει. Με άλλα λόγια, η Αθήνα θα έχει άρει το βέτο, ενώ τα Σκόπια δεν θα έχουν δώσει τίποτα.

Του Σταυρου Λυγερου
Το παρασκήνιο πριν από τη σύνοδο κορυφής Ε.Ε. του Δεκεμβρίου
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 29-11-2009

Έκδοση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών με θέμα:

"The Macedonian Minority in Greece:A Human Tragedy within the Boundaries of the European Union."

"Η Μακεδονική Μειονότητα στην Ελλάδα: Μία ανθρώπινη τραγωδία εντός των συνόρων της Ευρωπαικής Ένωσης".

Το 1999 το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών επί Ισμαήλ Τζεμ, εκδόθηκε...

Το "στοίχημα" των Σκοπίων για παγίωση εθνικής συνείδησης

Γράφει ο Μιχαήλ Χρυσανθόπουλος
καθ. Ιστορικού, συγγραφέας, δημοσιογράφος S.BS Αυστραλίας

“Να μη δύσει ο ήλιος από ανατολικά”, είναι ο πηχυαίος τίτλος της εφημερίδας των Σκοπίων “Duevnik” στις 18-11-2009, κατά την επίσκεψη του Nikola Gruevski στη Σόφια και τη συνάντησή του με τον ομόλογό του Bosko Borisov.

Το θέμα, η πλήρης υποστήριξη της Βουλγαρίας στη γειτονική χώρα για την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, και η άμεση απάντηση της Βουλγαρίας απροκάλυπτα, που δεν αφήνει περιθώρια για λάθος ερμηνείες: “ομογάλακτα έθνη, που θα μπορούν να συμμετέχουν στις κοινές εθνικές γιορτές, με μία γλώσσα και ένα κοινό σκοπό”, ήταν τα ξεκάθαρα λόγια του Βούλγαρου πρωθυπουργού, ο οποίος απλά υπογράμμισε αυτό το οποίο υποστηρίζουμε τόσο καιρό: ότι ο διεκδικητισμός των Σκοπίων είναι .....

Ιδεολογίες και εθνική στρατηγική

του Παναγιώτη Κονδύλη
Αναδημοσίευση από το Βήμα (4-1-1998)

Αφότου ήλθε στο προσκήνιο το Κυπριακό ως σήμερα ­ δηλαδή επί μισόν αιώνα ­ όχι λίγες ήττες επεσώρευσε στην Ελλάδα η πανθολογούμενη άλλωστε ανυπαρξία μιας μακροπρόθεσμης εθνικής στρατηγικής αποδεκτής από τον κύριο κορμό του πολιτικού κόσμου και επεξεργασμένης χάρη στη σύμπραξη πολιτικών, διπλωματών στρατιωτικών και επιστημόνων. Εχοντας την εμπειρία τούτη δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς το προφητικό χάρισμα για να προβλέψει ότι στο μέλλον πολλά θα εξαρτηθούν από το αν θα πραγματοποιηθεί τώρα ό,τι δεν έγινε στο παρελθόν. Δύο παράγοντες επέδρασαν, και εξακολουθούν να επιδρούν, αρνητικότατα: η λειτουργία του πολιτικού συστήματος και η εμπλοκή σε ιδεολογήματα. Ο πολιτικός κόσμος δεν βρέθηκε στο ύψος των περιστάσεων όχι μόνον γιατί οι α ή β εκπρόσωποί του έλαβαν συχνά τις α ή β εσφαλμένες αποφάσεις στο α ή β ζήτημα, αλλά και επειδή στο σύνολό του δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα πάγιο και αθόρυβο θεσμικό πλαίσιο ικανό να εξουδετερώνει κατά το δυνατόν τους πειρασμούς κομματικής εκμετάλλευσης των εθνικών θεμάτων. Η ανικανότητα προς αυτοσυγκράτηση είναι κατ’ εξοχήν γνώρισμα εφηβικής ανωριμότητας. Και το γεγονός ότι ο ένας επιρρίπτει την ευθύνη στον άλλον αποδεικνύει απλώς ότι ενέχονται όλοι.

Η επιρροή ιδεολογημάτων σε θέματα εθνικής στρατηγικής ανάγεται γενικότατα στο ότι το νεοελληνικό κρατίδιο αναγκάσθηκε εξ αρχής να αντισταθμίσει την ιστορική του καχεξία με υπεραυτάρεσκους μύθους. Γίναμε έτσι λαός που τέρπεται ....

Did you know ?...Πως η Britannica προπαγανδίζει υπέρ των Σκοπιανών

Η παραπάνω ερώτηση τίθεται στο “Britannica Almanac 2010“ στους αναγνώστες της και αφορά τον Μέγα Αλέξανδρο. Όλα καλά εδώ.
ΟΧΙ....
Γιατί....

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΝΕΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θεσσαλονίκη, 26/11/2009
 Η Πανεπιστημιακή Ανασκαφή του Α.Π.Θ. στο τείχος της Βεργίνας, υπό τον Αν. Καθηγητή Παναγιώτη Φάκλαρη, κατά τη φετινή ανασκαφική περίοδο η οποία ολοκληρώθηκε χθες, Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009, έφερε στο φως νέα, σημαντικά τμήματα του τείχους της αρχαίας πόλης, τα οποία αποτελούν την καλύτερη σωζόμενη οχύρωση της Μακεδονίας

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, που από το 1938 επέλεξε τη Βεργίνα για την ίδρυση πανεπιστημιακής ανασκαφής και την εκπαίδευση των φοιτητών αρχαιολογίας, αποδίδοντας έκτοτε στην ανθρωπότητα μια ....

Απάντηση του Παναγιώτη Ψωμιάδη στις ερωτήσεις των Aδέσμευτων Bloggers.

Αγαπητοί φίλοι,

Καταρχάς θέλω να σας ευχαριστήσω για τη διάθεσή σας να ακουστούν και οι δικές μου απόψεις από τα blogs σας. Ήδη, πολλοί από εσάς, εδώ και χρόνια προβάλλετε τις απόψεις μου οι οποίες όπως  γνωρίζετε δεν είναι και πολύ δημοφιλείς στο δημοσιογραφικό κατεστημένο. Μάλιστα, το κάνετε εστιάζοντας στην ουσία των ενεργειών και των δηλώσεών μου χωρίς να μένετε στους τύπους και στην τηλεοπτική εικόνα που συχνά αδικεί την ουσία.

Παρά τα πολλά προβλήματα που υπάρχουν στο χώρο της διαδικτυακής έκφρασης, θεωρώ ότι τα μπλογκς καλύπτουν ένα εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι της ενημέρωσης. Ξέρω ότι πολλοί....

Σχετικά με τις συναντήσεις Παπανδρέου και Γκρούεφσκι.....

......και επειδή άρχισαν οι φήμες ότι το όνομα που προτείνουν οι γνωστοί-άγνωστοι είναι  “Βόρεια Δημοκρατία της Μακεδονίας" και χωρίς αλλαγή του Συνταγματικού τους όνομα επαναλαμβάνω αυτά που έχω πει κατά καιρούς όταν ήταν η ΝΔ κυβέρνηση:

Ο Μακεδονισμός των Σκοπίων τρέφεται από την στρεβλή τους πολτιστική ταυτότητα. Η εθνική ταυτότητα και το εθνικό συναίσθημα πολλές φορές είναι τόσο ισχυρά που απειλούν να κλονίζουν τα πολυεθνικά κράτη. Παρά τις αφελείς δοξασίες των πάσης φύσεως διεθνιστών, η αξία του Έθνους, της ιστορικής συνείδησης, της πολιτιστικής ταυτότητας παραμένουν οι ισχυρότεροι παράγοντες των διεθνών σχέσεων αλλά και της συνοχής ενός κράτους.

Τα Σκόπια δεν την έχουν αυτήν την συνοχή και το ξέρουν. Ξέρουν τις αδυναμίες τους και τις κρύβουν με επιτυχία. Η αλλαγή του Συντάγματος είναι και ο μόνος τρόπος για να υποχρεωθούν οι Σλαβομακεδόνες να κάνουν το δικό τους ιστορικό συμβιβασμό. Να εγκαταλείψουν το φαντασιακό ε­πεκτατισμό τους, που τροφοδοτεί το κρατικό τους ιδεολό­γημα περί "Μακεδονισμού". Με άλλα λόγια, είναι ο μόνος τρόπος να φύγουν τα αγκάθια και οι διμερείς σχέσεις να τε­θούν σε νέα, αμοιβαίως δημιουργική βάση. Όσο ο Παπανδρέου δεν δηλώνει  ΞΕΚΑΘΑΡΑ ότι η σύνθετη ονομασία θα είναι για όλες τις χρήσεις και δεν θέτει ως όρο την τροποποίηση του Συ­ντάγματος, αντιφάσκει με τον εαυτό του.
 
Ο ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ­ΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΜΟΝΟΠΩ­ΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟ­ΝΕΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗ­ΤΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ Η ΕΓΓΡΑΦΗ ΥΠΟΘΗΚΩΝ ΣΤΟ ΣΥ­ΝΟΛΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Ακόμα και εάν αποδεχθούν για το κράτος τη σύνθετη ονομασία που θα προτείνουν οι Έλλη­νες, το ιδεολόγημα του μακεδονισμού δεν θα ακυρωθεί, θα ακυρωθεί μόνο εάν ταυτοχρό­νως αλλάξει και το όνομα της κυρίαρχης εθνότητας/γλώσσας. Ο όρος «μακεδόνικη» δη­λώνει το Όλον, και γι' αυτό εί­ναι απαράδεκτος. Την πραγ­ματικότητα αντανακλά ένας εθνογεωγραφικός προσδιορι­σμός (όπως σλαβομακεδονι­κός), που δηλώνει ότι πρόκειται για Μέρος.
 
Επίσης οποιαδήποτε ΝΑΙ στην έναρξη για καθορισμό ημερομηνίας έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΠΓΔΜ με την Ε.Ε  χωρίς αλλαγή του συνταγματικού τους ονόματος θα είναι ΜΙΑ ΝΕΑ ΗΤΤΑ.

Συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά στους Αδέσμευτους Bloggers

Προσωπικά θέλω να συγχαρώ τους bloggers για αυτήν την κίνηση τους όπως και  φυσικά τον Αντώνη Σαμαρά για τις απαντήσεις του. 
50 απαντήσεις σε ερωτήσεις ελεύθερες και ΜΗ ΛΟΓΟΚΡΙΜΕΝΕΣ πραγματικά δείχνει ότι το δυαδίκτυο και κυρίως η μπλογκόσφαιρα βαδίζει σε πολύ καλό δρόμο και στα πρότυπα της ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ και ΑΝΤΑΓΟΡΙΑΣ, κολώνες της δημοκρατίας. 
Οι ερωτήσεις που υπέβαλα είναι με μπλέ χρώμα.

Τα παιδιά του Εμφυλίου

«Παιδομάζωμα», μια φρικτή λέξη από την περίοδο του οθωμανικού ζυγού έμελλε να στοιχειώσει ξανά, με χειρότερους όρους, την Ιστορία μας

Της ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΤΟΜΑΗ
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009
www.tovima.gr

ΣΕ ΤΡΕΙΣ ημέρες από σήμερα θα γιορτάσουμε μία ακόμη επέτειο του ιστορικού «Οχι». Ετσι παρέμεινε, με μία μόνο λέξη, στη συλλογική μας μνήμη η ηρωική αντίσταση του λαού μας στη σαρωτική επέλαση των δυνάμεων του Αξονα που αιματοκύλισε την Ευρώπη, στοιχίζοντας τη ζωή σε εκατομμύρια  ανθρώπους. Επίσημα, το τέλος του πολέμου τοποθετείται τον Μάιο του 1945. Στη χώρα μας όμως η ειρήνη καθυστέρησε άλλα τέσσερα χρόνια. Ο ελληνικός Εμφύλιος που ξέσπασε αμέσως μετά οδήγησε τη χώρα στο χείλος της αβύσσου. Το αίμα που έρευσε και η φυγάδευση χιλιάδων ελλήνων, κυρίως νέων, στις χώρες του ανατολικού συνασπισμού στέρησαν τη χώρα από ένα δυναμικό κομμάτι  του πληθυσμού της. Περίπου 60.000 ήταν....

Η «Μαύρη Αθηνά» και οι «αφροκεντριστές»

Εξώφυλλο του Α΄ τόμου της "Μαύρης Αθηνάς"

Η «Μαύρη Αθηνά» και οι «αφροκεντριστές»

(Από το βιβλίο του Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη:«Μη-συμβατικές θεωρίες: Οι κερδοσκόποι του “ελληνισμού” και ο φενακισμός των αφελών» - ΚΥΡΟΜΑΝΟΣ, Θεσσαλονίκη 2007)

Τον Μάρτιο του 1987 κυκλοφόρησε ο Α΄ τόμος ενός βιβλίου [Martin Bernal: «Black Athena»: The Afroasiatic Roots of Classical Civilization – The Fabrication of Ancient Greece 1785-1985 («Μαύρη Αθηνά»: Οι Αφροασιατικές Ρίζες του Κλασσικού Πολιτισμού - Το «κατασκεύασμα» της Αρχαίας Ελλάδας 1785-1985)] που πέρασε μάλλον απαρατήρητο. Το μόνο έντυπο που δημοσίευσε μια δισέλιδη παρουσίαση του βιβλίου ήταν η παλιά νεοϋρκέζικη εβδομαδιαία εφημερίδα της αμερικανικής μαρξιστικής αριστεράς «Guardian» (που έκλεισε το 1992) και παρ’ όλες τις επίμονες προσπάθειες του συγγραφέα κανένα σοβαρό έντυπο δεν ασχολήθηκε με το βιβλίο.

Το 1991 κυκλοφόρησε ο Β΄ τόμος («Black Athena»: The Archaeological and Documentary Evidence (Οι αρχαιολογικές μαρτυρίες και οι μαρτυρίες των τεκμηρίων), προκαλώντας μια χιονοστιβάδα συζητήσεων, αντεγκλήσεων και αρθρογραφίας τόσο στις Η.Π.Α. όσο και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ενώ αναμένονται τόσο ο Γ΄ τόμος (υπό έκδοση εδώ και 15 χρόνια) με τον προσωρινό τίτλο : «Λύνοντας το αίνιγμα της Σφίγγας και άλλες μελέτες στην Αιγυπτο-Ελληνική μυθολογία» (Γλωσσολογικά επιχειρήματα)*, όσο και ένας Δ΄ τόμος με άγνωστο τίτλο και περιεχόμενο.

Συγγραφέας αυτού του περίεργου και εξ ίσου απροσδόκητου έργου ήταν ο Αγγλοεβραίος Μάρτιν Μπερνάλ, καθηγητής Κυβερνητικών Σπουδών (Government Studies) στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ των Η.Π.Α. Η βασική πανεπιστημιακή του εκπαίδευση ήταν Σινολογία (Κινεζικές σπουδές) και επί 20 χρόνια δίδασκε θέματα σύγχρονης κινεζικής πολιτικής και σχέσεις μεταξύ της διανόησης Κίνας και δυτικού κόσμου στις αρχές του 20ου αιώνα. Όπως αναφέρει ο ίδιος στον Πρόλογο του α΄ τόμου: «…Το 1975 πέρασα την κρίση της μέσης ηλικίας … πολιτικά αυτή η κρίση είχε σχέση με την λήξη του πολέμου στο Βιετνάμ και η συνειδητοποίηση ότι η Μαοϊκή Εποχή στην Κίνα έφθασε στο τέλος της. Ήταν πια φανερό ότι το διεθνές ενδιαφέρον μετατοπίσθηκε και δεν ήταν πια η Ανατολική Ασία, αλλά η Ανατολική Μεσόγειος…» και προσθέτω εγώ : «άρα με κάτι άλλο έπρεπε να ασχοληθώ ώστε να μη μείνω άνεργος με τις κινεζικές σπουδές μου και τις περισπούδαστες αναλύσεις μου για τις οποίες ουδείς πλέον θα ενδιαφερόταν να ανοίξει το πορτοφόλι του». Αυτό βέβαια δεν το ομολογεί ο Μπερνάλ, ο οποίος ....

Ψήφισμα Μακεδονικών Οργανώσεων για το θέμα της ονοματοδοσίας της FYROM

Εν όψει της συζήτησης του Δεκεμβρίου, στο Συμβούλιο κορυφής της Ε.Ε. για τη χορήγηση ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων του κράτους των Σκοπίων, καθώς και στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ του ιδίου μηνός, οι Μακεδονικές Οργανώσεις εξωτερικού και εσωτερικού εξέδωσαν το παρακάτω ψήφισμα:

ΨΗΦΙΣΜΑ
Οι Μακεδονικές Οργανώσεις καθώς και οι φορείς που υποστηρίζουν τις θέσεις και τις απόψεις των τριών εκατομμυρίων Μακεδόνων, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό, έχοντας επίγνωση της κρισιμότητας στην οποία έχει περιέλθει η διαπραγμάτευση για το όνομα της ΠΓΔΜ, καλούν την Κυβέρνηση καθώς και τους πολιτικούς Αρχηγούς και Βουλευτές όλων των κομμάτων, όπως διαφυλάξουν τα εθνικά συμφέροντα και την εθνική αξιοπρέπεια από την επιβουλή των Σλάβων των Σκοπίων κατά της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Μακεδονίας και συνακόλουθα της Ελλάδος.

ΔΗΛΩΝΟΥΝ ότι δεν πρόκειται να δεχθούν την συμπερίληψη του όρου Μακεδονία στο όνομα του κράτους των Σκοπίων.

ΖΗΤΟΥΝ από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία.

ΚΑΛΟΥΝ την Κυβέρνηση να αρνηθεί την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΠΓΔΜ, καθώς και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ ή σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, στους όποίους η χώρα μας έχει το δικαίωμα της αρνησικυρίας, προτού λυθούν τα προβλήματα του ονόματος, της εθνότητας, της υπηκοότητας και της γλώσσας.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ: όσες ενημερώθηκαν και απάντησαν από 9/11 έως 17/11/2009.

Ντόρα Μπακογιάννη, Αντώνης Σαμαράς και Παναγιώτης Ψωμιάδης παίρνουν θέση στην επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ.

Οι τρεις υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας, μία εβδομάδα πριν από την τελική αναμέτρηση για την εκλογή νέου πρόεδρου, τοποθετούνται σχετικά με το μείζον εθνικό θέμα. Επίσης διατυπώνουν τις απόψεις τους για την κατάργηση του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης και καταθέτουν τις προτάσεις τους για την έξοδο από την οικονομική κρίση.

Θέσεις για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας των Σκοπίων, την κατάργηση του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης από τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το ρόλο και τα έργα ανάπτυξης της Θεσσαλονίκης παίρνουν σήμερα, μέσα τις σελίδες της “Μακεδονίας”, οι τρεις υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας. Ντόρα Μπακογιάννη, Αντώνης Σαμαράς και Παναγιώτης Ψωμιάδης μιλούν ακόμη για την οικονομία και καταθέτουν τις προτάσεις τους για την έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση.

Οι κοινές ερωτήσεις

■1. Με ποια πολιτική μπορεί η Ελλάδα να ξεπεράσει την οικονομική κρίση; Αυτή που πρότεινε ο Καραμανλής και καταψηφίστηκε από το λαό ή αυτή που εφαρμόζει ο Παπανδρέου, στην οποία ασκείτε κριτική; Μήπως υπάρχει άλλη πρόταση;

■2. Ναι ή όχι στη σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια; Ποια λύση θα επιδιώξετε;

■3. Θα επαναδημιουργήσετε το ΥΜΑΘ, τι σκέφτεστε για την ανάπτυξη της Βόρειας Ελλάδας και ποια ταυτότητα θέλετε να προσδώσετε στη Θεσσαλονίκη;

Τέλη κυκλοφορίας για Δίκυκλα(100 έως 400% αύξηση)

Δεν ξέρω εάν το πήρατε χαμπάρι αλλά τα τέλη κυκλοφορίας(ή  άμεσης φορολογικής αφαίμαξης) για τα δίκυκλα από 18 ευρώ τα πήγαν στα

• 35(2000-2004)
• 51(1996-1999) και
• 68(πρίν από 1995).

Όταν το κράτος κάνει 100% έως 400% αύξηση σε ένα μέσο που  το χρησιμοποιεί  ο μέσος Έλληνας για λόγους καθαρά συγκοινωνιακούς καταλαβαίνουμε όλοι που θα πάμε.

Άραγε η Κα Riki Van Boeschoten και ο Κος Loring Danforth αναφέρουν την οργάνωση Ήλιντεν στα πονήματα τους για το παιδομάζωμα;

Όπως είναι γνωστό οι αναφερόμενοι Καθηγητές έχουν αναλάβει εργολαβικά την υποστήριξη των σλαβομακεδονικών ιστορικών θέσεων ανά την οικουμένη. Το ίδιο λοιπόν έκαναν και στην περιβόητο 7ου «Μακεδονικό- Βορειοαμερικανικό Συνέδριο στις Μακεδονικές Σπουδές» το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα από τις 5 έως και 7 Νοεμβρίου 2009. Το συνέδριο όπως είναι γνωστό συνδιοργάνωσαν τα Πανεπιστήμια Γιούτα και Σικάγου σε συνεργασία με την ακροδεξιά Σλαβομακεδονική οργάνωση γνωστή ως «Ενωμένη ‘Μακεδονική’ Διασπορά (UMD)».

Ένα λοιπόν από τα θέματα του Συνέδριου ήταν και το Παιδομάζωμα. Εκεί λοιπόν ο Κος Danforth(γνωστός για τις στενές σχέσεις με το Ουράνιο Τόξο και το ΕΠΣΕ του Ελληνόφωνου Δημητρά) υποστήριξε πολλά και διάφορα για το παιδομάζωμα με το κορυφαίο ότι τα ψηφίσματα του ΟΗΕ δεν ήταν οριστικά.

Δυστυχώς για αυτούς τους αναθεωρητές της Μακεδονικής ιστορίας εκτός από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ υπάρχουν και οι μαρτυρίες από τους άμεσα εμπλεκόμενους όπως......

Εκκλησία Άγιου Δημητρίου στο Μοναστήρι(πΓΔΜ)

από το Μακεδόνα82
το βίντεο είναι από τον Florinamak

Το Εθνομηδενιστικό βιβλίο της Ρεπούση ΟΥΤΕ ΑΠΟΣΥΡΕΤΑΙ και είναι άρτιο σύμφωνα με την Υφυπουργό -μη εθνικής-Παιδείας.!!!!

Απλά υπενθυμίζω δύο πράματα :

• Στις 6 Οκτωβρίου φίλοι Μακεδόνες με είχαν ρωτήσει γιατί δεν ασχολούμε με την κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας -Θράκης. Ένας από τους  λόγους που είχα γράψει ήταν ότι θα υπάρξουν μεγαλύτερα ΕΘΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ όπως η Πλήρη εφαρμογή της Ρεπούσιας πολιτικής στην Ελληνική Εθνική Παιδεία. Το κατάργηση το Εθνικής από το όνομα "Υπουργείο Εθνικής Παιδείας" που μένει σκέτο "Παιδείας" γιατί δεν το σχολιάζουμε ; Σε καμμιά 5αριά χρόνια θα έχουμε σχολικά βιβλία που θα γράφουν όχι μόνο Ελληνο-τουρκικές επιτροπές αλλά και ελληνο-αλβανικές όπου θα μαθαίνουμε πόσο Ιλλυριοί είναι οι Αλβανοί.
  Και δικαιώνομαι.
  Σε λίγα χρόνια τα Ελληνόπουλα απλά θα είναι Έλληνες του Κράτους και όχι του Έθνους.
• Η κα Υπουργός είπε ότι το βιβλίο της Ρεπoύση είναι άρτιο.!!!!   Η Ακαδημία Αθηνών διαφωνεί σε αυτό όπως και δεκάδες ιστορικοί. Δεν το ήξερε αυτό; Μα και φυσικά αλλά είναι οπαδός της μετανεωριστικής αντίληψης που έκανε την παιδεία μας έρμαιο των πάσης φύσεως κομματικών αντιλήψεων.

Συγχαρητήρια και στον Κο Χρυσανθακόπουλο για την επερώτηση στην Βουλή όπου αποκάλυψε για μία άλλη φορά τις αληθινές προθέσεις της παρούσας Κυβέρνησης σε ότι αφορά την Ιστορία μας αλλά και την Εθνική μας ταυτότητα.

Σκοπιανο-Ισλανδική ρήξη; προκαλούν τα Σκόπια με αφορμή την προκλητική και προσβλητική ταινία A Name is a Name!!

Κρίση στις σχέσεις μεταξύ Ισλανδίας και Ελλάδας επιχειρούν να προακλέσουν εδώ και λίγες ημέρες τα Σκοπιανά ΜΜΕ με αφορμή ένα θέμα που οι δυο χώρες(Ελλάδα και Ισλανδία) έκλεισαν αμέσως χωρίς να δοθούν περαιτέρω πολιτικές προεκτάσεις μόλις διείδαν τις αληθινές προθέσεις των Σκοπιανών που ήταν εξώθφαλμες και προκλητικά προφανείς. Αφορμή, υπήρξε αίτημα Σκοπιανών προς την Ισλανδική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον να προβληθεί στην πρεσβευτική κατοικία η προκλητική ταινία A name is a Name για την οποία ήδη γράψαμε σε σχετικό αναλυτικό αποκαλυπτικό δημοσιεύμα μας με αρκετά νέα στοιχεία και ντοκουμέντα για την σκοπιμότητα της ταινίας και τους δημιουργούς της.

Τελικά η προπαγανδιστική ταινία δεν προεβλήθη σε αυτό το κλειστό κύκλο προσκεκλημένων με αποτέλεσμα ....

Ακαδημαϊκή Εικονικότητα: Πολιτικός ακτιβισμός, καλυμμένος με ακαδημαϊκό μανδύα στο Πανεπιστήμιο της Utah

Της Νίνας Γκατζούλη *

Σε ανθελληνικό παραλήρημα προέβη η πλειοψηφία των εισηγητών κατά τη διάρκεια του 7ου «Μακεδονικού- Βορειοαμερικανικού Συνεδρίου στις Μακεδονικές Σπουδές» το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα από τις 5 έως και 7 Νοεμβρίου 2009. Το συνέδριο συνδιοργάνωσαν τα Πανεπιστήμια Γιούτα και Σικάγου σε συνεργασία με την Ενωμένη ‘Μακεδονική’ Διασπορά (UMD) των Σκοπίων.

Χωρίς επιστημονικά και ακαδημαϊκά ερευνητικά κριτήρια, χωρίς αναφορές σε πηγές ή οποιαδήποτε σχετική τεκμηρίωση, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το συνέδριο στόχευε στο να ……

Λυγκησταί, Μύγδονες και Ὀδόμαντες

Απόσπασμα χάρτη της αρχαίας Μακεδονίας επί Ρωμαιοκρατίας (D'Isle 1708)

Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη

Λυγκησταί: 

Αρχαίο φύλο της άνω (ορεινής) Μακεδονίας. Κατά τοΛεξικόν της Ελληνικής Αρχαιολογίας (Αλεξάνδρου Ρ. Ραγκαβή - Αθήναι 1888), οι Λυγκηστές ήσαν: «…Λαός αυτόνομος, την Λυγκηστίδα οικών, χώραν Β.Δ. της Μακεδονίας κειμένην. Κατ’ αρχάς είχον ιδίους βασιλείς εκ του γένους των Βακχιαδών, είτα δε ηνώθησαν μετά της Μακεδονίας. Πρωτεύουσα αυτών ην ο Λύγκος (Θουκυδ. Β, 93 και Δ, 8) ή Λύκος…».
Σύμφωνα με το Λεξικό των Κυρίων Ονομάτων (Ανέστη Κωνσταντινίδου - Κωνσταντινούπολις 1900) ο Λύγκος παλαιότερα ονομαζόταν Πιερία.
Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο «Λύγκος, πόλις Ηπείρου, Στράβων εβδόμη. εκλήθη από Λυγκέως. το εθνικόν Λυγκησταί. το θηλυκόν Λυγκηστίς…».
Η χώρα των Λυγκηστών εκτεινόταν στα ανατολικά των Πρεσπών, νότια του ποταμού Εριγόνος και περιελάμβανε τις πεδιάδες της Φλωρίνης και του Μοναστηρίου (Βιτώλια).

(Βλ. Χάρτη Αρχαία Μακεδονία).

Παλαιότερα είχε υποστηριχθεί ότι οι Λυγκηστές ήσαν ....

Η γενιά του 73 σήκωνε Ελληνικές Σημαίες ενάντια στην ξενοκίνητη χούντα...

και όχι κομμουνιστικές σημαίες με σφυροδρέπανα

και αναρχοφασιστικές κοκκινόμαυρες

Η Θεσσαλονίκη του 1907

[...] Η Θεσσαλονίκη έχει τις αντιθέσεις της. Κοντά στην προκυμαία, όπου βρίσκονται τα μεγάλα ξενοδοχεία και βουλεβάρτα, πίνουν ηδύποτα και κυκλοφορούν ιππήλατα τραμ, υπάρχει μια αίσθηση Ευρώπης. Στο εσωτερικό της πόλης οι δρόμοι στενεύουν και είναι σκεπαστοί. Τα παζάρια είναι σκοτεινά, ανατολίτικα και δύσοσμα, όσο πιο ανατολίτικα τόσο πιο δύσοσμα. Αυτό είναι το άρωμα της Ανατολής. Σε ένα τμήμα της Θεσσαλονίκης μπορείς να απολαύσεις ένα ωραίο γαλλικό γεύμα. Αν πηδήξεις σε ένα τραμ, μέσα σε πέντε λεπτά βρίσκεσαι σε άλλη χώρα, όπου δεν υπάρχουν καρέκλες και τραπέζια, ούτε τίποτε άλλο, παρά μόνον ψάθες, τουρκικό φαγητό και ο βαρύς αποχαυνωτικός καπνός των μουσουλμάνων με τα τουρμπάνια, που καπνίζουν ναργιλέδες.

Ο πληθυσμός είναι ανάμεικτος. Όταν ξεπεράσεις τις πτωχότερες τάξεις, η περιβολή από μόνη της δεν σε βοηθά να καταλάβεις την εθνικότητα. Όλοι μιλούν ελληνικά και οι περισσότεροι γνωρίζουν τουρκικά. Πρέπει όμως να προσέξεις τα χαρακτηριστικά, το μάτι, το περπάτημα, τους τρόπους εν γένει, για να ξεχωρίσεις κατά πόσον ο άνθρωπος που κοιτάζεις είναι Τούρκος, Έλληνας, Αρμένιος, Βούλγαρος ή Εβραίος. Το πονηρό μάτι προδίδει τον Αρμένιο, το κόρδωμα ή το ταπεινό ύφος δείχνει τον Έλληνα, η ήρεμη εγρήγορση αποκαλύπτει τον Εβραίο. Είναι όλοι Τούρκοι υπήκοοι και όλοι υποχρεωμένοι να φορούν το φέσι.

Υπάρχουν όμως άντρες που ξεχωρίζουν, ψηλοί, μελαχρινοί με υπερήφανο παράστημα. Είναι....

Η Ολομέλεια του ’47 και τα θύματά της

Για τα αίτια του εμφυλίου πολέμου διίστανται οι απόψεις μεταξύ των ιστορικών. Η νέα γενιά των Ελλήνων ιστορικών βλέπει τον εμφύλιο ως μια προσπάθεια του ΚΚΕ όχι για κατάληψη της εξουσίας, αλλά για άσκηση πίεσης στη «μοναρχοφασιστική κυβέρνηση» των Αθηνών ώστε η μεταπολεμική Ελλάδα να εκδημοκρατιστεί. Ο εμφύλιος παρουσιάζεται ως απάντηση του ΚΚΕ στην τρομοκρατία των δεξιών παρακρατικών οργανώσεων με την ανοχή του κράτους. Η άποψη αυτή στηρίζεται απλώς στη ρητορική του ΚΚΕ το 1945 και αποσκοπεί στην απόσειση των ευθυνών του για την ελληνική τραγωδία του 1946 - 49.

Τόσο το 1943 - 44 όσο και κατά τον εμφύλιο το ΚΚΕ έθετε ζήτημα κατάληψης της εξουσίας επί της ουσίας. Αντίσταση και επανάσταση ήταν έννοιες ταυτόσημες για το ΚΚΕ στη διάρκεια της κατοχής στην Ελλάδα, όπως στη Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία, όπου και ο Τίτο και ο Χότζα διεξήγαν έναν αγώνα εξουσίας και δεν μπόρεσαν να συνεργαστούν με τον Μιχαήλοβιτς ή τους Μπαλίστες αντίστοιχα. Η αγγλική επέμβαση ματαίωσε τα σχέδια του ΚΚΕ. Ο όρος «αυτοάμυνα» που εισήγαγε το Ζαχαριάδης το 1945 ήταν ουσιαστικά...

Οι Κομιτατζήδες του Ουράνιου Τόξου άνοιξαν γραφείο στην Έδεσσα.

Υπενθυμίζω ότι εκτός από τις γνωστές   μαξιμαλιστικές θέσεις στο θέμα της Μακεδονικής ταυτότητας που έχουν εκφραστεί γραπτά μέσω του περιοδικού Ζόρα, το κόμμα αυτό δεν έχει κατέλθει ποτέ του αυτόνομα σε εθνικές εκλογές, ενώ στις ευρωεκλογές του 2009 κατήλθε με την ονομασία «Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία - Ουράνιο Τόξο» και έλαβε το ποσοστό του....... 0,09% και την 23η θέση σε σύνολο 27 κομμάτων.
Στον νομό Πέλλας έλαβε 375 ψήφους σε σύνολο 86.011.

Αυτοί λοιπόν οι 375 ψήφοι  ήταν λέει η αιτία να ανοίξουν κομιτατζίδικο γραφείο:...."Η απόφαση να ανοίξει γραφείο και στην Έδεσσα / Voden ήταν απαραίτητη λόγω της αύξησης του ενδιαφέροντος για την ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο στην ίδια την πόλη και την γύρω περιοχή.".....

Στην πινακίδα πάντως αφήνουν και το παρελθόν τους με την ένδειξη Κόμιτετ...
Βρε τους Κομιτατζήδες.......

Η Δράση του ΝΟΦ στην Δυτική Μακεδονία (1945-1946)

«Ετοιμαστείτε να πεθάνετε» έγραφαν το βράδυ σε πόρτες των εθνικοφρόνων πολιτών -Προσφύγων προφανώς- στην πόλη της Φλώρινας τον Απρίλιο του 1945 άγνωστοι χειριστές κιμωλιών, ζωηροί ίσως Σλαβομακεδόνες, επιτείνοντας το διάχυτο φόβο ότι επίκειτο εισβολή στην Ελλάδα Γιουγκοσλάβων στρατιωτών που είχαν συγκεντρωθεί κοντά στα σύνορα. [1]Όταν όμως στην πόλη προσήλθαν «πειθαρχημένες» δυνάμεις Εθνοφυλακής, στα σύνορα απλώθηκαν ένα βρετανικό κι ένα ελληνικό τάγμα στρατού και η Χωροφυλακή αυξήθηκε, κατευνάστηκε η «συνήθης νευρική τάση» που χαρακτήριζε την ατμόσφαιρας της πόλης. Οι Σλαβόφωνοι κουρασμένοι από τις περιπέτειες, άρχισαν.....

Ναυτίλος: Νέες λαμπρές στιγμές του Διαφωτισμού made in Greece με Διαμαντοπούλου και Δραγώνα...

Απλά συμπληρώνω ότι τις κυρίες τις διόρισε ο Πρωθυπουργός εκτελώντας την λαική εντολή της 4-10-2009.

Ένα διεθνές συνέδριο που έδειξε την γύμνια της εξωτερικής πολιτικής μας

Η υπόθεση με το «όνομα» της πΓΔΜ», έχει τελειώσει !!!

Όταν ο πρεσβευτής της Σουηδίας την αποκαλεί «Μακεδονία», μέσα στην καρδιά της Αθήνας και ενώπιον της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών, χωρίς ουδεμία αντίδραση, τότε το ζήτημα είναι φανερό πως έχει «κλειδώσει» και είναι ουτοπικό να περιμένουμε εξελίξεις από τις επίτηδες χρονίζουσες διαπραγματεύσεις.

Συνέβη στο Διεθνές Συνέδριο «Νοτιοανατολική Ευρώπη: Κρίση και προοπτικές», που οργάνωσε το Κέντρο Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής στην αίθουσα Δ. Μητρόπουλου του Μεγάρου Μουσικής.

Στο πάνελ βρισκόταν ο Σπύρος Κουβέλης, υφυπουργός Εξωτερικών που άκουσε απαθής τα λεγόμενα του Σουηδού πρεσβευτή, παρόλο που «ομιλεί άπταιστα αγγλικά», όπως αναφέρει το βιογραφικό που μας μοιρασε η γραμματεία του συνεδρίου. Απαθής έμεινε και ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, που επίσης βρισκόταν στο πάνελ εκείνη τη στιγμή. Ερωτήσεις-παρατηρήσεις δεν επιτράπηκαν στο τέλος της συνεδρίας αυτής. Έτσι το θέμα πέρασε «απαρατήρητο».

Στο προηγούμενο πάνελ, είχε πάρει μέρος και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας ενώ συνέδριο τελούσε "υπό την αιγίδα του υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας".

«Οι διαπραγματεύσεις για την Δημοκρατία της Μακεδονίας», είπε, αναπτύσσοντας το πρόγραμμα της σουηδικής προεδρίας για τα Βαλκάνια, ο εκπρόσωπός της στην Αθήνα πρέσβης Hakan Malmkvist, «μπορούν να αρχίσουν πολύ σύντομα, επειδή έχει σημειωθεί πρόοδος στη χώρα».

Tου Κώστα  Μπετινάκη
http://www.styx.gr/

Ἐλιμιῶται ἤ Ἐλιμειῶται και Ἐορδοί

Ο αρχαιολογικός χώρος της Αιανής

Ἐλιμιῶται ἤ Ἐλιμειῶται: Οι κάτοικοι της Ελίμειας ή Ελιμιώτιδος, περιοχής της αρχαίας άνω Μακεδονίας, η οποία κάλυπτε το νότιο τμήμα του σημερινού Νομού Κοζάνης και το ανατολικό του Νομού Γρεβενών, στην κοιλάδα του μέσου ρου του ποταμού Αλιάκμονος (Βλ. Χάρτη Αρχαία Μακεδονία). Στην αρχαιότητα ανήκε στο ομώνυμο βασίλειο, το οποίο μαζί με τα υπόλοιπα ''άνωθεν βασίλεια'' (Τυμφαίας, Ορεστίδος, Εορδαίας, Λυγκηστίδος, Πελαγονίας και Δερριόπου) αποτελούσαν την λεγόμενη Άνω Μακεδονία, όπως προαναφέρθηκε.

Σύμφωνα με τις νεώτερες αντιλήψεις θεωρούνται Δυτικό (Ηπειρωτικό) φύλο, που συμμετείχε στην ομοσπονδία των Ηπειρωτών Μολοσσών μαζί με τους Ορέστες, τους Λυγκηστές, τους Πελαγόνες και τους Τυμφαίους, πριν από την δημιουργία του μακεδονικού βασιλείου.

Σπουδαιότερη πόλη της περιοχής και πιθανότατα η πρωτεύουσα ήταν η Αιανή, η οποία γνώρισε μεγάλη ακμή στα αρχαϊκά και κλασσικά χρόνια (6ος και 5ος αι. π.Χ.). Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο ονομάσθηκε έτσι «…από Αιανού παιδός Ελύμου, του βασιλέως Τυρρηνών…». Από τον ίδιο συγγραφέα αναφέρεται και πόλη Ελιμία: «…πόλις Μακεδονίας, Στράβων εβδόμω. από Ελύμου του ήρωος ή από Ελένου ή από Ελύμα του Τυρρηνών βασιλέως…».

Η γεωγραφική θέση της Αιανής ορίζεται δυτικά από το βουνό Βούρινος, νοτιοανατολικά από τα όρη των Καμβουνίων και βορειοανατολικά από την τεχνητή λίμνη του Πολυφύτου. Βρίσκεται 23 χλμ. νότια της Κοζάνης και απέχει 5 χιλ. από τον ποταμό Αλιάκμονα. Η αρχαία πόλη βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο του διεθνούς επιστημονικού, αρχαιολογικού και ιστορικού ενδιαφέροντος εξαιτίας των πολυσήμαντων αρχαιολογικών ευρημάτων που βρέθηκαν σε αυτή: μνημεία, δημόσια κτήρια, πλούσιες ιδιωτικές κατοικίες, μοναδικά αγάλματα και βασιλικοί τάφοι που περιείχαν πλήθος κτερισμάτων όπως χάλκινα σκεύη, όπλα, σιδερένια ομοιώματα αμαξιών με πήλινα και χάλκινα αλογάκια, πήλινα μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία, πήλινα ειδώλια, οστέινα περίτμητα πλακίδια που είναι αριστουργήματα της μικροτεχνίας, γυάλινα και αλαβάστρινα αγγεία. Οι συστηματικές ανασκαφές άρχισαν το 1983 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ-ΜΕΝΤΕΣΙΔΗ

Η οργανωμένη ζωή στην περιοχή ξεκινά από την Ύστερη Εποχή του Ορειχάλκου, ενώ στα μέσα περίπου της πρώτης χιλιετίας η Ελίμεια καθιστά την ύπαρξη της αισθητή στον ελλαδικό χώρο. Περίφημο στην αρχαιότητα υπήρξε το βαρύ ιππικό των Ελιμιωτών που θα διακριθεί σε πολλές μάχες για την πειθαρχία του και την γενναιότητά του.

Ο πρώτος ηγεμών των Ελιμιωτών και πιθανόν ιδρυτής της βασιλικής δυναστείας της περιοχής, για τον οποίο έχουμε ιστορική αναφορά (σχολιαστής στον Θουκυδίδη Ι. 57. 3) ήταν ο Δέρδας Α΄, γιος του μέλους της μακεδονικής βασιλικής δυναστείας των Αργεαδών, Αρριδαίου. Ο Αρριδαίος ήταν γιος του βασιλέως των Μακεδόνων Αμύντα Α΄ (540 – 498/497 π.Χ.) και επομένως αδελφός του ιδιαίτερα γνωστού από την δράση του στους Περσικούς πολέμους Αλεξάνδρου Α΄ του Φιλέλληνος (498/497 – 454 π.Χ.). Φαίνεται ότι στον Αρριδαίο είχε ανατεθεί η διοίκηση της Ελιμιώτιδος είτε από τον Αμύντα Α΄ είτε το πιθανότερο από τον ίδιο τον Αλέξανδρο Α΄, ο οποίος είχε συνάψει σχέσεις επιγαμίας (ο ίδιος ή η αδελφή του) με τον προϋπάρχοντα βασιλικό οίκο της Ελίμειας (βλ. E. Borza: The Emergence of Macedon, σελ. 124). Ο Δέρδας Α΄ κληρονόμησε λοιπόν το βασίλειο της Ελιμιώτιδος από τον πατέρα του και θα σπεύσει να ανεξαρτητοποιηθεί πλήρως από το Βασίλειο της Μακεδονίας, μάλλον κατά την διάρκεια των ταραγμένων χρόνων που ακολούθησαν την δολοφονία του Αλεξάνδρου Α΄. Ο Δέρδας Α΄ θα εμπλακεί μάλιστα και στην δυναστική διαμάχη των εξαδέλφων του (των υιών του Αλεξάνδρου Α΄), Φιλίππου και Περδίκκα, στηρίζοντας στρατιωτικά τον Φίλιππο εναντίον του αδελφού του, ο οποίος είχε καταλάβει τον θρόνο της Μακεδονίας (Περδίκκας Β΄). Ο διάδοχος του Περδίκκα Β΄, ο Αρχέλαος (413 – 399 π.Χ.), θα ανανεώσει τους συγγενικούς δεσμούς των Αργεαδών με τους Ελιμιώτες δίνοντας την κόρη του ως σύζυγο (το 400 π.Χ. σύμφωνα με τους υπολογισμούς του N. Hammond. Αναφέρεται στο The Emergence of Macedon, σελ. 164) στον Δέρδα Β΄ που ήδη είχε διαδεχθεί τον πατέρα του, Δέρδα Α΄ (σύμφωνα με άλλους ιστορικούς ήταν παππούς του και όχι πατέρας του), στον θρόνο της Ελίμειας.

Ο Δέρδας Β΄ θα αποκτήσει από την κόρη του Αρχελάου δυο γιους, τον Δέρδα και τον Μαχάτα και μια κόρη, την Φίλα, την οποία θα πάρει (σύμφωνα με τις νεώτερες απόψεις των ιστορικών) ως πρώτη σύζυγο ο Φίλιππος Β΄ (και όχι την Ιλλυρίδα Αυδάτα, η οποία θεωρείται πλέον ως η δεύτερη κατά σειράν σύζυγός του).

Σημειώνουμε ότι ο γενάρχης της μακεδονικής Δυναστείας των Αντιγονιδών, ο Αντίγονος Α΄ ο ονομαζόμενος Μονόφθαλμος ή Κύκλωψ (382-301 π.Χ.), προερχόταν από το γένος των ηγεμόνων της Ελιμιώτιδος και ήταν γιος του Φιλίππου, γιου του προαναφερθέντα Μαχάτα. Υπενθυμίζουμε ότι ο Φίλιππος διορίστηκε από τον Μ. Αλέξανδρο ως Σατράπης (διοικητής) του τμήματος των Ινδιών, που κατακτήθηκε στην διάρκεια της σχετικής εκστρατείας. Δολοφονήθηκε το 326 π.Χ. μετά την ανταρσία των μισθοφορικών στρατευμάτων που διοικούσε (Αρριανού, Ανάβασις VI.27.2).

Το βασίλειο της Ελιμιώτιδος θα ενσωματωθεί οριστικά επί Φιλίππου Β΄ στο Μακεδονικό Βασίλειο και θα αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα αυτού σε όλη την υπόλοιπη διάρκεια της ύπαρξής του, μέχρι την ρωμαϊκή κατάκτηση (168/167 π.Χ.).

Ἐορδοί: Αρχαίο φύλο εντοπιζόμενο στην άνω Μακεδονία. Κατά τις απόψεις των νεώτερων ερευνητών οι Εορδοί ή Εορδαίοι (βλ. Στεφ. Βυζ. στην λέξη Εορδαίαι), διείσδυσαν στην Μακεδονία και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή δυτικά του Βερμίου, στην διάρκεια της Εποχής του Ορειχάλκου. Θεωρούνταν ως Ιλλυρικό φύλο και σωστότερα Πρωτο - Ιλλυρικό. Σύμφωνα όμως με νεώτερες απόψεις (βλ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ σελ. 66), θεωρούνται πλέον ως Παίονες.

Κατά την πρώτη περίοδο της επέκτασης του Μακεδονικού βασιλείου, η περιοχή των Εορδών θα κατακτηθεί από τους Μακεδόνες, οι οποίοι θα τους εξοντώσουν. Όσοι επέζησαν θα καταφύγουν στην Φύσκα της Μυγδονίας (Θουκυδίδης Β΄ 99), απ’ όπου είχαν ήδη εκδιωχθεί οι κάτοικοί της Ήδωνες, που είχαν καταλάβει την χώρα μετά την παλαιότερη (γύρω στο 800 π.Χ.) αποχώρηση του μεγαλύτερου τμήματος του φρυγικού φύλου των Μυγδόνων, ενώ στην Εορδαία θα εγκατασταθούν Μακεδόνες. Από τότε η περιοχή θεωρείται ως μια από τις βασικές επαρχίες του Μακεδονικού βασιλείου.

Γύρω στο 350 π.Χ. ο Φίλιππος Β΄ θα ενσωματώσει στην Μακεδονία τους Παραυαίους, τους Τυμφαίους και τους Ορέστες, ενώ στην περιοχή των Πρεσπών (σημερ. πεδιάδα της Κορυτσάς), θα δημιουργήσει από τους κατοίκους της περιοχής και Μακεδόνες αποίκους, ένα νέο φύλο που τους ονόμασε Εορδαίους (N.G.L. Hammond:Macedonian State, σελ.192, καθώς και N.G.L.Hammond “The march of Alexander the Great on Thebes in 335 B.C.” στο συλλογικό έργο «Μέγας Αλέξανδρος: 2300 χρόνια από το θάνατό του» Θεσσαλονίκη 1980, 172-175). Πιθανόν να ταυτίζονται με τους Εορδήτες, που αναφέρονται από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο (Γ΄ 13. 26) στην περιοχή του άνω ρου του ποταμού Δεβόλη (ο ένας από τους δύο μεγάλους παραπόταμους του Άψου-Semeni) και του παραποτάμου του, Εορδαϊκού. Από αυτήν την (μακεδονική πλέον) Εορδαία, καταγόταν (σύμφωνα με τα Λεξικά «ΗΛΙΟΥ» και «Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα») ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πτολεμαίος ο Λάγου, ο ιδρυτής της περίφημης δυναστείας των Πτολεμαίων της Αιγύπτου, γνωστότερος με το όνομα Πτολεμαίος Α΄ ο Σωτήρ, αλλά κατά τον Στέφανο Βυζάντιο, ο Πτολεμαίος κατήγετο από μια πόλη των Ορεστών, την Ορεστία.

Δ.Ε.Ε.

αναδημοσίευση από το blog Έθνο-λογικά

Έλληνα Γηγενή ποιος είσαι εσύ που θα πεις όχι

Ποιος είσαι εσύ που θα πεις όχι στην πολυπολιτισμικό πείραμα ;

Ποιος είσαι εσύ που θα πεις όχι σε αλλοεθνή να γεννάει στην Ελλάδα για να γίνεται Έλληνας(στα χαρτιά);

Ποιος είσαι εσύ που....

Ιλλυριοί

Η ρωμαϊκή επαρχία του "Ιλλυρικού" (Illyricum)

Ιλλυριοί: Ομάδα φύλων του δυτικού τμήματος της χερσονήσου του Αίμου. Η ονομασία τους αυτή, με την οποία έγιναν γνωστοί στις αρχαιοελληνικές πηγές, φαίνεται ότι προήλθε αρχικά από ένα μικρό φύλο της Ιλλυρίδος (*), δηλ. της περιοχής της σημερινής κεντρικής Αλβανίας, με το οποίο ήλθαν σε επαφή για πρώτη φορά οι Έλληνες και στην συνέχεια η χρήση του διαδόθηκε και περιέλαβε όλα τα «ιλλυρικά» φύλα. Μια ένδειξη για την ύπαρξη αυτού του φύλου προέρχεται από το έργο του Πλίνιου του Πρεσβύτερου «Φυσική Ιστορία», που γράφτηκε στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ. και στο οποίο αναφέρεται (ΙΙΙ. 144) η ύπαρξη ενός λαού στην περιοχή των εκβολών του ποταμού Δρίλωνος (σημερ. Drin) στην Αδριατική, που τον αποκαλεί «οι λεγόμενοι κυρίως Ιλλυριοί» (Illyrii proprie dicti).

Οι πρόγονοι των Ιλλυριών υποστηρίζεται ότι προήλθαν από  την συγχώνευση των Νεολιθικών κατοίκων της περιοχής με τους Αριοευρωπαίους εισβολείς, η οποία σημειώθηκε στην διάρκεια της Χαλκολιθικής Εποχής (4η χιλιετία π.Χ.), κυρίως στις περιοχές της κεντρικής και ανατολικής χερσονήσου του Αίμου. Στο δυτικό τμήμα θα διεισδύσουν αργότερα, με αποτέλεσμα η περιοχή να εμφανίζει καθυστέρηση και η Εποχή του Ορειχάλκου να αρχίσει μόλις το 2100/2000 π.Χ.

Η φάση πάντως του σχηματισμού των λεγομένων Πρωτο-Ιλλυριών (Proto-Illyrians) καλύπτει ολόκληρη την Εποχή του Ορειχάλκου (Bronze Age, 2100/2000 – 1100 π.Χ.), ενώ στην διάρκεια των πρώτων αιώνων της Εποχής του Σιδήρου (1100 – 700 π.Χ.), έχουμε την διαμόρφωση των Πρώϊμων Ιλλυριών (First Illyrians). Από το 700 π.Χ. και μετά αναφερόμαστε πλέον στα ήδη σχηματισμένα φύλα των Ιλλυριών που αναφέρονται στους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς (βλ. λεπτομέρειες στην Αρχαία Ιστορία του Πανεπιστημίου Καίημπριτζ–Cambridge Ancient History, C.A.H. Vol. III, part 1 σελ. 585).

Θα πρέπει πάντως να τονίσουμε, ότι οι συστηματικές έρευνες των τελευταίων δεκαετιών, που συγκέντρωσαν έναν τεράστιο όγκο αρχαιολογικού και γλωσσολογικού υλικού, απέδειξαν ότι οι Ιλλυριοί δεν απετέλεσαν ποτέ μια ομοιογενή εθνική και φυλετική οντότητα (Illyrians, 1996 σελ. 38). Η ανομοιογένεια αυτή ερμηνεύεται όχι μόνον από την ανάμειξη των ιθαγενών Νεολιθικών πληθυσμών με τους Αριοευρωπαίους εισβολείς όπως προαναφέραμε, αλλά και από την είσοδο κεντροευρωπαϊκών λαών των λεγομένων «πολιτισμών των Τεφροδόχων» (Urnfield cultures**) στις κεντρικές και δυτικές περιοχές της χερσονήσου του Αίμου.
__________________________________
(*) Γεωγραφικός όρος, που διαφέρει από τους όρους «Ιλλυρία» (=γενικά, οι σημερινές περιοχές της Αλβανίας και της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας) και «Ιλλυρικόν» (= η ρωμαϊκή επαρχία ειδικότερα, Illyricum).
(**) Πολιτισμός της Μέσης Εποχής του Εποχής Ορείχαλκου (Bronze Age) της Κεντρικής Ευρώπης (περίπου 1800 π.Χ.), που ανήκει σε ομάδα συγγενών πολιτισμών οι οποίοι είναι γνωστοί με την ονομασία Ούρνφιλντ (Urnfield cultures = Πολιτισμοί των τεφροδόχων). Χαρακτηριστικό αυτών των πολιτισμών ήταν το ταφικό έθιμο της καύσης των νεκρών και της τοποθέτησης της τέφρας (στάχτης) σε ειδικά, συνήθως κεραμικά, αγγεία (τεφροδόχοι, Urns).
__________________________________

Η είσοδος αυτών των λαών έγινε σε δύο κύματα: Το πρώτο σημειώθηκε γύρω στο 1200 π.Χ. και ταυτίζεται με την μεγάλη «Φρυγική μετανάστευση», ενώ το δεύτερο πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 12ου αιώνα και στην διάρκεια του 11ου αιώνα π.Χ. Αυτό το δεύτερο κύμα είχε αξιοσημείωτη επίδραση ειδικά στις δυτικές περιοχές, όχι μόνον στα υλικά στοιχεία των τοπικών πολιτισμών, αλλά κυρίως στο ότι προκάλεσε νέες μετακινήσεις λαών από τα ανατολικά παράλια της Αδριατικής προς την ιταλική χερσόνησο και ειδικότερα το νοτιοανατολικό της άκρο (αρχ. Ιαπυγία ή Καλαβρία, σημερινή Απουλία).

Οι λαοί που εγκαταστάθηκαν στις ιταλικές ακτές της Αδριατικής ήσαν οι Ιάπυγες (δεν πρέπει να συγχέονται με τους Ιάζυγες, ένα Σαρματικό φύλο και τους Κελτο-Ιλλυριούς Ιάποδες των βορειοανατολικών παραλίων της Αδριατικής), οι Μεσσάπιοι και οι Χώνες (Chonians). Για τους τελευταίους, πιστεύεται ότι σχετίζονται με το Δυτικό (Ηπειρωτικό) ελληνικό φύλο των Χαόνων (βλ. C.A.H. Vol. III part 1, σελ. 229).

Γλώσσα των προαναφερθέντων αυτών λαών ήταν η συμβατικά ονομαζόμενη Μεσσαπική, η οποία θεωρείται συγγενής της Ιλλυρικής γλώσσας, αλλά επειδή προήλθε από μια προγονική μορφή της Ιλλυρικής (την λεγόμενη Προ-ιλλυρική, pre-Illyrian), διαφοροποιήθηκε έντονα στην διάρκεια των ιστορικών χρόνων με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζεται σήμερα ως ξεχωριστή οντότητα μεταξύ των πρώϊμων γλωσσών της ιταλικής χερσονήσου. Είναι γνωστή από περισσότερες από 300 επιγραφές, γραμμένες σε μια μορφή του ελληνικού αλφαβήτου που υιοθετήθηκε γύρω στο 500 π.Χ.

Τα νότια όρια εξάπλωσης των ιλλυρικών φύλων τοποθετούνται στην κοιλάδα του ποταμού Αώου, στην σημερινή νότια Αλβανία, ενώ ορισμένοι τα τοποθετούν βορειότερα, στην κοιλάδα του ποταμού Γενούσου (σημερ. Shkumbi).

Το θέμα αυτό έχει επιλυθεί πλέον μετά από τα νεώτερα ευρήματα και τις πρόσφατες έρευνες, οι οποίες απέδειξαν ότι μέχρι τον 9ο αιώνα π.Χ. τα όρια μεταξύ ιλλυρικών και Δυτικών (Ηπειρωτικών) ελληνικών φύλων προσδιορίζονταν από τον ποταμό Γενούσο. Αυτή η περίοδος όμως, ήταν η εποχή κυριαρχίας στην ανατολική Αδριατική ενός ισχυρού λαού της περιοχής, των Λιβουρνών (Liburnians). Οι Λιβουρνοί ανήκαν στους λεγόμενους Βενετικούς (Venetic) λαούς (βλ. παρακάτω), που ήσαν εγκατεστημένοι στον μυχό της Αδριατικής και στις Δαλματικές ακτές και αποτελούσαν το νοτιότερο φύλο τους. Το πρώτο μισό του 8ου αιώνα π.Χ. είχαν εγκατασταθεί στην Κέρκυρα, την οποία μοιράζονταν με τους Έλληνες αποίκους από την Ερέτρια της Εύβοιας, μέχρι την εκδίωξή τους από την περιοχή και την οριστική απώθησή τους, στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. από τον πανίσχυρο στόλο των Κορινθίων, που θα καταλάβουν την Κέρκυρα και θα αποκτήσουν έτσι τον έλεγχο της νότιας Αδριατικής και των επικερδών θαλάσσιων επικοινωνιών με την Ιταλία.

Φαίνεται ότι την περίοδο της κυριαρχίας των Λιβουρνών, οι Ταυλάντιοι και άλλα ιλλυρικά φύλα προωθήθηκαν νοτιότερα και κατέλαβαν τις εύφορες παραλιακές πεδιάδες μεταξύ Γενούσου και Αώου (βλ. λεπτομέρειες για τα παραπάνω στο Illyrians, σελ.183-188 και C.A.H. Vol. III part 3 σελ. 266-267). Στην συνέχεια όμως, τα ελληνικά φύλα των Χαόνων φαίνεται ότι απώθησαν και πάλι τα ιλλυρικά φύλα βορειότερα, στον ποταμό Γενούσο, ο οποίος μέχρι τα τέλη περίπου του 5ου αιώνα π.Χ. θα παραμείνει το όριο μεταξύ τους. Στην διάρκεια του 4ου και 3ου αιώνα π.Χ., εποχή ισχυροποίησης και επέκτασης των ιλλυρικών κρατών της περιοχής, ο Αώος θα ξαναγίνει το όριο ιλλυρικών και ελληνικών φύλων (βλ. Dragoslav Srejović: The Illyrians and the Thracians-Malta 1998, σελ. 14).

Ο ιστορικός του 2ου μ.Χ. αιώνα Αππιανός ο Αλεξανδρεύς, περιέλαβε στο ιστορικό του έργο (Ρωμαϊκά), ένα βιβλίο για τους Ιλλυριούς και τους πολέμους των Ρωμαίων εναντίον τους, το οποίο περιέχει σημαντικές πληροφορίες για τα διάφορα ιλλυρικά φύλα. Εκεί παραδίδεται και μια μυθολογική γενεαλογία των λαών της εποχής εκείνης που ήσαν εγκατεστημένοι στην Ιλλυρία. Σύμφωνα με αυτήν, από τον Κύκλωπα Πολύφημο και την γυναίκα του Γαλάτεια, γεννήθηκαν τρεις γιοι, ο Κελτός, ο Ιλλυριός και ο Γάλας, οι οποίοι μετανάστευσαν από την πατρίδα τους Σικελία και εγκαταστάθηκαν σε διάφορες χώρες όπου οι υπήκοοί τους ονομάσθηκαν αντίστοιχα Κέλτες, Ιλλυριοί και Γαλάτες, γεγονός που αποκαλύπτει την σύγχυση και την άγνοια εθνολογικών δεδομένων του Αππιανού, ο οποίος διαχωρίζει τους Κέλτες από τους Γαλάτες!

Ο Ιλλυριός απέκτησε έξη γιους, τον Εγχελέα (Encheleus), τον Αυταριέα (Autarieus), τον Δάρδανο (Dardanus), τον Μαίδο (Maedus), τον Ταύλα (Taulas) και τον Περραιβό (Perrhaebus), αλλά και κόρες όπως την Παρθώ (Partho), την Δαορθώ (Daortho), την Δασσαρώ (Dassaro) και άλλες. Από τα παιδιά αυτά του Ιλλυριού κατάγονται οι Ταυλάντιοι, οι Περραιβοί, οι Εγχελείς, οι Αυταριάτες, οι Δάρδανοι, οι Παρθίνοι, οι Δασσαρήτες και οι Δάρσιοι (σημ. ΔΕΕ μάλλον εννοούνται οι Δαόρσοι). Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι ο Αυταριεύς είχε ένα γιο, τον Παννόνιο ή Παίονα και αυτός είχε γιους, τον Σκορδίσκο και τον Τριβαλλό, από τους οποίους κατάγονται οι αντίστοιχοι λαοί.

Προφανώς, η γενεαλογία του Αππιανού και η «μεγάλη Ιλλυρία» του, στην οποία περιελάμβανε λαούς εθνικά και γεωγραφικά άσχετους με τους Ιλλυριούς, ήσαν τεχνητά κατασκευάσματα, τα οποία εξυπηρετούσαν συγκεκριμένους πολιτικούς, δημοσιονομικούς και διοικητικούς στόχους της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, μετά την ενσωμάτωση των δυτικών περιοχών της χερσονήσου του Αίμου (βλ. και Srejović, 1998 σελ. 13).

Η αρχαιότερη πάντως περιγραφή των ιλλυρικών φύλων, γίνεται στον Περίπλου, ο οποίος γράφτηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. και λανθασμένα αποδίδεται στον θαλασσοπόρο και γεωγράφο Σκύλακα τον Καρυανδέα (Ψευδο-Σκύλαξ). Τους Ιλλυριούς μνημονεύει και ο μεγάλος Γεωγράφος της αρχαιότητος (3ος αιώνας π.Χ.) Ερατοσθένης, καθώς και ο Γεωγράφος του 2ου αιώνα π.Χ. Σκύμνος ο Χίος. Το νοτιότερα εγκατεστημένο φύλο των Ιλλυριών φαίνεται ότι ήσαν οι Βυλλίονες (Bylliones), στην ενδοχώρα της ελληνικής αποικίας της Απολλωνίας, στην κοιλάδα του ποταμού Αώου, που γειτόνευε στα νότια του με το ελληνικό Ηπειρωτικό φύλο των Χαόνων. Σήμερα πάντως υποστηρίζεται ότι οι Βυλλίονες ήσαν ελληνικό και όχι ιλλυρικό φύλο (C.A.H. Vol. III part 3, σελ. 268).

Ρωμαϊκή Ιλλυρία

Για το φύλο των Ατιντάνων/Αντιντάνων/Ατιντανών, εξακολουθεί να υπάρχει σύγχυση και ως προς την καταγωγή του όσο και ως προς την ακριβή θέση εγκατάστασής του. Η σύγχρονη έρευνα πάντως τείνει να καταλήξει στην παραδοχή ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά φύλα: Το ελληνικό φύλο των Ηπειρωτών Ατιντάνων, εγκατεστημένο μεταξύ των Χαόνων και των Μολοσσών και το ιλλυρικό φύλο των Ατιντανών, στα βόρεια της σημερινής πόλης του Ελβασάν.

Οι Ταυλάντιοι, αποτελούσαν μια ομάδα ιλλυρικών φύλων, που κατά καιρούς κυριαρχούσε στο μεγαλύτερο μέρος της παραλιακής πεδιάδας μεταξύ των ποταμών Αώου στα νότια και Δρίλωνος (σημερ. Drin) στον βορρά. Η παράδοση για την ίδρυση (γύρω στο 627 π.Χ.) της Επιδάμνου (αποικία των Κερκυραίων, σημερινό Δυρράχιο της Αλβανίας), την οποία κατέγραψε επίσης ο Αππιανός, αναφέρει τους Βρίγες ως τους παλαιοτέρους κατοίκους της περιοχής, που τους διαδέχθηκαν αργότερα οι Ταυλάντιοι, με τους οποίους, όπως σαφώς συμπεραίνεται, οι Βρίγες δεν είχαν καμιά σχέση ή συγγένεια.

Ο περίφημος αρχαίος Γεωγράφος του 6ου αιώνα π.Χ. Εκαταίος ο Μιλήσιος, μνημονεύει ως φύλο των Ταυλαντίων, τους Άβρους (Abri), οι οποίοι γειτόνευαν ανατολικά με ένα άλλο ιλλυρικό φύλο, τους Χελιδόνες, εγκατεστημένους στο εσωτερικό, στα νότια του μέσου ρου του ποταμού Δρίλωνος.

Αργυρός στατήρ της Επιδάμνου (Δυρράχιον)
Κόπηκε για λογαριασμό του ηγεμόνος των Ιλλυριών Μονουνίου (περίπου 300-280 π.Χ.)

Στα ανατολικά των Ταυλαντίων, στο εσωτερικό, ήσαν εγκατεστημένοι, οι Παρθεινοί (Λεξικό Κυρίων Ονομάτων, Κωνσταντινούπολις 1893) ή Παρθίνοι (Στέφανος Βυζάντιος), οι ανατολικοί γείτονες των οποίων ήσαν οι Εγχελείς, στην περιοχή της λίμνης Αχρίδος. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ηγεμόνες των Εγχελέων, θεωρούσαν τους εαυτούς τους απογόνους του μυθικού ήρωος Κάδμου και της συζύγου του Αρμονίας (κόρης του Άρεως και της Αφροδίτης).

Σύμφωνα όμως με νεώτερες απόψεις, οι Εγχελείς κατοικούσαν στην πραγματικότητα στην περιοχή της λίμνης Σκόδρας (αρχ. Λαβαιάτις), στο βορειότερο σημείο της σημερινής Αλβανίας και όχι στην περιοχή βορείως της Αχρίδας. Η άποψη αυτή ενισχύεται και από το γεγονός ότι και στον προαναφερθέντα Περίπλου, οι Εγχελείς τοποθετούνται βορείως των Ταυλαντίων, άρα στα νότια της λίμνης Σκόδρας. Το θέμα αυτό πάντως σήμερα έχει ξεκαθαρίσει. Υποστηρίζεται λοιπόν, ότι πρόκειται μάλλον για κάποιο Παλαιο-Βαλκανικό φύλο, εγκατεστημένο αρχικά στα βόρεια της πλούσιας σε αλιεύματα και κυρίως χέλια (με αυτά σχετίζεται ετυμολογικά και η ονομασία του φύλου), λίμνη της Αχρίδος, το οποίο βαθμιαία επεκτάθηκε κατά μήκος του ποταμού Δρίλωνος (σημερ. Drin), μέχρι την περιοχή της λίμνης Σκόδρας, με αποτέλεσμα να υπάρχει σύγχυση στις αρχαίες πηγές.

Βορείως της λίμνης Σκόδρας αναφέρονται τα φύλα των Αρδιαίων (Ardiaei), ενώ στα ανατολικά της λίμνης τα φύλα των Γραβαίων (Grabaei) και των Λαβαιατών (Labeates). Ακόμη βορειότερα, στα παράλια της Αδριατικής, ήσαν εγκατεστημένοι οι Δαόρσοι και βορειότερα οι Νεστοί. Ανατολικοί γείτονες αυτών των λαών στο εσωτερικό, ήσαν οι Δαλματοί ή Δελμέτες, οι οποίοι μετά τον 2ο αιώνα π.Χ. θα κυριαρχήσουν στην περιοχή που θα πάρει και το όνομά της από αυτό το φύλο (Δαλματία).

Στις εκτεταμένες περιοχές του εσωτερικού της Ιλλυρίας, κυριαρχούσαν οι μεγάλες ομάδες φύλων όπως οι Αυταριάτες, οι Δάρδανοι και στην συμβολή των ποταμών Μοράβα, Σαύου και Δούναβη το κελτικό φύλο των Σκορδίσκων, οι οποίοι αργότερα θα αναμειχθούν με Ιλλυριούς.

Για τους Παίονες, πρέπει να τονίσουμε ότι δεν θεωρούνται πλέον ιλλυρικό φύλο, όπως παλαιότερα, σύμφωνα με τις νεώτερες απόψεις (βλ. N. G. L. Hammond: The Macedonian State, Oxford University Press, 1989 και Dragoslav Srejović: The Illyrians and the Thracians, Malta 1998).

Επίσης για τα φύλα των Ενετών (Veneti), των Λιβουρνών ή Λιβυρνών (Liburni), των Κάρνων (Carni) και των Ιστρίων (Histri), που ζούσαν στις περιοχές της σημερινής Β.Α. Ιταλίας (κοιλάδα του Πάδου), στις βορειότερες ακτές της Δαλματίας, στην σημερινή ΒΔ Σλοβενία και στην χερσόνησο της Ιστρίας (στον μυχό της Αδριατικής) αντίστοιχα, είναι πλέον γενικά αποδεκτό ότι δεν είχαν σχέση με τους Ιλλυριούς. Θεωρούνται ως φύλα ενός ιδιαίτερου Αριοευρωπαϊκού λαού, των Βενετών, φορέων της Βενετικής γλώσσας (Venetic language), οι οποίοι κατά την παράδοση (Στράβων Δ΄ IV. 1, Ε΄ Ι. 4 και ΙΒ΄ ΙΙΙ. 25), κατάγονταν από τους Ενετούς της Παφλαγονίας, που με επικεφαλής τον Τρώα αρχηγό Αντήνορα, μετανάστευσαν στην Αδριατική μετά την άλωση της Τροίας. Τέλος οι Ιάποδες, στις ΒΑ ακτές της Αδριατικής, οι νότιοι γείτονες των Ιστρίων, θεωρούνται Κελτο-ιλλυρικός λαός.

ΙΛΛΥΡΙΣ και γύρω περιοχές

Οι Ιλλυριοί έγιναν γνωστοί κυρίως από τις μόνιμες και επίφοβες επιδρομές τους εναντίον των Μακεδόνων, το βασίλειο των οποίων συχνά έφθασε στα όρια της εξαφάνισης και της υποδούλωσης στους Ιλλυριούς. Θα συντριβούν οριστικά από τον Φίλιππο Β΄ και τον Μ. Αλέξανδρο, αλλά στα χρόνια των Διαδόχων και των Ελληνιστικών κρατών, το φύλο των Δαρδάνων, θα ισχυροποιηθεί και θα αρχίσει και πάλι τις επιδρομές εναντίον της Μακεδονίας.

Οι Ιλλυριοί θα υποκύψουν στις αλλεπάλληλες εκστρατείες των Ρωμαίων και μέχρι το 9 μ.Χ. θα ενταχθούν οριστικά στο ρωμαϊκό κράτος, όπου βαθμιαία θα αφομοιωθούν και θα χάσουν ακόμη και την γλώσσα τους, ενώ παράλληλα ένα τμήμα τους εξελληνίσθηκε και συγχωνεύθηκε με τα γειτονικά ελληνικά φύλα. Ο κύριος όγκος τους πάντως αφομοιώθηκε από τα κύματα των Σλάβων που θα εγκατασταθούν στα Βαλκάνια μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από την γλώσσα των Ιλλυριών (η οποία δεν απέκτησε ποτέ γραπτή μορφή), ελάχιστα ίχνη έχουν απομείνει σήμερα, με αποτέλεσμα να είμαστε βέβαιοι μόνον για το γεγονός ότι η Ιλλυρική ανήκει σαφώς στις Αριοευρωπαϊκές (Ινδοευρωπαϊκές) γλώσσες.

Ιλλυρική πόρπη

Κρίσιμο σημείο παραμένει η θέση τις Ιλλυρικής σε σχέση με τις δύο βασικές ομάδες των Αριοευρωπαϊκών γλωσσών: Την Ανατολική ή ομάδα satem, που περιλαμβάνει την Θρακική, τις Σλαβικές, Ιρανικές (Περσική, Κουρδική, Αφγανική) και Ινδικές γλώσσες (την προγονική Σανσκριτική και τις σύγχρονες Hindi, Bengali, Punjabi, Urdu κ.λ.π.) και την Δυτική ή ομάδα centum στην οποία ανήκουν η Ελληνική και η Φρυγική καθώς και οι Κελτικές, οι Ιταλικές (αρχαίες: Λατινο-Φαλισκική, Οσκο-Ουμβρική, Πικεντική και οι σύγχρονες Ρωμανικές-Λατινογενείς: Ιταλική, Ισπανική, Γαλλική κ.λ.π.) και Τευτονικές (Γερμανική, Αγγλική, Ολλανδική, Σκανδιναβικές) γλώσσες.

Η κρισιμότητα του ζητήματος προκύπτει από το γεγονός ότι η σημερινή Αλβανική γλώσσα (που είναι γνωστή από γραπτές πηγές μόλις από τον 15ο αιώνα μ.Χ.) και η οποία ανήκει στην ομάδα satem (Ανατολική ομάδα), διεκδικεί την καταγωγή της από την Ιλλυρική, η οποία, όπως τείνει να αποδείξει η σύγχρονη έρευνα, ανήκει μάλλον στην Δυτική ομάδα centum και επομένως αποκλείεται να είναι προγονική γλώσσα της Αλβανικής, άρα και οι Ιλλυριοί πρόγονοι των Αλβανών.

Νεώτερες απόψεις (βλ. σχετικό λήμμα από τον Βαλκανιολόγο Αχ. Λαζάρου στο Π-Λ-Μπ) θέλουν τους Αλβανούς να κατάγονται από κάποιο θρακικό φύλο της ενδοχώρας και να εγκαταστάθηκαν στην σημερινή Αλβανία τους πρώτους αιώνες του Βυζαντινού κράτους. Πιθανότερη πάντως φαίνεται η καταγωγή του αρχικού φυλετικού πυρήνα (από τον οποίον προέκυψαν οι σημερινοί Αλβανοί και ιδίως οι Γκέγκηδες του βορείου τμήματος της χώρας) από το αρχαίο Δακικό φύλο των Κάρπων, το οποίο εικάζεται ότι μετακινήθηκε από τα βόρεια των Καρπαθίων, όπου εντοπίζεται τον 2ο-3ο αιώνα μ.Χ. και εγκαταστάθηκε τελικώς στην περιοχή γύρω από την Σκόδρα, κάποια περίοδο μεταξύ του 5ου-10ου αιώνα.

Χάρτης Παν-Ιλλυρικών φαντασιώσεων, με την εξάπλωση των ιλλυρικών φύλων να φθάνει μέχρι τον Αμβρακικό κόλπο!

Δ.Ε.Ε.

Αναδημοσίευση από το blog Εθνο-λογικά